Springen naar inhoud

Verschil in werking metaal katalysatoren


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Marie-Claire

    Marie-Claire


  • >25 berichten
  • 38 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 25 mei 2009 - 12:17

Ben bezig met onderzoek doen naar katalyse in een oxidatie reactie.
Nu heb ik een aantal metaal katalysatoren geselecteerd die ik wil testen.
Van deze zou ik graag vooraf willen inschatten wat het verschil is in werking onderling.

Ik heb al veel gezocht op internet, maar kan nog niet iets vinden waarmee ik verder kan.

Iemand misschien ideeen hoe ik dit kan voorspellen?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

hzeil

    hzeil


  • >1k berichten
  • 1379 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 mei 2009 - 13:58

Kunt U de namen noemen van de katalysatoren die U geselecteerd hebt?
Uitleggen is beter dan verwijzen naar een website

#3

Marie-Claire

    Marie-Claire


  • >25 berichten
  • 38 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 25 mei 2009 - 14:42

Ferroceen
Kaliumhexacyanoferraat
Titolylphosphaat + Mangaanacetaat
Mangaan Nickel + 1,3-Diamino-2-hydroxypropane-N,N,N",N"-tetraacetic acid

#4

Marie-Claire

    Marie-Claire


  • >25 berichten
  • 38 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 27 mei 2009 - 12:52

Ik heb te horen gekregen dat ik dit zou kunnen onderbouwen met de ligand field theory, maar deze beheers ik helaas niet.

Misschien dat iemand mij hiermee opweg kan helpen?

#5

Derrek

    Derrek


  • >100 berichten
  • 217 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 27 mei 2009 - 14:57

Het is nogal moeilijk om zoiets kort uit te leggen, daarvoor wend je je best tot een cursus organometaalchemie.

Wat min of meer centraal staat in deze materie, is de zogenaamde 18-elektronregel, die zegt dat een complex met 18 elektronen stabiel(er) is.

Ferroceen is een goed voorbeeld van een vrij stabiel complex. Fe0 bezit 8 elektronen, en beide cyclopentadienyl liganden doneren elk 5 elektronen, dan kom je aan 8+2*5=18. De reactiviteit van een complex wordt in grote mate bepaald door de toestand van het metaal. De link met de ligandveldtheorie hierin is dat volgens deze theorie de d-orbitalen opgesplitst zijn, en het zijn net de d-orbitalen die je met liganden opvult. Bepaalde effecten kan je door die opsplitsing verklaren.

Als het niet de bedoeling is om je te gaan verdiepen in de organometaalchemie, en je enkel een bepaald effect van toepassing op jouw proces wil verklaren, zal je toch wat specifieker moeten zijn. Welke katalysator gebruik je, op welk substraat, in welke condities en wat is je (gewenst) product?

Veranderd door Derrek, 27 mei 2009 - 17:29






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures