Springen naar inhoud

[scheikunde] Berekening bij titratie


  • Log in om te kunnen reageren

#1

japperrrr

    japperrrr


  • 0 - 25 berichten
  • 2 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 december 2011 - 21:57

Voor school moet ik de concentratie glucose in Red Bull bepalen, maar ik loop vast bij de berekening.
Hier het werkplan:
http://i42.tinypic.com/3535ftl.jpg
http://i43.tinypic.com/25tvqk1.jpg
http://i41.tinypic.com/v31slg.jpg
http://i41.tinypic.com/502jx5.jpg

Zoals ik al zei loop ik vast bij de berekening. Dit zijn de reactievergelijkingen die ik heb opgesteld:
1. C₆H₁₂O₆ + 2 Cu[sub]2[sub]⁺ + 5 OH⁻ --> C₆H₁₁O₇ + Cu₂O + 3H₂O
2. 2 Cu[sub]2[sub]⁺ + 4 I⁻ --> 2 CuI + I₂
3. I₂ + 2 S₂O₃[sub]2[sub]⁻ --> 2 I⁻ + S₄O₆[sub]2[sub]⁻

De eerste reactie vindt plaats als er een overmaat koperionen wordt toegevoegd. Het aantal toegevoegde koperionen is bekend, dus als men weet hoeveel koperionen er niet met glucose zijn gereageerd weet men ook hoeveel er wťl zijn gereageerd en kan men aan de hand van de molverhoudingen het aantal mol glucose bepalen. Om het aantal koperionen wat na reactie 1 nog aanwezig is te bepalen, wordt een overmaat joodionen toegevoegd. Het aantal koperionen wat is gereageerd is te bepalen wanneer men weet hoeveel joodmoleculen er zijn ontstaan. Het aantal joodmoleculen is te bepalen door te titreren met natriumthiosulfaat. Het aantal mol jood is dan de helft van het aantal mol natriumthiosulfaat.

Nu lijkt het erop dat ik het gewoon begrijp, maar dat is dus niet zo. Wat ik namelijk niet snap is waarom er na de eerste keer titreren wordt gefiltreerd en daarna nog eens wordt getitreerd. Na het filtreren zijn sowieso alle joodmoleculen eruit en wat valt er dan nog te titreren?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

japperrrr

    japperrrr


  • 0 - 25 berichten
  • 2 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 december 2011 - 22:23

Klopt dit?

C₆H₁₂O₆ reageert met een overmaat Cu[sub]2[sub]⁺. Door de hoeveelheid na reactie 1 aanwezige Cu[sub]2[sub]⁺ te bepalen is de hoeveelheid gereageerde Cu[sub]2[sub]⁺ te berekenen. Met de molverhouding tussen Cu[sub]2[sub]⁺ en C₆H₁₂O₆ is dan de concentratie C₆H₁₂O₆ in Red Bull uit te rekenen. Om de hoeveelheid na reactie 1 aanwezige Cu[sub]2[sub]⁺ te bepalen wordt er een overmaat I⁻ toegevoegd. Door de hoeveelheid na reactie 2 aanwezige I₂ te bepalen is met de molverhouding tussen Cu[sub]2[sub]⁺ en I₂ de hoeveelheid gereageerde Cu[sub]2[sub]⁺ te berekenen. Door te titreren met natriumthiosulfaatoplossing is de hoeveelheid na reactie 2 aanwezige I₂ te bepalen met de molverhouding tussen I₂ en S₂O₃[sub]2[sub]⁻.
Er is in totaal gemiddeld 25,31 ml natriumthiosulfaatoplossing toegevoegd. De molariteit is 0,1000M dus 25,31 ml bevat 0,002531 mol natriumthiosulfaat. De molverhouding tussen jood en natriumthiosulfaat is 1:2 dus er is 0,001266 mol jood aanwezig. De molverhouding tussen jood en koperionen is 1:2, dus er is 0,002531 mol koperionen aanwezig na de eerste reactie. In totaal is er 10 ml 0,280M KI-oplossing toegevoegd, wat neerkomt op 0,00280 mol koperionen. Er is dan 0,000269 mol koperionen aanwezig bij de reactie met glucose. De molverhouding tussen glucose en koperionen is 1:2 dus er is 0,0001345 mol glucose aanwezig. Er is 2 ml Red Bull toegevoegd, dus 2 ml Red Bull bevat 0,0001345 mol glucose. De concentratie glucose in Red Bull is dan 0,06725 mol per liter ofwel 0,06725M.


Dan heb ik in ieder geval de berekening maar begrijp ik nog steeds niet waar die filtratie nou goed voor is.

Veranderd door japperrrr, 21 december 2011 - 23:09


#3

Bleuken

    Bleuken


  • >250 berichten
  • 250 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 22 december 2011 - 12:22

I2 is een gas dus dit zal uit je oplossing ontsnappen.
Volgens mij is CuI slecht oplosbaar dus dit zal neerslaan, je filtreert deze neerslag dus gewoon af.
Dan heb je enkele nog I--ionen over. Je hebt deze namelijk in overmaat toegevoegt. Door de titratie kan je weten hoeveel I--ionen er nog over zijn en dus niet gereageerd hebben met Cu2+. Als je weet hoeveel I- je hebt toegevoegd, kan je daaruit dus berekenen hoeveel er wel met Cu2+ gereageerd heeft.

Via de stoichimetrische coefficienten kan je dan het suikergehalte bepalen.

#4

Typhoner

    Typhoner


  • >1k berichten
  • 2446 berichten
  • VIP

Geplaatst op 22 december 2011 - 13:45

I2 is een gas dus dit zal uit je oplossing ontsnappen.

Euh?

Dijood is een vaste stof, die opgelost blijft.

Veranderd door Typhoner, 22 december 2011 - 13:46

This is weird as hell. I approve.

#5

pimmodenhollander1

    pimmodenhollander1


  • >100 berichten
  • 244 berichten
  • Validating

Geplaatst op 22 december 2011 - 16:07

Klopt helemaal, jood (I2) blijft gewoon in de oplossing. Dat is ook het principe van deze proef.

Eerst de glucose helemaal laten wegreageren met bekende overmaat Cu2+ ionen. De resterende koperionen zullen reageren met de jodide onder vorming van koperjodide, slecht oplosbaar dus zal neerslaan, en I2.

De I2 kun je gewoon laten wegreageren met een gestelde thiosulfaat, waarbij de kleuromslag van (volgens mij) donkerbruin naar eerst lichtgeel. Hieraan zetmeel (indicator) toevoegen, waardoor de oplossing een donkere (Blauw?) kleur krijgt en vervolgens doortitreren tot kleurloos. Dan weet je aan de hand van je gestelde thiosulfaat hoeveel jood er is weggereageerd. Je weet hoeveel je bekende overmaat is, dus kun je zo uitrekenen hoeveel glucose je had.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures