Springen naar inhoud

[scheikunde] Spectrofotometrie


  • Log in om te kunnen reageren

#1

pimmodenhollander1

    pimmodenhollander1


  • >100 berichten
  • 244 berichten
  • Validating

Geplaatst op 05 september 2011 - 14:37

Hallo allemaal,

Ik heb even een vraag mbt spectrofotometrie. Het wil nog wel eens voorkomen dat oplossingen wat geconcentreerd zijn en daardoor een extinctie boven de 1 hebben, 1.3 bijvoorbeeld. Ik heb op internet gelezen dat het ligt aan de spectrofotometer die je gebruikt, of dat in orde is (1 of 2 monochromatoren en dus veel of weinig stray light). Op school raden ze dit af en zeggen ze dat je je extincties nooit boven de 1 mag laten komen en anders verdunnen. Met HPLC echter, zegt men dat het wel kan, zolang je maar een mooie piekvorm hebt.

Ik raak hier van een beetje in de war... Ik zou zelf denken dat het wel kan. De ijklijn die je maakt, daarvan kun je kijken of de lineariteit en de foutenmarges in orde zijn en op basis daarvan beslissen, niet puur op hoogte van extincties. Wat kan ik het beste doen?

Het lijkt mij overigens ook moeilijk om altijd te voorspellen of een extinctie 1 wordt of dat het meer of minder wordt. Ik kan namelijk wel extinctiecoefficienten vinden voor oplossingen in water, maar in andere oplosmiddelen is het wat lastiger... Is het met andere oplosmiddelen gewoon proberen en kijken waar je uitkomt, indien te hoog verdunnen? Trial and error dus?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

*_gast_Gerard_*

  • Gast

Geplaatst op 05 september 2011 - 15:52

Hoe hoog de extinctie mag zijn hangt af van de fotometer maar zover ik weet meten ze allemaal tot 2.0 maar tot 4.0 kan ook.
Als je ijklijn voldoet aan je eisen m.b.t lineariteit en de foutenmarges dan is deze natuurlijk bruikbaar.
De eerste maal is het bij mij trial en error en dan weet ik wel in welk bereik ik moet zijn.
Ik gebruik bij voorkeur het gebied van 0.1 tot 1.0 maar dat is een oude school gewoonte die nog stamt uit de tijd met de logaritmische analoge aflezing en gewoon goed werkt.

Veranderd door Gerard, 05 september 2011 - 15:53


#3

pimmodenhollander1

    pimmodenhollander1


  • >100 berichten
  • 244 berichten
  • Validating

Geplaatst op 06 september 2011 - 07:34

Oke, dus trial and error inderdaad. Ik dacht namelijk altijd dat je van tevoren altijd kunt berekenen in welke concentratierange je moet zitten om je extincties goed te krijgen (molaire extinctiecoefficient), maar ik weet ook dat verschillende oplosmiddelen voor shifts in absorptiemaxima kunnen zorgen. Dus inderdaad proberen met een schatting (of gok als je niet kunt schatten, geen extinctiecoefficient...) en zien waar je zit. Te hoog? Doorverdunnen. Te laag, hogere concentratie.

Klopt inderdaad dat fotometers minimaal tot 2 meten, alleen soms gaan ze bij hogere extincties afvlakken. Het ligt aan de hoeveelheid 'stray light' die doorkomt bij de detector... Het is zeker dat bij extincties van 0,1 - 1,0 dit relatief weinig gebeurt, dus verstandig om dit aan te houden dan.

#4

Excision

    Excision


  • 0 - 25 berichten
  • 9 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 september 2011 - 20:14

Ik ben het eens met Gerard. Ik ga uit van de standaardwaardes die gegeven zijn. Hiermee bedoel ik dat het lineair dynamisch bereik meestal rond de 1,5 ligt. (al is dit niet altijd het geval, maak eerst een ijklijn met bekende standaarden) Als de extincties die je hebt nog in het lineair gebied liggen dan zijn deze prima bruikbaar en hoef je dus niet te verdunnen.

Ik kom op dezelfde conclusie: IJklijntje maken, daarna is het trial and error!





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures