Springen naar inhoud

Energie in orbitalen na binding


  • Log in om te kunnen reageren

#1

RedPanda

    RedPanda


  • 0 - 25 berichten
  • 6 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 13 december 2005 - 15:30

Voor mijn profielwerkstuk heb ik onlangs gelezen over de verdeling van elektronen over de orbitalen, waarna ik dit (voor mijn profielwerstuk) aan de verschijning emissie gekoppeld heb.
(bijvoorbeeld natrium, 1s22s22p63s1 kan naar de aangeslagen toestand 1s22s22p63p1 gaan. Bij terugkeer naar de grondtoestand is er emissie van ongeveer 589 nm, twee emissielijntjes om en nabij die waarde(iets anders, in verband met elektronen spin).

Ik heb over deze stof wat vragen: zijn het altijd de elektronen die het meest aan de buitenkant zitten(het meeste energie hebben) die aangeslagen worden en in een hoger orbitaal terechtkomen?

Vervolgens een tweede vraag. Als ik natriumchloride, NaCl, zou hebben, hoe werkt de binding tussen deze twee ionen dan? In de derde klas wel ooit ionbinding gehad maar hoe dit precies zit, snap ik niet. Het zal wel iets wezen met ionisatie energieŽn en elektronen affiniteit denk ik.
Door de binding veranderen de energies van de orbitalen ook, neem ik aan. Is hier wat meer uitleg over?

Ik wil dit principe toepassen op de stoffen SrCl, BaCl en CuCl. Inderdaad, stoffen die in vuurwerk voor resp. rood, groen en blauw zorgen.
Wel wat vreemd hier, dat er steeds maar een Cl aan het metaalion zit. De monochloriden zijn echter de stoffen die de mooie emissielijnen hebben, stoffen zoals SrCl2 niet of vervallen dacht ik. Waarom het dan niet SrCl+ enz. wordt snap ik ook niet, misschien omdat de temperatuur vrij hoog is(SrCl e.d. kunnen alleen onder hoge temperaturen ontstaan, redelijk stabiel).

Eigenlijk ontbreekt het dus niet zozeer aan feitenkennis, als wel deze kennis toe te passen :wink:

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

DePurpereWolf

    DePurpereWolf


  • >5k berichten
  • 9240 berichten
  • VIP

Geplaatst op 14 december 2005 - 20:10

...
Ik heb over deze stof wat vragen: zijn het altijd de elektronen die het meest aan de buitenkant zitten(het meeste energie hebben) die aangeslagen worden en in een hoger orbitaal terechtkomen?

Altijd bestaat in de quantum mechanica niet.
De buitenste electron ziet maar een proton, de binnenste schermen deze af. De binnenste elektron ziet alle protonen en is dus het moeilijkst te verwijderen van zijn orbitaal.

Vervolgens een tweede vraag. Als ik natriumchloride, NaCl, zou hebben, hoe werkt de binding tussen deze twee ionen dan? In de derde klas wel ooit ionbinding gehad maar hoe dit precies zit, snap ik niet. Het zal wel iets wezen met ionisatie energieŽn en elektronen affiniteit denk ik.
Door de binding veranderen de energies van de orbitalen ook, neem ik aan. Is hier wat meer uitleg over?

Het is toch erg makkelijk, de natrium atoom heeft een elektron erg veraf in de buitenste schil, de Chloor atoom wil zijn buitenste schil graag vol hebben. Daar delen ze een elektron.

#3

wannes

    wannes


  • >250 berichten
  • 368 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 15 december 2005 - 12:33

...
Ik heb over deze stof wat vragen: zijn het altijd de elektronen die het meest aan de buitenkant zitten(het meeste energie hebben) die aangeslagen worden en in een hoger orbitaal terechtkomen?

Altijd bestaat in de quantum mechanica niet.
De buitenste electron ziet maar een proton, de binnenste schermen deze af. De binnenste elektron ziet alle protonen en is dus het moeilijkst te verwijderen van zijn orbitaal.

de kans dat een elektron van een andere schil dan de buitenste wordt geŽxciteerd is inderdaad heel klein maar niet onmogelijk
de kans dat het binnenste elektron wordt aangeslagen is heel klein





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures