Springen naar inhoud

Ontstaan symptomen bij genetische aandoeningen


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Timmoty

    Timmoty


  • >100 berichten
  • 241 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 januari 2013 - 16:48

Beste mensen,

Ik ben op dit moment bezig met een project over een genetische aandoening. Het viel me op dat genetische aandoeningen op verschillende momenten in het leven kunnen openbaren. Echter begrijp ik niet helemaal hoe dit kan, want vanaf de geboorte is het genetische defect al aanwezig.
Dit zou dus moeten beteken dat het eiwit/eiwitten waarvoor het gen codeert niet meer kan worden gevormd. Ik zou dan verwachten dat er meteen klinische symptomen ontstaan, maar dit is zeker niet het geval.
Specifiek ben ik aan het kijken naar een aantal gendefecten die de oorzaak zijn van het Alpers syndroom. Het betreft een gen dat codeert voor polymerase gamma 1. Wanneer een kind een defect in het POLG1 gen heeft zal het meestal snel na de geboorte overlijden. Polymerase gamma 1 is nodig voor de synthese van mitochondriaal DNA en dus van groot belang voor de stofwisseling.

Toch openbaren genetisch aandoeningen zich soms op latere leeftijd. Het syndroom van Alpers zal in de meeste gevallen direct openbaren. Er zijn echter andere genetische aandoeningen die op nog latere leeftijd openbaren. Kan iemand mij in de goede richting sturen hoe het kan komen dat genetische aandoeningen op latere leeftijd pas symptomen geven.

Alvast bedankt!

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Kravitz

    Kravitz


  • >1k berichten
  • 4042 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 04 januari 2013 - 18:32

De expressie van genen is gedurende je hele leven niet constant. Sommige genen worden voornamelijk afgeschreven tijdens de ontwikkelingsfase en worden daarna nauwelijks nog gebruikt. Andere spelen dan weer een belangrijke rol in latere fasen van het leven.

Vaak is het ook zo dat de hoeveelheid van een slecht opgevouwen eiwit (dat aanleiding geeft tot een ziektebeeld) bepalend is voor het al dan niet opduiken van symptomen.

Je kan het simplistisch vergelijken met een vergiftiging. In het begin gaat alles goed, tot op het punt dat er meer en meer van een giftige stof blijft accumuleren in het lichaam.
"Success is the ability to go from one failure to another with no loss of enthusiasm" - Winston Churchill

#3

Timmoty

    Timmoty


  • >100 berichten
  • 241 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 januari 2013 - 18:52

Ik zat ook al een beetje in die richting te denken. Ik was aan het zoeken naar één specifieke factor, maar ik denk dat die er in dit geval zeker niet is. Er kunnen natuurlijk heel veel oorzaken die de expressie van het gen kunnen beïnvloeden.
Toch blijf ik het bij de ziekte van Alpers apart vinden dat dit kan. Het gen codeert namelijk voor een essentiële stof die het lichaam nodig heeft om een goedwerkend stofwisselingssysteem in stand te houden. Een fout in het gen zou voor mij heel simplistisch beteken geen polymerase gamma 1. Dus geen synthese van mitochondriaal DNA.
Maar mijn bovenstaand aanname is zoals je ook al aangeeft denk ik te simpel. Het genetisch systeem bezit volgensmij flink wat trucjes.
Bedankt voor je uitleg!

#4

Kravitz

    Kravitz


  • >1k berichten
  • 4042 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 04 januari 2013 - 19:13

Op Wikipedia vond ik nog dit:

While some researchers believe that Alpers' disease is caused by an underlying mitochondrial metabolic defect of POLG,[2] no consistent defect has been identified. Pathologically, there is status spongiosus of the cerebral grey matter. It has been hypothesized that Alpers' disease may be caused by a proteinaceous infectious particle, better known as a prion. Prions are thought to be the pathogen responsible for the group of extremely rare, incurable and degenerative neurological disorders known as transmissible spongiform encephalopathy(TSE's). Diseases such as Creutzfeldt-Jakob disease (CJD), Gerstmann-Sträussler-Scheinker syndrome, Fatal Familial Insomnia, and Kuru are all caused by prions.

Bron: http://en.wikipedia....pers%27_disease

Het verhaal rond de prionen heeft te maken met wat ik vertelde over de accumulatie van slecht opgevouwen ( greek056.gif toxische) eiwitten.

Verder is het ook mogelijk dat de polymerase gamma subunit niet volledig defectief is wat op zijn beurt de replicatie van mtDNA in een beperkte mate zou kunnen verklaren. Op die manier wordt de ziekte leefbaar en kan je ook verschillende gradaties van ziekteprocessen beschrijven.
"Success is the ability to go from one failure to another with no loss of enthusiasm" - Winston Churchill

#5

Mrtn

    Mrtn


  • >1k berichten
  • 4220 berichten
  • VIP

Geplaatst op 06 januari 2013 - 12:56

(..) Maar mijn bovenstaand aanname is zoals je ook al aangeeft denk ik te simpel. Het genetisch systeem bezit volgensmij flink wat trucjes.

We vinden het heel normaal dat we als mens ontwikkelen van foetus naar een volwassen mens en zomaar opeens grijs en/of kaal worden. Of dat bot geen huid is, en je hoofd geen voet. Ook al zit in al die cellen precies hetzelfde DNA.
Dat moet allemaal ergens vandaan komen en dat wordt dan ook nauwkeurig gereguleerd. Alles dat een cel tot een hepatocyt maakt staat 'uit' als het een erytrocyt moet worden bijvoorbeeld (dat is een beetje te simpel natuurlijk: alle cellen moeten zich natuurlijk wel gewoon onderhouden etc).
Genen die je tijdens ontwikkeling van het brein in de baarmoeder nodig hebt zullen daarna niet meer gebruikt worden, of op een andere manier. Bijvoorbeeld door het in een ander stuk van het lichaam tot expressie te brengen. Ook komt het veel voor dat verschillende versies van hetzelfde gen op andere momenten in het leven gebruikt worden: splice varianten of zelfs verschillende niveaus van expressie. De genetische trucendoos is dus inderdaad vrij ingewikkeld ;)
Wat betreft mutaties: we leren dat (willekeurige) mutaties in een genoom tot 'survival of the fittest' leidt (evolutie). Maar ook verslechtering is mogelijk: zoals een puntmutatie een enzym efficiënter kan maken, kan het er ook minder efficiënt van worden. Maar dat wil niet zeggen dat het systeem niet meer functioneert. Soms zijn er ook compensatie mechanismen (altijd een punt van discussie in genetisch onderzoek). Vaak wordt een gen uitgeschakeld om zo te onderzoeken wat de functie is (was). En soms zie je dan geen tot weinig verschil. Dat kan betekenen dat het geen belangrijk ding was, maar ook dat er een ander systeem harder gaat werken om het defect op te vangen. Het is een beetje als je twee halsslagaders: als je er eentje dicht houdt kan je op de andere best overleven. Maar heel prettig of efficiënt is het niet.
Of course, the theory of relativity only works if you're going west.
-Calvin-





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures