Springen naar inhoud

* * * * * 1 stemmen

Leven op Mars vind je elders.


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Michel Uphoff

    Michel Uphoff


  • >5k berichten
  • 5385 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 09 juli 2012 - 13:04

Helaas kunnen wij - al onze techniek ten spijt - nog steeds niet verder komen dan nét over de drempel van onze kosmische voordeur, en voor 'tastbaar' bewijs voor leven buiten de Aarde is een bezoek aan de planeten en hun manen en met name Mars dan voorlopig nog de beste optie.

Ooit had Mars vloeibaar water. Dat is inmiddels wel bewezen, mede dankzij de geweldige prestaties van Spirit en Opportunity.

En wellicht hebben zich op Mars in een ver verleden micro-organismen ontwikkeld, die nu nog in fossiele vorm te vinden zouden zijn. Maar hoe krijg je materiaal van Mars terug op Aarde voor onderzoek naar mogelijke microfossielen?

Het lijkt eenvoudig: Robot er naar toe sturen, er laten landen, materiaal opgraven en terug naar de Aarde sturen voor onderzoek. Maar in het laatste zit het probleem; het betekent weer opstijgen van Mars tegen zijn zwaartekracht in, wat veel energie = veel extra brandstof = veel meer massa = heel veel grotere raket = enorm hogere kosten betekent. Dat zit er met de huidige economische malaise voorlopig niet in.

Over vier weken landt, na een enkele reis van 9 maanden, het Mars Science Lab "Curiosity" op Mars om daar in de Gale krater ondermeer bodemmonsters te analyseren. Ongetwijfeld zullen er belangrijke ontdekkingen worden gedaan, en wordt het spannend. Maar het blijft met het beperkte aantal metingen dat op Mars zelf gedaan kan worden toch behelpen, en de kans dat de geavanceerde instrumenten het keiharde bewijs voor (uitgestorven) leven op Mars vinden is volgens velen zeer gering. Toch zijn er ook optimistischer meningen getuige DIT artikel van de American Geophysical Union.

Klik HIER voor een prachtige animatie van de reis en werkzaamheden van het Science Lab.

Nieuw onderzoek door een team van de Purdue University leidt tot een verrassend inzicht: men moet niet naar Mars gaan om Marsmonsters op te halen maar naar Phobos, een van zijn twee minimaantjes. Dat is stukken eenvoudiger en veel goedkoper, want de zwaartekracht van Phobos is te verwaarlozen klein.
Op Phobos zou een minuscule maar voldoende hoeveelheid recent Marsmateriaal achtergelaten zijn door stof en gruis dat bij meteorietinslagen op Mars de ruimte ingeslingerd werd, waarna een deel werd opgeveegd door het minimaantje.


phobos.jpg
Phosbos, een van de twee minimaantjes van Mars

Lees verder: Purdue_Newsroom
Meer informatie: io9.com

Soms heeft nieuws terugwerkende kracht. Acht maanden geleden mislukte de missie Phosbos-Grunt van de Russen jammerlijk. Aangekomen in een lage baan om de Aarde weigerden de raketten verdere dienst en spiraalde het ruimtetuig langzaam terug de atmosfeer in waarin het begin dit jaar verbrandde. Achteraf bezien zou deze Fobos-Grunt missie wellicht een klapper geweest kunnen zijn geweest, want de missie zou ongeveer 200 gram bodemmateriaal van Phobos ophalen en in een minuscuul Return Vehicle (zie afb.) terugsturen naar de Aarde. En dat blijkt volgens genoemd onderzoek een succesvolle en goedkope methode te kunnen zijn.


FobosGrunt.jpg

Veranderd door Michel Uphoff, 09 juli 2012 - 16:08

Motus inter corpora relativus tantum est.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Typhoner

    Typhoner


  • >1k berichten
  • 2446 berichten
  • VIP

Geplaatst op 11 juli 2012 - 20:24

Zullen dergelijke missies ook licht kunnen werpen op de oorsprong van deze maantjes? Ik neem aan van wel gezien er volgens jouw post ook marsmateriaal aanwezig is op de manen waardoor je dus kan kijken of Mars en Phobos uit hetzelfde stof ontstaan zijn, of dat Phobos ergens anders vandaan komt?
This is weird as hell. I approve.

#3

Michel Uphoff

    Michel Uphoff


  • >5k berichten
  • 5385 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 12 juli 2012 - 00:45

Zullen dergelijke missies ook licht kunnen werpen op de oorsprong van deze maantjes?


Hoewel Phobos gedacht wordt een ingevangen (type C of D) astroïde te zijn, is er nog veel onzeker. Zo is de dichtheid van Phobos erg laag (nog geen 2kg/dm3) en mogelijk heef hij een kern van ijs en gruis. Er wordt ook gespeculeerd, dat Phobos een vracht samengebald Marspuin is dat door inslagen op de planeet de ruimte is ingeslingerd.

Omdat Phobos dus meer lijkt op een klont gruis en ijs dan een vast lichaam, is het ook erg gevoelig voor de Roche krachten. Mogelijk wordt het maantje al binnen 7-8 miljoen jaar uiteen getrokken en krijgt Mars een ring

Maar we mogen aannemen dat voor dat moment er wel iets aan onderzoek gedaan is op deze klont, hoewel er nog niets concreet is gepland.

Waarschijnlijk is het maantje bedekt met een tientallen meters dikke laag stof, dat zou Mars stof kunnen zijn en als dat later is toegevoegd, dan wordt de samenstelling van Phobos zelf achterhalen dus erg lastig.
Motus inter corpora relativus tantum est.

#4

Michel Uphoff

    Michel Uphoff


  • >5k berichten
  • 5385 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 12 juli 2012 - 01:13

Waarom is research van Mars - op zijn best een "schijndood" broertje van Aarde- belangrijker dan bijvoorbeeld onderzoek naar de ongerepte delen van onze oceanen en oerwouden?


Wie beweert dat?

is het niet veel interessanter om ons te focussen op de maan Europa bijvoorbeeld??


Onder die ijskorst komen is natuurlijk érg interessant, extreem kostbaar, en nog ver buiten onze mogelijkheden. De ijslaag is waarschijnlijk tien tot 30 kilometers dik, een probleem van formaat. We hebben net begin dit jaar op de Zuidpool een boring door de ijskap voltooid, 3,7 km slechts en als het ware bij de voordeur. Uit mijn hoofd is daar een jaar of 10 aan geboord. Als alles doorgaat komt de Europese JUICE sonde rond 2030 bij de grote manen van Jupiter aan om deze nader te onderzoeken. Als dat volgens plan gaat zullen we dan pas weten hoe dik de ijskorsten echt zijn. Overigens, stel dat men in dat Vostokmeer leven aantreft, dan geeft dat de speculaties dat er in de waterlaag van Europa leven zou kunnen zijn wel een boost.

Stel nou dat er leven is op Mars: dan is dat fantastisch, maar "hoogstens" op een microschaal, bacterieel.
Wat dan nog?


Nou ja zeg.. Ik (en ik denk miljoenen met mij) zou er een tijd zeer opgewonden over zijn en het mijn leven lang herinneren. Het bewijs dat er buiten de Aarde leven is zou toch wel als een van de grootste ontdekkingen van de mensheid de geschiedenisboekjes ingaan, en van enorme invloed zijn. Vergis je niet in de zogenaamde 'eenvoud' van bacteriëel leven. Kijk ter inspiratie maar eens naar DEZE Ted talk van Bonnie Bassler.
Motus inter corpora relativus tantum est.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures