Springen naar inhoud

Introductie heidegger en een kleine radicalisering


  • Log in om te kunnen reageren

#1

jwz

    jwz


  • >25 berichten
  • 61 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 12 april 2006 - 14:05

Dit is mijn persoonlijke interpretatie van Heidegger. Of eigenlijk een overname van Ad Verbrugge en een kleine radicalisering die aan het einde duidelijk wordt. In ieder geval moet dit allemaal vrij leesbaar zijn met een beetje moeite en ook gelijk het laatste stukje verklaren van Hanna Arendt.

Ook bedoeld als intro voor fok! 'ers

Wil iemand dit geschrevene voor mij bekritisseren danwel aanvullen?!

Alvast dank1

Heidegger praat over een "theoretische beschrijving" waarmee hij doelt op een "ontleving" van het zijnde. Ofwel, concreet je maakt van een voorstelling iets wat "vaak makkelijker" maar meestel een afleiding is naar het concrete. Voorbeeld: je haalt stoel het weg uit je belevingswereld en vormt het om tot een simpel begrip bv het woord "stoel", maar het kan ook zo gaan: "merknaam chesterfield" en vervolgens "stoel".

Vervolgens introduceerd hij het werkwoord "het wereldt" en erin "verplaatsen"

Ad:

"De katheder in de leefwereld komt tevoorschijn als datgene waaraan 'ik', zoals iedere donderdagmiddag, college geef; waarop ik mijn aantekeningen leg, waarachter ik sta en de studenten voor mij toespreek. De katheder heeft 'voor mij' deze betekenis. Zou een boer uit de polder de katheder zien, dan zou het voor hem wat anders betekenen.(... even later...) Deze betekenis is bovendien niet iets wat eenvoudigweg vastligt, zoals de eigenschappen van koolstof, maar iets dat zogezegd met de levende leven geschiedt. Voor dit fenomeen van de geschiedende betekenis van de leefwereld gebruikt Heidegger de uitdrukking "es weltet" of "het wereldt""

jwz:

Vervolgens het NUT van de filosofie impliciet besloten in een aantal van de komende fragmenten uit Ad's integrale studie op Sein und Zeit.

"De oer-wetenschap is die wetenschap die vannuit de "oer" filosofeerd, wat is de "oer-wetenschap" dan?"

Ad:

"De katheder heeft de 'algemene eigenschap' bruin. Bruin is een 'sense-datum' (sense is met 1 of meer van je zintuigen waarnemen en een sense kan ook "een glimp van begrijpen/ontvangen" betekenen). Het is het resultaat van fysische en psychische processen. Primaire oorzak in dit verband zijn de lichtgolven die als deeltjesstraling moeten worden begrepen. Deze deeltjes zijn "iets uberhaupt". Nu is het eigenaardige dat dit "iets" niet alleen maar aan het eind van de rij kan worden ingezet, maar in alle fasen. Ofwel, de katheder is iets, bruin is iets, het proces is iets, enz.. Dat geldt evenwel niet voor bepalingen als lichtgolf en kleur en dergelijke. Ik kan van de katheder niet zeggen dat hij een lichtgolf is of dat hij een kleur is. Dat betekent dat dergelijke theoretiseringen beperkt zijn tot "een bepaalde sfeer van realiteit". Dit is zogenaamde "fase gebondenheid" van de stappen in het ontlevingsproces. In iedere fase liggen fase gebonden motieven voor bepaalde oordelen. Van de katheder kan ik wel overgaan naar bruin. Dit is nog niet eens zo'n theoretische uitspraak. Van bruin kan ik weer overgaan naar de 'sense-data'. Dat het bovengenoemde 'iets' in tegenstelling tot de andere toepassingen niet fasegebonden is betekent.. etc"

jwz:

Die laatste zin is cruciaal "Dat de bovengenoemde "iets".. niet fase gebonden is. Ofwel concreet: "je kan het over stoel, kleur, geur, e.d" hebben zonder te vervallen in een catagorie van de stoel. Of belangrijker in een catagorie van "de geest zelf". Dus als je praat praat je nadat je dit gelezen hebt niet meer van een stoel maar van een "iets" dat een stoel of een huis of iets anders namelijk iets universeels aangeeft.

Descartes zij ooit : "Cogito ergo sum" ofwel "Ik denk daarvoor ben ik". Hier vat hij even "bijna" het hele filosofie gebeuren samen. Je staat namelijk stil bij het begin van de oneindige horizon namelijk het ik!

Ad:

"Ik denk" dat de voorstelling begeleidt, komt nu een werkelijkheid naar voren die haar zin ontvangt door eht 'Ik bekommer mij om'. Daarbij zijn er steeds verschillende wijzen mogelijk van deze bekommering om zichzelf, die 'wederkerig' bepaldend zijn voor de wijze waarop de werkelijkheid 'is'. Heidegger geeft in dat verband nog een karakteristiek van de 'bekommering om zichzelf', die grote invloed zal hebben op zijn emthode. In de zelfbekommering ligt namelijk steeds de tendens om factisch van de 'oorsprong' los te raken en zichzelf een 'wereldlijke zin' te geven. De 'cultuur' formuleert opgaven en doelen voor de menselijke existentie die de zelfbekommering de indruk geven dat ze op het goede pad is, terwijl ze in feite van het eigenlijke zelf en de ervaring van de zelf-wereld 'afvalt'. Deze vervreemding van de oorsprong als een bepaalde wijze van 'zijn', zal in Sein und Zeit het 'vervallen' worden genoemd."

jwz :

De filosofie beweegt zich in een tegenrichting, in plaats van alles te catagoriseren probeert het een metafysisch ofwel net als de "cogito ergo sum" van Descartes een zichtbaar einde aan de horizon te bepalen in het bewustzijn.

Sterker nog, de ontstaans geschiedenis van het Dasein en de relatie tot zijnden kan zo uitgelegd worden!

Namelijk:

Ad:

"Het primaat van het formele oer-mogelijk-zijn en de bijbehorende abstractie van de feitelijke levensgang brengt verder met zich mee dat het zelf teruggedrongen wordt in de geisoleerde 'actualiteit' van het nu. Dasein is in de grond steeds een mogelijk-zijn dat hier en nu te leven heeft, oftewel zijn pure mogelijkzijn te voltrekken heeft."

jwz:

"Bemachtiging van het zijnde in dit geval betekend. Het oer-iets als hoogste potentiaal staat boven aan de ladder, eronder komt een (lees: genitief) mogelijke-zijnde in het motief van het "iets". Het zijnde dat zichtbaar word voor het bewuste is eigenlijk een bemachtiging van het zijnde. Daarom zijn alle zijnden die in het dasein voorkomen een "uitbreiding" van het desein en een voltrekking van het potentiaal zeg maar."

"Alle zijnden zijn alleen in betrekking tot de mogelijke dasein begrijpbaar en daarom is Heideggers onderzoek een onderzoek naar de bron van het ultieme bewustzijn. God is een verbreeding van het dasein maar een vernauwing van god. Het is het leven voor het zijnde terwijl het oer-iets het hoogste goed is om te begrijpen en uit voort te denken. God is het ultieme genitief en daarom niet de moeite waard te onderzoeken in de eerste plaats, dasein daarentegen wel want hieruit kan je andere wetenschappen postuleren. Dasein als onderzoek is een onderzoek naar het begrijpbare zijn wat in tegenstelling tot het "aangenomen normale zijn" hoogstens een samenspinsel is van motieven uit het "oer-iets""


"De storm die door het denken van Heidegger trekt, stamt niet uit onze eeuw, evenmin als die welke ons na duizenden jaren nog uit het werk van Plato tegemoet zwaait. Hij komt uit het oeroude en wat hij achterlaat is iets onovertroffens, dat zoals al het onovertroffene terug valt in het oeroude" -- Hanna Arendt

Het is namelijk zo dat de "ander" vergeten word in dit verhaal, het is simpel "motief".

De grap is dan namelijk dat alles wat via de zintuigen binnenkomt en daarna evenwel opgepikt wordt door het bewustzijn in eerste instantie gevormd wordt "voor" het bewuste. Het oermotief is het sjabloon van hetgeen het onbewuste al op een eigen manier binnen krijgt. Dus een dubbele destructie van het transcendente of een interpretatie ervan. Er is 1 oermotief maar er zijn meerdere input mogelijkheden.

Dit is de connectie van het fysische model naar het psychische van heidegger.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Sjorssnors

    Sjorssnors


  • >250 berichten
  • 768 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 13 april 2006 - 07:59

Komt dit niet neer op de volgende topics :

"Ich (ego)" versus "Łber-ich (super-ego)''

IntuÔtie

Automatisch kom je dan uit bij intstincten en oerdriften terecht. Sommige zijn terug te herleiden naar dierlijke processen, en sommigen zijn duidelijk door mensen verworven, maar zijn 'door de tijd heen' wel fundamenten geworden, waarop verder 'geborduurt' is. Betreffend 'begrippen en bewoordingen' kan je de oorsprong vinden binnen ieders respectievelijke bewustzijn. Terugberedenerend kom je dan bij een bepaalde input (waarnemingen), welke de beredeneringen 'in de loop der tijd' hebben gevormd, en de intenties en beoordelingsfactoren tot maatstaaf hebben gemaakt. Echter is de maatstaaf de 'emotie' (beweging), en zijn beredeneringen daar ondergeschikt aan en niet alles-samenvattend, maar eerder 'beteugelend'.

#3

jwz

    jwz


  • >25 berichten
  • 61 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 13 april 2006 - 12:46

Ehm nee.. Het gaat om solipsistische individuatie van het dasein waar het dasein "een telkens gevormd worden" is. Het onderzoek is het onderzoek naar of dit dasein en de implicaties of naar de onderliggende dynamieken..

Ik heb een eigen concept van onbewuste. Ik heb het bijvoorbeeld over "gedelegeerd worden" en "transitief bewustzijn" waar het tb gedelegeerd word door het voorbewuste, je hebt bijvoorbeeld een persoon die na 20 jaar merkt dat zijn vrouw een rotzooi heeft thuis dit komt omdat zijn aandacht ergens anders op gefocussed was in dit geval en dus niet door het bewustzijn waargenomen is omdat het "dasein" niet op de betreffende momenten "zo gevormd is".

"De ander" in dit verhaal is ook het filosoferen waard. Wat zijn jou ideeen over "de ander"? Mijn ervaring gaat enigszins tegen mijn theorie in. Ik vraag mij echt af hoe De baby en de Moeder relatie gezien moet worden bijvoorbeeld.

En wat is het verschil tussen instinct en intuitie volgens jou? Voor mij is het verschil dat de 1 rechtstreekse impact heeft op je doen "instinctief handelen" en de ander meer een vorm van "ingeving" is. Het prefrontaalkwab vergelijkt constant en zoekt voor patronen = intuitie. Moet ik het instinct in de driftzweren zoeken? Is het meer primitief? Lijkt me evident maar er blijven zoals je leest wel een aantal vragen over.

#4

Sjorssnors

    Sjorssnors


  • >250 berichten
  • 768 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 april 2006 - 09:15

Ehm nee.. Het gaat om solipsistische individuatie van het dasein waar het dasein "een telkens gevormd worden" is. Het onderzoek is het onderzoek naar of dit dasein en de implicaties of naar de onderliggende dynamieken..


Bedoel je hiermee, de 'kenmerken' die onthouden worden betreffend iemand zelf, die binnen nieuwe associaties de onderbouwingen zijn (implicaties) ? Deze vormen het 'begrip' bij nieuwe situaties.

Ik heb een eigen concept van onbewuste. Ik heb het bijvoorbeeld over "gedelegeerd worden" en "transitief bewustzijn" waar het tb gedelegeerd word door het voorbewuste, je hebt bijvoorbeeld een persoon die na 20 jaar merkt dat zijn vrouw een rotzooi heeft thuis dit komt omdat zijn aandacht ergens anders op gefocussed was in dit geval en dus niet door het bewustzijn waargenomen is omdat het "dasein" niet op de betreffende momenten "zo gevormd is".


Bedoel je hiermee dat 'bepaalde herkenningspunten' binnen een gedachtegang ook herkenningspunten binnen een andere gedachtegangen kunnen zijn, en deze andere gedachtegangen vervolgens worden geÔnpliceerd in de nieuwe ?

"De ander" in dit verhaal is ook het filosoferen waard. Wat zijn jou ideeen over "de ander"? Mijn ervaring gaat enigszins tegen mijn theorie in. Ik vraag mij echt af hoe De baby en de Moeder relatie gezien moet worden bijvoorbeeld.


Ik zie 'anderen' als 'onderdeel van ervaringen'. Alle ervaringen zijn binnen het percipiŽren op ťťn-of-andere manier gerelateerd, en zo ook die met een sociaal en/of instinctief karakter. Een baby zal z'n ervaringen al hebben halverwege de zwangerschap van de moeder. 'Herkenning' zal dan doorslaggevend zijn voor de perceptie van latere waarnemingen, en latere waarnemingen gebruiken de eerdere percepties om nieuwe associaties tekunnen maken (cognitief). Een netwerk van onderbouwingen is dan onbewust alert op bepaalde kenmerken binnen het waarnemen. Ongetwijfeld omvat/ behartigt de moeder veel kenmerken.

En wat is het verschil tussen instinct en intuitie volgens jou? Voor mij is het verschil dat de 1 rechtstreekse impact heeft op je doen "instinctief handelen" en de ander meer een vorm van "ingeving" is. Het prefrontaalkwab vergelijkt constant en zoekt voor patronen = intuitie. Moet ik het instinct in de driftzweren zoeken? Is het meer primitief? Lijkt me evident maar er blijven zoals je leest wel een aantal vragen over.


De intuÔtie kan naar gelang iemand het zelf toelaat een 'constante raadgever' zijn, en het bewuste denken/ beredeneren minder invloed laten hebben. Deze mindere invloed van het bewuste denken bewerkstelligt een grotere (onbeperkte) alertheid, die waarnemingen onbewust herkent, en geen bewuste gedachtegangen meer behoeft (begrip). Ik zie inderdaad instincten daarbinnen als driften die meer basaal zijn (overlevingsmaatregelen).

#5

jwz

    jwz


  • >25 berichten
  • 61 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 14 april 2006 - 13:47

[quote=Sjorssnors][quote=jwz]Ehm nee.. Het gaat om solipsistische individuatie van het dasein waar het dasein "een telkens gevormd worden" is. Het onderzoek is het onderzoek naar of dit dasein en de implicaties of naar de onderliggende dynamieken..[/quote]

Bedoel je hiermee, de 'kenmerken' die onthouden worden betreffend iemand zelf, die binnen nieuwe associaties de onderbouwingen zijn (implicaties) ? Deze vormen het 'begrip' bij nieuwe situaties.[/quote]
Dasein, ongeveer ja :roll:

Ik bedoel meer, iedereen heeft een ethos meegekregen (vocabulair, belevingswereld (referentie kader), etc), met solipsistische individuatie probeer ik te zeggen "eventuele overstijging van het oude ethos".


[quote name='Sjorssnors][quote]Ik heb een eigen concept van onbewuste. Ik heb het bijvoorbeeld over "gedelegeerd worden" en "transitief bewustzijn" waar het tb gedelegeerd word door het voorbewuste' date=' je hebt bijvoorbeeld een persoon die na 20 jaar merkt dat zijn vrouw een rotzooi heeft thuis dit komt omdat zijn aandacht ergens anders op gefocussed was in dit geval en dus niet door het bewustzijn waargenomen is omdat het "dasein" niet op de betreffende momenten "zo gevormd is".[/quote']

Bedoel je hiermee dat 'bepaalde herkenningspunten' binnen een gedachtegang ook herkenningspunten binnen een andere gedachtegangen kunnen zijn, en deze andere gedachtegangen vervolgens worden geÔnpliceerd in de nieuwe ?[/quote]
Zie het bewuste als een niet bestaande kozijn waar een bestaande raam in past, de ramen die hier in passen nemen verschillende kleuren aan. Zij "kleuren" het bewustzijn. Transitief wil dan zeggen, temporeel bewustzijn(raam) dat telkens een nieuw raam ervoor in de plaats krijgt (met betreffende kleuring).

Wat bedoel ik dan met delegeren, nou een gedachte komt in het bewuste naar boven bij preselectie (delegatie). Neem een impressionist, deze tekent de "impressie" en gaat niet analytisch alles bestuderen. Hij schilderd "een moment" waar classici "momenten" schilderen.


[quote=Sjorssnors][quote]"De ander" in dit verhaal is ook het filosoferen waard. Wat zijn jou ideeen over "de ander"? Mijn ervaring gaat enigszins tegen mijn theorie in. Ik vraag mij echt af hoe De baby en de Moeder relatie gezien moet worden bijvoorbeeld.[/quote]

Ik zie 'anderen' als 'onderdeel van ervaringen'. Alle ervaringen zijn binnen het percipiŽren op ťťn-of-andere manier gerelateerd, en zo ook die met een sociaal en/of instinctief karakter. Een baby zal z'n ervaringen al hebben halverwege de zwangerschap van de moeder. 'Herkenning' zal dan doorslaggevend zijn voor de perceptie van latere waarnemingen, en latere waarnemingen gebruiken de eerdere percepties om nieuwe associaties tekunnen maken (cognitief). Een netwerk van onderbouwingen is dan onbewust alert op bepaalde kenmerken binnen het waarnemen. Ongetwijfeld omvat/ behartigt de moeder veel kenmerken.[/quote]

Ik noem het de dubbele destructie van het transcendente, namelijk je destrueerd eerst met het kantiaans transcendentale (zintuigen vormen het transcendente om) en dan vervolgens destrueer je het geen je onbewuste je verteld in een soort begrijpbaar jargon via een "oer motief".

[quote=Sjorssnors][quote]En wat is het verschil tussen instinct en intuitie volgens jou? Voor mij is het verschil dat de 1 rechtstreekse impact heeft op je doen "instinctief handelen" en de ander meer een vorm van "ingeving" is. Het prefrontaalkwab vergelijkt constant en zoekt voor patronen = intuitie. Moet ik het instinct in de driftzweren zoeken? Is het meer primitief? Lijkt me evident maar er blijven zoals je leest wel een aantal vragen over.[/quote]

De intuÔtie kan naar gelang iemand het zelf toelaat een 'constante raadgever' zijn, en het bewuste denken/ beredeneren minder invloed laten hebben. Deze mindere invloed van het bewuste denken bewerkstelligt een grotere (onbeperkte) alertheid, die waarnemingen onbewust herkent, en geen bewuste gedachtegangen meer behoeft (begrip). Ik zie inderdaad instincten daarbinnen als driften die meer basaal zijn (overlevingsmaatregelen).[/quote][/quote]aha.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures