Springen naar inhoud

Mijn existentiŽle vragen.


  • Log in om te kunnen reageren

#1

goldsteen

    goldsteen


  • >100 berichten
  • 179 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 13 januari 2006 - 13:47

Vragen die ik me lang geleden over leven voor geboorte en na sterven stelde maar nog steeds actueel zijn.

Ik probeerde stellingen en overeenkomstige gebeurtenissen te bedenken, hopende er hiermee een beeld van te krijgen.


Stelling 1:

Stel dat als ik vanaf heden alle mogelijke moeite doe om al het mogelijke te leren over hoe ik mezelf kunstmatig in leven kan houden.
Stel dat ik m.b.v. meditatie, heel gezond eten en leven, geen stress, medische wetenschap klonen enz. het regeneratieproces van mijn lichaam nagenoeg stop kan zetten.
Stel dat ik op een heel veilige gezonde plek ga wonen geen ongeluk krijg, ik gespaard blijf van natuurrampen, terrorisme en andere mogelijke onvoorziene doodsoorzaak en ik een (x) aantal jaren zo kan overleven.
Of stel dat ik mezelf in laat vriezen en ze me over een (x) aantal jaren ontdooien en de wetenschap zo ver is dat ik verder kan leven.

Stel dat de wetenschap na deze (x) aantal jaren zo ver gevorderd is dat ik (mits het universum blijft bestaan) eeuwig zou kunnen blijven leven.

Vraag 1:

Zou ik zo willen leven om die (x) aantal jaren te overleven?

Mijn antwoord:

Nee, daar heb ik geen zin in.


Stelling met schijnbare tegenstrijdigheid 2:

Stel dat ik nu ter plekke een hartaanval krijg en sterf en niet reÔncarneer of mijn bewustzijn ook niet op een andere manier voort bestaat.
Stel een kind in de derde wereld die al ondervoed, met aids en in een vluchtelingenkamp geboren wordt, na een jaar sterft en hem of haar bewustzijn leeft niet voort op een andere manier?
Of iemand die duizenden jaren geleden geleefd heeft en gestorven is en niet op de hoogte kon zijn van de ontwikkelingen in de wetenschap en dat er over duizenden + (x) aantal jaren misschien de mogelijkheid komt om eeuwig te kunnen blijven leven en wiens bewustzijn niet op een andere manier voorleeft?
Of wat te denken van een onschuldig ziek dier dat opgegeten wordt door een roofdier?

En iemand die over een (x) aantal jaren geboren wordt en dan wel de mogelijkheid heeft om eeuwig te blijven leven.

Vraag 2:

Vind ik dit rechtvaardig ?

Mijn antwoord:

Nee, ik vind dit niet rechtvaardig.


Stelling 3:

Stel dat eeuwige reÔncarnatie bestaat of mijn bewustzijn op een andere manier eeuwig voortleeft.

Vraag 3a:

Zou ik mijn bewustzijn willen laten voortleven?

Mijn antwoord:

Ja, ik zou zelf willen kunnen bepalen wanneer mijn bewustzijn ophoudt te bestaan.
Dan zou ik, het kind in de derde wereld en de iemand die duizenden jaren eerder geleefd heeft, dezelfde kansen krijgen als iemand die over een (x) aantal jaren geboren wordt.

Vraag 3b:

Zou ik eeuwig willen blijven leven?

Mijn antwoord:

Nee, eeuwig blijven leven is voor mij als een gevangenis waar ik niet meer uit kan.


Stelling 4:

Stel dat een hogere intelligente macht mij heeft opgewekt en dat als ik sterf mijn bewustzijn niet meer voort bestaat.
Stel dat een hogere intelligente macht mij heeft opgewekt en dat dit alleen maar gebeurd is om voor deze hogere macht kennis te vergaren, die deze na mijn sterven kan gebruiken.
Stel dat een hogere intelligente macht mij heeft opgewekt en mij mín bewustzijn ook weer kan ontnemen.

Vraag 4:

Zou ik dat willen?

Mijn antwoord:

Nee, ik zou me met hand en tand verzetten.
Ik wil mijn eigen lot kunnen bepalen.


Stelling 5:

Stel dat een hogere intelligente macht mij met de beste bedoelingen heeft opgewekt, omdat deze vindt dat het leven zo mooi is.

Vraag 5:

Zou ik dit willen?

Mijn antwoord:

Daar heb ik toch niet om gevraagd. Had mij dan maar liever in de vergetelheid gelaten, dan had ik het ook niet geweten.
Wat ik wel zou accepteren is als mijn begin een natuurlijk ontstaan heeft waar ik niemand verantwoordelijk voor kan stellen.


Stelling 6:

Stel dat geen van de analogieŽn die ik kan bedenken of de wetenschap kan onderzoeken kloppen.
Stel dat het leven niet werkt volgens logisch te beredeneren analogieŽn, maar juist onlogisch is.

Vraag 6:

Wat dan?

Mijn antwoord:

Mijn conclusie: Er zijn geen zekerheden.
Maar als ik mag kiezen geef mij dan maar evolutie en de mogelijkheid om zelf te kiezen wanneer ik er mee wil stoppen.


Stelling 7:

Stel dat alles wat gebeurd is al eerder gebeurd is en zich eindeloos blijft herhalen.

Vraag 7:

Zou ik dit willen?

Mijn antwoord:

Nee, als ik dit te weten kom dan denk pleeg ik onmiddellijk zelfmoord.


Stelling 8:

Stel ik heb helemaal geen vrije keuze en ben met mijn keuzes volledig afhankelijk van de invloeden om mij heen.

Vraag 8:

Hoe zou ik dit vinden?

Mijn antwoord:

Ik zou dit niet willen.


Mijn conclusies:

Als ik sterf dan zie ik wel en tot die tijd probeer ik die dingen te doen die ik leuk vindt en probeer mijn dromen te verwezenlijken.
En ik hoop dat evolutie van begin tot eind bestaat, dat ik enige keuzevrijheid heb en zelf het einde van mijn bewustzijn kan bepalen.


Dit waren mijn vragen en antwoorden.
Wat zijn jouw antwoorden?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Rogier

    Rogier


  • >5k berichten
  • 5679 berichten
  • VIP

Geplaatst op 13 januari 2006 - 14:11

Vraag 4 en 5: dit zijn voor mij zinloze vragen, omdat ze volledig buiten mijn realiteitsbeleving vallen. Daarmee bedoel ik niet "ik geloof er toch niet in" maar "ik weet het niet, ik zal het niet weten, en ik zal er ook nooit iets van merken of het nou wel of niet zo is".

Net als het leven in een Matrix, of het wel of niet hebben van een vrije wil. Ik geloof niet dat ik een vrije wil heb, maar ik vind het prettig dat ik hem wel zo ervaar. En wat zou er minder "echt" zijn, of waarom zou alles minder waardevol zijn, als ik inderdaad in een soort Matrix leef? Waarbij in een Matrix leven ook kan worden opgevat als een kunstmatig schepsel zijn van een bovennatuurlijke macht voor zijn kennisneming of plezier.
Wat is voor mij eigenlijk het wezenlijke verschil tussen een Matrix of "echt"? Volgens mij geen.

Net zo de vraag of zo'n bovennatuurlijke macht (eventueel God) bestaat of niet. Die vraag is betekenisloos, want het gaat om iets wat buiten ons realiteitsniveau ligt.


Vraag 8: dat lijkt me tegenstrijdig: "Wat als je geen vrije wil hebt? Dat zou ik niet willen." :roll:
Mij maakt het niet uit, voor mij is de ervaring van een vrije wil echt, en die wil nou ťcht vrij is of niet, dat maakt niet uit. En bovendien betwijfel ik of er wel ťťn echte absolute waarheid is wat betreft het wel of niet vrij zijn van onze wil.


Vraag 3a en 3b: niet om met uitgekauwde dooddoeners te komen, maar een fundamenteel probleem bij deze vragen is wat "ik", "mijn bewustzijn" en "leven" precies is.
In theory, there's no difference between theory and practice. In practice, there is.

#3

alinda

    alinda


  • >25 berichten
  • 91 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 13 januari 2006 - 17:06

Stelling 7:

Stel dat alles wat gebeurd is al eerder gebeurd is en zich eindeloos blijft herhalen.

Vraag 7:

Zou ik dit willen?

Mijn antwoord:

Nee, als ik dit te weten kom dan denk pleeg ik onmiddellijk zelfmoord.


Dan zal je eindeloos zelfmoord blijven plegen...



Stelling 8:

Stel ik heb helemaal geen vrije keuze en ben met mijn keuzes volledig afhankelijk van de invloeden om mij heen.

Vraag 8:

Hoe zou ik dit vinden?

Mijn antwoord:

Ik zou dit niet willen.  


Dan heb je niks te willen


Dit waren mijn vragen en antwoorden.
Wat zijn jouw antwoorden?


Op dit soort vragen heb ik geen antwoorden. Je vraagt eigenlijk: 'hoe wil ik dat de wereld in elkaar zit?' Ik denk dat het een betere instelling is om te accepteren dat je niet weet hoe de wereld in elkaar zit of als je het wel weet dat het is zoals het is. Je kan het toch niet veranderen dus in principe heb je niks te willen (in dit opzicht dan, ik zeg niet dat ik de vrije wil helemaal verwerp, maar de wereld is nou eenmaal zoals hij is, jij kan daarbinnen wel van alles willen en beslissen maar het raamwerk, de randvoorwaarden blijven zoals ze zijn)

#4

Sjorssnors

    Sjorssnors


  • >250 berichten
  • 768 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 13 januari 2006 - 19:56

Vraag 1 : Ja, voor mij zou dat geen overleven zijn maar bijdragen aan het ervaren.

2 : Ja, rechtvaardigheid heeft geen waarde meer voor jezelf als je dood bent, en het toch niet wist.
3a : Ja, dood vind ik zonde van de ervaringen
3b : Ja, het leven is geen gevangenis, maar een ultieme ervaring, waar je van moet genieten.
4. Zou je Ďdaní wat te willen hebben, of zou dat slechts verspelde moeite zijn
5. Wees blij dat het Ďdaní zo is. Nu weet je het, anders niet.
6. Mijn conclusie : hetgeen je stel is voor het merendeel niet berust op de realiteit, maar op fictie.
7. Ik wel, gezien alles hetzelfde zou verlopen, ben je het niet bewust, evenals je het nu niet weet of het daadwerkelijk zo is.
8. Ik ook niet, maar ja, het is niet zo.

Mijn conclusies (eveneens):

Als ik sterf dan zie ik wel en tot die tijd probeer ik die dingen te doen die ik leuk vindt en probeer mijn dromen te verwezenlijken.
En ik hoop dat evolutie van begin tot eind bestaat, dat ik enige keuzevrijheid heb en zelf het einde van mijn bewustzijn kan bepalen.

Het leven zit vol wonderbaarlijkheden.

#5

Spitfire28

    Spitfire28


  • >250 berichten
  • 597 berichten
  • VIP

Geplaatst op 13 januari 2006 - 20:47

Vraag 3b:

Zou ik eeuwig willen blijven leven?

Mijn antwoord:

Nee, eeuwig blijven leven is voor mij als een gevangenis waar ik niet meer uit kan.


Dit ervaar ik ook.

Ik zeg ervaar, omdat als ik daar over filosofeer en mij voorstel dat het eeuwige leven toch bestaat, dan ervaar ik een claustrofobisch gevoel.

dat is om gek van te worden als er nooit een einde is :roll:

#6

Sjorssnors

    Sjorssnors


  • >250 berichten
  • 768 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 13 januari 2006 - 21:26

Ik zeg ervaar, omdat als ik daar over filosofeer en mij voorstel dat het eeuwige leven toch bestaat, dan ervaar ik een claustrofobisch gevoel.

dat is om gek van te worden als er nooit een einde is  :roll:


Hoe kan je nou een claustrofobisch gevoel krijgen van een continuÔteit zonder grenzen, welke nodig zijn om een claustrofobisch gevoel te krijgen ? De gewaarwording van de oneindige toevlucht, zou je kunnen helpen het te relativeren.

#7

Jakobo Joesov

    Jakobo Joesov


  • >100 berichten
  • 223 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 13 januari 2006 - 21:37

Stelling 1:

Stel dat de wetenschap na deze (x) aantal jaren zo ver gevorderd is dat ik (mits het universum blijft bestaan) eeuwig zou kunnen blijven leven.

Vraag 1:

Zou ik zo willen leven om die (x) aantal jaren te overleven?

Mijn antwoord:

Nee, daar heb ik geen zin in.

Stelling met schijnbare tegenstrijdigheid 2:

En iemand die over een (x) aantal jaren geboren wordt en dan wel de mogelijkheid heeft om eeuwig te blijven leven.

Vraag 2:

Vind ik dit rechtvaardig ?  

Mijn antwoord:

Nee, ik vind dit niet rechtvaardig.

Heel tegenstrijdig inderdaad. Bovendien, wie ben jij om dat wel/niet rechtvaardig te vinden? Ken je plaats.

Stelling 3:

Stel dat eeuwige reÔncarnatie bestaat of mijn bewustzijn op een andere manier  eeuwig voortleeft.

Vraag 3a:

Zou ik mijn bewustzijn willen laten voortleven?

Mijn antwoord:

Ja, ik zou zelf willen kunnen bepalen wanneer mijn bewustzijn ophoudt te bestaan.
Dan zou ik, het kind in de derde wereld en de iemand die duizenden jaren eerder geleefd heeft, dezelfde kansen krijgen als iemand die over een (x) aantal jaren geboren wordt.

Vraag 3b:

Zou ik eeuwig willen blijven leven?

Mijn antwoord:

Nee, eeuwig blijven leven is voor mij als een gevangenis waar ik niet meer uit kan.

Alweer een tegenstrijdigheid. Ik vraag me af wat voor jou het verschil tussen eeuwig leven en het laten voortleven van je bewustzijn is.

Stelling 4:

Stel dat een hogere intelligente macht mij heeft opgewekt en mij mín bewustzijn ook weer kan ontnemen.

Vraag 4:

Zou ik dat willen?

Mijn antwoord:

Nee, ik zou me met hand en tand verzetten.
Ik wil mijn eigen lot kunnen bepalen.

Als jij door een hogere intelligente macht zou zijn opgewekt, dan zal deze macht altijd intelligenter zijn dan jij. Deze macht weet dan ook het beste wanneer hij jouw bewustzijn weer kan ontnemen.

Stelling 5:

Stel dat een hogere intelligente macht mij met de beste bedoelingen heeft opgewekt, omdat deze vindt dat het leven zo mooi is.

Vraag 5:

Zou ik dit willen?

Mijn antwoord:

Daar heb ik toch niet om gevraagd. Had mij dan maar liever in de vergetelheid gelaten, dan had ik het ook niet geweten.
Wat ik wel zou accepteren is als mijn begin een natuurlijk ontstaan heeft waar ik niemand verantwoordelijk voor kan stellen.

Hiermee doe je je biologische ouders tekort :wink:

Ik denk dat het goed is voor ieder mens als hij/zij volledig kan accepteren dat hij/zij voortkomt uit een hogere macht. Als dat bewustzijn volledig aanwezig is, heeft het geen zin meer om zulke vragen te stellen. Accepteren dat je voortkomt uit een hogere macht, betekent ook accepteren dat je zult sterven door een hogere macht.

Zolang een mens dit niet inziet zal hij existentiŽle vragen blijven hebben.

Mijn antwoord op de zin van het leven is mezelf ontwikkelen en voortplanten binnen het kader waarin ik mag leven. Dat is voor mij voldoende om gelukkig te zijn.

#8

Spitfire28

    Spitfire28


  • >250 berichten
  • 597 berichten
  • VIP

Geplaatst op 14 januari 2006 - 13:34


Ik zeg ervaar, omdat als ik daar over filosofeer en mij voorstel dat het eeuwige leven toch bestaat, dan ervaar ik een claustrofobisch gevoel.

dat is om gek van te worden als er nooit een einde is  :roll:


Hoe kan je nou een claustrofobisch gevoel krijgen van een continuÔteit zonder grenzen, welke nodig zijn om een claustrofobisch gevoel te krijgen ? De gewaarwording van de oneindige toevlucht, zou je kunnen helpen het te relativeren.


je hebt gelijk dat het gevoel dat ik ervaar misschien niet een claustrofobisch gevoel is, maar het is in ieder geval een gevoel dat ik niet precies kan omschrijven.

Goldsteen's beschrijving van de gevangenis komt zeer dicht bij het gevoel dat ik ervaar.

Ik had eerder moeten schrijven : een bijna onbeschrijflijk gevoel

Greetz

#9

Spitfire28

    Spitfire28


  • >250 berichten
  • 597 berichten
  • VIP

Geplaatst op 14 januari 2006 - 13:41


Ik zeg ervaar, omdat als ik daar over filosofeer en mij voorstel dat het eeuwige leven toch bestaat, dan ervaar ik een claustrofobisch gevoel.

dat is om gek van te worden als er nooit een einde is  :roll:


Hoe kan je nou een claustrofobisch gevoel krijgen van een continuÔteit zonder grenzen, welke nodig zijn om een claustrofobisch gevoel te krijgen ? De gewaarwording van de oneindige toevlucht, zou je kunnen helpen het te relativeren.


maar wat jij zegt : 'die nodig zijn om een claustrofobisch gevoel te krijgen'

wie zegt dat een claustrofobisch gevoel alleen maar door 1 bepaalde omstandigheid kan worden opgewekt?
Het is de manier hoe ik het ervaar en hoe mijn hersenen het gedacht verwerken die toch bepalen welk gevoel ik krijg?
Als ik het oneindige in mijn gedachten associeer met een gevangenis, dan is het toch normaal dat ik er een claustrofobisch gevoel van kan krijgen?

Het is hetzelfde gevoel dat ik ervaar als ik bv. droom over 'ergens in een kleine ruimte vastzitten en er niet meer uit geraken'

Zo heb ik vroeger ooit een stuk vlees in mijn keel gehad dat ik niet kreeg doorgeslikt. Ik kon toen niet meer ademen of slikken (tot mijn moeder me redde) : ook toen ervaarde ik (maar dan wel in real life) zo een gelijkaardig gevoel

#10

Sjorssnors

    Sjorssnors


  • >250 berichten
  • 768 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 januari 2006 - 16:56

maar wat jij zegt : 'die nodig zijn om een claustrofobisch gevoel te krijgen'

wie zegt dat een claustrofobisch gevoel alleen maar door 1 bepaalde omstandigheid kan worden opgewekt?  
Het is de manier hoe ik het ervaar en hoe mijn hersenen het gedacht verwerken die toch bepalen welk gevoel ik krijg?  
Als ik het oneindige in mijn gedachten associeer met een gevangenis, dan is het toch normaal dat ik er een claustrofobisch gevoel van kan krijgen?


Je maakt dus een associatie welke je een 'beklemmend' gevoel geeft ?

Heb je dan ook beweegredenen daartoe ? of gebeurt dat impulsief ?

Blijkbaar overkomt het je doordat je telkens de verkeerde associaties maakt, althans niet goed genoeg om geen claustrofobisch gevoel te krijgen. Je zou dan je beweegreden moeten vinden, en relativeren met nieuwe bevindingen. Bij het ondervinden moet je geen oogkleppen op doen. Vervolgens zal je dan zien dat een andere perceptie waarschijnlijk andere ervaringen teweeg brengt, wat ook het claustrofobische gevoel een plaats kan geven onder de noemer zelfbeheersing.

#11

Spitfire28

    Spitfire28


  • >250 berichten
  • 597 berichten
  • VIP

Geplaatst op 14 januari 2006 - 18:56

maar wat jij zegt : 'die nodig zijn om een claustrofobisch gevoel te krijgen'

wie zegt dat een claustrofobisch gevoel alleen maar door 1 bepaalde omstandigheid kan worden opgewekt?  
Het is de manier hoe ik het ervaar en hoe mijn hersenen het gedacht verwerken die toch bepalen welk gevoel ik krijg?  
Als ik het oneindige in mijn gedachten associeer met een gevangenis, dan is het toch normaal dat ik er een claustrofobisch gevoel van kan krijgen?


Heb je dan ook beweegredenen daartoe ? of gebeurt dat impulsief ?

Blijkbaar overkomt het je doordat je telkens de verkeerde associaties maakt, althans niet goed genoeg om geen claustrofobisch gevoel te krijgen. Je zou dan je beweegreden moeten vinden, en relativeren met nieuwe bevindingen. Bij het ondervinden moet je geen oogkleppen op doen. Vervolgens zal je dan zien dat een andere perceptie waarschijnlijk andere ervaringen teweeg brengt, wat ook het claustrofobische gevoel een plaats kan geven onder de noemer zelfbeheersing.


dat gebeurt impulsief,

ik weet niet juist welke verkeerde associaties ik maak (je mag het me altijd zeggen als je het denkt te weten).

De beweegredenen waarom ik dat gevoel ervaar op het moment dat ik over 'het eeuwige leven' denk : eeuwig leven = nooit een einde -> ik kan mij gewoon onmogelijk inbeelden dat het zo zou zijn en ik associeer dit met een soort gevangen zijn in iets waar je niet uitkan.

hoe kan ik daar nieuwe bevindingen over opdoen?

#12

alinda

    alinda


  • >25 berichten
  • 91 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 januari 2006 - 19:18

Claustrofobie is het gevoel dat je kunt krijgen als je ergens niet weg/uit kan.
Je zou nooit weg/uit het eeuwige leven kunnen (anders zou het immers niet eeuwig zijn)
Ik vind een claustrofobisch gevoel daarom een erg rake omschrijving. Ik heb dat zelf ook.

(PS Interessante roman over deze kwestie: Alle mensen zijn sterfelijk van Simone de Beavoir)

#13

Willard

    Willard


  • >25 berichten
  • 64 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 januari 2006 - 19:36

Net zo de vraag of zo'n bovennatuurlijke macht (eventueel God) bestaat of niet. Die vraag is betekenisloos, want het gaat om iets wat buiten ons realiteitsniveau ligt.

Aan deze stelling ligt de aanname ten grondslag dat deze bovennatuurlijke macht niet te kennen is. Het is mogelijk dat 'Hij' zich openbaart, dus contact zoekt binnen onze kenbare realiteit.

#14

Willard

    Willard


  • >25 berichten
  • 64 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 januari 2006 - 19:59

Hallo Goldsteen,

1. Nee, ik heb daar ook geen zin in en je weet ook niet met zekerheid of het ooit mogelijk wordt om fysiek onsterfelijk te worden.
2. Ik vind het niet onrechtvaardig, want waar zou ik de conclusie uit kunnen trekken dat we allemaal recht hebben op onsterfelijkheid? Ik vind hier de rechtvaardigheidsvraag irrelevant.
3. a. Ja, ik wil wel graag blijven bestaan
3 b. Ja, ik wil wel eeuwig leven. Ik denk ook dat ik eeuwig leef. Ik weet niet precies hoe; in de hemel, of op een nieuwe, perfecte aarde, maar ik geloof dat ik een onsterfelijke ziel heb.
4. Een voor mij irrelevante vraag. Ik ben wel benieuwd warom dit een existentiele vraag voor je is. Heb je redenen om te veronderstellen dat jouw stelling 4 overeenkomt met de realiteit?
5. Jawel; Ik zie het leven als geschenk. De opmerking van je dat je er niet om hebt gevraagd, is m.i. irrelevant, want je bestond niet alvorens je leefde, dus je kon ook niet ergens om hebben gevraagd.
6. Dit gaat mijn voorstellingsvermogen te boven, juist omdat ik geloof dat de werkelijkheid logisch en gestructureerd in elkaar zit. Als dat niet zo zou zijn, zouden we idd niets zinnigs kunnen zeggen. Jouw antwoord ďMaar als ik mag kiezen geef mij dan maar evolutie en de mogelijkheid om zelf te kiezen wanneer ik er mee wil stoppen.Ē is niet rationeel, maar een soort van Ďwens-denkení
7. Jawel, als ik een prettig leven zou hebben, zou ik er geen moeite mee hebben en de realiteit accepteren. Dat wil niet zeggen dat ik het door jouw geschetste scenario an sich wenselijk vind.
8. Ik weet niet wat ik daarvan zou vinden, want dat zou bepaald worden door de omstandigheden om mij heen :-)

Ik zie niet een duidelijke logica hoe deze 8 vragen van je leiden tot de eindconclusies die je trok. Er zijn ontelbare andere scenarioís te schetsen. Probeer eens te begrijpen wat voor wereldbeeld andere mensen hebben en wat je daarin plausibel vindt en wat niet. Je hoeft niet alles zelf te bedenken.

#15

Spitfire28

    Spitfire28


  • >250 berichten
  • 597 berichten
  • VIP

Geplaatst op 14 januari 2006 - 20:02

Claustrofobie is het gevoel dat je kunt krijgen als je ergens niet weg/uit kan.
Je zou nooit weg/uit het eeuwige leven kunnen (anders zou het immers niet eeuwig zijn)
Ik vind een claustrofobisch gevoel daarom een erg rake omschrijving. Ik heb dat zelf ook.  

(PS Interessante roman over deze kwestie: Alle mensen zijn sterfelijk van Simone de Beavoir)


zal eens kijken of ik dit boek in de bib kan vinden :roll:

bedankt





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures