Springen naar inhoud

Separeer


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Louise

    Louise


  • >250 berichten
  • 547 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 maart 2006 - 23:21

De laatste 20 jaar is er veel onderzoek gedaan naar agressie in (forensisch) psychiatrische klinieken.
De oogst is in verschillende opzichten maar matig. Veel risicofactoren die uit het ene onderzoek naar voren komen, blijken door andere onderzoeken en in andere landen niet te kunnen worden bevestigd. Bovendien blijken de meeste factoren erg zwakke voorspellers van toekomstige agressie binnen de kliniek. Wel zijn er grote vorderingen gemaakt wat betreft betrouwbare meetinstrumenten van agressie.

Verpleegkundigen en begeleiders kunnen daaruit jammer genoeg nog niet erg veel concrete aanwijzingen halen voor hun dagelijks werk.

De vraag is hoe dat zou komen. Is het probleem te ingewikkeld, zijn alle incidenten zo uniek en verschillend dat het onmogelijk is om middels onderzoek wezenlijk vooruitgang te boeken? Of kijken onderzoekers verkeerd, hebben ze voortdurend de verkeerde onderzoeksvragen gesteld en daarmee nutteloze of soms zelfs tegenstrijdige antwoorden over zichzelf afgeroepen? Wat hebben onderzoekers dan mogelijk over het hoofd gezien?

In ons land werd de separeercel ruim 5500 keer gebruikt om agressie en ander gevaar af te wenden, danwel onder controle te brengen. Daarmee behoort Nederland, samen met Ierland en Finland tot de EU landen die het vaakst van dit middel gebruik maken.
Hoe komt dit?

Hoewel dus frequent toegepast, bestaat er 'weinig tot geen' empirische evidentie voor de effectiviteit van dit in ons land meest toegepaste dwangmiddel, dat zelfs veelvuldig als onderdeel van dwangbehandeling wordt ingezet. Dat vereist empirische evidentie voor het therapeutisch effect. De vraag is: is de separeer logischerwijs wel aan te duiden als prikkelarm, zeker voor psychotische patiŽnten, en is het dus wel potentieel therapeutisch?

(bron: NVPV)

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Sjorssnors

    Sjorssnors


  • >250 berichten
  • 768 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 maart 2006 - 23:54

Het separeren tijdens psychosen hoeft ten eerste niet perse met agressie te maken te hebben. Inderdaad kan die 'prikkelarme omgeving' ook een therapeutische werking hebben, mits het dan ook maar gebeurt. Evenzogoed kan iemand met bijvoorbeeld een uiterst goedaardig karakter hebben, maar voor z'n eigen gemoedsrust zelf gesepareert willen worden, bijvoorbeeld uit extreme angst of aangrijpende waanbeelden. Wat dan belangrijk is om er achter te komen wat het veroorzaakt. Een intensivering van de observatie, waarbij door bepaalde tactische stappen de 'werkelijke aard' kenbaar wordt. Van de observatie proberen te leren, en het dus niet door middel van expliciete methoden benaderen. Dan mis je mogelijk cruciale informatie die nodig is om een therapeutische invloed te kunnen geven met progressie.

#3

Louise

    Louise


  • >250 berichten
  • 547 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 maart 2006 - 22:08

Lijkt zo simpel wat je zegt, maar blijkbaar is het dat niet.

Er staat trouwens ook niet dat separeren bij psychoses automatisch een verband heeft met agressie.

#4

Sjorssnors

    Sjorssnors


  • >250 berichten
  • 768 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 maart 2006 - 22:15

Lijkt zo simpel wat je zegt, maar blijkbaar is het dat niet.


Nee, 'simpel' is anders.

Er staat trouwens ook niet dat separeren bij psychoses automatisch een verband heeft met agressie.


Dat heb ik ook niet geÔnsinueerd. Ik wou slechts iets 'op de voorgrond stellen'.

#5

Louise

    Louise


  • >250 berichten
  • 547 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 maart 2006 - 22:22

Ik wou slechts iets 'op de voorgrond stellen'.


Ik ook :roll:

#6

Windsurfer

    Windsurfer


  • >1k berichten
  • 1293 berichten
  • VIP

Geplaatst op 12 april 2006 - 08:01

De strekking van dit topic ontgaat mij, na twee weken toch maar een reactie dan. Eerst gaat de openingspost over agressie, en de moeilijkheden rond het vaststellen van objectieve risicofactoren.
Dan ineens gaat het over de separeer. Het doel van separeren "om agressie en ander gevaar af te wenden, danwel onder controle te brengen" lijkt me een kwestie van 1 plus 1 is 2. Hoezo geen evidentie voor de effectiviteit ervan? Lijkt me een nogal onzinnige aanname. Als iemand een gevaar voor zichzelf of voor anderen is, en je separeert hem tot hij rustiger is en weer aanspreekbaar, dan is er toch een risico onder controle gebracht. De separeer is een dwangmiddel, en geen therapeutisch middel in de zin dat je iemand niet geneest. Je beperkt slechts de mogelijke schade.

Of begrijp ik totaal de bedoeling van dit topic niet?

groeten,
keeping an open mind is a virtue, but not so open that your brains fall out.

#7

Louise

    Louise


  • >250 berichten
  • 547 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 juni 2006 - 12:57

Het doel van separeren is niet zo duidelijk. Dit varieert.
Het doel kan zijn afwenden van gevaar maar ook bv een veronderstelde therapeutische werking. Iemand heeft zelf geen mogelijkheden om tot rust te komen, en dan kan separeren een hulpmiddel zijn. (therapeutisch)

De separeer is een dwangmiddel, en geen therapeutisch middel in de zin dat je iemand niet geneest. Je beperkt slechts de mogelijke schade.


Daar ga je dus vanuit dat slechts de mogelijke schade beperkt wordt; dat is juist een vraag die uit bovenstaand stukje voortvloeid. (kan dat artikel niet meer terugvinden, had 2 stukjes eruit gepikt, vandaar dat je de strekking ws ontgaat. De vraagstelling heb ik in ieder geval niet duidelijk neergezet)

Doordat er kennis ontbreekt rondom agressie zou je denk ik kunnen zeggen dat het meespeelt in gebruik van de separeercel.
Of het schade oplevert is blijkbaar nauwelijks onderzocht.
Medisch etisch gezien mag een hulpverlener de "patient" geen schade toebrengen.
Dat spreekt zich toch tegen.

In ons land werd de separeercel ruim 5500 keer gebruikt om agressie en ander gevaar af te wenden, danwel onder controle te brengen. Daarmee behoort Nederland, samen met Ierland en Finland tot de EU landen die het vaakst van dit middel gebruik maken.  
Hoe komt dit?  

Hoewel dus frequent toegepast, bestaat er 'weinig tot geen' empirische evidentie voor de effectiviteit van dit in ons land meest toegepaste dwangmiddel, dat zelfs veelvuldig als onderdeel van dwangbehandeling wordt ingezet. Dat vereist empirische evidentie voor het therapeutisch effect. De vraag is: is de separeer logischerwijs wel aan te duiden als prikkelarm, zeker voor psychotische patiŽnten, en is het dus wel potentieel therapeutisch?


#8

Windsurfer

    Windsurfer


  • >1k berichten
  • 1293 berichten
  • VIP

Geplaatst op 07 juni 2006 - 15:04

Ik begrijp niet hoe je kunt beweren dat het effect van separeren bij agressie uberhaupt ter discussie staat.

Een wel of niet aanwezig 'therapeutisch effect' is niet eens aan de orde bij agressie: veiligheid garanderen, daar gaat het om, daar werkt het voor. klaar!

(of we moeten elkaar weer misverstaan)
keeping an open mind is a virtue, but not so open that your brains fall out.

#9

Louise

    Louise


  • >250 berichten
  • 547 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 juni 2006 - 23:17

Een wel of niet aanwezig 'therapeutisch effect' is niet eens aan de orde bij agressie: veiligheid garanderen, daar gaat het om, daar werkt het voor. klaar!


Hoezo is dat volgens jou niet aan de orde?
Is het ook niet aan de orde voor de persoon in kwestie?

Zie deze link; is niet dezelfde bron waarmee ik het topic gestart ben, maar wel vergelijkbaar, denk ik zo.

http://www.signalsym...me_omgeving.pdf

veiligheid garanderen, daar gaat het om, daar werkt het voor. klaar!


Klaar?? :roll: Het is maar net hoe je het bekijkt.

In hoeverre het schade veroorzaakt boeit niet?
Is het wel prikkelarm?
Andere vragen (zie link) in hoeverre heeft de afdelingscultuur zijn invloed etc.
Waarom hoort Nederland in de top 3 van de landen die separeren als middel gebruiken?
Dit thema zou nog lang niet klaar moeten zijn, als je het mij vraagt.

(of we moeten elkaar weer misverstaan)


Ja, zijn we goed in. Niet vreemd toch, als je de manier van kijken naar, naast mekaar zet.

Toch gevonden hier en niet bij NVPV: http://www.signalsym....com/adprog.php

Een tweede reden om juist de blik van onderzoekers te richten op de afdelingscultuur is gelegen in het feit dat verreweg de meeste patiŽnt-gerelateerde factoren steeds weer geen of zwakke voorspellers blijken te zijn.


Groetjes

#10

Windsurfer

    Windsurfer


  • >1k berichten
  • 1293 berichten
  • VIP

Geplaatst op 08 juni 2006 - 07:08

Ik moet zeggen dat je link een behoorlijke verruiming van het doel van isoleren laat lezen (Lendemeijer, 1999), en de auteur vraagt zich terecht af of die verruiming wel terecht is. In mijn optiek is een eventuele therapeutische werking zoals ik al opmerkte niet eens aan de orde. De wet Bopz beperkt het doel tot 'afwenden van gevaar'. Andere invalshoeken zijn er vast, maar zoals de schrijver stelt 'wetenschappelijk niet onderbouwd'. Dus therapeutische werking ook niet. Maar dat in geval van gevaarzetting isoleren functioneel is, daar is toch geen onduidelijkheid over.

Dan de negatieve consequenties: die zullen er mogelijk zijn, maar dan nog moet men een afweging maken tussen belangen. Of het schade veroorzaakt kun je onderzoeken, maar het lijkt me sterk dat de afweging -mocht dit aantoonbaar het geval zijn- anders wordt.

groeten,
keeping an open mind is a virtue, but not so open that your brains fall out.

#11

Louise

    Louise


  • >250 berichten
  • 547 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 08 juni 2006 - 10:59

Dan de negatieve consequenties: die zullen er mogelijk zijn, maar dan nog moet men een afweging maken tussen belangen. Of het schade veroorzaakt kun je onderzoeken, maar het lijkt me sterk dat de afweging -mocht dit aantoonbaar het geval zijn- anders wordt.


Natuurlijk moet je een afweging maken tussen belangen.
Maar je weet net zo goed als ik dat belangen van de persoon in kwestie zelf niet altijd voorop staan. Preventief beleid is echt wel een punt.
Het is toch krom dat niet duidelijk is of het schade veroorzaakt en of het wel zogenaamd prikkelarm is. Zoals de link laat lezen gaat men er zeer verschillend mee om. Theorie is helemaal niet duidelijk.
Er wordt maar wat gedaan lijkt het ook. Wat dat betreft zie ik ook vast geroest denken en hulpverleners die maar mondjesmaat naar hun eigen houding willen kijken.

Als iemand in behandeling is en gesepareerd word en je weet niet eens of het ook ten goede van de persoon is, dan ineens doet de therapeutische werking er niet toe. Je kunt dat toch niet allemaal los van elkaar zien. Dwangbehandeling?

Wat zijn je argumenten om het therapeutisch effect van de tafel te vegen?

Daarbij, ik probeer je te begrijpen in het filteren van kwakzalverij; maar zie echt geen duidelijke lijn. Lijkt wel met 2 maten meten zoals ik al eerder zei. Kan natuurlijk ook aan mijn vast geroest denken liggen.
Als het therapeutisch effect er niet toe doet, dan is het logisch dat het niet tot kwak gerekend kan worden, zou ik even zo 123 zeggen.

Groetjes

#12

Windsurfer

    Windsurfer


  • >1k berichten
  • 1293 berichten
  • VIP

Geplaatst op 08 juni 2006 - 11:33

Dan de negatieve consequenties: die zullen er mogelijk zijn, maar dan nog moet men een afweging maken tussen belangen. Of het schade veroorzaakt kun je onderzoeken, maar het lijkt me sterk dat de afweging -mocht dit aantoonbaar het geval zijn- anders wordt.


Natuurlijk moet je een afweging maken tussen belangen.
Maar je weet net zo goed als ik dat belangen van de persoon in kwestie zelf niet altijd voorop staan. Preventief beleid is echt wel een punt.
Het is toch krom dat niet duidelijk is of het schade veroorzaakt en of het wel zogenaamd prikkelarm is. Zoals de link laat lezen gaat men er zeer verschillend mee om. Theorie is helemaal niet duidelijk.
Er wordt maar wat gedaan lijkt het ook. Wat dat betreft zie ik ook vast geroest denken en hulpverleners die maar mondjesmaat naar hun eigen houding willen kijken.

Als iemand in behandeling is en gesepareerd word en je weet niet eens of het ook ten goede van de persoon is, dan ineens doet de therapeutische werking er niet toe. Je kunt dat toch niet allemaal los van elkaar zien. Dwangbehandeling?

Wat zijn je argumenten om het therapeutisch effect van de tafel te vegen?

Daarbij, ik probeer je te begrijpen in het filteren van kwakzalverij; maar zie echt geen duidelijke lijn. Lijkt wel met 2 maten meten zoals ik al eerder zei. Kan natuurlijk ook aan mijn vast geroest denken liggen.
Als het therapeutisch effect er niet toe doet, dan is het logisch dat het niet tot kwak gerekend kan worden, zou ik even zo 123 zeggen.

Groetjes


ik zie separeren niet als een therapeutisch instrument, maar gewoon een middel om veiligheid te garanderen. er is ook geen aanwijzing dat isoleren therapeutisch zou kunnen zijn. staat ook in je link. het is puur beveiliging. Net zoals een bodyguard en autogordels. geen psychotherapie.

de belangen voor de persoon staan daarbij inderdaad niet altijd voorop, vaker zelfs die van de omgeving.

hoe je dit in verband brengt met kwak is mij een groot raadsel. kwakzalverij is het verkopen van behandelingen waarvan het effect niet aangetoond is. wat heeft dat met het veiligheidshalve opsluiten van mensen te maken, vraag ik me af. zijn autogordels dan ook kwakzalverij omdat het therapeutisch effect niet aangetoond is???

groeten,

#13

Louise

    Louise


  • >250 berichten
  • 547 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 08 juni 2006 - 11:48

Hier zit ik nog te dwalen:

En verder: In ons land werd de separeercel ruim 5500 keer gebruikt om agressie en ander gevaar af te wenden, danwel onder controle te brengen. Daarmee behoort Nederland, samen met Ierland en Finland tot de EU landen die het vaakst van dit middel gebruik maken.  

Hoewel dus frequent toegepast, bestaat er 'weinig tot geen' empirische evidentie voor de effectiviteit van dit in ons land meest toegepaste dwangmiddel, dat zelfs veelvuldig als onderdeel van dwangbehandeling wordt ingezet. Dat vereist empirische evidentie voor het therapeutisch effect. De vraag is: is de separeer logischerwijs wel aan te duiden als prikkelarm, zeker voor psychotische patiŽnten, en is het dus wel potentieel therapeutisch?


ik zie separeren niet als een therapeutisch instrument, maar gewoon een middel om veiligheid te garanderen. er is ook geen aanwijzing dat isoleren therapeutisch zou kunnen zijn. staat ook in je link. het is puur beveiliging. Net zoals een bodyguard en autogordels. geen psychotherapie


Je kunt het ook zien als een secundair doel staat in de link.
Het wordt ook bij behandeling ingezet.

Het is maar net hoe je er naar kijkt.

#14

Windsurfer

    Windsurfer


  • >1k berichten
  • 1293 berichten
  • VIP

Geplaatst op 09 juni 2006 - 09:41

Het is zeker waar dat het net is hoe je ernaar kijkt. Ik vind de link van je met dat rapport van die klinisch psycholoog wel goed de strekking weergeven: als gevaar werend middel: akoord en ondersteund door de wet. maar als therapeutisch middel: dubieus, niet onderbouwd.

groeten,
keeping an open mind is a virtue, but not so open that your brains fall out.

#15

Louise

    Louise


  • >250 berichten
  • 547 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 09 juni 2006 - 10:57

Begrijp je dan ook waarom ik het verband leg met kwakzalverij?
Het voorbeeld van die autogordels slaat trouwens nergens op, (ook al begrijp ik wel waarom je het zegt) , ik neem trouwens aan dat het niet een onderdeel is van een behandeling. Ik zie het dus niet alleen als veiligheidshalve opsluiten van mensen.

Separeren wordt ook ingezet bij dwangbehandeling en ineens doet het therapeutisch effect er niet meer toe. Ik snap niet dat je zegt dat het dan geen therapeutisch middel is. Wettelijk misschien niet. Maar werkelijk..





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures