Springen naar inhoud

Neerslaan van aminozuren


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Milieuman

    Milieuman


  • 0 - 25 berichten
  • 11 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 april 2009 - 09:29

Hoi,
ik heb een vraagje i.v.m het neerslaan van aminozuren, meer bepaald lysine. In het labo hebben we getracht lysine uit een mengsel van aminozuren te laten neerslaan door in te werken op zijn iso - elektrisch punt. Bij dit punt komt het aminozuur als een amfion (neutraal) voor en is het het slechtst oplosbaar waardoor het gaat neerslaan.

Voor lysine bedraagt dit punt ongeveer 9,74.
Wat hebben we gedaan?
We hebben het mengsel naar een pH van 9,74 gebracht m.b.v een bufferoplossing. Echter, lysine sloeg niet neer.
Nadien hebben we nog 2 zaken uitgeprobeert:
- gebruik van een hogere concentratie lysine (controletest door het maken van een standaardoplossing lysine met gekende concentratie), dit opgelost in water en toevoegen van buffer: geen resultaat
- een bepaald pH - gebied afgegaan beneden/boven 9,74 door het toevoegen van respectievelijk HCl/NaOH: geen resultaat.

Hoe komt het dat het neerslaan van lysine niet lukt met iso - elektrische precipitatie?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

RubenM

    RubenM


  • >250 berichten
  • 336 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 april 2009 - 11:16

Dat de oplosbaarheid het laagst is bij pH=pI hoeft nog niet te betekenen dat het hele aminozuur dan spontaan uit de oplossing moet knallen.

Een bepaald eiwit in oplossing heeft ůf een netto positieve ůf een netto negatieve lading, met als gevolg dat de eiwitmoleculen elkaar hoe dan ook afstoten. Bij de pI hebben de moleculen echter netto geen lading, en KAN het voor de eiwitmoleculen aantrekkelijk worden om aan elkaar te gaan plakken.

Ik vermoed dat voor een kleinere structuur die goed gehydrateerd kan worden, zoals een los aminozuur, deze drijfveer een stuk minder sterk is. Neerslaan gaat gepaard met aardig wat entropieverlies, en ΔHsolv moet dan negatief genoeg zijn om hiervoor te compenseren. Bij een pH van bijna 10 zal de carboxylgroep gedeprotoneerd zijn; tel daarbij de twee -NH2 groepen op en je hebt nog steeds genoeg interactie met watermoleculen, lijkt mij.

Misschien helpt het om wat zout (bijv. ammoniumsulfaat) toe te voegen. Deze ionen fixeren de watermoleculen sterk om zich heen, waardoor de hydratatie van de lysinemoleculen afneemt en aggregatie interessanter wordt.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures