Springen naar inhoud


  • Log in om te kunnen reageren

#1

tom8975

    tom8975


  • 0 - 25 berichten
  • 19 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 juni 2008 - 22:59

Is er soms iemand die een wetenschappelijk artikel heeft waarin staat dat wanneer je ijklijn met een variatiecofficint groter dan 0.99 bekomt , er dan geconcludeerd kan worden dat er voldaan is aan de lineariteit?

Bedankt!

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

rwwh

    rwwh


  • >5k berichten
  • 6847 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 15 juni 2008 - 02:34

Vast niet. Ik heb altijd geleerd dat je minstens 3 negens nodig hebt, en zelfs dan kun je nog schrikken als je de lijn ziet. De correlatiecoefficient kun je verklaren als de fractie van de variantie in de meetwaarde die wordt verklaard door de variantie in de X-as. Als dat slechts 2 negens heeft meet je niet meer dan 90% nauwkeurig!

#3

Napoleon1981

    Napoleon1981


  • >1k berichten
  • 2399 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 15 juni 2008 - 03:46

Het hangt natuurlijk af van waar je meet op de ijklijn. In het midden is de variantie veel minder dan aan de uiteinden.

Maargoed het aantal negens zegt ook helemaal niks. Meet gewoon 2 standarden en je correlatie coefficient is altijd 1.

#4

*_gast_Gerard_*

  • Gast

Geplaatst op 15 juni 2008 - 10:07

Er is nog iets wat je in de gaten moet houden, de R2 is sterk afhankelijk van het meetbereik tov van de VC.
Stel je hebt een analyse met een meetbereik van1 tot 100 met R2 van 0,999, vervolgens ga je met dezelfde analysetechniek meten in het bereik van 8 tot 15 dan is het goed mogelijk dat de R2 zakt tot 0,6 of minder.
Ofwel zoals ik heb geleerd vanaf de maan is elke lijn recht.

Misbruik, je R2 is 0,95 en je vindt het te laag voeg een resultaat toe dat een decade hoger is en je R2 zal misschien oplopen tot boven de 0,99

#5

rwwh

    rwwh


  • >5k berichten
  • 6847 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 15 juni 2008 - 15:56

Gerard en Napoleon zeggen beide hetzelfde: Een goede correlatiecoefficient is noodzakelijk, maar niet voldoende om een goed resultaat te kunnen garanderen.

Mijn eigen software rekent naast de correlatiecofficient ook uit hoe groot de kans is dat deze door zuiver toeval is ontstaan. Dit helpt iets verder bij de analyse. Uiteindelijk moet je gewoon software gebruiken die de nauwkeurigheid van de interpolatie uitdrukt in een standaarddeviatie van de berekende waarde.

#6

tom8975

    tom8975


  • 0 - 25 berichten
  • 19 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 15 juni 2008 - 22:54

Bij het meten van mijn herhaalbaarheid kwam ik steeds RSD-waarden uit beneden de 20%, ik had daaruit opgemaakt dat mijn methode herhaalbaar was. Maar als ik het goed begrijp, hangt ook deze waarde weer af van het aantal metingen dat ik gedaan heb(5) en van de concentratie van mijn onbekende in mijn staal( bij lagere conc zal de RSD stijgen). Dus ook hier kan ik weer niet echt conclusies trekken?

Merci!

#7

drune134

    drune134


  • >250 berichten
  • 873 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 16 juni 2008 - 06:47

Wij houden voor het opstellen van een ijklijn een equidistante verdeling van de standaardoplossingen aan. Wanneer je dan een variatiecofficient van 0.99 aanhoudt heb je een goede ijklijn over het meetgebied van je staandaardoplossingen.

RSD waarden zijn o.a. sterk afhankelijk van je gehalte van je component in je sample. Als richtwaarde voor je RSD gebruiken wij een formule van Horwitz (2(1-(0,5*log C))) Waarin 'C' je gehalte van je component in je sample is.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures