Springen naar inhoud

DSM-IV & DSM-V


  • Log in om te kunnen reageren

#1

claerboutmarieke

    claerboutmarieke


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 10 maart 2013 - 20:26

Zou het kunnen dat Fibromyalgie wel opgenomen was in de DSM-IV, maar niet meer in de DSM-V?

In de DSM-IV viel dit onder ongedifferentieerde somatoforme stoornis, nu niet meer? Kan iemand dit bevestigen?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

claerboutmarieke

    claerboutmarieke


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 10 maart 2013 - 20:46

Is het wel correct dat fibromyalgie in de DSM voorkomt?

Gaat men dit automatisch als een psychische ziekte benoemen omdat men tot nu toe nog geen oorzaak gevonden heeft voor dit probleem? Is dit wel correct?

#3

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 02 juni 2013 - 15:51

Fibromyalgie is inderdaad niet opgenomen in de DSM-IV als een aparte entiteit. Vanuit de psychiatrie werd het bekeken als een 'somatoforme stoornis', en dan nog vooral als een ongedifferentieerde somatoforme stoornis.
Aangezien fibromyalgie niet zomaar vermeld staat als een aparte mentale ziekte in de DSM (dus niet zoals je bv. een mentale ziekte 'depressieve stoornis' hebt), zal het in de DSM-V vermoedelijk niet anders staan, tenzij er letterlijk in de DSM-definitie is opgenomen dat fibromyalgie daar niet onder valt. Ik vrees dat het nog net iets te vroeg is om al duidelijk te weten of er iets veranderd is aan de DSM-criteria, wat een ongediff. somatoforme stoornis betreft. De DSM 5 is wel al officieel nu, maar het boek zelf is nog niet te bestellen, hoorde ik (toch niet in onze contreien).

Gaat men dit automatisch als een psychische ziekte benoemen omdat men tot nu toe nog geen oorzaak gevonden heeft voor dit probleem? Is dit wel correct?

Dat gebeurt inderdaad te vaak: als men geen lichamelijke oorzaak vindt voor klachten, dan wordt het nog vaak geklasseerd als 'tussen de oren zittend'...
Nu, vanuit het biopsychosociaal model spelen er inderdaad wel vaker, ook bij zogenaamde lichamelijke ziektes, psychische componenten mee, maar dat hier even terzijde.
In elk geval is het zo dat lang niet elke psychiater fibromyalgie zomaar als een puur psychiatrische stoornis zal zien.
Bovendien, een ongedifferentieerde somatoforme stoornis sluit niet uit dat er ook lichamelijke (= somatische) facetten aanwezig zijn, wat betreft de oorzaak:

Het DSM-IV geeft de volgende criteria voor de ongedifferentieerde somatoforme stoornis:

  • A. Een of meer fysiologische klachten (bijvoorbeeld vermoeidheid, verlies van eetlust, problemen met het maag-darmkanaal of urinewegen).
  • B. Een van de twee volgende criteria is geldig:
  • De symptomen kunnen na onderzoek niet volledig worden verklaard door een somatische aandoening of de directe gevolgen van inname van een substantie (bijvoorbeeld drugs of medicijnen).
  • Als er een somatische aandoening is geconstateerd, zijn de fysiologische klachten of resulterende problemen in de sociale omgang of het werk veel ernstiger dan verwacht kan worden op grond van de medische historie, fysiologische onderzoek of laboratoriumonderzoek.
  • C. De symptomen veroorzaken klinisch duidelijk lijden of problemen in de sociale omgang, op het werk of op andere belangrijke terreinen.
  • D. De duur van de stoornis is minimaal zes maanden.
  • E. De stoornis is niet uitsluitend te verklaren als onderdeel van een andere psychische aandoening (bijvoorbeeld een andere somatoforme stoornis, seksuele disfunctie, stemmingsstoornis, angststoornis, slaapstoornis of psychotische stoornis).
  • F. De symptomen zijn niet met opzet nagebootst of opgewekt (zoals bij een nagebootste stoornis of simulatie).


Dido

Veranderd door Dido, 02 juni 2013 - 16:08

Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#4

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 02 juni 2013 - 16:53

Toch nog even verder gezocht en ik kwam het volgende document tegen op internet van de APA zelf (die de DSM 5 uitbrengt). ;)
Het gaat over de veranderingen die aanwezig zijn in de DSM 5 tov. de DSM 4. De somatoforme stoornis bestaat niet meer, maar ze werd wat herwerkt en kreeg een nieuwe naam: de 'somatic symptom and related disorders':

Somatic Symptom and Related Disorders
In DSM-5, somatoform disorders are now referred to as somatic symptom and related disorders. In DSM-IV, there was significant overlap across the somatoform disorders and a lack of clarity about their boundaries. These disorders are primarily seen in medical settings, and nonpsychiatric physicians found the DSM-IV somatoform diagnoses problematic to use. The DSM-5 classification reduces the number of these disorders and subcategories to avoid problematic overlap. Diagnoses of somatization disorder, hypochondriasis, pain disorder, and undifferentiated somatoform disorder have been removed.

Somatic Symptom Disorder
DSM-5 better recognizes the complexity of the interface between psychiatry and medicine. Individuals with somatic symptoms plus abnormal thoughts, feelings, and behaviors may or may nothave a diagnosed medical condition. The relationship between somatic symptoms and psychopathology exists along a spectrum, and the arbitrarily high symptom count required for DSM-IV somatization disorder did not accommodate this spectrum. The diagnosis of somatization disorder was essentially based on a long and complex symptom count of medically unexplained symptoms. Individuals previously diagnosed with somatization disorder will usually meet DSM-5 criteria for somatic symptom disorder, but only if they have the maladaptive thoughts, feelings, and behaviors that define the disorder, in addition to their somatic symptoms.

In DSM-IV, the diagnosis undifferentiated somatoform disorder had been created in recognition that somatization disorder would only describe a small minority of “somatizing” individuals, but this disorder did not prove to be a useful clinical diagnosis.Because the distinction between somatization disorder and undifferentiated somatoform disorder was arbitrary, they are merged in DSM-5 under somatic symptom disorder, and no specific number of somatic symptoms is required.

Medically Unexplained Symptoms
DSM-IV criteria overemphasized the importance of an absence of a medical explanation for the somatic symptoms. Unexplained symptoms are present to various degrees, particularly in conversion disorder, but somatic symptom disorders can also accompany diagnosed medical disorders. The reliability of medically unexplained symptoms is limited, and grounding a diagnosis on the absence of an explanation is problematic and reinforces mind -body dualism. The DSM-5 classification defines disorders on the basis of positive symptoms (i.e., distressing somatic symptoms plus abnormal thoughts, feelings, and behaviors in response to these symptoms).

Medically unexplained symptoms do remain a key feature in conversion disorder and pseudocyesis because it is possible to demonstrate definitively in such
disorders that the symptoms are not consistent with medical pathophysiology.

Hypochondriasis and Illness Anxiety Disorder
Hypochondriasis has been eliminated as a disorder, in part because the name was perceived as pejorative and not conducive to an effective therapeutic relationship. Most individuals who would previously have been diagnosed with hypochondriasis have significant somatic symptoms in addition to their high health anxiety, and would now receive a DSM-5 diagnosis of somatic symptom disorder. In DSM-5, individuals with high health anxiety without somatic symptoms would receive a diagnosis of illness anxiety disorder (unless their health anxiety was better explained by a primary anxiety disorder, such as generalized anxiety disorder).

Pain Disorder
DSM-5 takes a different approach to the important clinical realm of individuals with pain. In DSM-IV, the pain disorder diagnoses assume that some pains are associated solely with psychological factors, some with medical diseases or injuries, and some with both. There is a lack of evidence that such distinctions
can be made with reliability and validity, and a large body of research has demonstrated that psychological factors influence all forms of pain. Most individuals with chronic pain attribute their pain to a combination of factors, including somatic, psychological, and environmental influences. In DSM-5, some individuals with chronic pain would be appropriately diagnosed as having somatic symptom disorder,
with predominant pain.
For others, psychological factors affecting other medical conditions or an adjustment disorder would be more appropriate.

Psychological Factors Affecting Other Medical Conditions and Factitious Disorder
Psychological factors affecting other medical conditions is a new mental disorder in DSM-5, having formerly been included in the DSM-IV chapter “Other Conditions That May Be a Focus of Clinical Attention.” This disorder and factitious disorder are placed among the somatic symptom and related disorders because somatic symptoms are predominant in both disorders, and both are most often encountered in medical settings. The variants of psychological factors affecting other medical conditions are removed in favor of the stem diagnosis.

Conversion Disorder (Functional Neurological Symptom Disorder)
Criteria for conversion disorder (functional neurological symptom disorder) are modified to emphasize the essential importance of the neurological examination, and in recognition that relevant psychological factors may not be demonstrable at the time of diagnosis.

Uit: http://www.psychiatr...R--to-DSM-5.pdf

In Wikipedia omschrijft men de veranderingen als volgt:

Somatic symptom and related disorders

  • Somatoform disorders are now called somatic symptom and related disorders. Diagnoses of somatization disorder, hypochondriasis, pain disorder, and undifferentiated somatoform disorder were deleted in DSM-5. In DSM-5, people with chronic pain could be diagnosed with somatic symptom disorder with predominant pain; or psychological factors that affect other medical conditions; or with an adjustment disorder.[1]
  • Somatization disorder and undifferentiated somatoform disorder were combined to become somatic symptom disorder, a diagnosis which no longer requires a specific number of somatic symptoms.[1]
  • In DSM-5, somatic symptom and related disorders are defined by positive symptoms, and minimize the use of medically unexplained symptoms except in the cases of conversion disorder and pseudocyesis specifically.[1]
  • "Psychological factors affecting other medical conditions" (formerly found in the DSM-IV chapter "Other Conditions That May Be a Focus of Clinical Attention") is termed a new mental disorder.[1]
Criteria for conversion disorder (functional neurological symptom disorder) were changed.[1]


Wat dit allemaal precies betekent, is mij nu nog niet volledig duidelijk, daarvoor moet je één voor één de criteria kunnen aflopen. Maar het zou me niet verbazen dat je fibromyalgie nu zou kunnen plaatsen onder 'somatic symptom disorder' op voorwaarde dat men ook de maladaptieve gedachten, gevoelens en gedrag vertoont die gebonden zijn aan de ziekte, als ik het zo lees...

Nu, het CGG waarin ik werk, zal in de komende weken wel over een NL exemplaar beschikken. Ik wil het dan wel even inkijken om te zien wat er precies over geschreven wordt. Tenzij het al vroeger duidelijk wordt aan de hand van bepaalde internetbronnen.

Interessante kritiek daarop, kan je hier lezen. Laat de té brede categorie dan niet toe dat zowat elke chronische pijn geklasseerd kan worden onder een 'somatic symptom disorder'?

Dido

Veranderd door Dido, 02 juni 2013 - 17:05

Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#5

anusthesist

    anusthesist


  • >5k berichten
  • 5822 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 03 juni 2013 - 07:10

Quality posts van Dido! :)
That which can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.

#6

Benm

    Benm


  • >5k berichten
  • 8811 berichten
  • VIP

Geplaatst op 04 juni 2013 - 00:51

Interessante kritiek daarop, kan je hier lezen. Laat de té brede categorie dan niet toe dat zowat elke chronische pijn geklasseerd kan worden onder een 'somatic symptom disorder'?


Je hebt natuurlijk chronische pijn die behandelbaar is met medicatie, te verifieren middels dubbelblind placebo onderzoek. In zo'n geval lijkt me duidelijk dat de classificatie niet op kan gaan omdat je de diagnose van een echte aandoening kunt stellen door te experimenteren met een pijnstiller.

Nadeel is dat je bij stevige pijnstillers niet echt dubbelblind onderzoek kunt doen - Als je een patient een shot van 20 mg morfine geeft merkt ie echt wel of dat control of test is, zelfs als degene die de injectie uitvoert geen idee heeft.

Ik weet niet meer precies wie het poneerde, maar een aardige stelling over hoe DSM werkt is dat onder zulk een systeem zuurbranden (acid reflux) onder een gelijke kwalificatie zou vallen als een hartinfarct (intense pijn op ongeveer dezelfde plaats zonder direct duidelijke oorzaak), en daarmee ook dezelfde behandeling zou moeten krijgen.

Gelukkig hebben we inmiddels een stuk meer diagnostische tools om inzicht te krijgen wat er nou werkelijk aan de hand is. Zou je alleen afgaan op symptomen en geen metingen doen dan zouden er vermoeddelijk een stuk meer patienten het ziekenhuis met een kaartje aan hun teen verlaten... maar als je erover nadenkt werkt de psychiatrie net zo blind als een ziekenhuis zonder enig meetapparaat, wellicht met alle gevolgen van dien.

Veranderd door Benm, 04 juni 2013 - 00:52

Victory through technology

#7

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 04 juni 2013 - 23:16

Quality posts van Dido! :)

Voor een quality forum mag dat ook wel... ;)
Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#8

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 05 juni 2013 - 23:13

Je hebt natuurlijk chronische pijn die behandelbaar is met medicatie, te verifieren middels dubbelblind placebo onderzoek. In zo'n geval lijkt me duidelijk dat de classificatie niet op kan gaan omdat je de diagnose van een echte aandoening kunt stellen door te experimenteren met een pijnstiller.

Ik kan jouw redenering wel volgen, alleen definieert de DSM 5 de criteria zo breed dat in principe dit soort pijn evengoed te benoemen zou zijn als 'somatic symptom disorder'. Vooral omdat ondertussen wel al voldoende is aangetoond dat zowat elke, vooral chronische pijn ook beïnvloed wordt door psychische componenten. Het gaat erom dat zogenaamde pijnpoorten dan meer of minder opengezet kunnen worden (zie hier) en deze zijn oa. door psychische factoren bepaald.

Ik weet niet meer precies wie het poneerde, maar een aardige stelling over hoe DSM werkt is dat onder zulk een systeem zuurbranden (acid reflux) onder een gelijke kwalificatie zou vallen als een hartinfarct (intense pijn op ongeveer dezelfde plaats zonder direct duidelijke oorzaak), en daarmee ook dezelfde behandeling zou moeten krijgen.

Het klopt dat de DSM vooral bestaat uit clusters van symptomen die bij elkaar worden gezet. Nu, er is wel een zekere statistische samenhang van een aantal van die symptomen, maar dat is te weinig om te kunnen spreken van duidelijk afgelijnde stoornissen/ ziektes. Belangrijk is anderzijds ook wel te beseffen dat de DSM eigenlijk ontworpen is als een classificatiesysteem. In de loop der tijden is het echter veel meer geworden en worden de stoornissen die men met de DSM vastlegt teveel gezien als op zichzelf bewezen afzonderlijke entiteiten. Verzekeringsmaatschappijen hebben dat sterk gestimuleerd, toch zeker in sommige landen. Zij eisen, dacht ik, in Nederland (en vermoedelijk in nog andere landen) een DSM diagnose vooraleer er een terugbetaling wordt voorzien. En ze eisen dan nog eens een therapie die zou aangetoond hebben dat zij het beste werkzaam is bij die DSM stoornis. Als je dan beseft dat de DSM eigenlijk bestaat uit een cluster van symptomen die werden samen geplaatst (lage validiteit) en waarbij er nog steeds geen enkel biologische test bestaat die kan aantonen dat die 'afspraak' ook biologisch echt een entiteit/ ziekte/ stoornis vormt, dan kan je je terecht al eens afvragen wat we eigenlijk aan het doen zijn.

... maar als je erover nadenkt werkt de psychiatrie net zo blind als een ziekenhuis zonder enig meetapparaat, wellicht met alle gevolgen van dien.

Nu, het is erg belangrijk te beseffen dat er voor het toepassen van een therapie vaak geen DSM-diagnose nodig is of dat die niet noodzakelijk is.
Dit klinkt misschien ongeloofwaardig en verbazingwekkend voor velen, maar wat ik beschrijf is bij vele therapieën van toepassing. Wat je dan wél doet is je interventies vooral afstellen op wat de cliënt voelt/ denkt/ doet, wat er tussen de cliënt en z'n omgeving afspeelt, wat er zich binnenin de cliënt voordoet (bv. interactie tussen de diverse zelfaspecten van de cliënt), enz... Zeis bv. gebaseerd op een procesdiagnostiek: wat doet de cliënt hier met zichzelf, hoe doet hij dat precies, hoe blokkeert hem dit, enz...
Dààr dien je je interventies op te richten omdat dit de zaken zijn waarop de cliënt vast loopt. Een DSM-diagnose kan dan wel een handig extraatje vormen, omdat je zo op voorhand al een idee hebt waarmee de cliënt vermoedelijk in de knoei zal zitten (bv. een depressieve cliënt zal vaak een strenge interne criticus hebben, of niet-functionele hebben cognities rond verlies ed.). Maar als je een ietwat langer gesprek houdt met de cliënt waarbij je geen DSM-diagnose hebt, dan worden deze patronen evengoed duidelijk, als je wat doorvraagt en even de tijd neemt om te zien of het terugkerende patronen zijn.
Ook op basis van een cliënt z'n voorgeschiedenis (gebeurtenissen als kind bepalen wel degelijk veel van onze manier waarop we omgaan met onszelf & de anderen) kan je zeker al het één en ander vermoeden.
Waarmee ik dus wil aangeven dat het voor psychotherapie vaak niet noodzakelijk is om over een DSM-diagnose te beschikken. Voor sommige therapievormen is dat wel méér het geval, omdat ze puur gebaseerd zijn op die DSM-diagnoses, maar hun werkwijze gaat in principe dan weer in op patronen waarin de cliënt vastloopt.
Therapie werkt dus zeker niet zo blind.

Als we dan kijken naar de pure biologische psychiatrie, dan merk je dat psychofarmaca zeker ook niet zo specifiek werken, zoals hun naam laat vermoeden. Zo zijn sommige antidepressiva (vooral enkele SSRI's) ook bewezen werkzaam tegen angst, dus als een patiënt uitermate angstig is, dan kan je zo'n SSRI toedienen (bv. Seroxat), los van het feit of de ptn. nu al dan niet een depressie heeft. Ik zeg daar zeker niet mee dat iedereen die door één of andere omstandigheid (kortdurend) angstig is, een SSRI moet krijgen, maar ik gebruik het voorbeeld vooral om aan te tonen dat de psychiatrie ook weer niet helemaal waardeloos wordt zonder DSM, net omdat psychofarmaca meestal breder werken dan enkel hun klasse waarmee ze ooit zijn gelinkt.
Psychische klachten blijven voorlopig subjectieve klachten en op geleide van die subjectieve klachten is er ook al iets aan te vangen met psychofarmaca. Maar ik denk dat het wel terecht is te stellen dat de DSM voor de biologische psychiatrie nog redelijk noodzakelijk is.

Dido
Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#9

Benm

    Benm


  • >5k berichten
  • 8811 berichten
  • VIP

Geplaatst op 06 juni 2013 - 12:37

Dat therapeuten in het algemeen niet zo blind werken geloof ik gerust - die zullen rekening houden met hun patient, en meer observeren dat er volgens een of ander lijstje aan symtpomen afgevinkt moet worden voordat een diagnose gesteld is, en de daarvoor standaardbehandeling gestart wordt.

Het zou ook best kunnen dat je iets in een DSM 'hokje' MOET plaatsen om behandeling vergoed te krijgen van een verzekeraar. Op zich is dat een onwenselijke situatie als je mensen gaat labelen met een ziekte terwijl ze die mogelijk helemaal niet hebben.

Als we dan kijken naar de pure biologische psychiatrie, dan merk je dat psychofarmaca zeker ook niet zo specifiek werken, zoals hun naam laat vermoeden. Zo zijn sommige antidepressiva (vooral enkele SSRI's) ook bewezen werkzaam tegen angst, dus als een patiënt uitermate angstig is, dan kan je zo'n SSRI toedienen (bv. Seroxat), los van het feit of de ptn. nu al dan niet een depressie heeft. Ik zeg daar zeker niet mee dat iedereen die door één of andere omstandigheid (kortdurend) angstig is, een SSRI moet krijgen, maar ik gebruik het voorbeeld vooral om aan te tonen dat de psychiatrie ook weer niet helemaal waardeloos wordt zonder DSM, net omdat psychofarmaca meestal breder werken dan enkel hun klasse waarmee ze ooit zijn gelinkt.


Dat soort 'off label' gebruik komt in de praktijk inderdaad voor. Als de patient er baat bij heeft dan is er ook niet direct iets op tegen. Wat wel een heikel punt is, is in hoeveel gevallen zo'n off-label toepassing daadwerkelijk effectief is, en of de bijwerkingen wel afwegen tegen de voordelen van het verminderen van de aandoening.

Bij de toepassing waarvoor het middel is toegelaten is deze afweging gemaakt, en kennelijk positief beoordeeld.

Ik ben benieuwd hoe lang het nog zal duren voordat hersenscans een belangrijk deel worden van psychiatrische diagnostiek. Ergens lijkt dat heel ver weg, maar soms kan techniek snel ontwikkelen, wellicht tot op het punt waarbij je met een scanner een depressie kunt meten met dezelfde nauwkeurigheid als je tegenwoordig een gescheurde pees in beeld kunt krijgen.
Victory through technology

#10

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 07 juni 2013 - 21:47

Dat therapeuten in het algemeen niet zo blind werken geloof ik gerust - die zullen rekening houden met hun patient, en meer observeren dat er volgens een of ander lijstje aan symtpomen afgevinkt moet worden voordat een diagnose gesteld is, en de daarvoor standaardbehandeling gestart wordt

Bij therapie mag je een diagnose gerust breed zien. Het gaat hier meestal zelfs niet om DSM-diagnoses. Maar bv. wel om: cliënt heeft dysfunctionele cognities over verlaten worden, of cliënt vertoont een conflict-split die bestaat uit z'n interne criticus & een ervarend stuk, enz... Het eerste kan dan oa. worden aangepakt via een socratisch dialoog waarbij de dysfunctionele cognities worden uitgedaagd; het 2de via een 2 stoelendialoog tussen de interne criticus en het ervarende zelfaspect. Bovendien komt bv. het 2de voorbeeld ook regelmatig voor bij meerdere stoornissen.
Dit om aan te tonen dat je daarvoor geen DSM-diagnose nodig hebt.

Dido

...
Ik ben benieuwd hoe lang het nog zal duren voordat hersenscans een belangrijk deel worden van psychiatrische diagnostiek. Ergens lijkt dat heel ver weg, maar soms kan techniek snel ontwikkelen, wellicht tot op het punt waarbij je met een scanner een depressie kunt meten met dezelfde nauwkeurigheid als je tegenwoordig een gescheurde pees in beeld kunt krijgen.

We zitten daar inderdaad nog ver van weg. Ik lees toch vaker onderzoeken dan vroeger die aantonen dat er iets verkeerd is in de manier waarop onderzoeken tot nu toe afgenomen werden, zoals bij een MRI.

Tenslotte stelt zich hier ook het probleem zoals Paul Verhaeghe al vaker heeft gesteld: als de DSM vooral is samengesteld uit symptoomclusters die werden afgesproken (er is dus geen biologische basis om te bepalen dat symptomen X,Y en Z nodig zijn voor het label 'depressie'), is het dan niet al te gek om dan op te zoek te gaan naar dat ene bepalende biologisch vaststelbaar kenmerk dat pathognomonisch is voor een depressie?
Met andere woorden: er wordt een afspraak gemaakt dat symptoom X, Y en Z nodig zijn vooraleer je kan spreken van een depressie. Achteraf gaat men dan zoeken naar dat ene biologische kenmerk dat staat voor depressie... Hoeveel kans op slagen is er dan dat je dat laatste ook zal vinden?
Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#11

Benm

    Benm


  • >5k berichten
  • 8811 berichten
  • VIP

Geplaatst op 08 juni 2013 - 02:01

Dat is een interessant vraagstuk. Als je zoekt naar depressie die je zou behandelen met een ssri dan zou je biologisch moeten kijken naar verlaagde serotonine nivo's in de synapsen.

Om dat te kunnen doen heb je extreem nauwkeurige meetinstrumenten nodig, met een resoltie zo goed is dat je kunt zien of serotonine nog in een cel zit, of in de ruimte tussen twee cellen bij een synaps. Voor zover ik weet is dat vooralsnog volledig onhaalbaar.

Wellicht is het wel mogelijk dat vast te stellen met een biopt van de hersenen, maar ik denk dat weinig patienten het zien zitten om daadwerkelijk een stukje hersenweefstel te laten uitnemen om tot een diagnose te komen.

Qua toekomst is natuurlijk niets uit te sluiten, het zou best kunnen wat we een apparaat ontwikkelen dat een (in vivo) scan kan uitvoeren tot op atomaire resolutie. Mocht dat ooit lukken denk ik dat we ineens een enorme ontwikkeling in de geestelijke gezondheidszorg zien - in plaats van via een gesprek proberen een probleem te vinden kun je daarmee zien wat er daadwerkelijk aan de hand is en wat klachten veroorzaakt, hopelijk met extreem selectieve behandelingen als eindresultaat.
Victory through technology

#12

DSchrute

    DSchrute


  • 0 - 25 berichten
  • 25 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 08 juni 2013 - 21:13

Ik meen dat de serotonine spiegel in het serum wel verlaagd kan zijn bij depressieve patiënten. Niet dat dit uiteraard direct door te trekken is naar cerebrale effecten maar goed. Wat fMRI betreft kunnen we natuurlijk wel een hoop verwachten in de (nabije) toekomst.

#13

Benm

    Benm


  • >5k berichten
  • 8811 berichten
  • VIP

Geplaatst op 09 juni 2013 - 00:48

Dat kan wel, maar serumwaarden meten zegt vaak niet zoveel door de blood brain barrier. Andersom kun je iemand ook serotonine injecteren zonder dat dat in de hersenen terecht komt en daarmee enig psysisch effect zal sorteren. Hetzelfde geldt voor neurotransmitters als GABA of dopamine. Dit compliceert diagnose, een proces dat willekeurig ergens in het lichaam gaande is laat zich veel gemakkelijker zien dan iets in het brein.

Uiteraard is dit een logisch beschermingsmechanisme, zonder zou het eten van voedsel waar een neurotransmitter in zit anders verstrekkende gevolgen hebben, maar soms zit het onderzoek grondig in de weg.
Victory through technology





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures