Springen naar inhoud

Welke denkfout maakte Hitler?


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Jason00

    Jason00


  • 0 - 25 berichten
  • 4 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 16 april 2014 - 14:37

Hallo allemaal,

 

Ik heb een stuk uit Mein Kampf gelezen met als insteek de vraag:

Wat bezielde die man? Wat ging er in zijn hoofd om dat hij dacht dat hij iets goeds deed?

 

Het heeft me veel twijfel gekost om dit te posten omdat ik bang ben dat mensen mijn insteek niet snappen. Ik zou het fijn vinden als iemand mij kan helpen meedenken. Het is niet mijn bedoeling om de lezer te overtuigen van deze theorie, ik wil juist weten waarom deze theorie niet klopt, waar ik een denkfout maak. Ik hoop dat jullie mij hier bij kunnen helpen.

 

Noot vooraf:

Hitler had een theorie die voor hem helemaal klopte, zijn theorie klopte dan ook voor een groot gedeelte. Hij maakte alleen een fout om te denken dat zijn theorie helemaal klopte. Door dit niet te realiseren sloeg hij door naar het extremisme en is hij een gruwelijke man geworden. Dit zal ik proberen toe te lichten.

 

Door hier bewust van te zijn kun je er veilig over nadenken omdat je er rekening mee houdt dat je theorie niet klopt. Je kan het echter wel gebruiken om beter inzicht te krijgen in andere mensen en waarom die doen wat ze doen.

 

Het begon allemaal met een aantal vragen waar ik veel over nadacht.

Belangrijke vragen waren:

Waarom doen mensen wat ze doen?
In het geval van Hitler stelde ik mezelf de vraag: Wat bezielde die man? Wat ging er in zijn hoofd om dat hij dacht dat hij goed deed?

 

Hoe komt het dat elk mens een ander karakter heeft, hoe word deze gevormd?
Dit is belangrijk om te weten omdat als je dit weet je iedereen kunt beoordelen op wat zij denken, en niet op wat je denkt dat ze denken.

 

Daarna heb ik een aantal hypotheses gesteld en deze getest. Het probleem van een hypothese is alleen dat je nooit weet of je gelijk hebt. Je kan hem namelijk alleen testen, zelfs als het in 100% van de gevallen opgaat/klopt hoeft het nog niet waar te zijn. Er zijn namelijk dingen waar je geen rekening mee houdt omdat je kennis ontoereikend is.

 

Hypotheses:

De mens baseert zijn beslissingen op drie factoren namelijk: Verstand en Kennis?
Als een mens een verkeerde beslissing neemt heeft hij of niet genoeg verstand of niet genoeg kennis over de zaak. Als iemand een perfect verstand en alle kennis zou hebben kan deze geen foute beslissing maken. (het zou een God zijn, God is de uitbeelding van wat wij zien als de perfecte mens)

Als iedereen een perfect verstand zou hebben zou iedereen in elke situatie het juiste besluit nemen. De wereld zou “volmaakt” zijn. Iedereen zou op elke situatie op de zelfde manier reageren. Omdat iedereen op dezelfde manier op alles reageert zou ook iedereen ook begrijpen waarom iemand zo reageert en hij zal het respecteren omdat hij weet dat diegene de perfecte beslissing heeft genomen.

 

Doordat niemand een perfect verstand en oneindige kennis heeft kan niemand een perfecte beslissing maken. Toch moeten er continu beslissingen worden genomen. Waar baseert men die beslissing dan op?

Mensen denken over kwesties na. Ze wegen alle voor en nadelen af, maar hebben dan nog steeds geen zekerheid of ze de juiste beslissing nemen. Het punt is dat het ze toch een beslissing moeten nemen. Op dat moment ga je meningen vormen. Een mening baseer je op je verstand en kennis, je kunt hem goed onderbouwen, maar het is niet zeker of je gelijk hebt. Je kan alleen niet anders dan meningen vormen, omdat je geen volmaakte kennis en verstand hebt.

 

 

Kun je beslissingen nemen op ‘gevoel’?
Ligt aan de definitie van gevoel..

 

Wat is gevoel dan?
Mijn theorie is dat gevoel de afwezigheid is van verstand en kennis.

 

Uitleg:
Je denkt ergens over na. Je weegt alle voor en nadelen af, maar omdat je maar beperkte kennis en verstand hebt kun je dus geen perfecte oplossing verzinnen. Je kiest op dat moment wat voor jou ‘gevoel’ de beste oplossing is.

 

Je gevoel probeert de afwezigheid van verstand en kennis over een kwestie op te lossen.

 

Gevoel bestaat uit meningen. Je hebt niet genoeg verstand en kennis om een beslissing te nemen, dus je vult het aan met meningen. Deze meningen komen uit je omgeving en/of ervaring uit het verleden. Het zijn feiten waar je niet zeker van bent. Daarom is het voor veel mensen (hoe dommer hoe vaker) zo belangrijk om meningen te vragen. Ze kunnen hierdoor namelijk met een tekort aan kennis toch een beslissing nemen.

 

Tot zover nog geen probleem. Het word pas een probleem als je een mening als feit gaat zien.

 

Wat heeft dit met Hitler te maken?

In zijn boek geeft hij precies aan waarom er dingen fout gaan. Namelijk zodra mensen dingen op meningen(gevoel) gaan baseren en niet op kennis en verstand. Hij geeft telkens aan dat mensen niet genoeg nadenken maar zomaar iets aannemen. Dit zie je heel goed in zijn afkeer tegen het chauvinisme (de franse denkwijze) Hij is er boos over dat mensen zomaar alles aannemen, terwijl hij weet dat het chauvinisme niet perfect is. Het Duitse systeem is veel beter, omdat hij dit opbouwt op basis van verstand en kennis. Hij wil het hele land zo functioneel mogelijk maken. Hij wil een übermensch creëren.

 

Quote van Hitler pag 34.:

“Want wat wij altijd een chauvinistische opvoeding noemen, b.v. die van het Franse volk, is in wezen niets anders, dan dat er buitengewoon de nadruk wordt gelegd op de grootheid van Frankrijk op alle gebieden van de cultuur, of zoals de Fransman pleegt te zeggen, „civilisatie”.

De jonge Fransman wordt immers niet tot objectiviteit opgevoed, maar tot het meest subjectieve inzicht, dat men zich maar denken kan, voorzover het er althans om gaat, de betekenis van de politieke en culturele grootheid van zijn vaderland tot hem te doen doordringen. Deze opvoeding zal zich daarbij altijd dienen te beperken tot algemene, zeer belangrijke gezichtspunten, die, zo nodig door eindeloze herhaling, in het gevoel en geheugen van het volk moeten worden geprent.”

 

Wat is een übermensch?

De übermensch doet alles op basis van verstand en kennis. Iedereen maakt de perfecte beslissing.  Nu kom ik alleen op een gevaarlijk punt, namelijk: De perfecte beslissing is altijd in eigenbelang. Je doet iets alleen als je er iets voor terugkrijgt. Dit zal bijna niemand begrijpen, bijna iedereen zal het zelfs ontkennen omdat het tegen je “gevoel” ingaat. Doordat iedereen alles uit eigen belang doet zal ook niemand ruzie zoeken en heb je wereldvrede.

 

 

Waarom zou de perfecte mens dan geen ruzie meer zoeken?

Omdat dat niet in eigen belang is. Een ruzie ontstaat doordat iemand een gebrek aan kennis of verstand heeft over een zaak. Dat gebrek aan kennis/verstand vult hij op met gevoel. En gevoel bestaat dus uit meningen. Je baseert je ruzie dus niet meer op je pure verstand en je kennis.

 

Wat probeerde Hitler te bereiken?

Hij probeerde de perfecte mens te creëren. Hij besefte dat als hij het “gevoel” gedeelte van de mens bij iedereen hetzelfde kan maken, er geen reden meer is om ruzie te maken. Dit zou ook het geval zijn. Want iedereen zou dezelfde mening hebben. En er is dan dus geen reden tot ruzie.

 

Wat hij dus deed is het gevoelsstuk van de mens beïnvloeden. Dit deed hij door middel van het nationalisme. Het Duitse rijk was enorm gericht op discipline, opvoeding en straf. Dat is de enige manier om alle meningen van alle Duitsers te verenigen en ze éénzelfde gevoel te geven. Hoe meer het gevoelsgedeelte van mensen hetzelfde werd, hoe dichter hij bij de übermensch kwam. Hij was een geweldig redenaar, daardoor kwam hij hier heel ver in. Als je naar het Duitse leger kijkt zie je bijna een robotleger. Meningen waren absoluut niet gewenst, als je namelijk je mening liet horen bracht je de eenheid van meningen in gevaar. Daarom duldde Hitler ook absoluut geen tegenspraak.

 

Wat hij niet beseft is dat als iedereen perfect zou zijn, ook iedereen exact hetzelfde zou zijn. Om dit duidelijk te maken moet je snappen hoe iemands persoonlijkheid werkt.

 

Wat ging er mis?

Je karakter word gevormd door de combinatie van verstand/kennis en gevoel. Hier kun je een balans in trekken. De ideale übermensch zou 100% verstand/kennis hebben en 0% gevoel. Deze mens zou alleen maar perfecte beslissingen in eigen belang maken. Hij zou geen liefde of iets dergelijks kennen. Bij liefde schakel je je verstand namelijk deels uit, en neem je beslissingen puur op gevoel. Denk aan de uitspraak: “liefde maakt blind”
Dat is heel logisch, want je maakt uiteindelijk de afweging tussen gevoel en verstand, en laat je gevoel winnen omdat je gevoel de leegte van het gebrek aan kennis/verstand opvult. Als je iemand beter leert kennen neemt je kennis over diegene toe, en als je er achter komt dat iemand *saai* is, dus niet op hetzelfde niveau zit qua kennis/verstand neemt je gevoel voor diegene ook af.

 

Nu zie je ook waar het bij Hitler fout ging. Namelijk op pagina 64 waar hij toegeeft aan zijn gevoel, op het moment gaat hij dus van verstand en kennis over op gevoel en meningen. En hij maakt de fout door zijn mening als feit te zien. Zodra je van een mening een feit maakt is dat dus jou overtuiging. Als je eenmaal een overtuiging hebt doe je ook geen moeite meer om na te denken of jou mening wel waar is. Hoe meer mensen tegen jou overtuiging in gaan hoe stelliger je word. Daardoor kan je verklaren waarom Hitler zo extremistisch werd. 

Veranderd door Jason00, 16 april 2014 - 14:42


Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Jason00

    Jason00


  • 0 - 25 berichten
  • 4 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 16 april 2014 - 15:11

Hier nog de quote van pagina 64
"En toen de tijd dan ook langzamerhand mijn gevoelens ten aanzien van het anti-semitisme wijzigde, werd daarmee de grootste ommekeer van alle tot stand gebracht. Deze verandering van overtuiging heeft mij veel innerlijke strijd gekost, en eerst na maandenlang worstelen tussen verstand en gevoel begon het verstand langzamerhand de overhand te krijgen. Twee jaar later was het gevoel het verstand gevolgd en was van die tijd af zijn trouwste wachter en waarschuwer."

#3

*_gast_PeterPan_*

  • Gast

Geplaatst op 18 april 2014 - 10:55

Ik heb een gevoel, dus ik besta.
Een denkend individu zonder gevoel is een robot en dus, ingeval er sprake is van een levende robot, iets vergelijkbaars met een plant.
Een perfecte mens, ofwel een mens met een oneindige kennis en perfect verstand is niet altijd in staat perfecte beslissingen te nemen (Moet die lantarenpaal bij jou voor de deur of bij mij).
In de maatschappij werk je niet met waarheden maar met percepties van de werkelijkheid.
Wereldbeelden kunnen tegenstrijdig zijn, maar toch juiste weergaven vormen de werkelijkheid.
Er is niet één waarheid. Er kunnen verschillende zienswijzen naast elkaar bestaan.
Versimpelen van de waarheid is makkelijk, maar altijd gevaarlijk en onjuist.
Hitler was gefrustreerd doordat in zijn ogen de eerste wereldoorlog te snel door de Duitsers was opgegeven.
Toen hij die "fout" wilde rechtzetten en een coupe pleegde werd hij vastgezet en begon hij met zijn bijbel, Mein Kampf. Een wereldbeeld van een simpele man.


#4

*_gast_Bartjes_*

  • Gast

Geplaatst op 18 april 2014 - 11:28

Verstand en gevoel kunnen niet in strijd zijn:

 

Verstand gaat over feiten en redeneringen, gevoel over waarden en normen. Zonder gevoel is alles lood om oud ijzer. Zonder gevoel zijn er geen voorkeuren, en kunnen geen beslissingen genomen worden. Wie in de politiek of elders beweert zijn verstand over zijn gevoel te laten prevaleren houdt zichzelf en anderen voor de gek. Wie eerlijk te werk wil gaan zal moeten proberen te achterhalen wat de gevoelsmatige uitgangspunten zijn die aan zijn gedrag ten grondslag liggen.


#5

Jason00

    Jason00


  • 0 - 25 berichten
  • 4 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 18 april 2014 - 11:49

Dank jullie wel voor dit heldere antwoord.

Het heeft me enorm geholpen. 

 

Ik blijf nu met een andere belangrijke vraag zitten, hoe bepaal ik mijn normen en waarden?

Ik ben me er van bewust dat ik deze bepaal door mijn omgeving. Alleen als ik dat blijf doen word mijn leven dus bepaald door mijn omgeving.

De manier om hier uit te komen is je eigen normen en waarden op te stellen. Maar is dit niet heel gevaarlijk? Omdat je dan aan de fundamenten van de mensheid gaat twijfelen, je neemt niet meer alles aan wat je hoort.

In hoeverre moet je je eigen normen en waarden zelf opstellen, en in hoeverre moet je deze overnemen uit je omgeving?


#6

*_gast_Bartjes_*

  • Gast

Geplaatst op 18 april 2014 - 16:13

Iedereen die serieus over het leven nadenkt krijgt met dat probleem te maken. Er zijn geen algemeen aanvaarde antwoorden. In de ethiek wordt er al meer dan tweeduizend jaar over gebakkeleid. Maar zelfs als er wel algemeen aanvaarde antwoorden zouden zijn, kun je je nog steeds afvragen waarom die beter zouden zijn dan je eigen ideeën en gevoelens. Waar zijn die algemeen aanvaarde antwoorden dan op gebaseerd? En hoe weet je dat die bron betrouwbaar is? Voor veel mensen is de gedachte zelf de knoop te moeten doorhakken en zelf een levensvisie te moeten kiezen (met de volle verantwoordelijkheid van dien!) echter onverdraaglijk. Vandaar dat van totalitaire ideologieën en dito godsdiensten nog steeds een grote aantrekkingskracht uitgaat.


#7

Exception

    Exception


  • >100 berichten
  • 113 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 april 2014 - 18:27

Ben je zeker dat het om een denkfout gaat, en niet eerder een foutieve psychologische verwerking dat er tot megalomanie of grootheidswaanzin leidde? 


#8

Dido

    Dido


  • >1k berichten
  • 1814 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 20 april 2014 - 00:06

Ik heb jammer genoeg onvoldoende tijd om hier uitgebreid op in te gaan. Want er is heel veel aan te merken op de tekst in de openingspost. Maar zoals Bartjes al aanhaalde, zijn er zonder gevoelens geen beslissingen mogelijk. Als je zoekt op Damasio en "somatic marker hypothese" zal je daar zeker materiaal over terugvinden. Damasio heeft patiënten gevolgd die door een hersenletsel geen emoties meer ervaarden. En daaruit werd duidelijk dat deze patiënten helemaal niet meer konden functioneren, aangezien ze geen beslissingen meer konden nemen.
 
Verder is het erg waarschijnlijk dat Hitler leed aan een psychopathische persoonlijkheid (een psychopaat dus). Dit is zowat een samenraapsel van een narcistische persoonlijkheidsstoornis en anderzijds een antisociale persoonlijkheidsstoornis.
Het grootste probleem van psychopaten is dat ze zich niet kunnen inleven in anderen: ze voelen niet mee wat anderen voelen. Als zij anderen pijn doen, op wat voor een manier dan ook, dan maken ze geen contact met de pijn van die ander, wat hen tot koelbloedige moordenaars kan maken.

 

Zaken die zich afspeelden in zijn omgeving, zullen zeker ook zijn handelen mee bepaald hebben (zoals inderdaad de afloop van WO I)
 
Hoe komt men aan een bepaalde persoonlijkheid? Nature en nurture, of anders gezegd, dit heeft zowel een biologische basis (genetisch) als een invloed van omgevingsfactoren, zoals vooral de opvoeding. Als je leest over hoe het eraan toe zou gegaan zijn in zijn gezin van herkomst, dan blijkt dat dit zeker geen ideale omgeving was om op te groeien als kind: vader zou een ernstig alcoholprobleem hebben gehad, waardoor er veel fysiek geweld was in zijn gezin. Zijn moeder zou hem heel erg beschermd hebben opgevoed, waardoor hij, als kind, vermoedelijk niet leerde omgaan met frustraties. Je kan het als volgt zien: als je zowat alles krijgt van je moeder, als je iets vraagt, dan leer je niet omgaan met het feit dat je in het leven soms niet krijgt wat je wenst. Hij zou haar oogappel geweest zijn, wat mee zou kunnen verklaren dat hij zich erg speciaal en bijzonder voelde. Dit zou dan een link kunnen hebben met zijn narcistische problematiek.
 
Tijdens WO II is er, door een Amerikaanse psychiater, ook een psychologisch profiel opgemaakt van hoe Hitler zou functioneren. Er is zeker  kritiek te leveren op die analyse, maar feit is wel dat de voorspellingen van hoe Hitler verder zou functioneren tijdens de oorlog, (grotendeels?) bleken te kloppen. Die psychiater voorspelde dat Hitlers toestand (zijn functioneren) alleen maar erger zou worden, dat hij nooit zou opgeven en dat hij zelfmoord zou plegen als hij de oorlog verloor.
 
Hier kan je lezen over dat psychologisch profiel:
http://drvitelli.typ...ing-hitler.html
http://www.ess.uwe.a...section5pt1.htm
 
En dit filmpje op Youtube gaat er ook over:
 

 

 

Verborgen inhoud
Het filmpje in deze link gaat trouwens nog in op de familie van Hitler en hoe zij stonden tegenover hem.

 

Dido

Veranderd door Dido, 20 april 2014 - 01:03

Ik ben niet jong genoeg om alles te weten...
-Oscar Wilde-

#9

*_gast_PeterPan_*

  • Gast

Geplaatst op 20 april 2014 - 08:46

O, hij was dus een psychopaat. Ja, dan kunnen we hem niets kwalijk nemen. De man was dus ziek.

Erg sneu. En zijn vrienden en trawanten, die waren dus ook psychopaat?

Griezelig. Hebben ze al een psychiatrisch onderzoek gedaan naar Jezus. Bah, griezelig en akelig.

De man was volgens mij volledig normaal. Hij had perverse denkbeelden, maar daar lijdt bijna de gehele bevolking aan (namelijk iedereen die een andere mening heeft als ik).

Volgens mij is het nog steeds een raadsel waarom hij zo'n gruwelijke hekel had aan Joden.

Waarschijnlijk is dit de culminatie van de perverse manier waarop de Joden sinds het jaar 33 werden bejegend. Over schuld gesproken! 

Lang niet alle ideeën kwamen van hem. Waarschijnlijk heeft het clubje fanatici om hem heen elkaar opgejut en opgezweept in meningen en daden. Hitler is in zichzelf gaan geloven. Dat dat tot raar gedrag leidt weten we uit vele absurde voorbeelden, zoals heersers die gaan denken dat ze afstammelingen zijn van Caesar.


#10

*_gast_Bartjes_*

  • Gast

Geplaatst op 20 april 2014 - 10:05

Nou PeterPan, dat is wel erg kort door de bocht. Als Dido het etiket "psychopaat" nu zou gebruiken om er verder van af te zijn zou je gelijk hebben, maar zij probeert haar verklaringen altijd goed te onderbouwen. Je kan toch moeilijk ontkennen dat mensen in hun karakter een zekere ontwikkeling doormaken, en dat datgene wat zij in hun leven meemaken daar een grotere of kleinere rol in speelt.

 

Verder maakt berichtje # 2 veel duidelijk. Hitler had kennelijk behoefte aan een omvattende ideologie waar hij zijn verder politieke inspanningen naar kon richten. Het heersende antisemitisme voldeed daaraan, en hij kon zo ook veel politieke invloed krijgen. Mogelijk had hij in andere omstandigheden een andere leer gekozen.

Veranderd door Bartjes, 20 april 2014 - 10:07


#11

*_gast_PeterPan_*

  • Gast

Geplaatst op 20 april 2014 - 11:09

Natuurlijk hebben zijn ouders en de ervaringen die hij in zijn leven opdeed hem gevormd als mens.

Maar om van daaruit te rederen en te concluderen dat hij een psychopaat zou zijn is mij te simpel.

Zijn gedrag is heel goed te verklaren zonder de psychiatrie te hulp te roepen.

Hitler was een streber met een naar mijn mening middelmatig IQ. Zijn aanleg lag meer op het vlak van de kunst. Zijn streven naar een groot Rijk waar hij de leider van zou zijn (wie droomt daar als kind niet van) en zijn haat tegen Joden waren twee zaken die totaal los van elkaar staan.

Hij probeerde zowel het een als het andere te verwezelijken.

Zijn gedrag en zienswijze t.o.v. Joden was die van een normaal mens met een racistisch gedachtengoed.

Het kenmerk van racisme is dat je een bepaalde groep als minderwaardig beschouwd. Als je dat doet hoef je die mens ook niet menswaardig te behandelen (vanuit de racist geredeneerd). Je zou die mens met een aap kunnen vergelijken.

Dat verklaart ook het schofterige gedrag van de Japanners in WOII. Dat waren geen psychopaten. Zij zagen de Europeaan als een minderwaardig ras. In de VOC tijd moesten de Europeanen aan het Japanse hof hun mond open spreiden, omdat de Japanners wilden zien wat dat rare ras aan tanden in hun mond hadden.

Daarom moet je ook oppassen het racist niet te pas en te onpas te gebruiken. 

Pesten op school heeft veel weg van racisme. Je beschouwt dan de ander als minder waard. Voorkom racisme en druk pesten de kop in.


#12

*_gast_PeterPan_*

  • Gast

Geplaatst op 20 april 2014 - 12:10

Verder is het erg waarschijnlijk dat Hitler leed aan een psychopathische persoonlijkheid (een psychopaat dus). Dit is zowat een samenraapsel van een narcistische persoonlijkheidsstoornis en anderzijds een antisociale persoonlijkheidsstoornis.

Tijdens WO II is er, door een Amerikaanse psychiater, ook een psychologisch profiel opgemaakt van hoe Hitler zou functioneren. Er is zeker  kritiek te leveren op die analyse, maar feit is wel dat de voorspellingen van hoe Hitler verder zou functioneren tijdens de oorlog, (grotendeels?) bleken te kloppen. Die psychiater voorspelde dat Hitlers toestand (zijn functioneren) alleen maar erger zou worden, dat hij nooit zou opgeven en dat hij zelfmoord zou plegen als hij de oorlog verloor.
 
Hier kan je lezen over dat psychologisch profiel:
http://drvitelli.typ...ing-hitler.html
http://www.ess.uwe.a...section5pt1.htm
 
 

Ik kom niet verder dan dat Hitler narcistische en antisociale trekjes had.

En die Amerikaanse psychiater heeft in mijn ogen meer weg van een helderziende.

Sorry, mij kan het niet overtuigen.


#13

*_gast_PeterPan_*

  • Gast

Geplaatst op 27 april 2014 - 08:58

Psychiater dr. Manfred Lütz in

Irre! Das Problem sind die Normalen ...

legt uit ( start 9:30 )

Hitler was verschrikkelijk normaal: 

 

Bijzonder boeiend en leerzaam!


#14

PCGG

    PCGG


  • 0 - 25 berichten
  • 1 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 04 mei 2014 - 20:44

Volgens mij is honger , pijn of dorst een gevoel. Een mening of een emotie is geen gevoel. Een brein kan niks voelen.


#15

Windsurfer

    Windsurfer


  • >1k berichten
  • 1293 berichten
  • VIP

Geplaatst op 05 mei 2014 - 09:42

Verstand en gevoel kunnen niet in strijd zijn:

 

Verstand gaat over feiten en redeneringen, gevoel over waarden en normen. Zonder gevoel is alles lood om oud ijzer. Zonder gevoel zijn er geen voorkeuren, en kunnen geen beslissingen genomen worden. Wie in de politiek of elders beweert zijn verstand over zijn gevoel te laten prevaleren houdt zichzelf en anderen voor de gek. Wie eerlijk te werk wil gaan zal moeten proberen te achterhalen wat de gevoelsmatige uitgangspunten zijn die aan zijn gedrag ten grondslag liggen.

 

Nogal een opmerkelijke post en de crux zit 'm natuurlijk in de semantiek, maar toch. Natuurlijk kunnen verstand en gevoel in strijd zijn. De rest van je post vind ik inhoudelijk ook dubieus:

- natuurlijk kan je zonder gevoel een beslissing nemen

- natuurlijk kan je in de politiek je verstand boven je gevoel laten gaan

etc.

 

Maar misschien mis ik totaal je punt of hanteer je andere definities van verstand en gevoel dan ik.

keeping an open mind is a virtue, but not so open that your brains fall out.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures