Springen naar inhoud

Klonen en epigenetica


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Gelre

    Gelre


  • 0 - 25 berichten
  • 23 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 03 december 2005 - 17:39

Ik las een tijdje terug dat klonen niet heel goed werkt doordat prenatale herprogrammering van genen vaak niet helemaal slaagt (tijdens de gametogenese)

Daarnaast werd ook een vergelijking geplaatst met het klonen van embryonale stamcellen. In hoeverre is deze methode te vergelijken met het 'reguliere' kloneren en is er een verband tussen de beide zaken of zijn het relatief losse zaken die elk leiden tot een andere uitkomst?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

aspergillie

    aspergillie


  • >25 berichten
  • 28 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 22 december 2005 - 22:08

mi is het klonen van stamcellen gewoon het vermeerderen van de stamcellen. Net als dat je een plasmide kloont in een bacterie; je brengt het plasmide in een bacterie en laat de bacterie zich vermeerderen. Dit heeft niks te maken met het maken van klonen als in een geheel dier geboren laten worden wat precies hetzelfde genoom van een ander dier heeft.
FRET: de beste uitvinding sinds het gesneden brood.

#3

Sophia?

    Sophia?


  • >250 berichten
  • 323 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 31 december 2005 - 12:25

Hier worden, zoals vaak gebeurt, verschillende interpretaties van het woord klonen door elkaar gebruikt. Dit levert een warrig verhaal op.

De "leken" denken bij klonen over het algemeen aan het creeren van een individu, dat een exacte kopie is van het donor-individu. De gebruikte techniek is dan (bijvoorbeeld) transplantatie van de celkern uit een cel van de donor, naar een eicel (waar de kern eerst is uitgehaald). Deze kunstmatige "stamcel" wordt geimplanteerd in een moeder (meestal de eigenaresse van de gebruikte eicel), waarna er een individu uit kan voortkomen. Met "herprogramering" van de genen bedoel je waarschijnlijk "maternal gene silencing"; in hoeverre dit proces verstoord is, kan ik je niet vertellen, wellicht is er een andere vakdeskundige die kan bijspringen.

Wat de "labratten" meestal bedoelen met klonen is puur het klussen aan DNA/genen en de vermeerdering daarvan; er is dan dus (meestal) geen sprake van klonen zoals dat hierboven beschreven staat.
"You're really full of yourself, aren't you?"
"Yeah. I like that about me."
- U Turn

#4

henkOr

    henkOr


  • 0 - 25 berichten
  • 1 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 03 januari 2006 - 23:11

Ik las een tijdje terug dat klonen niet heel goed werkt doordat prenatale herprogrammering van genen vaak niet helemaal slaagt (tijdens de gametogenese)

Daarnaast werd ook een vergelijking geplaatst met het klonen van embryonale stamcellen. In hoeverre is deze methode te vergelijken met het 'reguliere' kloneren en is er een verband tussen de beide zaken of zijn het relatief losse zaken die elk leiden tot een andere uitkomst?


Je hebt helemaal gelijk met het verband tussen klonen organismen en embryonale stamcellen. Om het basisidee te begrijpen moet je je eerst realiseren dat het DNA in elke lichaamscel in principe identiek is.

Hoe kunnen we dan verklaren dat een embryonale stamcel pluripotent is (de potentie heeft zich tot elk gewenst celtype te ontwikkelen) en een andere lichaamcel een vaste specifieke taak heeft?

Dat is te verklaren aan de hand van DNA methylatie. DNA methylatie is eigenlijk niets anders dan het afplakken van grote stukken DNA wat invloed heeft op de functie van een cel. Op het moment dat een eicel bevrucht wordt veranderd de DNA methylatie van het sperma DNA ingrijpend. Dit is een proces dat gereguleerd wordt door zowel de spermacel als de eicel.

Bij het klonen van iets breng je het DNA van een lichaamscel in een bevruchte eicel. Dit is geen natuurlijke procedure met als gevolg dat de verandering in de methylatie van het DNA niet goed/volledig verloopt. Dat is de reden dat kloneren vaak niet lukt.
Een interessant verhaal is het feit dat gekloonde dieren vaak aan het 'large offspring syndroom' lijden. Dit komt door een verstoorde methylatie van het gen IGF2R, dit is een eiwit wat verantwoordelijk is voor de binding van insuline (insuline receptor). Deze dieren zijn met de geboorte ongeveer 2x zo groot als normale dieren.

Op dit moment heeft de onderzoeker nog steeds een grote porsie geluk nodig bij het klonen van mens dier of stamcel. Deze technieken zijn zo duur en ingewikkeld dat ik betwijfel of deze technieken ooit haar weg naar de kliniek zullen vinden. Daarbij komt het feit dat de onderzoeken waarin de Koreaanse Hwang claimt humane stamcellen gekloond te hebben op leugens gebaseerd te zijn. Op dit moment is het dus nog niemand gelukt om humane stamcellen te klonen!





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures