Springen naar inhoud

Ammoniak is een base?


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Punt_CF

    Punt_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 6 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2010 - 08:17

Volgens de Brönsted theorie is ammoniak (NH3) een base, want het kan protonen opnemen.

Maar hoe kan je zien dat NH3 protonen kan opnemen?

Ik vond geen direct antwoord via de forumzoeker, wiki en google...

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

jhullaert

    jhullaert


  • >1k berichten
  • 2337 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2010 - 09:51

Het vrije elektronenpaar. ;)

#3

Choba

    Choba


  • >250 berichten
  • 421 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2010 - 09:54

Op deze pagina http://nl.wikipedia.org/wiki/Ammoniak zie je dat ammoniak in water oplost tot (evenwicht):

NH4+ (aq) + OH- (aq)

#4

Punt_CF

    Punt_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 6 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2010 - 10:19

Het vrije elektronenpaar.  ;)

Dus de waterstofatomen gaan 3 keer een covalente binding aan, waarbij er dus 3 gemeenschappelijke electronenparen zijn.
Maar aangezien N 5 vallentie-electronen bezit, heeft het 1 electronenpaar over.

En het is dat electronenpaar dat het mogelijk stelt protonen op te nemen.

Bedoel je dat? :)

#5

woelen

    woelen


  • >1k berichten
  • 3145 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2010 - 11:12

Ja, dat electronenpaar koppelt aan een proton:

H3N: + H+ --> [H3N:H]+

Het vrije electronenpaar wordt gedeeld tussen het proton en het stikstofatoom. Nadat deze binding eenmaal tot stand is gekomen is er geen onderscheid meer tussen deze N-H binding en de andere drie N-H bindingen. Ook die hebben allemaal een gedeeld electronenpaar en het ammonium ion is dus volledig symmetrisch van opbouw en het aangekoppelde proton is niet meer te onderscheiden van de andere drie H-atomen.

#6

Punt_CF

    Punt_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 6 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2010 - 11:44

Ja, dat electronenpaar koppelt aan een proton:

H3N: + H+ --> [H3N:H]+

Het vrije electronenpaar wordt gedeeld tussen het proton en het stikstofatoom. Nadat deze binding eenmaal tot stand is gekomen is er geen onderscheid meer tussen deze N-H binding en de andere drie N-H bindingen. Ook die hebben allemaal een gedeeld electronenpaar en het ammonium ion is dus volledig symmetrisch van opbouw en het aangekoppelde proton is niet meer te onderscheiden van de andere drie H-atomen.

De 3 bindingen bij NH3 van N met H betreft het telkens slechts over 1 electron van N.

Maar bij NH4 is de 4de binding van N met H met 2 electronen.

Hoe kan dat? :-k

#7

jhullaert

    jhullaert


  • >1k berichten
  • 2337 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2010 - 12:10

Ken je het woord datief covalente binding?

De meeste covalente bindingen delen elk een elektron zoals je correct zegt, maar bij een datieve komen de 2 elektronen van de ene molecule.

Dit soort binding vormt de bassisch voor de coördinatiechemie.
Hierbij wordt de molecule die een elektronenpaar doneert de ligand genoemd.

Zoals je zelf aangaf is NH3 een Brönstedt base. Voglens de definitie is een brönstedt base een molecule die een elektronenpaar doneert, en een brönstedt zuur een molecule die een vrij elektronepaar kan accepteren. Dit hoeft dus niet met waterstofionen te zijn. (protonen)

#8

Punt_CF

    Punt_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 6 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2010 - 15:00

Ken je het woord datief covalente binding?

De meeste covalente bindingen delen elk een elektron zoals je correct zegt, maar bij een datieve komen de 2 elektronen van de ene molecule.

Dit soort binding vormt de bassisch voor de coördinatiechemie.
Hierbij wordt de molecule die een elektronenpaar doneert de ligand genoemd.

Zoals je zelf aangaf is NH3 een Brönstedt base. Voglens de definitie is een brönstedt base een molecule die een elektronenpaar doneert, en een brönstedt zuur een molecule die een vrij elektronepaar kan accepteren. Dit hoeft dus niet met waterstofionen te zijn. (protonen)

Ik begrijp het. Wij hebben de theorie over datieve covalente bindingen reeds gezien, maar we zijn er nooit diep op ingegaan.

Ik begrijp nu de Brönsted-Lowry theorie ook veel beter, want bij ons ging het enkel over de op- of afname van protonen (waterstofionen).

Heel bedankt voor de verhelderende uitleg!

Nog één vraagje: waarom neemt H 2 electronen op? Want het heeft toch slechts 1 electron nodig om stabiel te zijn?

#9

jhullaert

    jhullaert


  • >1k berichten
  • 2337 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2010 - 15:37

Sorry ik heb daarnet een fout gemaakt.

Het is zo:
Arrhenius base: geeft OH- af
Arrhenius zuur: geeft H+ af

Brönstedt base: neemt H+ op
Brönstedt zuur: geeft H+ af

Lewis base: donor van een vrij elektronen paar
Lewiszuur: acceptor van een vrij elektronenpaar

Dus daarnet bedoelde ik met Brönstedt eigenlijk lewis.

Zoals je ziet is naarmate je meer naar onder gaat in het lijstje het aantal moleculen die aan de voorwaarde voldoet groter. Deze wetten zijn chronologisch opgesteld in die volgorde aangezien men altijd meer moest gaan veralgemenen. Wat ik hiermee bedoel is dat elke arrhenius base een lewisbase is maar niet elke lewis base is een arrhenius base. OH- geeft zeer graag zijn vrij elektronenpaar aan een H+ om zo water te vormen = neutralisatiereactie.

Nog één vraagje: waarom neemt H 2 electronen op? Want het heeft toch slechts 1 electron nodig om stabiel te zijn?


H neemt geen 2 elektronen op. Bij covalente bindingen worden elektronenparen gedeeld. Neem voorlopig gewoon aan dat de waarschijnlijkheid het grootst is om in elk van de 2 atomen 1 elektron van het gedeelde elektronenpaar aan te treffen. Op orbitaal vlak is het veel ingewikkelder maar dan zit je met hybridisaties en verder nog de kwantumchemie maar daar weet ik zelf ook (nog niet) het fijne van.

Je kan dit wel in verband brengen met de elektronegatieve waarde. Dat is de kracht van een atoom om een gedeeld elektronenpaar (in een covalente binding dus) naar zich toe te trekken. Wat jij dus zegt in je vraag is dat waterstof zo'n grote elektronegativiteit heeft dat het volledig het elektronenpaar naar zich toe trekt. Je kan dan eigenlijk niet meer praten over een covalente binding aangezien er niets meer wordt gedeeld, het is dan een ionaire binding. (extra informatie: Dit komt voor met waterstof bij de metaalhydriden.)

Veranderd door jhullaert, 21 augustus 2010 - 15:38


#10

Punt_CF

    Punt_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 6 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2010 - 15:56

Is de binding met de andere waterstofatomen dan een ionbinding?

Dus de drie waterstofatomen van amoniak ionbindingen en de vierde waterstofatoom dat ammonium vormt is een covalente binding?

#11

jhullaert

    jhullaert


  • >1k berichten
  • 2337 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2010 - 16:19

Neenee die zijn ook covalent, maar niet datief covalent.

Datief covalente bindingen zijn minder sterk dan gewone covalente bindingen.

#12

Punt_CF

    Punt_CF


  • 0 - 25 berichten
  • 6 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2010 - 16:30

Ok, ik heb hem door denk ik. :P

Dankjewel voor alle uitleg.

#13

woelen

    woelen


  • >1k berichten
  • 3145 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2010 - 20:38

Wat ik hier nog wel aan wil toevoegen is dat die andere drie bindingen (die covalent zijn) uiteindelijk niet meer te onderscheiden zijn van de datieve vierde binding. Het stikstof atoom wordt omgeven door 4 waterstofatomen en iedere N-H binding bevat twee gedeelde electronen.

Dus, het concept van 'datieve' binding en 'covalente' binding zegt eigenlijk alleen maar iets over de oorsprong van de electronen, uiteindelijk kan (en is in veel gevallen) de binding daarna niet meer te onderscheiden van een covalente binding. Stel je zou de waterstof atomen in een NH3 molecuul kunnen merken met letters A, B en C en het proton zou gemerkt zijn met D, dan zou nadat het proton is gebonden aan de NH3 een waarnemer die de historie niet kent van dit NH4+ ion niet kunnen zeggen welke van de atomen A, B, C of D er later aan is 'geplakt' middels een datieve binding. De + lading van het aangekoppelde proton wordt nl. ook direct uniform verdeeld over het hele ion.

#14

woelen

    woelen


  • >1k berichten
  • 3145 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2010 - 20:43

Neenee die zijn ook covalent, maar niet datief covalent.

Datief covalente bindingen zijn minder sterk dan gewone covalente bindingen.

Hier kan ik het dus niet altijd mee eens zijn. Zie vorige post over equivalent zijn van alle N-H bindingen in het ammonium ion. Deze opmerking van jou suggereert dat het vierde H-atoom van een ammonium ion zich anders gedraagt dan de andere drie (bijv. makkelijker loslaat) en dat is dus niet zo.

#15

jhullaert

    jhullaert


  • >1k berichten
  • 2337 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 augustus 2010 - 21:49

Bedankt voor de correctie, een grove fout. Mijn kennis over de bindingstheorie is niet zo goed.

Het is dus zuiver door die verdeelde positieve lading dat NH4+ veel makkelijker een proton afgeeft dan NH3.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures