Springen naar inhoud

Terug in de tijd kijken.


  • Log in om te kunnen reageren

#1

made in flanders

    made in flanders


  • >1k berichten
  • 1086 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 31 december 2005 - 10:52

Ik heb artikels gelezen waarin men zegt dan men twaalf miljard lichtjaar ver kan kijken in de ruimte, en dat naar schatting de ruimte zelf 13 miljard lichtjaar groot is.
Als je er eens over nadenkt kom je snel tot de vaststelling dat zoiets eigenlijk niet kan. Want als de doorsnede van de ruimte echt 13 miljard lichtjaar zou zijn, dan zou dat dus willen zeggen dat wij volledig op de rand van het heelal leven (wat volgens mij al niet zo is).
plus als je 12 miljard lichtjaar ver kijkt, kijk je ook 12 miljard jaar in het verleden en dan zou je als het ware over het heelal kijken. want zoveel jaar geleden was he theelal nog niet zo groot als nu.
Ik hoop dat je wat uit mijn uitleg kunt opmaken, ik vind het zelf nogal moeilijk geschreven maar kan iemand mij dit eens uitleggen.
ben ik volledig fout of heb ik gewoon verkeerde artikels gelezen?
Zoekt je pc nog een doel in zijn leven?
Laat hem dan nu onmiddellijk eiwitten vouwen gezellig met 500.000 andere pc's bij folding@wetenschapsforum.nl
Our team needs you!

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Rogier

    Rogier


  • >5k berichten
  • 5679 berichten
  • VIP

Geplaatst op 31 december 2005 - 12:03

Ik heb artikels gelezen waarin men zegt dan men twaalf miljard lichtjaar ver kan kijken in de ruimte, en dat naar schatting de ruimte zelf 13 miljard lichtjaar groot is.
Als je er eens over nadenkt kom je snel tot de vaststelling dat zoiets eigenlijk niet kan. Want als de doorsnede van de ruimte echt 13 miljard lichtjaar zou zijn, dan zou dat dus willen zeggen dat wij volledig op de rand van het heelal leven (wat volgens mij al niet zo is).
plus als je 12 miljard lichtjaar ver kijkt, kijk je ook 12 miljard jaar in het verleden en dan zou je als het ware over het heelal kijken. want zoveel jaar geleden was he theelal nog niet zo groot als nu.
Ik hoop dat je wat uit mijn uitleg kunt opmaken, ik vind het zelf nogal moeilijk geschreven maar kan iemand mij dit eens uitleggen.
ben ik volledig fout of heb ik gewoon verkeerde artikels gelezen?

Je gaat er vanuit dat een eindig heelal een rand moet hebben. Volgens mij is dat niet zo, misschien dat het helpt om op een andere manier tegen de ruimte aan te kijken.
Hoet het zit met heel oud licht wat werd uitgezonden toen het heelal nog piepklein was, weet ik niet. Misschien is het al een paar keer rondgegaan voordat het ons bereikte?
In theory, there's no difference between theory and practice. In practice, there is.

#3

Ger

    Ger


  • >5k berichten
  • 16444 berichten
  • Technicus

Geplaatst op 01 januari 2006 - 11:05

En hoe meten ze dan de leeftijd van hetgeen ze bekijken?
"Knowledge speaks, but wisdom listens."
- Jimi Hendrix -

#4

Rogier

    Rogier


  • >5k berichten
  • 5679 berichten
  • VIP

Geplaatst op 01 januari 2006 - 11:21

Misschien uit het stralingsspectrum dat uit een ster komt, waaraan ze kunnen zien hoe het fusieproces er in de kern ervoor staat en dus hoe lang hij al aan het branden is?
In theory, there's no difference between theory and practice. In practice, there is.

#5

Tom Poes

    Tom Poes


  • >25 berichten
  • 30 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 02 januari 2006 - 21:35

[quote name='"Rogier"][quote=made in flanders]Hoet het zit met heel oud licht wat werd uitgezonden toen het heelal nog piepklein was' date=' weet ik niet. Misschien is het al een paar keer rondgegaan voordat het ons bereikte?[/quote']

De omvang van het heelal dijt sinds het prille begin uit met de snelheid van het licht. Licht, hoe oud ook, komt niet van buiten het heelal en zal dus ook niet rondgegaan zijn.

#6

Rogier

    Rogier


  • >5k berichten
  • 5679 berichten
  • VIP

Geplaatst op 02 januari 2006 - 23:31

De omvang van het heelal dijt sinds het prille begin uit met de snelheid van het licht. Licht, hoe oud ook, komt niet van buiten het heelal en zal dus ook niet rondgegaan zijn.

"dijt uit met lichtsnelheid" impliceert dat het uitzetten gebeurt in een richting die in (het verlengde van) die ruimte zelf ligt. Dat is volgens mij niet het geval.
In theory, there's no difference between theory and practice. In practice, there is.

#7

StyleCouncillor

    StyleCouncillor


  • >25 berichten
  • 34 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 06 januari 2006 - 10:12

Het heelal dijdt uit dus "wij" bewegen ook weg, blijkbaar worden wij ingehaald door de waargenomen lichtstralen.

Het lijkt mij dus dat het gegeven dat het waargenomen licht 12 miljard jaar onderweg is geweest om ons te bereiken niet wil zeggen dat de bron destijds op 12 miljard lichtjaar van ons (of onze bron) verwijderd was.
Bijgevolg kijken wij niet 12 miljard lichtjaar "ver" terug.

#8

Tom Poes

    Tom Poes


  • >25 berichten
  • 30 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 06 januari 2006 - 16:36

Uit onderzoek van de spectrale lijnen van ver afgelegen stelsels is vast komen te staan, dat het licht daarvan Ďverkleurdí bij ons aankomt.
Het licht dat wij daarvan opvangen is spectraal gezien naar het rood verschoven. Dit wordt verklaard door te stellen dat deze stelsels van ons vandaan vliegen.
Dit is te vergelijken met het doppler-effect, waardoor het geluid van een aankomende trein een hogere toonhoogte heeft dan wanneer deze ons heeft gepasseerd.
De verst verwijderde quasers hebben een vluchtsnelheid van ongeveer 250 000 km/sec.

Omdat er een vaste verhouding gevonden is tussen de roodverschuiving en de afstand is de roodverschuiving meteen ook een indicatie van de afstand tot een stelsel. Men gaat uit van 30 km/sec per miljoen lichtjaar.
Als je je een begrensd heelal voorstelt, dan ligt de grens op 10 miljard lichtjaar. Deze grens groeit echter door met de lichtsnelheid.

Belangrijk: Met "ons" als middelpunt.

#9

wombat

    wombat


  • >250 berichten
  • 582 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 februari 2006 - 09:04

Uit onderzoek van de spectrale lijnen van ver afgelegen stelsels is vast komen te staan, dat het licht daarvan Ďverkleurdí bij ons aankomt.
Het licht dat wij daarvan opvangen is spectraal gezien naar het rood verschoven. Dit wordt verklaard door te stellen dat deze stelsels van ons vandaan vliegen.
Dit is te vergelijken met het doppler-effect, waardoor het geluid van een aankomende trein een hogere toonhoogte heeft dan wanneer deze ons heeft gepasseerd.
De verst verwijderde quasers hebben een vluchtsnelheid van ongeveer 250 000 km/sec.  

Omdat er een vaste verhouding gevonden is tussen de roodverschuiving en de afstand is de roodverschuiving meteen ook een indicatie van de afstand tot een stelsel. Men gaat uit van 30 km/sec per miljoen lichtjaar.
Als je je een begrensd heelal voorstelt, dan ligt de grens op 10 miljard lichtjaar. Deze grens groeit echter door met de lichtsnelheid.

Belangrijk: Met "ons" als middelpunt.


Sterren worden onzichtbaar als zij met lichtsnelheid van ons weg(driften). Op dat (bolvormige) vlak houdt onz zichtbare heelal op.

Gr,
Henk
Het eerste wiel was echt niet rond

#10

why73

    why73


  • >100 berichten
  • 150 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 maart 2006 - 20:20

Naast het feit dat het heelal uitdijt, is het ook steeds sneller gaan uitdijen. Het gevolg hiervan is dus dat een bron op 12 mld lj niet automatisch 12 mld lj oud is.
Ik weet weinig van veel

#11

oktagon

    oktagon


  • >1k berichten
  • 4502 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 06 maart 2006 - 18:27

Ik vraag me af of er een centrum van het heelal bestaat.
Er van uitgaande dat er een BB is geweest ca.13 Gigajaar geleden en dat de oorsprong bolvormig was,zou er een centrum moeten zijn,van waaruit alle materie zich beweegt in vanuit dit centrum gerichte stralen naar de buitenzijde gericht,hetzij in een rechte lijn ofwel in een spiraalvorm met rechte of gebogen as.
En waar bevindt zich ons melkwegstelsel, alsmede ons zonnestelsel zich tov.dat veronderstelde centrum?
Ik kan me niet voorstellen dat ons melkwegstelsel en alle andere stelsels zich allemaal op een virtuele bolschil zouden bevinden en dat er dus binnen die schil zich geen sterrenstelsels zouden bevinden.
Zou dat verhaal wel kloppen dan bewegen we ons allemaal op de schil met een gelijke ontsnappingssnelheid naar buiten toe (dus op die schil).
Onze aarde bestaat ca.4 gigajaar,dus jonger dan het ontstaan van het heelal,dus voor die tijd bevond onze aarde ( met ons zonnestelsel?)zich wrs.in een gasvormige toestand.Er zijn leeftijden vastgesteld van andere stelsels,jonger en ouder dan ons;die zouden zich ook op de "schil" moeten bevinden?
Als ons heelal oneindig is,is er ook geen model van te maken en ook geen schil aan te breien tenzij men ervan uitgaat dat alle door ons waargenomen stelsels zich op of binnen die virtuele schil bevinden en zich steeds meer door de BB naar buiten toe bewegen!

:roll:

#12

buzzy

    buzzy


  • 0 - 25 berichten
  • 4 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 17 maart 2006 - 09:48

Sterren worden onzichtbaar als zij met lichtsnelheid van ons weg(driften).  Op dat (bolvormige) vlak houdt onz zichtbare heelal op.

Gr,
Henk


Jij bedoeld, neem ik aan, dat de snelheid van de wegvliegende ster de snelheid van het uitgezonden licht opheft. Dat is niet zo, want de lichtsnelheid is volgens Einstein altijd constant, het maakt niet uit of de bron zich van je af beweegt of juist naar je toekomt, met welke snelheid dan ook.

Dat vlak hoeft niet bolvormig te zijn, want wie zegt dat alles in alle richtingen een even grote snelheid heeft. en ook al zou er een grens aan het heelal zitten, wat zou er dan achter zijn?? :wink:
ook is het 'grappig' dat wat wij als hemellichaam op een bepaalde plaats zien, daar helemaal niet hoeft te zijn, omdat het licht van verre hemellichamen meestal niet de 'hemelsbrede' afstand aflegt, maar via krommingen in de ruimte (beter bekend als zwaartekrachtvelden van andere sterren/planeten e.d.) een kromme baan aflegt. licht neemt niet de KORTSTE, maar de SNELSTE weg, en de snelste weg ligt vaak krom.
Dat licht afgebogen wordt door zwaartekrachtvelden is wetenschappelijk aangetoont, want met een zonsverduistering zijn sterren die zich op dat moment ACHTER de zon bevonden, ERNAAST zichtbaar, omdat het licht dat eigenlijk LANGS de zon 'vloog', door de zwaartekracht werd afgebogen en ons bereikte, hoewel de oorspronkelijke richting mijlenver van ons verwijderd lag.

Een mogelijke verklaring voor de "hoe verder de stelsels verwijderd zijn van ons, hoe hoger de snelheid is", is dat juist die hogere snelheid (wat door de roodverschuiving is aangetoond) er voor heeft gezorgt dat ze zo ver van ons verwijderd zijn.

#13

Diadem

    Diadem


  • >25 berichten
  • 78 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 maart 2006 - 18:59

Het simpelste antwoord is nog door niemand gegeven :roll:

De uitdij-snelheid van het heelal is niet begrensd door de lichtsnelheid. Niets kan sneller dan het licht, dat is waar, maar uitdijing is niet 'iets'. Het zijn niet de sterren die van elkaar vandaan bewegen, het is de ruimte zelf die groter wordt.

Hoe groot het heelal werkelijk is weet niemand. Er zijn goede redenen om aan te nemen dat het op zijn minst gigantisch veel groter is dan wat wij kunnen zien. Hoe ver wij kunnen kijken wordt daarmee niet begrensd door de grote van het heelal, maar door de leeftijd. Licht gaat met de lichtsnelheid. Dingen die verder weg zijn dan de lichtsnelheid maal de leeftijd van het heelal zijn dus onzichtbaar voor ons, licht wat door deze objecten is uitgezonden is simpelweg nog onderweg naar ons.

Elke dag kunnen we dus meer van het heelal zien. Namelijk ťťn lichtdag meer. Helaas stelt dat op de schaal waarop we kijken natuurlijk helemaal niets voor.

#14

Notiz Me

    Notiz Me


  • 0 - 25 berichten
  • 9 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 04 april 2006 - 08:52

Het simpelste antwoord is nog door niemand gegeven :roll:

De uitdij-snelheid van het heelal is niet begrensd door de lichtsnelheid. Niets kan sneller dan het licht, dat is waar, maar uitdijing is niet 'iets'. Het zijn niet de sterren die van elkaar vandaan bewegen, het is de ruimte zelf die groter wordt.


Vermits dat het heelal als onbegrensd wordt beschouwd kun je moeilijk spreken over ruimte die groter wordt. Met het uitdijen van het heelal wordt dus wel degelijk de snelheid waarmee de planeten zich van elkaar weg bewegen bedoeld.

Ik dacht gelezen te hebben dat als we verder kijken dan het heelal oud is, dat we gewoon niets zien, zwart. Met andere woorden: we kunnen dan geen licht meer waarnemen, omdat daar nooit licht is uitgezonden of gereflecteerd.

I wanna be the wind, Masa!


Oh, you will some day.


#15

richel_richel

    richel_richel


  • >250 berichten
  • 266 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 april 2006 - 23:14

klinkt aannemelijk. Maar waar dijt het heelal dan in uit? tja.
Vanaf hier is alles wat het lijkt.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures