Springen naar inhoud

DNA en persoonlijkheid


  • Log in om te kunnen reageren

#1

anoniem08

    anoniem08


  • 0 - 25 berichten
  • 11 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 04 september 2012 - 17:03

Hallo iedereen,

Ik heb een vraagje over ons DNA.
Is het niet naïef om trots te zijn op iemand om iets wat hij/zij bereikt heeft? Deze gedachte kwam ineens in mij op.

Mijn stelling gaat als volgt : "Ons DNA bepaalt of iemand veel doorzettingsvermogen heeft of niet, dus zal de persoon met weinig doorzettingsvermogen falen en de andere meer succes hebben? Is het dan niet "verkeerd" om trots te zijn op iemand die deze eigenschappen wel bezit terwijl je er eigenlijk niet veel kan aan doen?

Natuurlijk weet ik wel dat er factoren zijn zoals opvoeding en omgeving, maar ik heb zo een beeld in mijn hoofd geprent dat DNA onze keuzes beheerst, is dit dan ook zo? Ik ben namelijk niet zo gespecialiseerd in dat vakgebied en zou graag jullie mening hierover weten?

MVG

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

317070

    317070


  • >5k berichten
  • 5567 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 04 september 2012 - 18:23

Ken je toevallig een één-eiige tweeling? Zij hebben namelijk identiek hetzelfde DNA, maar kunnen een erg verschillend karakter hebben.
What it all comes down to, is that I haven't got it all figured out just yet
And I've got one hand in my pocket and the other one is giving the peace sign
-Alanis Morisette-

#3

druipertje

    druipertje


  • >250 berichten
  • 374 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 september 2012 - 18:26

DNA is een deel van het verhaal.. maar zeker niet alles. Dit kan je dan bij alles doortrekken.. iemand kan goed leren, omdat dit in zijn DNA zit.. iemand kan goed sporten, omdat het in zijn DNA zit. Vaak is het toch een combinatie. Veel wordt toch echt door je omgeving/opvoeding/karakter ontwikkeling bepaald, een één-eiige-tweeling die gescheiden wordt en in 2 verschillende milieus terecht komen, kunnen zich volledig anders ontwikkelen.. Bepaalde stoornissen en aanleg is genetisch "bepaald", maar wordt vaak getriggerd door factoren in de omgeving. Verslavingsgevoelig zijn kan misschien iets zijn dat je erfelijk mee krijgt, maar het is toch ook deels aan de persoon hoe hiermee omgegaan wordt.

Het is nogal kort door de bocht om alles toe te schrijven aan je DNA/erfelijkheid, dat is een beperkt deel van het verhaal. Ik vind het ook te makkelijk om bepaald gedrag maar op erfelijkheid/DNA af te schuiven. Dan krijg je al gauw het verhaal: "hij kan er zelf niks aan doen, want maar in beperkte gevallen echt zo is"

Veranderd door druipertje, 04 september 2012 - 18:27


#4

Mrtn

    Mrtn


  • >1k berichten
  • 4220 berichten
  • VIP

Geplaatst op 05 september 2012 - 22:27

(..) maar ik heb zo een beeld in mijn hoofd geprent dat DNA onze keuzes beheerst, is dit dan ook zo?

Nee, dat is niet zo. Je kan bijvoorbeeld wel stellen dat de hoeveelheid testosteron die een man aanmaakt tot op zekere hoogte genetisch is bepaald (dat is een product van je aanleg & omgeving), en dat testosteron invloed heeft op risicovol gedrag.
Maar of jij morgen pindakaas met of zonder stukjes kiest in de supermarkt.. ik zou het niet aan DNA kunnen linken.
Of course, the theory of relativity only works if you're going west.
-Calvin-

#5

ZonnTroLL

    ZonnTroLL


  • >250 berichten
  • 710 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 oktober 2012 - 23:45

Ons genetisch materiaal interageert voortdurend met de omgeving. Alles wat wezens doen wordt bepaald door voortdurend interagerende interne en externe stimuli.. Trotsheid voelen is mijns inziens dus niet 'terecht'.. Daarin geef ik je gelijk... Maar je mag je wel trots voelen. Dat gaat ook automatisch.. en het is een leuk gevoel. Zolang mensen er niet arrogant door worden vind ik het okee.

Dit past eigenlijk in de discussie van de vrije wil. Zoals druipertje aangeeft is "ik kan er niet aan doen" niet altijd een goed excuus. Je kan zelf toch niet altijd weten of je ergens wel of niet aan kan doen? Nu kan ik bijvoorbeeld geen trompet spelen. Ik kan er niet aan doen dat ik dat niet geleerd heb. Maar misschien kan ik het wel nog leren... Ik kan mij doodergeren als mensen bij mensen met een bepaald label (adhd, asperger,..) hun gedrag automatisch linken en verklaren met dat label en dat mensen dan stellen dat personen ergens "niet aan kunnen doen" omdat ze een bepaald label hebben. Bij sommige mensen is het misschien zeer duidelijk wat ze wel en niet kunnen, maar bij anderen is er sprake van meer graduele verschillen in gedragsuitingen, dus dan is het beter te stellen dat die ergens "minder aan kunnen doen" en afhankelijk van de situatie gepaste hulp kunnen krijgen (hopelijk) i.p.v. uitgesloten of bevoordeeld te worden.

Veranderd door ZonnTroLL, 24 oktober 2012 - 23:47

De mens is een dier dat met zijn voorpoten Bach speelt.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures