Springen naar inhoud

octetstructuur


  • Log in om te kunnen reageren

#1

tvd

    tvd


  • 0 - 25 berichten
  • 15 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 23 maart 2010 - 21:49

Hallo,

In de chemie worden vele zaken verklaard door het streven van atomen naar de octetstructuur, waar ze dus een volle buitenste schil bezitten.
Er bestaat ook zoiets als elektronegativiteit, wat staat voor de mate waarmee een atoom naar deze structuur streeft. Deze neemt in de tabel van mendeljev toe van links nr rechts en van onder naar boven.
Welnu heb ik twee vragen,

1) Wat is de drijvende kracht van een atoom om de octetstructuur aan te nemen? Zoals ik redeneer zijn atomen elektrisch neutraal en wanneer er nog een elektron erbij komt of eentje wordt afgestaan zal er een lading opgebouwd worden. Hoe kan dit nu energetisch gunstiger zijn?

2)Waarom neemt de elektronegativiteit toe zoals hierboven beschreven?

alvast bedankt

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Beryllium

    Beryllium


  • >5k berichten
  • 6314 berichten
  • Minicursusauteur

Geplaatst op 24 maart 2010 - 08:07

Dat zijn vragen die je alleen kunt beantwoorden door in de kwantummechanica te gaan graven.
Het is trouwens niet zozeer dat atomen ernaar streven de buitenste schil vol te krijgen; anders zou Na geen electron afstaan maar eerder een hele zooi aannemen.

Het begint met het begrip van orbitalen. De term 'schil' is wel praktisch om begrip te krijgen van de structuur van atomen, maar als je dit soort vragen wilt begrijpen moet je spreken van orbitalen. Een orbitaal is een gebied rondom een atoomkern waarin je een bepaalde kans hebt om een electron aan te treffen. In elke orbitaal'vorm' en '-richting' kun je 2 electronen kwijt.
De combinatie van atoomkern en orbitalen bepaalt min of meer hoeveel electronen je atoom moet opnemen of afstaan om tot een gunstige situatie te komen.

Orbitaal op Wikipedia
You can't possibly be a scientist if you mind people thinking that you're a fool. (Douglas Adams)

#3

RubenM

    RubenM


  • >250 berichten
  • 336 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 26 maart 2010 - 13:45

De Engelse Wikipedia-bijdrage over elektronegativiteit is behoorlijk uitgebreid over de factoren die aan elektronegativiteit ten grondslag liggen (zie het stuk over Mulliken, Allred/Rochow en Sanderson elektronegativiteit). Overigens zou ik elektronegativiteit niet definiëren als de mate waarin een atoom naar de edelgasconfiguratie streeft, maar - wat neutraler - als de tendens om in een bepaalde omgeving een elektron binnen te halen.

De drijvende kracht achter de octetstructuur is maximalisering van de uitwisselingsenergie. Elektronen die in orbitalen met gelijke energie zitten kunnen "uitwisselen", hetgeen de energie van het systeem verlaagt.

#4

The Cheminator

    The Cheminator


  • 0 - 25 berichten
  • 17 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 26 maart 2010 - 14:18

2)Waarom neemt de elektronegativiteit toe zoals hierboven beschreven?



Het is gewoon een ordeningsmethode

#5

Ronnie_CF

    Ronnie_CF


  • >250 berichten
  • 723 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 26 maart 2010 - 14:39

Denk niet dat je de kwantummechanica hiervoor moet kennen. Zou het "niet academisch" uitleggen vanuit het feit:

Hoeveel elektronen heb je nodig om te streven naar een gunstigere elektronenconfiguratie.

Waarom neemt chloor bvb een elektron op? Omdat het er maar één moet opnemen voor het zijn octetstructuur bereikt.

Waarom staat natrium er één af? Omdat het dan een octetstructuur krijgt (één opnemen is uiteraard minder energetisch dan er zeven te moeten opnemen).


Waarom gaat het van links naar rechts en boven naar onder

Van links naar rechts omwille van vorig genoemde. Een atoom die met één of twee elektronen af te geven zijn octetstructuur krijgt, heeft een lage elektronegatieviteit. De atomen links willen er een opnemen om hun octet te verkrijgen.

Waarom van boven naar onder. Omdat de atoomstraal kleinder wordt en bij kleine atomen de elektronen veel meer onder invloed zijn van de kern, dus "harder" worden aangetrokken. Een elektron op de o schil bvb ondervindt "nauwelijks "invloed van de kern.

Waarom dat zo is, is mss al wat ingewikkelder. Zou het bezien vanuit het feit dat alle elektronen dan als elektronparen voorkomen, wat op vlak van ladingen stabieler is.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures