Springen naar inhoud

Hoe zijn zouten verbonden?


  • Log in om te kunnen reageren

#1

liamgek

    liamgek


  • >250 berichten
  • 328 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 mei 2012 - 11:56

Beste wsf-leden.
Ik vroeg me af, hoe het komt dat zouten verbonden zijn.

Wikipedia zegt dit:
Een zout is een chemische verbinding bestaande uit positieve ionen (kationen) en negatieve ionen (anionen), die door de elektrostatische aantrekkingskrachten met elkaar zijn verbonden.

Wil dit dan zeggen dat de kracht zo sterk is dat ze gewoon aan elkaar blijven en een rooster vormen?
Waarom zouden ze dan niet binden door het overschot aan elektronen in een soort sigma verbinding?
En hoe ontstaat zo'n ion eigenlijk?
Bijvoorbeeld het carbonaat ion CO3 2- hoe zou het komen dat die binding 2 elektronen teveel heeft?

mvg,
Liam

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

isaacnewton

    isaacnewton


  • >100 berichten
  • 127 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 mei 2012 - 12:38

In sommige atoombindingen trekt het ene atoom zo hard aan het gemeenschappelijke elektronenpaar, dat beide elektronen tegen dit atoom aan komen te liggen. Dit verschijnsel, dat zich voornamelijk voordoet tussen een metaal- en een niet-metaalatoom, wordt ionbinding genoemd. De mate waarin een atoom aan het gemeenschappelijke elektronenpaar trekt, wordt elektronegativiteit genoemd.

Het feit dat een niet-metaalatoom, in verhouding tot een metaalatoom, zo hard aan het elekronenpaar trekt (en dus een relatief hoge elektronegativitiet heeft), verklaart waarom de meese zoutdeeltjes bestaan uit een metaal en een niet-metaal. Ionbindingen zijn veel sterker dan reguliere molecuulbindingen. Om deze reden hebben zouten een hoog kookpunt.
''God created everything by number, weight and measure'' - Sir Isaac Newton, 1698

#3

rwwh

    rwwh


  • >5k berichten
  • 6847 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 21 mei 2012 - 21:47

Toch is het helemaal niet zo gek om je af te vragen waarom er geen "covalente" sigma-binding zou ontstaan waarbij de elektronen niet helemaal naar het "negatieve ion" toegaan. Helemaal een covalente binding is niet zo handig voor een zout, want dan zouden er dus vaste "paren" worden gevormd.

Zoals zo vaak ligt de waarheid in het midden, en is er, zelfs bij keukenzout, een beetje binding en een beetje elektrostatische krachten. Dit kan men ook narekenen bijvoorbeeld uit de sterkte ("roosterenergie") van een zoutkristal.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures