Springen naar inhoud

stabilisator polystyreen


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Taco_CF

    Taco_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 augustus 2009 - 10:30

Hallo
Voor mijn stage zit ik bij een bedijf die expandeerbaar polystyreen maakt.
Bij de suspensie polymerisatie wordt gebruik gemaakt van een stabilisator om de druppels dezelfde groote te houden. De werking van de stabilisator is mij nog niet helemaal duidelijk.

Dit is in hoevere ik het begrijp:
De stabilisator wordt geactiveerd door middel van een initiator. De initiator splitst zich in radicalen die een kleine keten vormt met het styreen, polystyreen sulfanaat.
Deze korte ketens gaan om het fosfaat zitten door middel van electronen veschil. De korte ketens functioneren als ankers zodat de stabilisator om de monomeerdruppels gaat zitten. Dit verkomt dat de druppels samen gaan klonteren. (zie afbeelding)

stabilisator

Deze informatie heb ik uit het duitse boek: Polystyrol Kunststoff handbuck 4; Prof. Dr. Gerhard W. Becker und Prof Dr. Dietrich Braun; ISBN:3-446-18004-4; pagina's: 575-577

Omdat het boek duits is weet ik niet of ik het goed begrepen heb.
Kan iemand me vertellen of ik dit goed begrepen heb? misschien nog wat extra informatie geven? en kan iemand me vertellen waarom de korte ketens niet gewoon weer oplossen in de monomeerdruppels?

Alvast bedankt

Veranderd door Taco, 24 augustus 2009 - 10:40


Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Derrek

    Derrek


  • >100 berichten
  • 217 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 augustus 2009 - 11:41

Een suspensiepolymerisatie is in principe een bulkpolymerisatie die zich afspeelt in zogenaamde monomeerdruppels.

Een bulkpolymerisatie is nogal straight-forward : Je voegt monomeer en initiator samen en deze zorgen ervoor dat heel de boel polymeriseert en je uiteindelijk een blok polymeer bekomt. Het probleem hierbij is dat je de vrijgekomen warmte moeilijk kan afvoeren, en een blok polymeer niet zo eenvoudig is om verder te verwerken of te verkopen.

Het verschil met een suspensiepolymerisatie is dat je een solvent toevoegt waarin het monomeer en de initiator onoplosbaar zijn (kan zelfs water zijn). Het monomeer zal in een bepaalde mate samenklitten en de polymerisatie speelt zich af in de monomeerdruppels, waarbij de oplossing constant geroerd wordt. Om te voorkomen dat de monomeren teveel samenklitten (waardoor je ook ťťn blok polymeer zou bekomen), wordt een stabilisator toegevoegd. Dit gaat als het ware om de monomeerdruppels zitten en beschermt ze tegen elkaar.

In het ideale geval verkrijg je dus polymeerkorrels van een bepaalde grootte (die kan variŽren naargelang roersnelheid/stabilisator/..), en wordt de warmteafvoer geregeld door het solvent.

#3

kippenborst

    kippenborst


  • >100 berichten
  • 180 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 augustus 2009 - 12:16

Hoi,

Het is niet geheel correct wat je typt. Een stabilisator (emulgator/zeep/surfactant(surface active agent)) is een molecuul (in jouw geval SDS) met een hydrofiel gedeelte en een hydrofoob gedeelte. (oftewel een amphifaat) dit indiceert dat deze moleculen zich mooi tussen een olie-water fase kunnen nestelen. Ik weet niet welk oplosmiddel je gebruikt, maar ik neem even aan water.
In een emulsie polymerisatie hebben surfactants (jij noemde het stabilisatoren) 3 belangrijke doelen. stabiliseren van de monomeerdruppels, het vormen van micellen en het stabiliseren van de groeiende deeltjes. En dan uiteindelijk het stabiliseren van je eindproduct. Sterische hindering.
Het is niet zo dat deze geactiveerd wordt door de initiator. De initiator zorgt er voor dat je vrije radicalen krijgt en die kunnen dan weer zorgen dat er een polymerisatie optreed. (heel simpel gezegt, meer doet een initiator niet)
Waarom de korte ketens niet gewoon oplossen in de monomeerdruppels is simpel. Deze kunnen niet meer door de waterfase heen. Een monomeer zelf is heel licht oplosbaar en kan dus wel door de waterfase heen, maar wanneer deze iets langer is dan lukt dit niet meer (in het geval van styreen)
Extra informatie?? Ik zou even wat gaan zoeken op emulsie polymerisatie. Dan worden de losse onderdelen zoals surfactant, monomeer en initiator, waarom ze erin zitten duidelijker.

Groenten Niels

* edit: Derrek was me al voor met z'n verhaal. mijn verhaal gaat meer over emulsie polymerisatie, dit aangezien je stabilisator SDS was en dit heel vaak bij emulsie polymerisatie voorkomt (kwam)

Veranderd door kippenborst, 24 augustus 2009 - 12:17


#4

Taco_CF

    Taco_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 augustus 2009 - 12:57

bedankt voor jullie snelle reageren.
met deze informatie kan ik al heel veel.
Ik wist al dat er een initiator gebruikt werd bij om de polymerisatie reactie op genag te brengen. In dit geval wordt daar een peroxide voor gebruikt, deze initiator zit in het monomeer opgelost. Maar er wordt nog een initiator(KPS) toegevoegd die alleen voor de stabilisator gebruikt wordt, deze is in het water opgelost en vormd dus de ankers. Ik haalde de twee initiators ook steeds door elkaar dus had ik het gevraagt aan mijn begeleider die me toen dit boek had gegeven.
In het boek staat dus hoe de KPS met het fosfaat de initiator vormt.
Ik snap nu grotendeels hoe dat werkt. Ook dankzij jullie reacties.

#5

kippenborst

    kippenborst


  • >100 berichten
  • 180 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 augustus 2009 - 16:11

In het boek staat dus hoe de KPS met het fosfaat de initiator vormt.
Ik snap nu grotendeels hoe dat werkt. Ook dankzij jullie reacties.

je zegt dat de KPS samen met het fosfaat de initiator vormt. maar de KPS is zelf toch al een initiator? en volgens mij is het samen geen redox initiator. (dan heb je ijzer of een bisulfiet ofzo nodig)
wel kan ik me ergens indenken dat er een stuk sulfonatie (als dat nederlands is) op kan treden met je styreen wat dan extra "ankers" zou kunnen vormen.


in je plaatje staat de dodecylbenzeensulfonaat en je hebt het meermalen over een fosfaat. voeg je die nog extra toe? en in welke vorm? (tenminste als je dat mag vertellen) (of een typfout dat kan natuurlijk ook :P )
want ik zie nog niet in hoe je persulfaat kan en wil aanvallen op je surfactant.
tja een aantal vragen terug want ik heb het boek niet dus kan het niet nalezen voor je en op google books staat maar 1 pagina.
je oplosmiddel was water toch??

groenten Niels

#6

Taco_CF

    Taco_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 augustus 2009 - 16:36

hoi niels
ik had een typ fout gemaakt. de KPS vormd radicalen. de radicalen maken de ankers die om het fosfaat gaan zitten.
Ik weet dat er in het plaatje dodecylbenzeensulfonaat staat maar volgens mijn begeleider is het in het proces wat op mijn stage bedrijf gebruikt wordt met polystyreen sulfanaat. Het fosfaat is in het plaatje anorganische Fällung (ook volgens mijn begeleider)
Het oplosmiddel is inderdaad water.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures