Springen naar inhoud

Stuurparameter ozon behandelings proces


  • Log in om te kunnen reageren

#1

peterz

    peterz


  • 0 - 25 berichten
  • 12 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 07 februari 2006 - 14:12

Ik ben met een afstudeeropdracht bezig die gaat over behandeling van afvalwater met ozon.

Nu zijn er om te kijken op welke parameter de ozoninstallatie gestuurd kon worden CZV, TOC en kaliumpermanganaat metingen uitgevoerd. Alle parameters blijken niet of nauwelijks reproduceerbaar te zijn, dan wel een goede indruk te geven van de werking van de installatie.

Wat zou een goede parameter kunnen zijn waar de werking van de installatie op te sturen is??

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Wouter_Masselink

    Wouter_Masselink


  • >5k berichten
  • 8251 berichten
  • VIP

Geplaatst op 08 februari 2006 - 00:23

Wat zijn de door jou opgestelde parameters?
Wat ik uit jou verhaal haal is dat we niet hetzelfde idee bij het woord 'parameters' hebben.

een aantal parameters (in mijn betekenis van het woord):
herhaalbaarheid;
reproduceerbaarheid;
kosten;
tijd;
effectiviteit;
milieu belasting etc.
"Meep meep meep." Beaker

#3

peterz

    peterz


  • 0 - 25 berichten
  • 12 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 08 februari 2006 - 07:47

Wat ik bedoel is met welke meetmethode kun je de goede werking van de installatie meten. Met name gaat het dan om de restvervuiling. CZV, TOC, DOC en kaliumpermanganaat hebben we geprobeerd, maar deze waren niet bruikbaaar omdat de waarde na behandeling soms hoger dan voor behandeling was. Het kan uitgersloten worden dat er organische vervuiling door de installatie naar binnen wordt gebracht.

#4

Wouter_Masselink

    Wouter_Masselink


  • >5k berichten
  • 8251 berichten
  • VIP

Geplaatst op 08 februari 2006 - 17:20

Probeer dan eens een hypothese op te stellen waarbij je gaat onderzoeken wat er fout is gegaan.

Het zou natuurlijk ook nog voor kunnen komen dat de fout in je meting zo groot is dat dit de rare resultaten verklaard. Dit kan overkomen worden door de desbetreffende metingen in meervoud uit te voeren.
"Meep meep meep." Beaker

#5

hzeil

    hzeil


  • >1k berichten
  • 1379 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 08 februari 2006 - 21:10

Het gaat waarschijnlijk om een sonde die je in het afvalwater steekt en die een electrisch signaal geeft over het oxyderend vermogen van het water. Je zou kunnen denken aan het meten van een redox-potentiaal maar dat werkt niet omdat zich in dit milieu geen reversibele potentiaal kan instellen. Bovendien is die nogal ongevoelig vanwege de logarithmische Nernst relatie. Via de amperometrie is er een lineaire relatie met de zuurstofconcentratie en dat werkt veel prettiger.
Hetzelfde probleem doet zich voor bij de continue controle van het zuurstofgehalte in bloed. Daarvoor bestaan wel zuurstofmonitors en via een analoge techniek moet eigenlijk het genoemde afvalwaterprobleem ook worden opgelost.
De werking van de sonde in een bloedstroom berust op amperometrie. De diffusiestroom van O2 door een membraan op een platina electrode wordt continue amperometrisch gemeten en geregistreerd. Op een klinisch chemisch laboratorium in een ziekenhuis kan men U er wel meer over vertellen. Mogelijk kunt U dezelfde sonde ook in afvalwater gebruiken.
Het is mogelijk dat de ozon daarbij voor komplikaties zorgt maar dat moet dan eerst maar eens uitgeprobeerd worden. H. Zeilmaker.
Uitleggen is beter dan verwijzen naar een website

#6

peterz

    peterz


  • 0 - 25 berichten
  • 12 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 09 februari 2006 - 07:57

Het gaat waarschijnlijk om een sonde die je in het afvalwater steekt en die een electrisch signaal geeft over het oxyderend vermogen van het water.                                      Je zou kunnen denken aan het meten van een redox-potentiaal maar dat werkt niet omdat zich in dit milieu geen reversibele potentiaal kan instellen. Bovendien is die  nogal ongevoelig vanwege de logarithmische Nernst relatie. Via de amperometrie is er een lineaire relatie met de zuurstofconcentratie en dat werkt veel prettiger.
Hetzelfde probleem doet zich voor bij de continue controle van het zuurstofgehalte in bloed. Daarvoor bestaan wel zuurstofmonitors en via een analoge techniek moet eigenlijk het genoemde afvalwaterprobleem ook worden opgelost.
De werking van de sonde in een bloedstroom berust op amperometrie. De diffusiestroom van O2 door een membraan op een platina electrode wordt continue amperometrisch gemeten en geregistreerd. Op een klinisch chemisch laboratorium in een ziekenhuis kan men U er wel meer over vertellen. Mogelijk kunt U dezelfde sonde ook in afvalwater gebruiken.
Het is mogelijk dat de ozon daarbij  voor komplikaties zorgt maar dat moet dan eerst maar eens uitgeprobeerd worden.                                           H. Zeilmaker.



Er is ook continu het redoxpotentiaal gemeten en gestuurd op 850mV. Is op die manier die jij beschrijft de organische vervuiling wel te meten of is het principe gelijk aan het meten van het redoxpotentiaal (optellen reducerende en oxiderende bestanddelen)?





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures