Springen naar inhoud

Nucleofiele acyl substitutie


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Bleuken

    Bleuken


  • >250 berichten
  • 250 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 03 januari 2011 - 10:35

Ik mijn cursus staat dat de reactie van een carbonzuur met 2 equivalenten organolithiumderivaten leidt tot de vorming van een ester.
Het eerste Organolithium zal zorgen voor de deprotonatie van het carbonzuur. Dan zal het carboxilaation binden met Li wat er voor zorgt dat de O-Li binding een covalent karakter krijgt en dat verder additie mogelijk is aan de carbonylgroep door het 2de equivalent organolithium.

Nu is mijn vraag, waarom is O-Li hier covalent en waarom zorgt dit er voor dat verdere additie mogelijk is met een 2de organolithiumderivaat?

Alvast Bedankt

Mvg

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

jhullaert

    jhullaert


  • >1k berichten
  • 2337 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 03 januari 2011 - 12:21

Lithium is een zeer klein atoom. Zeer kleine atomen zullen zelden zuiver elektrostatische interacties maken, de bindingselektronen worden daarvoor te weinig afgeschermd van de lithiumkern Ik denk dat dit de reden is voor het grotere covalente karakter van de Li-O binding. Natriumbindingen zijn daarentegen meestal van elektrostatische aard.

Vergelijk het met waterstof. Een zeer klein atoom dat bij mijn weten (in een niet protisch polair milieu zoals water) geen ionaire bindingen zal vormen. H-Cl is voornamelijk een covaalente verbinding. terwijl Na-Cl bijna zuiver elektrostatisch is.

Voor de link met acyl-substitutie: Carboxylaat-ionen zijn veel stabieler dan een R-C(=O)O-Li. Aangezien deze veel meer gestabiliseerd worden door mesomerie, dit maakt het moeilijker voor een nucleofiele aanval. Het gevormde intermediair met twee O-Li bindingen zal veel stabieler zijn dan met ionaire Na-O bindingen.

#3

Typhoner

    Typhoner


  • >1k berichten
  • 2446 berichten
  • VIP

Geplaatst op 03 januari 2011 - 12:26

Eťn ding: je gaat wel geen ester vormen!

De deprotonering van je carbonzuur leidt tot een lithiumcarboxylaat. Dat wordt aangevallen door een tweede organolithium, waarbij je een soortement diol met twee -OLi krijgt. Afwerken met water geeft je het hydraat van een keton, dat quasi volledig gaat omgezet worden in het keton.
This is weird as hell. I approve.

#4

molecular

    molecular


  • >100 berichten
  • 195 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 03 januari 2011 - 17:48

Eťn ding: je gaat wel geen ester vormen!

De deprotonering van je carbonzuur leidt tot een lithiumcarboxylaat. Dat wordt aangevallen door een tweede organolithium, waarbij je een soortement diol met twee -OLi krijgt. Afwerken met water geeft je het hydraat van een keton, dat quasi volledig gaat omgezet worden in het keton.

Dat lijkt mij ook! Er wordt zeer zeker geen ester gevormd!





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures