Springen naar inhoud

Organometaal polymeer


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Ambidexter

    Ambidexter


  • >100 berichten
  • 131 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 15 februari 2009 - 01:24

Bij het bekijken van organische dizuren kwam de volgende vraag in me op:
Is het mogelijk om polymere ketens te maken van metaalatomen tussen dicarbonzuren?

Ik bedoel iets als bijvoorbeeld: koper + glutaarzuur -> polykoperglutaraat
n Cu2+ + n COO-(CH2)3COO- -> (CuCOO(CH2)3COO)n

Kan dit?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Thionyl

    Thionyl


  • >1k berichten
  • 1595 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 15 februari 2009 - 13:33

Mijn eerste gedachte was nee, omdat er teveel vrijheidsgraden zijn. Maar is wel een leuke gedachte.
Heb vroeger wel eens polymeren gemaakt met ferroceen, maar die leiden allemaal tot een soort onwerkbaar poeder en dat werd vrij snel gestopt.
Misschien te snel?

#3

jhullaert

    jhullaert


  • >1k berichten
  • 2337 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 15 februari 2009 - 19:14

Ofwel krijg je neerslag doordat het metaalion met beide carboxylgroepen gaat binden of in het kristalrooster maar dan zit je met 3D ionbindingen en geen covalente bindingen voor je polymeer. Dus ik denk dat het niet kan.

Ik heb ook ooit nog eens een topic gestart over andere organometaalpolymeren misschien vind je die ook interessant.

#4

AeoN909

    AeoN909


  • >25 berichten
  • 45 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 15 februari 2009 - 20:34

@chemaniac, dat is wel interessant ja waar kan ik dat vinden?

#5

Ambidexter

    Ambidexter


  • >100 berichten
  • 131 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 15 februari 2009 - 23:57

Chemaniac, bedoelde je dit topic?

Vanwege de lange keten, verwacht ik eigenlijk niet dat er een chelaat gevormd wordt, zoals bijvoorbeeld met oxaalzuur.
Daarmee wordt het logischer dat er een polymeer gevormd wordt, toch?

Uit de reacties van Thionyl en in het bovengenoemde topic, begrijp ik dat een te snelle polymerisatie geen mooi product tot stand brengt. Het wordt dan niet homogeen, maar je krijgt klonten. Dit zie ik meer als een praktisch probleem.
Het ging me eigenlijk meer om de vraag of de reactie überhaupt mogelijk is, en onder welke omstandigheden.

#6

joepiedepoepie

    joepiedepoepie


  • >250 berichten
  • 311 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 februari 2009 - 17:02

Er bestaan wel polymeren van silicium atomen (bijvoorbeeld polydimethylsiloxaan PDMS). De 'backbone' van dit polymeer is dan -Si-O-Si-O-. Dus eigenlijk een soort glas.

#7

Thionyl

    Thionyl


  • >1k berichten
  • 1595 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 februari 2009 - 21:07

Bij mij (ons) ging het om voorstudies voor studenten. Voordat ze konden inschrijven op een project (van ca 3 weken) was er een soort van haalbaarheidsonderzoek van voorgestelde projecten. Dus wat literatuuronderzoek en wat practische experimenten. Internet was er toen nog niet!! Maar dit liep dus op niets uit, helaas, want het leek me wel iets leuks. Maar dat heeft echt niets te maken met een "te" snelle polymerisatie, eerder met tijdsgebrek.
Heb een behoorlijk aantal van dat soort voorstudies gedaan en de meeste gaven wel leuke resultaten. Was best een spannende tijd, met veel afwisseling.

#8

jhullaert

    jhullaert


  • >1k berichten
  • 2337 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 februari 2009 - 22:32

Nee ik bedoelde deze topics:

-Dit gaat over een overmaat base toevoegen aan Cr3+ je krijgt dan een 'complex' polymeer.

http://www.chemiefor...polymeer zouten

-Ook deze over polygrignard:

http://www.chemiefor...polymeer zouten

Ik dahct ook eens en topic te hebben egstart over dat wat jij bedoelt maar ik dachtd an eerder aan oxaalzuur met Fe2+ of Cu+ maar daarmee vormt het gewoon neerslag in 1:1 molverhouding. Nu is de vraag is die neerslag in een bepaald milieu om te vormen in een polymeer? Opwarmen levert pyrofoor ijzer. Koelen gaat niets veranderen dnek ik. Dus het antwoord lijkt mij: Nee die polymeren bestaan niet.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures