Springen naar inhoud

Hoe kun je d.m.v. een wormgat bijna instantaan in een veraf gelegen deel van een vlakke ruiumtetijd terecht komen?


  • Log in om te kunnen reageren

#1

descheleschilder

    descheleschilder


  • >1k berichten
  • 1165 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 06 maart 2014 - 19:20

In een tweedimensionale versie van dit probleem wordt er altijd een vlakke tweedimensionale ruimtetijd bijgehaald(of beter gezegd een tweedimensionale ruimte) met daarop twee ver vanelkaar afgelegen punten. Vervolgens die ruimte zo gevouwen dat de twee punten tegenover elkaar komen te liggen. Dan wordt het wormgat tussen de twee punten ge´ntroduceerd en kun je er (mits het gat bestaat, hetgeen heel twijfelachtig is, en volgens mij nietbestaat, maar laten we het aannemen) doorheen "kruipen" en zo in een korte tij bij dat verre punt terecht kunt komen. Onze driedimensionale ruimte is echter niet gekromd, en om via een woa bij dat verre punt te komen moet je een wormgat maken dat minstens zo lang is als de afstand tussen de twee punten. In de tweedimensionale analogie, blijft de ruimtetijd vlak, en vormt zich een wormgat tussen de twee punten dat langer is dan de twee punten. En hoe zou je een tweedimensionale ruimtetijd zo kunnen vervormen dat de twee punten tegeover elkaar komen te liggen, een voorwaarde om via een wormgat het verre punt te kunnen bereiken? Of stat de tijd in een wormgat gewoon stil zodat je in korte tijd in het verre punt aankomt?
Ik zag ooit de film "Contact", naar een boek van Carl Sagan, waarin de hoofdrolspeelster door een wormgat terecht kwam op een planeet op miljoenen lichtjaren afstand. Bij terugkomst bleek de camera 18 uur hebben opgenomen, hetgeen betekent dat de tijd in het wormgat of stilstaat, of dat ze 18 uur op de vee planeet heeft doorgebracht. De capsule waarin zij werd losgelaten, bleek gewoon net als elk ander stuk materie door het cenrum van de machine, waar een wormgat geacht werd te worden geproduceerd, rechtsreeks naar de Aarde te vallen. Voor ons was er een heel klein beetje tijd verlopen, terwijl het volgens mij juist andersom zou moetn zijn: als er voor Jodie Foster in de capsule zou de camera 18 uur hebben moeten registreren, terwijl hetvoor ons zou lijken of de verlopen tijd naar oneindig gaat, net zoals voor eenobject bijna op de rand (waarnemingshorizon van een zwart gatzeg 1/10(sec) voorbij zou zijn gegaan, dat voor ons veel meer zou zijn (heel veel meer).
Om terug te komen wat ik nu eigenlijk bedoel: hoe kun je een tweedimensionale ruimte zo buigen dat twee ver van elkaar af gelegen punten praktisch op elkaar komen te liggen, ofwordt er een wormgat gevormd, buiten de vlakke ruimte, (er langs a.h.w.) en zorgt de vervormde tijd dan voor een bijna instantane overtocht tussen de twee punten?
Voor een wormgat dat breed genoeg is voor ons om er doorheen te kruipen zijn enorm hoeveelheden materie nodig met negatieve massa (vacuŘm waarin zich veel minder nulpuntsenerie danm in een normaal vacuŘm), en hoe zou je dat in godsnaam moeten produceren? Dit terzijde.
Ik lach en dans, dus ik ben; bovendien blijft ondanks de wetenschap het mysterie bestaan!

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

317070

    317070


  • >5k berichten
  • 5567 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 06 maart 2014 - 19:36

Om terug te komen wat ik nu eigenlijk bedoel: hoe kun je een tweedimensionale ruimte zo buigen dat twee ver van elkaar af gelegen punten praktisch op elkaar komen te liggen, ofwordt er een wormgat gevormd, buiten de vlakke ruimte, (er langs a.h.w.) en zorgt de vervormde tijd dan voor een bijna instantane overtocht tussen de twee punten?

Wetenschappelijk gezien zijn wormgaten volgens onze beste theoriën uitgesloten. We hebben nog geen dingen ontdekt in de vergelijkingen van de beste theoriën van het universum die wormholes zouden toestaan.

In principe is een wormhole niet meer dan 2 verschillende plaatsen in onze ruimte-tijd die met elkaar verbonden zijn via een ander pad, zodat het universum een genus>0 zou hebben. Er is geen goede intuïtieve reden waarom dat met een afstand ertussen moet zijn, zoals je zelf kunt observeren in de zeer vermakelijke simulatie van wormholes die een paar jaar geleden verkocht werd voor de PC.

Geplaatste afbeelding
What it all comes down to, is that I haven't got it all figured out just yet
And I've got one hand in my pocket and the other one is giving the peace sign
-Alanis Morisette-





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures