Springen naar inhoud

Parlementair onderzoek / TBS / samenleving


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Sjorssnors

    Sjorssnors


  • >250 berichten
  • 768 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 maart 2006 - 15:59

Naar aanleiding van het parlementaire onderzoek naar het tbs-systeem, voel ik me gesteund door betrokken deskundigen, welke ook tot de conclusie kwamen, dat een bepaalde differentiatie nodig is in de psychiatrische zorg. Een substantieel onderdeel daarvan zou dan penitentiair behandelend moeten zijn. Deze zelfde gerichte aanpak, heeft echter als bijeffect dat de samenleving het begrip ‘stoornissen’ als een te negatief fenomeen ziet. Het gevolg is, dat mensen zelf situaties gaan ontkennen, weigeren hulp te zoeken en veel dus verborgen en niet geholpen blijft. Dat negatieve effect op dat begrip, ten aanzien van de samenleving moet positiever en vanzelfsprekender worden.

Geplaatste afbeelding
(misschien is 'regulier' beter te vervangen door 'meer algemeen')

Door dit onderscheid te verduidelijken en een systeem op aan te passen, zal het ook een preventief bijeffect hebben, doordat stoornissen eerder herkend en erkend worden. Tenslotte bestaan er tig soorten stoornissen en heeft bijna iedereen wel één (slaapstoornis, spraakstoornis, eetstoornis, bewegingsstoornis, gedragsstoornis ...).

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

$tijn K.

    $tijn K.


  • >25 berichten
  • 89 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 maart 2006 - 16:19

Ik ben het helemaal met je eens dat het helpt als dit soort dingen buiten de taboesfeer komen te liggen, maar waar de parlementaire enquete ook niet in de laatste plaats over gaat is het voorbeeld van mensen (tbs'ers) die tijdens een weekendje proefverlof iemand de keel doorsnijden, heb je daar dan ook een oplossing voor?
All we can learn from history is that we can't learn from history...

#3

Sjorssnors

    Sjorssnors


  • >250 berichten
  • 768 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 maart 2006 - 20:38

heb je daar dan ook een oplossing voor?


Jawel, de observatie en behandeling veel meer 'intensiveren'. Bijvoorbeeld een bepaalde periode (kan lang zijn of vrij kort, naar gelang de aard) zeer geconcentreerd op een betrokkene, om desnoods door dingen uit te testen, achter de werkelijke aard van het probleem te komen. Desnoods het periodiek herhalen.

#4

$tijn K.

    $tijn K.


  • >25 berichten
  • 89 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 maart 2006 - 23:00

Ja ok, daar ben ik het ook heus wel mee eens, maar het moeilijke is dat die tbs'ers nu eenmaal volgens de wet op een gegeven moment recht hebben op een verlof en dat gaat natuurlijk meestal gewoon goed, maar heeel af en toe gaat het fout, en dan horen we er pas van. waar trek je dan dus die grens?
All we can learn from history is that we can't learn from history...

#5

Sjorssnors

    Sjorssnors


  • >250 berichten
  • 768 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 maart 2006 - 08:49

Ja ok, daar ben ik het ook heus wel mee eens, maar het moeilijke is dat die tbs'ers nu eenmaal volgens de wet op een gegeven moment recht hebben op een verlof en dat gaat natuurlijk meestal gewoon goed, maar heeel af en toe gaat het fout, en dan horen we er pas van. waar trek je dan dus die grens?


Die grens kan je alleen trekken wanneer de aanwijzingen duidelijk genoeg zijn. wanneer die grenzen niet duidelijk genoeg zijn kan dat dus niet. Een intensiever beleid met meerdere deskundigen mag, naar ik aanneem, toch z'n vruchten af kunnen werpen ? Nu worden betrokkenen veel te beperkt geobserveerd, en doet men te weinig met bepaalde aanwijzingen. Je kan op bepaalde tactische manieren heus wel achter iemands echte aard komen. Vaak heeft men ook wel vermoedens, maar doet men er niets mee (contructief cognitief).

Ook vond ik de opmerking van een van de psychiatrisch deskundigen opmerkelijk, dat er binnen de psychiatrie veel personeel is die van 'toeten nog blazen' weet. De feedback en betrokkenheid van bijvoorbeeld het verplegende/ bewakende personeel moet er op afgestemd zijn, wil het onderzoeken niet frustreren.

Ook opgemerkt was, dat hoe langer tijd verstrijkt, hoe hardnekkiger de 'kwaal'. Dat maakt het dat veel meer aan preventie gedaan moet worden. Zoals eerder geopperd, zou een uitbreiding op scholen met psychologen of maatschappelijk werkers veel kunnen beperken.

Veel stoornissen hebben hun doorwerking op het 'gehele denken'. Levensstijl, stemmingen, geobcedeerdheid, en gedrag, zijn daar ook een gevolg van. Mensen worden met zo'n aanleg geboren, en kan het niet kwalijk genomen worden als niemand de opvoeding er op aangepast had. Veelal hebben ouders bepaalde negatieve benaderingen niet door, althans wordt dat vaak ontkend. Is het dan verantwoordelijk om het op z'n beloop te laten en pas veel later door middel van het bestrijden van symptomen de excessen te veroordelen ?

Blijkens de gesprekken met de minsiter van volksgezondheid blijkt dus dat de BOPZ onvoldoende criteria hanteert om de psychiatrie in z'n algemeenheid z'n effect te laten hebben, waaronder ook het overhevelen van verantwoordelijkheden horen die momenteel nog teveel bij de minister van justitie ligt. Gevolg is dat het totale beleid (waarbinnen justitie dus op de psychiatrie afgestemd behoord te zijn) nu een verkeerd gevog krijgt (kreeg ?).





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures