Springen naar inhoud

de geest, het gevoel


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Schwartz

    Schwartz


  • >250 berichten
  • 691 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 26 maart 2006 - 00:54

Ik heb een idee over een werking van het geheugen, de geest, het gevoel van het to be zijn in deze wereld.

Het gaat om het volgende:
De natuurkundige quantum-wereld is systeem A.
Tijdens het ontstaan van deze ontstaat ook systeem B.
Systeem B schept de kleuren, de gevoelens, pijn etc etc.
Het to be zijn.
Nu is het zo dat als (een gedeelte in ) systeem A licht afgeeft met een bepaalde frequentie dat door een gedeelte van systeem B dit wordt ervaren als een kleur (na verwerking).

Systeem B neemt dus waar maar kan systeem A niet binvloeden.
Maar omdat we kunnen reageren op een waargenomen kleur denk ik dat het ware leven, de observeerder zich bevind in systeem A en alle handelingen ook verricht met de definities van systeem A.
Systeem B is een parallel meegaand systeem dat dezelfde interacties volgt als systeem A.
We denken dat we reageren op het zien van rood maar in feite handelen we met systeem A en niet met de 'gegevens' van systeem B.
Het zien van de wereld is een soort aftreksel van een groter geheel.

Omdat systeem A werkt met de quantum-mechanica regels die zeer vreemd van aard zijn is systeem B ook vreemd van aard.
Wat in feite klopt.

Samenvattend:
systeem A is de natuurkundige quantum-wereld die functioneert volgens de wetmatigheden van dat systeem.
systeem B zit hiermee parallel verbonden.
systeem B geeft de kleuren, geuren, pijn, gevoelens.

Als een gedeelte van systeem A wijzigt door interacties wijzigt een overeenkomend gedeelte van systeem B mee.
Systeem A is memory scheppend waardoor systeem B ook de memory omvat van de oude interactiezaken in systeem A.
Hierdoor kunnen we in dromen zaken virtueel meemaken omdat het systeem A hiervoor de basis biedt en door het systeem B tot observatie wordt gebracht.
Elk droom wordt weer gememoriseerd door systeem A etc.

Ik wil graag weten hoe de lezers van dit bericht deze visie ervaren...
Een computertaal is voor mensen, niet voor de computer.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

1207

    1207


  • >250 berichten
  • 991 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 26 maart 2006 - 09:39

in gewoon nederlands, en verbeter me als ik fout zit, is het dus eigenlijk:

systeem A registreert alles en systeem b geeft er betekenis aan?
indien ja, dan lijkt dit op een open deur intrappen.

systeem a zijn oa zintuigen en systeem b is de hersenwerking (bewustzijn/onderbewustzijn) en dat dit mekaar be´nvloed is ook niet nieuw.

#3

p__

    p__


  • >1k berichten
  • 2972 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 26 maart 2006 - 11:06

Je doet ook nog deze uitspraak:

"Systeem B neemt dus waar maar kan systeem A niet binvloeden."

Hiermee zeg je dat bewustzijn een epifenomeen is:

Heeft bewustzijn een functie of is het een epifenomeen?

Het volgende misverstand is volgens Searle dat bewustzijn een epifenomeen is, een gevolg van de werking van het zenuwstelsel dat zelf geen causale invloed uitoefent op de voortgang van die activiteit.http://www.tbm.tudel...okhorst.html#12


Volgens mij is het epifenomenalisme zo ongeveer het minst logische uitgangspunt m.b.t. bewustzijn.

#4

PNCO

    PNCO


  • >250 berichten
  • 657 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 26 maart 2006 - 15:50

Ik denk dat de TS wilde zeggen, dat onze wereld in feite 'systeem a' is, maar doordat wij onze zintuigen en hersenen gebruiken creŰren we vanuit 'systeem a' ons eigen 'systeem b' --> onze perceptie van de werkelijkheid

Zo zie ik het in ieder geval wel.. :roll:
Om de waarheid te vinden, ga je voor jezelf op zoek. Naar jezelf. In jezelf.

#5

Schwartz

    Schwartz


  • >250 berichten
  • 691 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 26 maart 2006 - 23:31

Als op luidsprekers elektrische signalen staan gaan de membramen bewegen.
Deze brengen luchtdeeltjes in beweging die hun energie dan rondspreiden aan andere luchtdeeltjes door botsingen.
Op een gegeven moment komen ze een oor tegen waarin een trommelvlies zit.
Dit trommelvlies wordt door de energie van de bewegende moleculen bewogen en de daaraan bevestigde beugel en andere apparatuur in beweging gebracht.
Uiteindelijk komt het terecht in een buis waarin haren zitten die trillen op een bepaalde frequentie.
(dit alles speelt zich af in systeem A).
Dan zorgt de trillende haar er voor dat een zenuw wordt geprikkeld waardoor er een elektrisch stroompje ergens naar toe gaat.
De elektronen van dit stroompje hebben energie en kunnen op de cellen in de hersenen activiteiten ontplooien.
Deze aktiviteiten vinden plaats in systeem A want een natuurkundige zal dat beamen.
Alles voldoet aan die wetten hoe je het wend of keert.
Op een gegeven moment is de stroom van aktiviteiten voorbij en is er in de hersenen iets anders ontstaan dan voordat de prikkel ontstond.
Zou er niks zijn ontstaan dan zou elke prikkel tot niets lijden.
Bij vele prikkels van vele zenuwen worden de hersenen geanimeerd om te reageren.
Er wordt door de hersenen stoffen aangemaakt en prikkels verzonden naar de zenuwen om te reageren.
Van het HOREN van TONEN is nog steeds geen sprake.
De hersenen bevinden zich in systeem A met de regels van systeem A.
Op een gegeven moment wordt een deel van het systeem A het teveel en wordt systeem A interactief met de omgeving 'de hersenen'.
De ogen zijn geopend en reageren op de fotonen die binnen komen.
De zenuwen van deze worden verwerkt en verwerkt.
De interacties worden steeds heftiger en heftiger waardoor de instortende memorisatie begint.
Het memoriseren van correlaties tussen signalen.
Deze memorisaties worden zelf weer gecorreleerd en weer gememoriseerd etc etc.
In de hersenen zelf bevindt zich aktiviteiten die reageren op de prikkels.
Systeem B komt nu op de proppen.
Dit systeem B, dat bestaat uit memorisaties van eerdere correlaties, wordt nu geactiveerd met de nieuwe memorisaties.
De hersenen in systeem A interacteert nu met zichzelf en de buitenwereld met de complexe quantum-mechanische interacties.
Hierdoor wordt parallel meegaand het systeem B van de buitenwereld met systeem B in de hersenen met elkaar in verbinding gebracht.
Dit betekent letterlijk ontleding van deeltjes in systeem A.
Doordat het systeem A nu een middelpunt kan installeren zal het systeem B waarin de kleuren, geluiden, pijngevoelens, etc zit, deze DATA tot 1 geheel brengen in een 'bewustzijn'.
Hehe, eindelijk , we ZIEN dat we wakker worden, de TO BE is verrezen.
en hebben 'gevoel' van herkenning.
Alles werkt geheel parallel waardoor de wereld tot ons komt in prachtige kleuren, geluiden en helaas ook de pijnlijke teen die we hebben opgelopen toen we gingen slapen en het krukje over het hoofd zagen.
Deze teen heeft de gehele nacht zitten zenden: 'er is iets mis met dit gedeelte van het zenuwstelsel'.
Het zenuwstelsel weet niet wat pijn is want het is een natuurkundig werkend semi elektrisch apparaat.
De hersenen reageren erop en dat is alles.
Einde.

Met dit verhaal wil ik duidelijk maken dat 'bewust-zijn' van je lichaam nog niet tot een bewustzijn, de geest, het zien van de wereld vormt.
Werkende cellen in de hersenen doen gewoon hun job zoals de vele arbeiders in een fabriek.
En een fabriek heeft per definitie geen bewustzijn.
(of de quantum-mechanica moet zo'n bewustzijn kunnen toveren in samenhang met systeem B).

Een probleem is eigenlijk het volgende:
we hebben rood en kunnen de intensiteit van deze minderen.
de hersenen reageren erop met prikkels en zetten dat om in een signaal dat voor de hersenen iets betekent.
Bij minder rood reageren de hersenen met andere prikkels.
Hoe is het mogelijk dat uit het systeem A met systeem B het rood zo mooi minder rood wordt zonder zeg maar een chaos van kleurwisselingen.

Waarom is het signaal in het zenuwstelsel van de grote teen een signaal dat dan die en die pijn te voorschijn tovert en niet pimpelpaars met rozevlekjes.
Ligt hier een gigantisch quantum-mechanische evolutie aan ten grondslag?

Sorry voor bepaalde termen maar ik heb het zo geschreven dat het een beetje begrijpelijk wordt.

Voor de duidelijkheid: systeem B heeft NOOIT enige invloed op systeem A.
systeem B is de slaaf van systeem A.
(ik vraag me alleen af hoeveel procent het een slaaf is, ik denk zelf aan 100%)
Bij o% zou er nooit enige waarneming zijn in het universum.
Een computertaal is voor mensen, niet voor de computer.

#6

p__

    p__


  • >1k berichten
  • 2972 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 27 maart 2006 - 00:16

Voor de duidelijkheid: systeem B heeft NOOIT enige invloed op systeem A.
systeem B is de slaaf van systeem A.


Stel dat jantje griesmeelpudding lekker vindt.
Jantje vindt het zo lekker, dat hij het elke dag 2x eet.
Vanillepudding lust hij niet, dus koopt en eet hij het nooit.

Als Jantjes smaak (systeem B) geen enkele invloed heeft op zijn lichaam (systeem A), is het dan puur toeval dat hij elke dag griesmeelpudding eet? Is het puur toeval dat mensen vaker dingen eten die ze lekker vinden, en smerige dingen zelfs weigeren te eten?

En nog zoiets. Mensen die pijn kunnen voelen trekken hun hand terug als deze iets heets aanraakt. Er zijn ook mensen die geen pijn kunnen voelen, en ze trekken hun hand dan ook niet terug bij pijn. Conclusie: de ervaring van pijn heeft invloed op het lichaam.


Bovendien:

Als systeem A invloed kan uitoefenen op systeem B, waarom zou dit dan in hemelsnaam niet andersom kunnen?

#7

Schwartz

    Schwartz


  • >250 berichten
  • 691 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 27 maart 2006 - 11:27

Jantje bestaat per definietie uit elektronen, neutronen, protonen en alles wat daarbij komt kijken.
Volgens de quantum-mechanica wordt jantje constant gememoriseerd waardoor er een multiple aantal jantjes ontstaat.
Geen enkel probleem voor jantje want die voelt dat niet.
Jantje voelt zich gewoon jantje.
Bij elke eetlepel van zijn griesmeelpudding op zijn tong worden de hersenen van jantje beinvloed.
Maar de geest van jantje heeft daar nog helemaal geen notie van.
Jantje 'fantaseert' zelf de griesmeelsmaak nog voordat hij een eetlepel in zijn mond stopt.
Dat komt doordat de vele memorisaties 'het eten van griesmeel' pudding hebben opgeslagen.
Jantjes geest, een deel in systeem B, wordt nu door die memorisaties gevoed met griesmeelpuddingsmaak.
Nu hebben de hersenen de werkelijke hap verwerkt en worden de memorisaties aangepast aan de werkelijkheid.
Jantjes geest 'proeft' nu de griesmeelpap door het systeem B dat griesmeelpapsmaak in zich heeft.
De hersenen verwerken alleen de data maar hebben geen notie van de smaak.
Een verzameling protonen en neutronen en elektronen kan geen smaaksensatie hebben.
Ze kunnen wel systeem B zodanig vormen dat er een geest ontstaat waarin jantje griesmeelpuddingsmaak ervaart samen met het zien van zijn pap.

Systeem B kan systeem A niet beinvloeden omdat systeem B bestaat uit 'ruimte' en systeem A uit de werking van de 'ruimte'.
Hetzelfde effect kan men zien bij een legpuzzel:
systeem A is het hutselen van een legpuzzel waardoor het getoonde beeld in stukjes opgedeelt wordt.
systeem B is het plaatje met al de kleuren.
Als men nu blijft hutselen en men gaat die legpuzzel memoriseren waardoor de gehutselde puzzel zich kopieert en kopieert dan ontstaat er een matrix van mogelijkheden.
Delen van de plaatjes worden door de werking tegen elkaar aan gedrukt waardoor de 'puzzel' met zichzelf in kontakt treedt.
Er ontstaan collisions tussen virtuele puzzelstukjes die zich opdelen en opdelen.
Bij een collision kan er een geest ontstaan die de gehele puzzel ervaart.

Het systeem A gaat hierbij niet met toeval te keer maar hanteert logische wetmatigheden waardoor er evolutie ontstaat in het systeem.
En systeem B loopt met deze evolutie parallel mee.
Een computertaal is voor mensen, niet voor de computer.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures