Springen naar inhoud

Wat te doen met deze mystieke ervaring...


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Kyla Kaya

    Kyla Kaya


  • >25 berichten
  • 30 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 01 december 2005 - 09:59

Hallo allemaal,

Ik heb eens rondgekeken op dit forum en dacht dat hier misschien wel mensen zijn die mij met wat raad kunnen bijstaan in de situatie waarin ik zit. Ik zal m'n best doen het zo kort en bondig mogelijk te houden. In het kort: ik heb een bijzonder indrukwekkende mystieke ervaring gehad toen ik waarschijnlijk pas twee jaar oud was.

Er is een periode in mijn herinnering van toen ik twee, misschien bijna drie jaar oud was. Twee specifieke herinneringen, en een paar wat vage indrukken. Ten eerste, ik brak mijn arm toen ik bij de buurvrouw acrobaatje speelde op een stoel. Een twijgbreuk in mijn linker bovenarm. Het moet wel zeer gedaan hebben, want er zit nog steeds een kuiltje in m'n arm (littekenweefsel groeit niet mee). De dokter dacht in eerste instantie dat er niet zoveel aan de hand was, en mijn ouders herinneren zich dat ik wat stil was en m'n arm niet gebruikte. Ongeveer twee weken later kwam de dokter er toch achter dat mijn arm gebroken was geweest. Het komt regelmatig voor dat een twijgbreuk bij een jong kind over het hoofd gezien wordt, maar voor een bovenarm is het toch wel opvallend en komt niet zo vaak voor.

Okee, nu het andere. Ik herinner dat het was alsof ik uit de andere kant van mijzelf keek. Niet alleen de andere kant van mijzelf, maar de andere kant van alles. Het begin en het einde. Ik was er altijd al geweest, en wist niet beter dan dat ik er altijd zou zijn. Tijd beweegt er niet, dus zijn herinneren en denken niet mogelijk. Er was een weten in mij: ik ben de eerste, en ik heb lief!!! Toen er een gedachte in mij kwam, werd ik hieruit weggehaald, en ging, voor zover ik mij herinner, het normale leven verder. Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe indrukwekkend dit was.

Ik heb intense herinneringen aan het mijzelf inprenten dat ik deze dingen nooit mocht vergeten. Ik herinner mij ook dat ik heel erg heb getreurd om het verlies van een herinnering, toen ik zeker nog niet ouder was dan zeven (waarschijnlijk eerder; ik herinner mij het kleuterbed). Ik heb het sterke vermoeden dat ik er toen achter kwam dat ik vergeten was wat eerst kwam: brak ik mijn arm eerst of was ik eerst in de eeuwigheid? Of kwam ik in de eeuwigheid juist doordat ik mijn arm brak? Ik weet het niet meer.

Wat eeuwigheid ook is, het kan ervaren worden. Een eeuwigheid van zijn, in ultieme perfectie; liefde, wijsheid; de essentie van alles dat is. Een volkomen weten. Tenminste, tijdens de ervaring worden deze zaken als weten ervaren. Niet een vermoeden, niet een geloven; een weten.

De realiteit: ik ben nog geen spirituele goeroe of bijna-dood-ervaring deskundige tegengekomen die lijkt te weten van het bestaan van dit soort ervaring; dit specifieke fenomeen. Ik heb jarenlang zo'n tien tot twintig uur per week het internet afgezocht en met vele honderden mensen gecommuniceerd, om mensen te vinden die hetzelfde fenomeen beschrijven als ik. Zelfs niet de Dalai Lama of P.M.H. Atwater lijken er van te weten. Ik heb ook een bijna-dood(-achtige) ervaring gehad, en ken het verschil tussen wat ik de 'eeuwigheidservaring' noem (vroeger noemden ze het ook wel gnosis) en een ervaring van de categorie waartoe bijna-dood ervaringen behoren.

Wel kwam ik er al op jonge leeftijd achter dat tenminste sommige mensen uit het (verre) verleden, wel van deze ervaring geweten moeten hebben. (Plato zuigt niet alles zomaar uit z'n duim) In de meeste religies is er nog wel iets van in te herkennen.

Ook nu zijn er meer mensen dan ik die dit fenomeen door persoonlijke ervaring kennen. Ik ken er hooguit een handje vol, na vele uren zoeken, en mede doordat de ene die ik vond er ook al een paar kende. En hij heeft veertig jaar gezocht... Ik betwijfel dat dit fenomeen meer dan één op de miljoen mensen treft, en zou blij zijn als het er meer blijken te zijn.

Het kan bijna niet anders dan dat er 5000 jaar geleden mensen waren die vrijwel identieke ervaringen hebben gehad; misschien wel 100.000 jaar geleden, of meer. Het lijkt mij bijzonder onwaarschijnlijk dat dit fenomeen niet de belangrijkste veroorzaker is van religie. Het lijkt mij dat, in deze wereld waar religie zoveel ellende veroorzaakt, er belang bij is dit fenomeen, en dus mogelijk de oorsprong van de meeste, zo niet alle religies, te onderzoeken. Als we eenmaal weten waardoor het allemaal begon, dan kan er misschien een einde komen aan alle onenigheid en oorlogen tussen verschillende religieuze groeperingen.

Ik heb met een aantal wetenschappers geschreven die ik leerde kennen in e-mail discussiegroepen, maar de meeste zijn zozeer bezig met hun eigen ding dat wat ik zeg niet tot hun door lijkt te dringen. Wetenschappers kunnen net zo hardnekkig in hun geloof zijn als religieuze gelovigen; zo is het bijvoorbeeld geen bewezen feit dat bewustzijn door de hersenen gecreëerd wordt, hoewel velen dit lijken te geloven. Bovendien, niet alle wetenschappers bedrijven wetenschap, en ik ben sceptisch en kritisch. Als ik bekijk wat er geheel en al gedaan is wat betreft onderzoek naar... noem het dan maar 'anderssoortige' ervaringen.... dan word ik treurig. Wat er tot nu toe aan onderzoek is gedaan is van erg magere kwaliteit, en de meeste onderzoeken betreffen vaak de meer oppervlakkige anderssoortige ervaringen, zoals telepatie en bijna-dood ervaringen.

Als je als scepticus moeite hebt met alles wat maar naar spiritualiteit riekt, denk er dan over in psychologische zin. Er zijn diepere mechanismen aan het werk in onze psyche dan wat we aan het dagelijkse oppervlak zien. Zoals het lichaam een machine lijkt, zo lijkt de psyche ook een machine. En we weten er bar weinig van af! Psychologie houdt zich eigenlijk alleen maar bezig met wat die machine doet, en niet met hoe die machine zelf nu eigenlijk in elkaar zit. Het is hoog tijd dat we er meer over leren.

Mijn vraag aan jullie: hoe kan ik wetenschappers motiveren mij serieus nemen? Wat kan ik doen zodat er onderzoek komt naar dit specifieke fenomeen; de eeuwigheidservaring, oftewel, de diepste mystieke ervaring; gnosis.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Ger

    Ger


  • >5k berichten
  • 16444 berichten
  • Technicus

Geplaatst op 01 december 2005 - 10:39

In hoeverre kun je zeker zijn dat je dit hebt meegemaakt?

Waarom vraag ik dit? Mensen hebben het vermogen fantasieën en dromen zodanig in te prenten dat ze zeker weten dat het gebeurd is. Ook kan het zijn dat je destijds zoveel pijn had dat je ging hallucineren. Dit kan je ook zijn bijgebleven als een waargebeurd iets.

Het is dus zeer moeilijk om er achter te komen of het echt zo gebeurd is. Ook al geloof jij er stellig in terwijl het ook om jouw persoontje gaat, het kan zomaar zijn dat het je destijds hebt ingebeeld en het nu als feit betiteld. Terwijl het dus misschien helemaal niet gebeurd is.

Ik denk trouwens dat dit meer onder psygologie past
"Knowledge speaks, but wisdom listens."
- Jimi Hendrix -

#3

Kyla Kaya

    Kyla Kaya


  • >25 berichten
  • 30 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 01 december 2005 - 11:03

Het is zeer moeilijk voor anderen om zeker te zijn dat ik dit heb meegemaakt, zoniet onmogelijk. Het is niet een herinnering die ik vergeten was en later weer terugvond. Ik heb het me altijd herinnerd, en ik herinner me ook heel duidelijk dat dit mysterie mij niet losliet. Dag na dag na dag lag ik te peinzen over hoe het kon dat ik zo'n intense en vreemde ervaring had gehad, en ik heb geprobeerd om het opnieuw te ervaren, wat niet lukte. Het is domweg onmogelijk dat ik het niet ervaren heb, zelfs als het een hallucinatie was. In dat geval was het een zeer specifieke hallucinatie: het type hallucinatie waarop concepten als 'god' en 'eeuwigheid' gebaseerd zijn.

#4

slechtweervandaag

    slechtweervandaag


  • >25 berichten
  • 77 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 december 2005 - 11:58

zo is het bijvoorbeeld geen bewezen feit dat bewustzijn door de hersenen gecreëerd wordt, hoewel velen dit lijken te geloven.

Neen?
Nochtans, mocht je bij dergelijke bewustzijnservaring onder een scanner liggen, dan zal men deze verandering van hersenactiviteit kunnen waarnemen.
Een "andere kijk" op de werkelijkheid dat je het gevoel geeft boven de tijd te staan, is het gevolg van het activeren van hersengebieden die niet meteen te maken hebben met taal, rekenen, enz., eigenschappen die je moeten toelaten te functioneren in het leven van alledag.
Of meer precies: je zet de activiteit van de hersengebieden die je toelaten taal en abstracte begrippen te begrijpen, op een lager pitje ten voordele van andere hersengebieden die zich inlaten met vorm, klanken en kleur. Er bestaan tal van technieken om dit te bereiken. Eén van de meest toegepaste is meditatie. Maar dat gevoel kan men ook oproepen, gewoon door te tekenen. Al gauw zal je merken dat je naar dingen kunt kijken zonder ze te benoemen en dat je toch begrijpt wat iets betekent. Een zalig en inderdaad goddelijk gevoel.

#5

Windsurfer

    Windsurfer


  • >1k berichten
  • 1293 berichten
  • VIP

Geplaatst op 01 december 2005 - 12:12

wat je beschrijft is dissociatie ten gevolge van een fysieke pijn. dissociatie is bij kinder sowieso de normaalste zaak van de wereld, bv bij stress, pijn, angst etc. die ervaringen kunnen inderdaad zeer indringend zijn.

je hebt geen mystiek nodig om dit soort dingen te verklaren, de hedendaagse kennis van de psyche is voldoende.

groeten,

#6

Chriis

    Chriis


  • >250 berichten
  • 664 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 december 2005 - 12:15

In het kader van het topic (Psychologie): Waarom wil men geloven had ik dit artikel opgedoken, ik denk dat dit wel toepasselijk is:

http://www.innerworl...tion_of_god.htm
(in het Engels, ik hoop dat dat geen probleem is.)

"(...) The idea that God might be "the very coinage of our brains " is very engaging. Nevertheless, it's unlikely that any test could be devised that would prove decisively that the brain activation now known to be associated with the experience of God comes from within through organic means, or comes from without through the divine action of a being that has no physical existence, and whose will is sufficient to make changes in the world. (...)"

Verder handelt het artikeltje over de struktuur van het brein en de relatie daarvan met mystieke/God ervaringen, het ontstaan van religie, ... Wat jij zoekt volgens mij.

(Maar of dit helpt gelovigen van gedachte te veranderen? Zie de reactie op de eerste post hierover in het eerder genoemde topic.)

#7

p__

    p__


  • >1k berichten
  • 2972 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 december 2005 - 12:28

Het kan bijna niet anders dan dat er 5000 jaar geleden mensen waren die vrijwel identieke ervaringen hebben gehad; misschien wel 100.000 jaar geleden, of meer. Het lijkt mij bijzonder onwaarschijnlijk dat dit fenomeen niet de belangrijkste veroorzaker is van religie. Het lijkt mij dat, in deze wereld waar religie zoveel ellende veroorzaakt, er belang bij is dit fenomeen, en dus mogelijk de oorsprong van de meeste, zo niet alle religies, te onderzoeken. Als we eenmaal weten waardoor het allemaal begon, dan kan er misschien een einde komen aan alle onenigheid en oorlogen tussen verschillende religieuze groeperingen.


Ik ben het volledig met je eens. Ik denk dat dergelijke ervaringen ook de oorsprong van religie zijn. De volgelingen van de mensen die deze ervaringen meemaakten hebben het gedachtengoed in de loop der tijd volledig verdraaid met als resultaat religies.

Maar die ervaringen die jij hebt genoemd, worden inderdaad al duizenden jaren lang over de hele wereld ervaren. Enkele mensen die het ervaren hebben (via meditatie of spontaan of zelfs drugsgebruik) zijn Jezus, Boeddha, Zen, etc. maar ook Christelijke en Boeddhistische monikken in kloosters, Sjamanen, etc.

Of deze ervaringen echt zijn, is onmogelijk te bepalen, al is de enige die dit zeker kan weten degene die het ervaart. In de wetenschap zul je dit momenteel helaas slechts zelden serieus genomen zien worden, daar men veronderstelt dat het bewustzijn het resultaat van je lichaam is en men overtuigd is van het materialistische paradigma. De redenatie is meestal niets meer dan "het kan niet echt zijn, dus het is nep". Bij twijfel aan dit paradigma wordt je, net zoals vroeger bij twijfel aan god, voor idioot uitgemaakt.

#8

Kyla Kaya

    Kyla Kaya


  • >25 berichten
  • 30 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 01 december 2005 - 12:52

Nee, het is niet wetenschappelijk bewezen dat bewustzijn door de hersenen gecreëerd wordt. Er is geen mens die precies weet hoe het werkt.

De "andere kijk" die Slechtweervandaag beschrijft is niet hetzelfde als de ervaring die ik beschrijf, en die ik de eeuwigheidservaring noem. Ik weet niet of de eeuwigheidservaring onder een scanner te zien zou zijn, en het is vrijwel uitgesloten dat iemand juist op het moment van de ervaring onder een scanner ligt. Van de weinigen die ik ken die het ervaren hebben, is er niemand die het meer dan eens heeft ervaren, en voor allen kwam het plotseling en onaangekondigd, zonder het te willen of er naar te zoeken. Het is wel mogelijk om jezelf in een diepe hypnose of trance te brengen, waarbij het voelt alsof je samensmelt met alles wat bestaat. Een soort van cosmische ecstase. Ik heb dat honderden keren gedaan als kind, maar zelfs dat komt nog niet in de buurt van de eeuwigheidservaring, hoewel het vele malen indrukwekkender is dan de vrij veel voorkomende ervaring waarbij iemand het besef van tijd verliest.

Als wat ik heb ervaren dissociatie is, dan is het een specifieke vorm van dissociatie: het type dissociatie waarop concepten als 'god' en 'eeuwigheid' gebaseerd zijn. In de beschrijvingen van mensen die dissociatieve ervaringen hebben gehad, ben ik nog niets tegengekomen wat op de eeuwigheidservaring lijkt. Wel wat op cosmische ecstase lijkt.

"the brain activation now known to be associated with the experience of God"
Dit onderzoek is gebaseerd op ervaringen die hooguit vergelijkbaar zijn met cosmische ecstase; niet de eeuwigheidservaring. Ik heb in het verleden al vele uren rondgekeken op 'innerwords'. Het lijkt er niet op dat Todd Murphy weet heeft van het bestaan van de eeuwigheidservaring.

"Of deze ervaringen echt zijn, is onmogelijk te bepalen, al is de enige die dit zeker kan weten degene die het ervaart."
Zelfs degene die het ervaart kan niet weten of het echt is; slechts dat het als echt ervaren wordt.

#9

Ger

    Ger


  • >5k berichten
  • 16444 berichten
  • Technicus

Geplaatst op 01 december 2005 - 13:25

Het is zeer moeilijk voor anderen om zeker te zijn dat ik dit heb meegemaakt, zoniet onmogelijk. Het is niet een herinnering die ik vergeten was en later weer terugvond. Ik heb het me altijd herinnerd, en ik herinner me ook heel duidelijk dat dit mysterie mij niet losliet. Dag na dag na dag lag ik te peinzen over hoe het kon dat ik zo'n intense en vreemde ervaring had gehad, en ik heb geprobeerd om het opnieuw te ervaren, wat niet lukte. Het is domweg onmogelijk dat ik het niet ervaren heb, zelfs als het een hallucinatie was. In dat geval was het een zeer specifieke hallucinatie: het type hallucinatie waarop concepten als 'god' en 'eeuwigheid'  gebaseerd zijn.


Waarom is het onmogelijk dat je het niet ervaren hebt? Het is aangetoond (sorry, heb nu geen bronnen voor handen, je moet me op mijn woord geloven) dat mensen zich "niet gebeurde" dingen geloven. Er is onderzoek gedaan volgens ongeveer onderstaande methode:
Mensen werden samen in een bepaalde situatie gebracht, waar iets gebeurde (bijvoorbeeld een explosie). Een deel van de mensen beweerde dat ze iets hadden gezien of gehoord (bijvoorbeeld iemand in een rood pak), en vertelde dat aan andere mensen. Enkele van die andere mensen waren er na verloop van tijd heilig van overtuigd dat ze ook een persoon in een rood pak hadden gezien. Het was niet een kwestie van "het zou kunnen", maar die mensen wisten het zeker. Ze hadden iemand in een rood pak gezien en wisten ook details over die persoon (hij had zwarte schoenen aan, hij droeg een hoed) te vertellen.
Die persoon in het rode pak bestond echter niet.

Dus nogmaals, ook al ben jij er heilig van overtuigd dat je het echt hebt meegemaakt, het hoeft niet zo te zijn.
"Knowledge speaks, but wisdom listens."
- Jimi Hendrix -

#10

p__

    p__


  • >1k berichten
  • 2972 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 december 2005 - 13:37

Dus nogmaals, ook al ben jij er heilig van overtuigd dat je het echt hebt meegemaakt, het hoeft niet zo te zijn.


Nog zo'n experiment:

Geplaatste afbeelding

Als je je concentreert op het zwarte kruisje, zul je een groene bewegende cirkel zien. Deze groene cirkel bestaat echter niet. Op dezelfde manier is het mogelijk dat alles wat jij elke dag ziet ook niet bestaat, behalve als illusie in je eigen bewustzijn. Je kunt er heilig van overtuigd zijn dat er echt iets buiten jezelf bestaat, maar dit hoeft niet zo te zijn.

#11

lngr

    lngr


  • >250 berichten
  • 449 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 december 2005 - 13:44

 
The aim of this contribution is to demonstrate that this theory represents a cogent  
starting point for a deeper understanding of the altered states of consciousness in their  
temporo-spatial aspects. It is shown, in particular, that the three most abundant groups  
of “pathological” perceptions of time, namely the feeling of timelessness (“eternity”),  
time standing still, as well as the experience of the dominating past, can well be  
modelled by singular (space-)time configurations  

This description clearly indicates that the mind is not confined to the limits of  
conventional space and time, and what we perceive in our “normal” state of  
consciousness is only a tiny fraction of the world we all have potential access to. The  
following experience of “disordered,” “chaotic” time [15], induced by the drug called  
mescaline, dovetails nicely with the above statement:  

2.3. Mental Psychoses
This is the domain where much is still unsettled and uncertain and which thus provides  
an invaluable source for scientific imagination, as we strive to decipher the laws of  
Nature. In the accounts sampled below we shall recognise at least four distinct types of  
anomalous temporal patterns reported by mentally ill patients.  
The first type is what the majority of psychotics refer to as “time standing still.” Some
spectacular examples are found in a paper by H. Tellenbach [17], namely [17; p. 13]:  
“I sure do notice the passing of time but couldn't experience it. I know that tomorrow will be another day
again but don't feel it approaching. I can estimate the past in terms of years but I don't have any
connection to it anymore. The time standstill is infinite, I live in a constant eternity. I see the clocks turn
but for me time does not flow... Everything lies in one line, there are no differences of depth anymore...  
Everything is like a firm plane…”  
and [ibid; p. 14]:  
“Everything is very different in my case, time is passing very slowly. Nights last so long, one hour is as
long as usually a whole day...” Sometimes time had totally stood still, it would have been horrifying. Even
space had changed: “Everything is so empty and dark, everything is so far away from me... I don't see  
space as usual, I see everything as if it were just a background. It all seems to me like a wall, everything is
flat. Everything presses down, everything looks away from me and laughs...”  
It is worth noticing that when time comes to a stillstand, perceived space loses one  
dimension, becoming only two-dimensional. We shall see later that this feature finds a  
very nice explanation in our model. A slightly more detailed description of this temporal  
mode is given in a very readable paper by Muscatello and Giovanardi Rossi [18; p.  
784]


Geometry of Psychological Time

http://www.google.nl...al time&spell=1

2e link



In this paper I consider the individual nature of the way a person develops senses of time. I suggest that something of a patient's early, unvoiced, experience is revealed through the temporal rhythms of interaction with the therapist. I refer to development, cycles of experience, metabolism, transgenerational emotions, experiences of beginnings and endings, early interactions with (m)other, together with narrative and its relation to unconscious processes. Experiences of time within the session indicate the nature of the feelings that are being lived, or refused life. I consider the paradox of living in the present and its relation to chronology. Lastly I give an example of the difficulty of timing comments when there is no flow of feeling, which is, itself, a communication.


http://www.ingentaco...5rwd5.henrietta


This is perhaps the most pronounced and in the literature best-documented kind of profoundly distorted’ sense of time. It is a sort of compressing, telescoping of past, present and future into the
present moment that is experienced as ‘eternal/everlasting now.’ One of the best portrayals of what
this experience looks like is found in the following account (Huber, 1955):
1
I woke up in a whole different world in which the puzzle of the world was solved extremely easily in a form
of a different space. I was amazed at the wonder of this different space and this amazement concealed my
judgement, this space is totally distinct from the one we all know. It had different dimensions, everything
contained everything else. I was this space and this space was me. The outer space was part of this space, I
was in the outer space and the outer space was in me...
Anyway, I didn’t experience time, time of the outer space and aeons until the second phase of this dream.
In the cosmic flow of time you saw worlds coming into existence, blooming like flowers, actually existing and
then disappearing. It was an endless game. If you looked back into the past, you saw aeons, if you looked
forward into the future there were aeons stretching into the eternity, and this eternity was contained in the
point of the present. One was situated in a state of being in which the ‘will-be’ and the ‘vanishing’ were already
included, and this ‘being’ was my consciousness. It contained it all. This ‘being-contained’ was presented very
vividly in a geometric way in form of circles of different size which again were all part of a unity since all of
the circles formed exactly one circle. The biggest circle was part of the smallest one and vice versa. As far as
the differences of size are concerned, I could not give any accurate information later on...
This narrative is remarkable in a couple of aspects. Not only does the subject try to understand his
uncanny experience of time in terms of a simple geometrical model, but he also pays particular attention
to the spatial fabric of his extraordinary state, which also differs utterly from what is regarded as a
normal/ordinary perception of space; in fact, the subject finds himself to be one/fused with space!
Another impressive description of the same kind of psycho-spacetime is taken from Atwater (1988).
It is based on one of many author’s near-death experiences, which was also accompanied by a fascinating
archetypal imaginery:
This time, I moved, not my environment, and I moved rapidly... My speed accelerated until I noticed a wide
but thin-edged expanse of bright light ahead, like a ‘parting’ in space or a ‘lip,’ with a brightness so brilliant
it was beyond light yet I could look upon it without pain or discomfort... The closer I came the larger the
parting in space appeared until... I was absorbed by it as if engulfed by a force field...
Further movement on my part ceased because of the shock of what happened next. Before me there
loomed two gigantic, impossibly huge masses spinning at great speed, looking for all the world like cyclones.
One was inverted over the other, forming an hourglass shape, but where the spouts should have touched there
was instead incredible rays of power shooting out in all directions... I stared at the spectacle before me in
disbelief...
As I stared, I came to recognize my former Phyllis self in the midupperleft of the top cyclone. Even though
only a speck, I could see my Phyllis clearly, and superimposed over her were all her past lives and all her future
lives happening at the same time in the same place as her present life. Everything was happening at once!
Around Phyllis was everyone else she had known and around them many others... The same phenomenon was
happening to each and all. Past, present, and future were not separated but, instead, interpenetrated like a
multiple hologram combined with its own reflection.
The only physical movement anyone or anything made was to contract and expand. There was no up or
down, right or left, forward or backward. There was only in and out, like breathing, like the universe and all
creation were breathing – inhale/exhale, contraction/expansion, in/out, off/on.


The last, but by no means less astounding than the former two, example of this subsection, borrowed
from Braud (1995), depicts in great detail and clarity a gradual transformation of our ordinary, waking
sense of time (and space) into that of ‘eternity’ (and ‘omnipresence’):


The Psychopathological Fabric of Time (and Space) and Its Underpinning Pencil-Borne Geometries.

http://64.233.183.10...eometries&hl=nl



Our study of psychopathological (space-)times has, from the very beginning, been pursued in ac-cordance with this strategy. The geometrical model of the psychopathology of time, discussed in thesecond part of the contribution, thus features not only a fairly high level of abstraction, but it alsoposes a serious challenge to some generally accepted dogmas in natural sciences. Formally, it employsadvanced geometrical concepts, like a projective space and/or Cremona transformations. Conceptu-ally, it relies on a daring and far-reaching assumption that the anecdotal, first-person descriptions ofextraordinary states of consciousness are on a par with standard observational/experimental evidencein natural sciences. It is this ‘abstract geometrization of the first-person perspective’ that gives ourapproach a remarkable unifying and predictive power and makes it a very promising conceptual steptowards the ultimate unveiling of the riddle of time. The presentation will be focussed on concep-tual issues rather than mathematical technicalities, the latter being reduced to the extent that alsothe reader with a comparatively slight mathematical background can easily follow the main line ofreasoning.


http://www.google.nl...nG=Zoeken&meta=


- Je zegt dat je mensen kent die jaren gezocht hebben en dat je dat zelf ook hebt gedaan, maar blijkbaar is jouw ervaring verre van uniek. De wetenschappers zeggen in een van de bronnen: 'This is perhaps the most pronounced and in the literature best-documented kind of profoundly distorted’ sense of time.' Daar komt bij dat google.scholar relatief weinig vindt. De universiteitscatalogi zullen waarschijnlijk veel meer vinden, maar ik had geen zin daar te zoeken.

- Bronnen worden in mijn links gegeven. Gebruik de 'sneeuwbalmethode' oid. en je zult mijns inziens een heleboel vinden.

- Wetenschappers zijn er niet om te doen wat jij wilt. Als je daadwerkelijk vindt dat er niet genoeg onderzoek naar verricht wordt, doe het dan zelf. Stephen Jay Gould was niet tevreden met de interpretaties omtrent fossielen. Hij verzon hij zelf een nieuwe theorie.
I'm normally not a praying man, but if you're up there, please save me Superman!!!
Homer Simpson

#12

Ger

    Ger


  • >5k berichten
  • 16444 berichten
  • Technicus

Geplaatst op 01 december 2005 - 13:57

http://www.skepsis.n...inneringen.html

Hier kun je ook nog aardige info vinden over pseudo-herinneringen.
"Knowledge speaks, but wisdom listens."
- Jimi Hendrix -

#13

Chriis

    Chriis


  • >250 berichten
  • 664 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 december 2005 - 16:14

"the brain activation now known to be associated with the experience of God"
Dit onderzoek is gebaseerd op ervaringen die hooguit vergelijkbaar zijn met cosmische ecstase; niet de eeuwigheidservaring.

:roll: , mij leek het stukje toch wel toepasbaar. Heb je het wel helemaal gelezen?, alle kenmerken van God worden aan de hand van hersenstructuren beschreven. Ook verandering van tijdsperceptie. Er zijn mensen die aan epilepsie leiden en zéker weten dat God bestaat, er zijn geloof ik ook wel aanwijzingen dat Mohammed (de profeet) ook dit soort aanvallen had. Misschien heb je dan wel geen epilepsie, maar het blijkt dat de hersenen dit soort verbeeldingen zeker niet in de weg staan.
Ik zie niet in waarom jouw ervaring daar ineens niet meer in past.

Want dit, wat jij schreef:
Wat eeuwigheid ook is, het kan ervaren worden. Een eeuwigheid van zijn, in ultieme perfectie; liefde, wijsheid; de essentie van alles dat is. Een volkomen weten. Tenminste, tijdens de ervaring worden deze zaken als weten ervaren. Niet een vermoeden, niet een geloven; een weten.
Past precies in het plaatje.

Wat is het onderscheid tussen een cosmische extase en een eeuwigheidservaring?

#14

LBO

    LBO


  • >25 berichten
  • 81 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 december 2005 - 18:51

Kyla Kaya schreef:

Er is een periode in mijn herinnering van toen ik twee, misschien bijna drie jaar oud was.


Met name naast het verhaal vind ik de leeftijd opzienbarend.
Uit ervaring weet ik, dat mensen zich over die periode bijzonder weinig herinneren. In hoeverre ben je je bewust dat de ervaring zich juist dan compleet voordeed of is het zo, dat je er op latere leeftijd een en ander hebt bijgedacht om het verhaal wat meer diepgang en logica te geven voor jezelf.

#15

Windsurfer

    Windsurfer


  • >1k berichten
  • 1293 berichten
  • VIP

Geplaatst op 01 december 2005 - 20:25

wat je beschrijft is dissociatie ten gevolge van een fysieke pijn. dissociatie is bij kinder sowieso de normaalste zaak van de wereld, bv bij stress, pijn, angst etc. die ervaringen kunnen inderdaad zeer indringend zijn.

je hebt geen mystiek nodig om dit soort dingen te verklaren, de hedendaagse kennis van de psyche is voldoende.

groeten,


en wat ik nog vergeten was: een licht epileptisch insultje kan ook de oorzaak zijn. er zijn proeven bekend waarbij met stroomimpulsen dezelfde ervaringen worden opgewekt.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures