Springen naar inhoud

Van religie en slachtoffers


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Menheffrin

    Menheffrin


  • >250 berichten
  • 545 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 20 januari 2006 - 19:33

De discussie betreffende de dood van moslims of christenen met de bijbehorende schuldvraag, tegen de achtergrond van Irak, lijkt geen rekenschap te geven van het wezenskenmerk van het geloof zelf.

Voor moslims, die in dit leven heen en weer worden geslingerd tussen ‘zo Allah het wil’ en het paradijs, is de dood geen opgave maar een bevrijding. Voor christenen is dit niet anders. Het nu bij God zijn – door onwillekeurige welke doodsoorzaak - is een wens die zich niet laat tegenspreken door een hang naar het leven.

Wie als ‘onschuldig’ wordt weggenomen kan zich door het geloof niet beroepen op empathie aangaande het lot wat hen ten deel is gevallen. Immers, de bevrijding is er een die in lijn staat met de doelstelling zelf.

Zeker, men zou wensen in de slaap te komen te overlijden om middels die weg de poorten van het paradijs te betreden, maar deze gedachte ziet op zichzelf en niet op de grondgedachte die het geloof kenmerkt: terugkeren tot de schepper.

Wie deze lijn zou doortrekken komt tot de onthutsende constatering dat voor gelovigen de noodzaak tot leven is komen te vervallen. Het doel is namelijk niet het leven zelf, maar de verbondenheid met het opperwezen.

In dat licht beschouwd zie ik de discussie tussen moslimgeweld of de christelijke tegenhanger daarvan als ondoelmatig. In uw fysieke strijd bewijst u namelijk elkaar een dienst die een gemeenschappelijk uitgangspunt kent. Dat u beide niettemin spreekt over ‘slachtoffers’ is dan ook meer op te vatten als een wereldse tekortkoming.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.




0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures