Springen naar inhoud

Rode kleur van ondergaande zon


  • Log in om te kunnen reageren

#1

hapsap

    hapsap


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 08 juli 2004 - 21:43

Ik zat laatst naar een betoverende zonsondergang te kijken, maar plotseling dook er een vraag bij me op ik wist namelijk niet hoe het kwam dat ze zon oranje kleurt tijdens een opkomst of ondergang. Ik hoop dat jullie het wel weten :shock:

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2


  • Gast

Geplaatst op 08 juli 2004 - 22:30

Het heeft te maken met de Rayleigh verstrooiing, dit principe kort uitgelegd:

als een deeltje (molecuul) kleiner is dan de golflengte van het invallende licht kan er hierdoor een electrisch veld over het molecuul ontstaan waardoor de kern (positief) en de electronen (negatief) tov elkaar gaan trillen en hierdoor zelf het licht uitzenden in alle richtingen. De directe "lichtstralen" van de zon worden dus verstrooit (verstrooit in alle richtingen).

Het blijkt echter dat de kortere golflengtes (blauw licht) gevoeliger is hiervoor. Dus als het witte licht van de zon (een verzameling van alle kleuren dus) op een molecuul valt zal eerst het blauwe licht verstrooit worden en is de zon iets meer geel ipv van wit, daardoor is de lucht blauw (het blauwe licht wordt verstrooit).
Bij een zonsopgang/ondergang moet het licht een langere weg door de atmosfeer afleggen waardoor kleuren met langere golflengtes ook verstrooit worden waardoor oranje/rood (de langste golflengte van zichtbaar licht) nog overblijft (rood wordt dus nog niet verstrooid) waardoor de zon rood lijkt.

#3

hapsap

    hapsap


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 08 juli 2004 - 23:36

oke bedankt ik zal nu elke keer aan de principe van Rayleigh verstrooiing :shock: thnx

#4

woodstock

    woodstock


  • >250 berichten
  • 481 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 09 juli 2004 - 07:05

Het heeft te maken met de Rayleigh verstrooiing, dit principe kort uitgelegd:

als een deeltje (molecuul) kleiner is dan de golflengte van het invallende licht kan er hierdoor een electrisch veld over het molecuul ontstaan waardoor de kern (positief) en de electronen (negatief) tov elkaar gaan trillen en hierdoor zelf het licht uitzenden in alle richtingen. De directe "lichtstralen" van de zon worden dus verstrooit (verstrooit in alle richtingen).

Het blijkt echter dat de kortere golflengtes (blauw licht) gevoeliger is hiervoor. Dus als het witte licht van de zon (een verzameling van alle kleuren dus) op een molecuul valt zal eerst het blauwe licht verstrooit worden en is de zon iets meer geel ipv van wit, daardoor is de lucht blauw (het blauwe licht wordt verstrooit).
Bij een zonsopgang/ondergang moet het licht een langere weg door de atmosfeer afleggen waardoor kleuren met langere golflengtes ook verstrooit worden waardoor oranje/rood (de langste golflengte van zichtbaar licht) nog overblijft (rood wordt dus nog niet verstrooid) waardoor de zon rood lijkt.


Ik neem aan dat je het water-molecuul bedoelt?
Het leuke van rondzwerven is dat je nooit buiten spel kan staan.
(Charles m. Schulz, Snoopy's wijze waarheden. 1984)

#5


  • Gast

Geplaatst op 09 juli 2004 - 18:20

Ik neem aan dat je het water-molecuul bedoelt?



Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat niet zeker weet (quantummechanica is niet mijn vakgebied). Het Rayleigh principe wordt vaak gebruikt bij dichtheidsmetingen van bijvoorbeeld vlammen, en hier wordt vaak de concentratie N2 bepaald, dus neem ik aan dat het niet noodzakelijk het watermolecuul hoeft te zijn.

#6


  • Gast

Geplaatst op 17 juni 2007 - 20:04

Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat niet zeker weet (quantummechanica is niet mijn vakgebied). Het Rayleigh principe wordt vaak gebruikt bij dichtheidsmetingen van bijvoorbeeld vlammen, en hier wordt vaak de concentratie N2 bepaald, dus neem ik aan dat het niet noodzakelijk het watermolecuul hoeft te zijn.


hey, ik ben dat toevallig net aan het leren, en hier staat toch wel duidelijk dat het om om het even welk molecule kan gaan, zolang de diameter dus kleiner is als de golflengte van het invallend licht.

Bij de Mie-verstrooiing worden er hier wel voorbeelden gegeven (mie-verstrooiing is quasi hetzelfde als rayleigh verstrooiing met het grote verschil dat het nu gaat om moleculen met een diameter gelijk aan de golflengte van het invallend licht).
De voorbeelden zijn: voor zichtbaar licht kunnen de optredende moleculen zijn: waterdamp, stof, ...

Je hebt ook nog een de niet-selectieve verstrooiing waarbij de diameter van het molecule groter is dan de golflengte van het invallend licht, en een voorbeeld van zo'n molecule is dan bijvoorbeeld de waterdruppeltjes waaruit een wolk bestaat.

groetjes!





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures