Springen naar inhoud

Instrumentalisme: Kennis niet geintegreerd. Hoeft ook niet.


  • Log in om te kunnen reageren

#1

penpal

    penpal


  • >25 berichten
  • 87 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 12 april 2006 - 11:11

Als iets werkt, ga je het niet pas gebruiken als je die werkzaamheid kunt verklaren, geintegreerd met je andere kennis over de wereld, andere verklaringen des levens.

Zo gaan we in de wetenschap (als het goed gaat) altijd te werk, moet wel, en gelukkig maar.

Zelfs als je een romantische notie hebt, dat alle kennis uiteindelijk geintegreerd zal zijn/blijken, en elkaar aanvullen 'in een - liefst hierarchisch- systeem van verklaringen'. Deze notie had de gehele wetenschap en filosoffie en -vrijwel- de gehele mensheid, is een natuurgeloof.

Echter, toen in de wetenschaps-filosofie werd geprobeerd deze intuitie nu eens voor eens en altijd hard te maken, bleek de wetenschappelijke realiteit een hele andere (te moeten zijn):

Als iets werkte werd het gebruikt.

Al dan niet met een gelegenheidsverklaring en het vertrouwen dat integratie met onze overige kennis, waarin geloofd werd, nog wel zou volgen.. (En we wachten nog steeds).

Achteraf bezien, logisch natuurlijk, het kan niet anders.

Maar nu bleek dat geloof in geintegreerde kennis en de onwrikbaarheid van dat 'gebouw' juist contra-productief te kunnen zijn bij het omhelzen van wat werkt:

Gegevens en successen worden genegeerd als het niet te integreren is met de geaccepteerde stand van kennis!

Nu blijkt die primitieve middeleeuwse notie (heel menselijk, dol op hierarchie, heel aperots) juist de ontwikkeling van de verlichte, instrumentalistische wetenschap te blokkeren...

De behoefte aan deze notie is zo menselijk, dat slechts extreme deskundigen beter weten, en ons lot (hoe snel komt bruikbare kennis tot onze beschikking?) eigenlijk in handen ligt van al die anderen. Van hun behoefte. In filosofie en wetenschap achterhaald, maar aan het stuur. Want er is vrijwel niemand die beter weet.

Daar is die economische belangenverstrengeling met de wetenschap niets bij: De behoefte aan status , controle, en zekerheid.

(bestrijding van het onbehagelijke gevoel dat kennis uiteindelijk misschien nooit geintegreerd zal blijken via dezelfde verklaringsprincipe's; uiteindelijk is die wetenschapsfilosofie begonnen om de stress van de onzekerheid weg te nemen, en de stress nam alleen maar toe, de onderzoekers/filosofen ontdekken alleen maar dingen die hen niet welgevallig zijn, geen wonder dat die heel eenvoudige inzichten zo moeizaam doordringen: ze zijn psychisch ondragelijk!)

Verklaringen, theorieen zijn binnen het instrumentalisme (en de empirische wetenschap is altijd instrumentalistische praktijk) evenzeer cyclisch als ze altijd zijn geweest: Uitgangspunten worden door de theorie tot feit verklaard, en daarmee is de theorie in veel opzichten immuun voor falsificatie, en niet noodzakelijk geintegreerd met andere theorieen. Maar dat geeft niet! Het werkt immers? Natuurlijk heeft het zin de methode naar eer en geweten toe te passen, en te controleren of onderzoekers zich wel aan de methode houden. Maar primitieve noties over de methode doet mogelijk afbreuk aan de kwaliteit van die controle, en mogelijk de wetenschap en de filosofische discussie geen goed..)

Onze kennis is niet geintegreeerd. Kan op veel punten wellicht niet geintegreerd zijn. En dat hoeft niet erg te zijn. De methode levert ruimschoots genoeg op. We kunnen er alleen onze behoefte aan absolute zekerheid niet mee bevredigen. Proberen we dit toch, snijden we onszelf in de vingers, beroven ons van wat filosfie -en wetenschap- ons wel op dit gebied kan bieden. (: existentiele moed! Lef om te leven zonder angsthazerij!)

Instrumentalisme: Of onze werkzame strategieen onderbouwd worden met verklaringen/theorieen die ook waarlijk de werkelijkheid beschrijven kunnen wij binnen wetenschap en filosofie niet vaststellen. Het vooroordeel dat die theorieen elkaar allemaal moeten aanvullen en niet mogen tegenspreken, is achterhaald en contra-productief. (en primitief)

En daar is het altijd om gegaan. Het prestige van de werkzaamheid creeerde de illusie van geintegreerde kennis zoals de mens van nature genegen is te projecteren (die simplificatie is biologisch functioneel). Die illusie gaf topapen echter ook de ruimte om kennis te onderdrukken tot deze geintegreerd -b-leek, of men de werkzaamheid niet langer kon negeren.

Dat is de wetenschappelijke praktijk, menselijke sociologische praktijk, strijd en verspilling van talent van kleine aapjes, verdienste contra verlangen, en omgekeerd, angst contra euforie.

weg met primitieve angst en integratie-dwang! Dan wordt de poging kennis te integreren (veel status, leuk!) weer een gezellige onderneming..


vriendelijke groet penpal
pen pal voor verwondering en ontferming ( liefde is gunnen )

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

penpal

    penpal


  • >25 berichten
  • 87 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 12 april 2006 - 11:56

(..die angst is (on)zekerheid-stress..) vg pp



Ook ik ontkom niet aan theorie over mijn ervaring.

In de praktijk kun je het onderscheid tussen je theorie en de ervaring doorgaans gewoon negeren, er bij langs leven. Maar het helpt wel de filosofische verwondering te trainen, wanneer je beseft dat je ook dat allemaal niet zeker weet.

Ik heb ervaringen 'van minder natuurlijke aard', waar je weinigen over hoort, en die een ander niet aan mij kan zien ..

(ik vibreer er wel bij en wijzertjes zouden kunnen uitslaan. Hoewel ik die ervaring veelvuldig ontvang, deelachtig ben, is het niet iets dat ik kan doen of afdwingen: het viel mij op dat twintig jaar lang mij dit slechts overkwam als niemand naar mij keek, zelfs toevallig niet in groot gezelschap.. Maar de laatste jaren schijnt het mij gewoon te overkomen, 'terwijl iedereen mag kijken'. Toch zou het in principe op het moment dat de wijzertjes worden aangesloten, plotseling afwezig kunnen blijven, je weet het nooit met die dingen)

Maar dan nog zijn er vele theorieen mogelijk over die ervaring.

Een 'psychologisch materialistische' bijvoorbeeld: dat het mij overkomt door auto-suggestie, zelf-hypnose of een geconditioneerde hersengolfvariatie bij een specifieke concentratie.
Zo kun je er ook allerlei Newage verklaring op los laten: Hoger Zelf meldt zich, maar de primitieve persoon herkent het niet als zichzelf en onderscheidt daarom een 'Ander'..

Maar een mens kan niet altijd zomaar kiezen uit verklaringen, hoe goed hij er ook lijstjes van kan opstellen.. Soms moet je bij je geweten te rade gaan om te constateren van welke verklaring je eigenlijk overtuigd bent.
Niet dat je verplicht bent een verklaring te hebben, maar het is heel menselijk nietwaar? En als je een verklaring hanteert dan kun je dat maar beter van jezelf weten of erkennen, wordt het rustig van, kun je verder,
en eventueel ernaar streven van verklaring te veranderen of van iedere verklaring af te komen, wanneer je dat een wenselijke doelstelling lijkt.. Mij niet bijzonder.

Ook mijn verklaring heeft een (extra) cyclisch karakter:
als ik van die verklaring uitga, dan overkomen mij die ervaringen, anders -vrijwel- niet!
Het is dus echt een handelings-strategie die theorie/verklaring van mij.

Ik bid en ervaar de Geest

Beide termen (bid en Geest) zijn reeds theorie beladen,

en -waarschijnlijk- in termen van elkaar gedefinieerd,

maar toch is dit een neutrale, waardevrije communicatie over mijn beleving, in een instrumentalistisch milieu..

#3

Sjorssnors

    Sjorssnors


  • >250 berichten
  • 768 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 12 april 2006 - 13:52

Ik kom hierbij (wederom) op meerdere topics uit, waar onderbouwt wordt, dat er 'onderscheid' te maken is tussen het bewustzijn dat bij bepaalde signalen automatisch 1 antwoord paraat heeft (expliciete reactie),

en het bewustzijn dat automatisch alle gerelateerde informatie (welke op dat moment niet bewust zijn) mee laat wegen, en automatisch een impliciete sturing geeft aan het bewustzijn (intu´tieve ingeving), waarop een meer impulsieve reactie (impliciet) bepalend is.

Uitersten binnen deze 'tweespalt' hebben zich er vervolgens in gespecialiceerd in meer of mindere mate. Echter is het reeds wetenschappelijk aangetoond dat er duidelijke verschillen zijn.

Zo ook betreffend 'informatie-voorkeuren' kan dat in meer of mindere mate individueel verschillen. Immers hebben sommigen 'geen filter' voor wat wel, dan wel niet toegelaten wordt tot het bewustzijn, en is het de impuls die het bewust laat worden (aanleiding).

Geplaatste afbeelding

Naar mijn inziens speelt alles zich gelijktijdig in linker en rechter regionen van het brein af, en wordt het aangestuurd door andere locaties binnen het brein, waar ook het fysieke mee verbonden is. ik zie taal slechts als instrumentarium voor het bewustzijn, en niet als zijnde 'bewustzijn op zich'.

Voorbeeld :

1. Input zintuigen (Uitgaande van linker zijde lichaam)
2. Informatie sturing naar rechter helft hersenen (ter evaluatie)
3. Positieve overweging (er van uitgaande) in linker helft
4. Positieve overweging rechter helft
5. Positieve overweging linker helft
6. ...

De negatieve overwegingen worden achterwege gelaten, althans als de aansturing van de input er die draai aan geeft. Informatie gaat van links naar rechts, en waarnemingen (input) van beide zintuigen bewerkstelligt de bevestigingen tot in gedetailleerde 'vertakkingen' (onbewuste onderbouwingen).

Ten aanzien van begrip, realiteit, werkelijkheid, feiten, zekerheden en andere onderbouwingen moet informatie 'geen beperkingen' opgelegd worden. Het hanteren van vaste manieren van percipiŰren, laat die terugberedeneringen van bevestigingen en ervaringen stopzetten, waardoor de 'doordrongenheid van begrip' verdwijnt


Geplaatste afbeelding
(begrijpend, ervarend)

Geplaatste afbeelding
(beredenerend, hanterend)

Ter ondersteuning van de verschillen zoals aangetoond in "Tweespalt in perceptie", de volgende link : http://www.people.vc...eck/rosrev.html

#4

Veertje

    Veertje


  • >5k berichten
  • 6713 berichten
  • VIP

Geplaatst op 15 april 2006 - 09:51

De posts m.b.t godsbewijs zijn verwijderd. Crossposting is niet toegestaan.
I am not young enough to know everything - Oscar Wilde





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures