Springen naar inhoud

hardheid van polyethyleen


  • Log in om te kunnen reageren

#1

volbeat

    volbeat


  • 0 - 25 berichten
  • 7 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 20 januari 2009 - 19:26

ok het zit dus zo, ik ben momenteel bezig met een gip over kunststoffen voornamelijk rond polyethyleen.Nu zat ik met de vraag hoe men de hardheid van het polyethyleen kan bepalen(op moleculair niveau) heeft dit te maken met de manier waarop de polyetheen bereid is en dus hoe de moleculen zitten(kristalisatiegraad)? zou iemand me hierbij kunnen helpen? alvast bedankt ^^

Veranderd door volbeat, 20 januari 2009 - 19:35


Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

hzeil

    hzeil


  • >1k berichten
  • 1379 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 20 januari 2009 - 19:33

De sleutelwoorden bij hardheidsbepalingen zijn Brinel en Vickers.
Uitleggen is beter dan verwijzen naar een website

#3

Bernhard_CF

    Bernhard_CF


  • >25 berichten
  • 52 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 26 januari 2009 - 13:01

Hardheid wordt bij polyethyleen wel mede bepaald door percentage kristalliniteit (en bv. ligging van de Tg t.o.v. de meettemperatuur), maar is normaalgespreken een macro-grootheid.
Voor kunststoffen worden deze niet gemeten via Brinel en Vickers (dat zijn meetmethoden voor metalen), maar via Shore D of kogeldrukhardheid. Beide zijn gebaseerd op de diepte van indrukking van resp. een naald of een kogel in een materiaal. Dus hoe harder, hoe minder verder ingedrukt.

#4

hzeil

    hzeil


  • >1k berichten
  • 1379 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 30 januari 2009 - 14:36

Shore D en kogeldrukhardheid zijn eigenlijk andere namen voor respectievelijk Vickers en Brinel. Bij Vickers gaat het om een diamant(?) kristal dat een vierkante indentering geeft. Daarbij meet je met een microscoop de lengte van de diagonalen.

Met Vickers heb ik ervaring. Maar ik behield daarbij wel begripsproblemen. Die heb ik ook met kunststoffen. Hardheid bleef voor mij steeds een experimentele, onbenoemde grootheid. Afhankelijk van het experiment dat je kiest.

Ik kon de hardheid niet relateren aan bijvoorbeeld de roosterenergie ( in joule per mol of joule per m3) of aan de oppervlakte-energie. Bovendien heeft in een polykristallijn materiaal iedere kristalliet zijn eigen hardheid. Je meet dus een door het experiment bepaald gemiddelde. Bij kunststoffen zijn er ook inhomogeniteiten en zit ik met hetzelfde probleem.

Bij bijvoorbeeld een kookpunt, smeltpunt, dichtheid of brekingsindex behoef ik het experiment niet te noemen. In beginsel hebben deze grootheden een betekenis, los van het experiment. Maar voor de hardheden geldt dat niet.
Uitleggen is beter dan verwijzen naar een website

#5

Bernhard_CF

    Bernhard_CF


  • >25 berichten
  • 52 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 februari 2009 - 21:01

hzeil: we hebben en gebruiken Shore D op kunststoffen en Brinel en Vickers op metalen, en hoewel het principe wel op elkaar lijkt wordt bij Shore D geen diagonaal opgemeten, maar rechtstreeks in een getalswaarde uitgedrukt (net als Shore A bij rubber). Ik denk i.v.m. de grotere elasticiteit van kunststoffen t.o.v. metalen.
Bij PE is er wel een correlatie tussen hardheid en kristalliniteit, en dus met de wijze van polymerisatie. Maar het blijft een vrij grove meting, met relatief grote spreiding.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures