Springen naar inhoud

hybridisatie en Molecuulorbitalen (MO's)


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Linuxgirly

    Linuxgirly


  • 0 - 25 berichten
  • 23 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 november 2010 - 14:40

Ik had tot voor kort geen kennis over MO's, en na wat leeswerk begrijp ik echt niet hoe de theorie kan samengaan met hybridisatie. Als een atoom hybridiseert naar bv sp3, dan kan je toch geen conclusies meer trekken over de overlapping van 2 s-orbitalen die een sigma en een sigma* orbitaal zouden vormen? want die s-orbitalen zijn sp3 orbitalen geworden, toch? dus begrijp ik al zeker niet hoe je een MO-schema van een verbinding kan maken als je weet dat er sp-orbitalen zijn. wie kan me helpen?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

rwwh

    rwwh


  • >5k berichten
  • 6847 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 05 november 2010 - 17:38

Die "sp" hybrides zijn juist allemaal zo dat ze wijzen in de richting van de binding. Ze zijn dus symmetrisch rond de binding. Ze leiden daardoor allemaal tot σ bindingen. Leg eens uit wat daaraan niet klopt volgens jou?

#3

Linuxgirly

    Linuxgirly


  • 0 - 25 berichten
  • 23 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 november 2010 - 20:37

wel, als je een schema tekent voor die bindende en niet bindende orbitalen, ik weet niet juist hoe zoiets noemt, maar hier is een
voorbeeld: http://upload.wikime...-Sauerstoff.png

dan word er toch gesproken over een binding in een s OF een p orbitaal. moest dit nu gehybridiseert zijn, stond er dan in het schema een bindend en een niet-bindend sp-orbitaal, of gewoon niets, en moet je dit beschouwen als s en p gewoon tesamen? de vorm, btw, van een sp-orbitaal is de combinatie van een s-en een p orbitaal. Komt hieruit voort dat het MO van een gehybridiseert Molecule anders is als van hetzelfde, niet-gehybridiseert? ja toch? hoe komt het dan dat ik nog nergens zon schema met sp ben tegengekomen?

#4

rwwh

    rwwh


  • >5k berichten
  • 6847 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 14 november 2010 - 20:57

Tsja, dit is wel lang geleden dat ik dit soort schema's gezien heb.... Wat ik wel weet is dat ze altijd een vereenvoudiging zijn van de werkelijke situatie! In dit schema bijvoorbeeld van O2 zie je dat de antibonding sigma orbital heel dicht ligt in energie bij de beste bonding pi orbital. In zo'n geval treedt er bijna altijd menging op. Dit kun je natuurlijk niet goed weergeven in zo'n simpel diagram, want dan krijg je altijd dat elke MO een mengsel is van alle AO's.... Worden dit soort diagrammen wel eens getekend van moleculen met meer dan 2 atomen?

Vergeet in elk geval nooit: Orbitals zijn altijd een benadering van de echte situatie! Het zijn een paar handig gekozen functies waarvan je er niet zo veel nodig hebt om elektronenconfiguraties van moleculen te bepalen. En in de diagrammen worden alleen de belangrijkste mengingen weergegeven.

Als je sp3 hybridisatie krijgt, betekent dat dat je een 4-omringd atoom hebt (bijv. CH4). De sp3 hybride functies wijzen in de 4 richtingen van de gebonden atomen. De 4 bindingen zijn alle 4 sigma bindingen, want ze zijn symmetrisch om de binding.

Zie ook: http://www.chemguide...ng/methane.html

#5

Linuxgirly

    Linuxgirly


  • 0 - 25 berichten
  • 23 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 15 november 2010 - 20:44

dank je voor de hulp

#6

Ruud M

    Ruud M


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 december 2010 - 19:58

Hoi iedereen

ik had ook nog een vraagje i.v.m. de molecuulorbitalen enzovoort, ook over die gewone binding (sigma) en de antibinding, zoals dat bij ons genoemd wordt (sigma*). In de cursus kan ik lezen dat een binding bindend is wanneer de 2 atoomorbitalen in fase zijn, maar dat er een antibinding is wanneer deze uit fase zijn. Maar wat ik me afvraag is: hoe kan een atoomorbitaal in of uit fase zijn? Waar is dat afhankelijk van?

Ook staat er in de cursus het volgende: Er is effectieve overlapping mogelijk tussen orbitalen wanneer zowel de energie als de symmetrie dit toelate. Een goede overlap resulteert in een bindende MO, maar wanneer het teken van het ene atoomorbitaal veranderd wordt, dan wordt er een antibindende MO gevormd.

Hoe kan het teken van een atoomorbitaal veranderen?

P.S. Misschien zijn mijn 2 vragen ongeveer dezelfde, maar dat komt omdat ik niet zo'n klare kijk heb op dit hoofdstuk.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures