Springen naar inhoud

The Amazing Holographic Universe


  • Log in om te kunnen reageren

#1

PNCO

    PNCO


  • >250 berichten
  • 657 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 april 2006 - 13:40

 
The Amazing Holographic Universe

By Michael Talbot

In 1982 a remarkable event took place. At the University of Paris a research team led by physicist Alain Aspect performed what may turn out to be one of the most important experiments of the 20th century. You did not hear about it on the evening news. In fact, unless you are in the habit of reading scientific journals you probably have never even heard Aspect's name, though there are some who believe his discovery may change the face of science.  
 
Aspect and his team discovered that under certain circumstances subatomic particles such as electrons are able to instantaneously communicate with each other regardless of the distance separating them. It doesn't matter whether they are 10 feet or 10 billion miles apart.  
 
Somehow each particle always seems to know what the other is doing. The problem with this feat is that it violates Einstein's long-held tenet that no communication can travel faster than the speed of light. Since traveling faster than the speed of light is tantamount to breaking the time barrier, this daunting prospect has caused some physicists to try to come up with elaborate ways to explain away Aspect's findings. But it has inspired others to offer even more radical explanations.  
 
University of London physicist David Bohm, for example, believes Aspect's findings imply that objective reality does not exist, that despite its apparent solidity the universe is at heart a phantasm, a gigantic and splendidly detailed hologram.  
 
To understand why Bohm makes this startling assertion, one must first understand a little about holograms. A hologram is a three- dimensional photograph made with the aid of a laser.  
 
To make a hologram, the object to be photographed is first bathed in the light of a laser beam. Then a second laser beam is bounced off the reflected light of the first and the resulting interference pattern (the area where the two laser beams commingle) is captured on film.  
 
When the film is developed, it looks like a meaningless swirl of light and dark lines. But as soon as the developed film is illuminated by another laser beam, a three-dimensional image of the original object appears.  
 
The three-dimensionality of such images is not the only remarkable characteristic of holograms. If a hologram of a rose is cut in half and then illuminated by a laser, each half will still be found to contain the entire image of the rose.  
 
Indeed, even if the halves are divided again, each snippet of film will always be found to contain a smaller but intact version of the original image. Unlike normal photographs, every part of a hologram contains all the information possessed by the whole.  
 
The "whole in every part" nature of a hologram provides us with an entirely new way of understanding organization and order. For most of its history, Western science has labored under the bias that the best way to understand a physical phenomenon, whether a frog or an atom, is to dissect it and study its respective parts.  
 
A hologram teaches us that some things in the universe may not lend themselves to this approach. If we try to take apart something constructed holographically, we will not get the pieces of which it is made, we will only get smaller wholes.  
 
This insight suggested to Bohm another way of understanding Aspect's discovery. Bohm believes the reason subatomic particles are able to remain in contact with one another regardless of the distance separating them is not because they are sending some sort of mysterious signal back and forth, but because their separateness is an illusion. He argues that at some deeper level of reality such particles are not individual entities, but are actually extensions of the same fundamental something.  
 
To enable people to better visualize what he means, Bohm offers the following illustration.  
 
Imagine an aquarium containing a fish. Imagine also that you are unable to see the aquarium directly and your knowledge about it and what it contains comes from two television cameras, one directed at the aquarium's front and the other directed at its side.  
 
As you stare at the two television monitors, you might assume that the fish on each of the screens are separate entities. After all, because the cameras are set at different angles, each of the images will be slightly different. But as you continue to watch the two fish, you will eventually become aware that there is a certain relationship between them.  
 
When one turns, the other also makes a slightly different but corresponding turn; when one faces the front, the other always faces toward the side. If you remain unaware of the full scope of the situation, you might even conclude that the fish must be instantaneously communicating with one another, but this is clearly not the case.  
 
This, says Bohm, is precisely what is going on between the subatomic particles in Aspect's experiment.  
 
According to Bohm, the apparent faster-than-light connection between subatomic particles is really telling us that there is a deeper level of reality we are not privy to, a more complex dimension beyond our own that is analogous to the aquarium. And, he adds, we view objects such as subatomic particles as separate from one another because we are seeing only a portion of their reality.  
 
Such particles are not separate "parts", but facets of a deeper and more underlying unity that is ultimately as holographic and indivisible as the previously mentioned rose. And since everything in physical reality is comprised of these "eidolons", the universe is itself a projection, a hologram.  
 
In addition to its phantomlike nature, such a universe would possess other rather startling features. If the apparent separateness of subatomic particles is illusory, it means that at a deeper level of reality all things in the universe are infinitely interconnected.  
 
The electrons in a carbon atom in the human brain are connected to the subatomic particles that comprise every salmon that swims, every heart that beats, and every star that shimmers in the sky.  
 
Everything interpenetrates everything, and although human nature may seek to categorize and pigeonhole and subdivide, the various phenomena of the universe, all apportionments are of necessity artificial and all of nature is ultimately a seamless web.  
 
In a holographic universe, even time and space could no longer be viewed as fundamentals. Because concepts such as location break down in a universe in which nothing is truly separate from anything else, time and three-dimensional space, like the images of the fish on the TV monitors, would also have to be viewed as projections of this deeper order.  
 
At its deeper level reality is a sort of superhologram in which the past, present, and future all exist simultaneously. This suggests that given the proper tools it might even be possible to someday reach into the superholographic level of reality and pluck out scenes from the long-forgotten past.  
 
What else the superhologram contains is an open-ended question. Allowing, for the sake of argument, that the superhologram is the matrix that has given birth to everything in our universe, at the very least it contains every subatomic particle that has been or will be -- every configuration of matter and energy that is possible, from snowflakes to quasars, from bluü whales to gamma rays. It must be seen as a sort of cosmic storehouse of "All That Is."  
 
Although Bohm concedes that we have no way of knowing what else might lie hidden in the superhologram, he does venture to say that we have no reason to assume it does not contain more. Or as he puts it, perhaps the superholographic level of reality is a "mere stage" beyond which lies "an infinity of further development".  
 
Bohm is not the only researcher who has found evidence that the universe is a hologram. Working independently in the field of brain research, Standford neurophysiologist Karl Pribram has also become persuaded of the holographic nature of reality.  
 
Pribram was drawn to the holographic model by the puzzle of how and where memories are stored in the brain. For decades numerous studies have shown that rather than being confined to a specific location, memories are dispersed throughout the brain.  
 
In a series of landmark experiments in the 1920s, brain scientist Karl Lashley found that no matter what portion of a rat's brain he removed he was unable to eradicate its memory of how to perform complex tasks it had learned prior to surgery. The only problem was that no one was able to come up with a mechanism that might explain this curious "whole in every part" nature of memory storage.  
 
Then in the 1960s Pribram encountered the concept of holography and realized he had found the explanation brain scientists had been looking for. Pribram believes memories are encoded not in neurons, or small groupings of neurons, but in patterns of nerve impulses that crisscross the entire brain in the same way that patterns of laser light interference crisscross the entire area of a piece of film containing a holographic image. In other words, Pribram believes the brain is itself a hologram.  
 
Pribram's theory also explains how the human brain can store so many memories in so little space. It has been estimated that the human brain has the capacity to memorize something on the order of 10 billion bits of information during the average human lifetime (or roughly the same amount of information contained in five sets of the Encyclopaedia Britannica).  
 
Similarly, it has been discovered that in addition to their other capabilities, holograms possess an astounding capacity for information storage--simply by changing the angle at which the two lasers strike a piece of photographic film, it is possible to record many different images on the same surface. It has been demonstrated that one cubic centimeter of film can hold as many as 10 billion bits of information.  
 
Our uncanny ability to quickly retrieve whatever information we need from the enormous store of our memories becomes more understandable if the brain functions according to holographic principles. If a friend asks you to tell him what comes to mind when he says the word "zebra", you do not have to clumsily sort back through ome gigantic and cerebral alphabetic file to arrive at an answer. Instead, associations like "striped", "horselike", and "animal native to Africa" all pop into your head instantly.  
 
Indeed, one of the most amazing things about the human thinking process is that every piece of information seems instantly cross- correlated with every other piece of information--another feature intrinsic to the hologram. Because every portion of a hologram is infinitely interconnected with evey other portion, it is perhaps nature's supreme example of a cross-correlated system.  
 
The storage of memory is not the only neurophysiological puzzle that becomes more tractable in light of Pribram's holographic model of the brain. Another is how the brain is able to translate the avalanche of frequencies it receives via the senses (light frequencies, sound frequencies, and so on) into the concrete world of our perceptions. Encoding and decoding frequencies is precisely what a hologram does best. Just as a hologram functions as a sort of lens, a translating device able to convert an apparently meaningless blur of frequencies into a coherent image, Pribram believes the brain also comprises a lens and uses holographic principles to mathematically convert the frequencies it receives through the senses into the inner world of our perceptions.  
 
An impressive body of evidence suggests that the brain uses holographic principles to perform its operations. Pribram's theory, in fact, has gained increasing support among neurophysiologists.  
 
Argentinian-Italian researcher Hugo Zucarelli recently extended the holographic model into the world of acoustic phenomena. Puzzled by the fact that humans can locate the source of sounds without moving their heads, even if they only possess hearing in one ear, Zucarelli discovered that holographic principles can explain this ability.  
 
Zucarelli has also developed the technology of holophonic sound, a recording technique able to reproduce acoustic situations with an almost uncanny realism.  
 
Pribram's belief that our brains mathematically construct "hard" reality by relying on input from a frequency domain has also received a good deal of experimental support.  
 
It has been found that each of our senses is sensitive to a much broader range of frequencies than was previously suspected.  
 
Researchers have discovered, for instance, that our visual systems are sensitive to sound frequencies, that our sense of smell is in part dependent on what are now called "osmic frequencies", and that even the cells in our bodies are sensitive to a broad range of frequencies. Such findings suggest that it is only in the holographic domain of consciousness that such frequencies are sorted out and divided up into conventional perceptions.  
 
But the most mind-boggling aspect of Pribram's holographic model of the brain is what happens when it is put together with Bohm's theory. For if the concreteness of the world is but a secondary reality and what is "there" is actually a holographic blur of frequencies, and if the brain is also a hologram and only selects some of the frequencies out of this blur and mathematically transforms them into sensory perceptions, what becomes of objective reality?  
 
Put quite simply, it ceases to exist. As the religions of the East have long upheld, the material world is Maya, an illusion, and although we may think we are physical beings moving through a physical world, this too is an illusion.  
 
We are really "receivers" floating through a kaleidoscopic sea of frequency, and what we extract from this sea and transmogrify into physical reality is but one channel from many extracted out of the superhologram.  
 
This striking new picture of reality, the synthesis of Bohm and Pribram's views, has come to be called the holographic paradigm, and although many scientists have greeted it with skepticism, it has galvanized others. A small but growing group of researchers believe it may be the most accurate model of reality science has arrived at thus far. More than that, some believe it may solve some mysteries that have never before been explainable by science and even establish the paranormal as a part of nature.  
 
Numerous researchers, including Bohm and Pribram, have noted that many para-psychological phenomena become much more understandable in terms of the holographic paradigm.  
 
In a universe in which individual brains are actually indivisible portions of the greater hologram and everything is infinitely interconnected, telepathy may merely be the accessing of the holographic level.  
 
It is obviously much easier to understand how information can travel from the mind of individual 'A' to that of individual 'B' at a far distance point and helps to understand a number of unsolved puzzles in psychology. In particular, Grof feels the holographic paradigm offers a model for understanding many of the baffling phenomena experienced by individuals during altered states of consciousness.  
 
 
Creation - Holographic Universe - 2  
 
In the 1950s, while conducting research into the beliefs of LSD as a psychotherapeutic tool, Grof had one female patient who suddenly became convinced she had assumed the identity of a female of a species of prehistoric reptile. During the course of her hallucination, she not only gave a richly detailed description of what it felt like to be encapsuled in such a form, but noted that the portion of the male of the species's anatomy was a patch of colored scales on the side of its head.  
 
What was startling to Grof was that although the woman had no prior knowledge about such things, a conversation with a zoologist later confirmed that in certain species of reptiles colored areas on the head do indeed play an important role as triggers of sexual arousal.  
 
The woman's experience was not unique. During the course of his research, Grof encountered examples of patients regressing and identifying with virtually every species on the evolutionary tree (research findings which helped influence the man-into-ape scene in the movie Altered States). Moreover, he found that such experiences frequently contained obscure zoological details which turned out to be accurate.  
 
Regressions into the animal kingdom were not the only puzzling psychological phenomena Grof encountered. He also had patients who appeared to tap into some sort of collective or racial unconscious. Individuals with little or no education suddenly gave detailed descriptions of Zoroastrian funerary practices and scenes from Hindu mythology. In other categories of experience, individuals gave persuasive accounts of out-of-body journeys, of precognitive glimpses of the future, of regressions into apparent past-life incarnations.  
 
In later research, Grof found the same range of phenomena manifested in therapy sessions which did not involve the use of drugs. Because the common element in such experiences appeared to be the transcending of an individual's consciousness beyond the usual boundaries of ego and/or limitations of space and time, Grof called such manifestations "transpersonal experiences", and in the late '60s he helped found a branch of psychology called "transpersonal psychology" devoted entirely to their study.  
 
Although Grof's newly founded Association of Transpersonal Psychology garnered a rapidly growing group of like-minded professionals and has become a respected branch of psychology, for years neither Grof or any of his colleagues were able to offer a mechanism for explaining the bizarre psychological phenomena they were witnessing. But that has changed with the advent of the holographic paradigm.  
 
As Grof recently noted, if the mind is actually part of a continuum, a labyrinth that is connected not only to every other mind that exists or has existed, but to every atom, organism, and region in the vastness of space and time itself, the fact that it is able to occasionally make forays into the labyrinth and have transpersonal experiences no longer seems so strange.  
 
The holographic prardigm also has implications for so-called hard sciences like biology. Keith Floyd, a psychologist at Virginia Intermont College, has pointed out that if the concreteness of reality is but a holographic illusion, it would no longer be true to say the brain produces consciousness. Rather, it is consciousness that creates the appearance of the brain -- as well as the body and everything else around us we interpret as physical.  
 
Such a turnabout in the way we view biological structures has caused researchers to point out that medicine and our understanding of the healing process could also be transformed by the holographic paradigm. If the apparent physical structure of the body is but a holographic projection of consciousness, it becomes clear that each of us is much more responsible for our health than current medical wisdom allows. What we now view as miraculous remissions of disease may actually be due to changes in consciousness which in turn effect changes in the hologram of the body.  
 
Similarly, controversial new healing techniques such as visualization may work so well because in the holographic domain of thought images are ultimately as real as "reality".  
 
Even visions and experiences involving "non-ordinary" reality become explainable under the holographic paradigm. In his book "Gifts of Unknown Things," biologist Lyall Watson discribes his encounter with an Indonesian shaman woman who, by performing a ritual dance, was able to make an entire grove of trees instantly vanish into thin air. Watson relates that as he and another astonished onlooker continued to watch the woman, she caused the trees to reappear, then "click" off again and on again several times in succession.  
 
Although current scientific understanding is incapable of explaining such events, experiences like this become more tenable if "hard" reality is only a holographic projection.  
 
Perhaps we agree on what is "there" or "not there" because what we call consensus reality is formulated and ratified at the level of the human unconscious at which all minds are infinitely interconnected.  
 
If this is true, it is the most profound implication of the holographic paradigm of all, for it means that experiences such as Watson's are not commonplace only because we have not programmed our minds with the beliefs that would make them so. In a holographic universe there are no limits to the extent to which we can alter the fabric of reality.  
 
What we perceive as reality is only a canvas waiting for us to draw upon it any picture we want. Anything is possible, from bending spoons with the power of the mind to the phantasmagoric events experienced by Castaneda during his encounters with the Yaqui brujo don Juan, for magic is our birthright, no more or less miraculous than our ability to compute the reality we want when we are in our dreams.  
 
Indeed, even our most fundamental notions about reality become suspect, for in a holographic universe, as Pribram has pointed out, even random events would have to be seen as based on holographic principles and therefore determined. Synchronicities or meaningful coincidences suddenly makes sense, and everything in reality would have to be seen as a metaphor, for even the most haphazard events would express some underlying symmetry.  
 
Whether Bohm and Pribram's holographic paradigm becomes accepted in science or dies an ignoble death remains to be seen, but it is safe to say that it has already had an influence on the thinking of many scientists. And even if it is found that the holographic model does not provide the best explanation for the instantaneous communications that seem to be passing back and forth between subatomic particles, at the very least, as noted by Basil Hiley, a physicist at Birbeck College in London, Aspect's findings "indicate that we must be prepared to consider radically new views of reality".  
 
http://www.crystalin...olographic.html


Sorry voor de enigzins lange text, maar ik vind het een zeer mooi idee.

Ikzelf zie dit idee wel zitten, temeer ik nooit echt tevreden kon zijn met de tot dan toe geldende wetenschappelijke verklaringen. Ik had een gevoel van leegte, ook omdat ik het lang niet altijd snapte :+ Maar in ieder geval zorgt dit voor nieuwe mogelijkheden qua denken en daar gaat het mij voornamelijk om: breder en meer open denken.. Let's get our minds open peeps :roll:
Om de waarheid te vinden, ga je voor jezelf op zoek. Naar jezelf. In jezelf.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

PNCO

    PNCO


  • >250 berichten
  • 657 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 april 2006 - 13:42

Nederlandse Samenvatting:
Het Fantastische Holografische Universum

Dit inzicht heeft Bohm het idée gegeven dat de ontdekking van Aspect ook anders kan worden benaderd. Bohm gelooft dat de reden, dat subatomische deeltjes in staat zijn om in contact te staan met andere deeltjes ongeacht de afstand, niet zo zeer gaat om een mysterieus signaal dat vooruit en terug gaat, maar omdat de afscheiding slechts een illusie is. Hij denkt, dat op een bepaald dieper niveau van realiteit zulke deeltjes geen individuele entiteiten zijn, maar juist extensies van hetzelfde ‘fundamentele iets’.

Volgens Bohm is de ogenschijnlijke sneller-dan-licht connectie tussen subatomische deeltjes niets anders dan een aanwijzing, dat er een diepere realiteit is – welke wij niet kunnen bevatten. Deze connectie is een aanwijzing voor een meer complexe dimensie. Wij denken dat objecten zoals subatomische deeltjes afgescheiden zijn van elkaar, omdat we slechts een deel van hun realiteit zien.

Zulke deeltjes zijn geen afgescheiden ‘deel’, maar facetten van een diepere verbonden eenheid, welke uiteindelijk holografisch is en onzichtbaar. En sinds alles in de fysieke realiteit is opgebouwd uit deze ‘eidolons’, is het universum zelf een projectie, een hologram.

In de jaren ’60 kwam Pribram het concept van holografie tegen en besefte dat hij de uitleg had gevonden waar hersenwetenschappers naar op zoek waren. Pribram gelooft dat herinneringen niet geëncodeerd zijn in neuronen, of in enkele kleine groeperingen van neuronen, maar in een patroon van pulsen uit de zenuwen die kriskras door de gehele hersenen lopen. Dit, op dezelfde manier als de patronen van laser licht welke kriskras over het gehele gebied van een stukje film met een holografische afbeelding geschenen worden. Pribram gelooft dan ook, dat onze hersenen zelf een hologram zijn.

De opslag van herinneringen is niet alleen een neurofysiologische puzzel, die meer handelbaar worden als we ze in het licht van Pribram’s holografische model van de hersenen plaatsen. Nog een punt is hoe de capaciteit van de hersenen werkt: de overvloed aan frequenties die het ontvangt via de zintuigen (lichtfrequenties, geluidsfrequenties, enz) en hoe deze de informatie in de concrete wereld van onze percepties vertaald wordt. Het coderen en decoderen van frequenties is precies wat het hologram het beste doet. Net zoals een hologram als een soort lens werkt, een vertaalmachine in staat om een ogenschijnlijk onbeduidende blur van frequenties om te zetten in een samenhangend plaatje. Pribram gelooft dat de hersenen bestaan uit een lens en dat de hersenen de holografische principes gebruiken om de frequenties welke het ontvangt via de zintuigen wiskundig om te zetten in de innerlijke wereld van onze percepties.

Maar het wordt pas echt interessant wanneer we het holografische model van de hersenen van Pribram combineren met de theorie van Bohm. De concreetheid van de wereld is slechts een secundaire realiteit en wat er werkelijk is, is een holografische blur van frequenties. En wanneer de hersenen ook slechts een deel van het hologram zijn en slechts enkele frequenties uit de blur filteren en deze wiskundig transformeren in zintuigelijke percepties, wat blijft er dan over van de objectieve realiteit?

Om het simpel te zeggen, het houdt op te bestaan. Zoals de oosterse religies al langer zeiden, is de materiële wereld Maya, een illusie, en hoewel we denken dat we fysische wezens zijn die zich door een fysische wereld bewegen, is ook dit een illusie.

Het holografische paradigma heeft ook implicaties voor de zogenaamde exacte wetenschappen als biologie. Keith Floyd, een psycholoog van Virginia Intermont College, heeft beredeneerd, dat wanneer de concreetheid van de realiteit een holografische illusie is, het niet langer waar is om te zeggen dat de hersenen bewustzijn produceren. In plaats daarvan is het ons bewustzijn dat de verschijning van de hersenen creëert – net als het lichaam en alles wat wij als fysische werkelijkheid beschouwen.

Misschien kunnen we het eens worden over wat ‘hier’ of ‘niet hier’ is, omdat datgene wat we consensusrealiteit noemen, geformuleerd en beschreven wordt op het niveau van menselijk onbewustzijn, waarin alle geesten/zielen oneindig met elkaar verbonden zijn.

Wanneer dit waar is, is het de meest vergaande implicatie van het holografische paradigma, omdat dit betekent dat de experimenten van o.a. Watson niet alledaags zijn. Slechts omdat wij onze geest niet hebben geprogrammeerd met de benodigde ideëen om de resultaten van Watson als alledaags te kunnen zien. In een holografisch universum zijn er geen grenzen voor de mens gesteld aan de mogelijkheden om de onderliggende structuur van de realiteit te veranderen.

Wat wij waarnemen als realiteit, is slechts een stramien dat wacht op ons om elk beeld te creëren wat wij maar willen. Alles is mogelijk, van buigende lepels middels de kracht van de geest tot de surrealistche gebeurtenissen welke door Castaneda werden ervaren tijdens zijn ontmoetingen met de Yagui bruio don Juan, omdat magie ons geboorterecht is, niet meer of minder miraculeus dan onze mogelijkheid de realiteit samen te stellen hoe wij willen, wanneer we ons in onze dromen bevinden.

Zelfs onze meest fundamentale noties van realiteit worden twijfelachtig, omdat in een holografisch universum, zoals Pribram al stelde, zelfs willekeurige gebeurtenissen gebaseerd zijn op holografische principes en daardoor gedetermineerd. Synchroniciteiten of betekenisvolle toevalligheden worden opeens vanzelfsprekenheden en alles in de realiteit kan worden gezien als een metafoor, omdat zelfs tussen slordige acties een soort van onderliggende symmetrie aanwezig is.

En zelfs als blijkt dat het holografische model niet de beste verklaring geeft voor de spontane communicatie over en weer tussen subatomische deeltjes, mogen we op zijn minst concluderen, als gezegd door Basil Hiley, een fysisist van Birbeck College in Londen, dat “Aspect’s ontdekkingen er op wijzen dat wij klaar moeten staan om een radicaal nieuwe kijk op de realiteit aan te nemen”.
Om de waarheid te vinden, ga je voor jezelf op zoek. Naar jezelf. In jezelf.

#3

Assassinator

    Assassinator


  • >1k berichten
  • 4546 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 april 2006 - 15:45

als je het mij vraagt heeft deze gozer The Matrix teveel gezien :roll: dit is zo vaag en ongeloofwaardig, nee het is helemaal niks.
'The universe has a way of not caring about what you believe.'

- Robert Heinlein -

#4

PNCO

    PNCO


  • >250 berichten
  • 657 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 april 2006 - 17:11

als je het mij vraagt heeft deze gozer The Matrix teveel gezien :roll: dit is zo vaag en ongeloofwaardig, nee het is helemaal niks.


Dan is mijn vraag: heb je het wel gelezen? Want er wordt niet gepsproken van het ontstaan van de Matrix; echter wel van de implementaties er van. Dus wordt er gesteld dat de Matrix een idee is, niet zo zeer HET idee.. De Matrix is slechts een onderdeel hiervan..
Om de waarheid te vinden, ga je voor jezelf op zoek. Naar jezelf. In jezelf.

#5

Schwartz

    Schwartz


  • >250 berichten
  • 691 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 25 april 2006 - 17:19

Volgens de theorie van de universele wavefunction, ontstaan rond 1957, is de opslag van het 'hologram' een fluitje van een cent.
Dus zeer aannemelijk.

Ik gisteren de volgende paragrafen gelezen:
Dreaming Holographic Virtual and real Images,
Do lucid Dreams Model the Self,
Hoofstuk: The Dreaming universe:
The Dreambody and the Waking Dream,
Modelling Reality: The Waking Dream and the Dreambody,
Working with the waking Dream,
Patterns of the Unus Mundus,
Working with the Dreambody,
Getting the Big Dream,
en ook nog:
Lucid Experience and Temporal Discontinuities:
a parallel Worlds Theory.
gelezen uit het boek van Fred Alan Wolf een theoretische physicus met Ph.D.
Een computertaal is voor mensen, niet voor de computer.

#6

PNCO

    PNCO


  • >250 berichten
  • 657 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 april 2006 - 18:07

Volgens de theorie van de universele wavefunction, ontstaan rond 1957,  is de opslag van het 'hologram' een fluitje van een cent.
Dus zeer aannemelijk.

Ik gisteren de volgende paragrafen gelezen:
Dreaming Holographic Virtual and real Images,
Do lucid Dreams Model the Self,
Hoofstuk: The Dreaming universe:
The Dreambody and the Waking Dream,
Modelling Reality: The Waking Dream and the Dreambody,
Working with the waking Dream,
Patterns of the Unus Mundus,
Working with the Dreambody,
Getting the Big Dream,
en ook nog:
Lucid Experience and Temporal Discontinuities:
a parallel Worlds Theory.
gelezen uit het boek van Fred Alan Wolf een theoretische physicus met Ph.D.


Interessant! Heb je toevallig nog wat meer info over dit boek? Klinkt zeer interessant namelijk! 8)

Hoe zie jij verder het idee van een holografisch universum?
Om de waarheid te vinden, ga je voor jezelf op zoek. Naar jezelf. In jezelf.

#7

DePurpereWolf

    DePurpereWolf


  • >5k berichten
  • 9240 berichten
  • VIP

Geplaatst op 25 april 2006 - 18:18

Het is interessant dat in een theorie over een holografisch universum geheel zonder de uitleg van het natuurkundige fenomeen 'holografie' is. Kan iemand van de pro's mij uitleggen wat holografie is? (tip, zoek eerst op wikipedia/google)

#8

Hopper

    Hopper


  • >100 berichten
  • 134 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 april 2006 - 19:23

Om het simpel te zeggen, het houdt op te bestaan. Zoals de oosterse religies al langer zeiden, is de materiële wereld Maya, een illusie, en hoewel we denken dat we fysische wezens zijn die zich door een fysische wereld bewegen, is ook dit een illusie.


Wat je dus gewoon bedoelt is dit?
http://www.you-are-t..._dialogues.html

#9

CloudedHeaven

    CloudedHeaven


  • >100 berichten
  • 249 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 april 2006 - 19:43

off-topic:
PNCO, bedankt voor de nederlandse samenvatting, dat leest, imo, veel fijner :roll:

#10

Schwartz

    Schwartz


  • >250 berichten
  • 691 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 25 april 2006 - 19:53

Is uit het boek The dreaming Universe van Fred Alan Wolf.

Het gaat grofweg om het volgende:
er is een multiversum, alles wat bestaat, en daarin is een systeem van quantum-deeltjes bezig interacties te scheppen waardoor de zaak zich opdeelt met toeval.
Stel een geldstuk voor met kans kop of munt.
Als je deze in de quantum-wereld plaatst (in plaats van in een zak) en er is geen observer dan is deze geldstuk zowel kop EN munt.
Het neemt ALLE posities aan die het kan hebben.
Neemt men het geldstuk nu waar: (men treedt in interactie met het systeem geldstuk in quantum-wereld) dan stort zijn golffunctie in voor de observer en geldstuk waardoor de geldstuk nu kop c.q. munt is.
Aha het is een kop.
Helaas kan een andere observer in een ander universum ook een waarneming doen omtrent dezelfde posities.
het observeert mogelijkerwijs een munt. Aha een munt.
Volgens Hugh Everett zijn theorie kan er nooit een interactie meer zijn tussen de observer die munt zag en de observer die kop zag.
Memory speelt hierbij een rol: beide systemen hebben memory geschapen waardoor de observer de munt als munt blijft zien en de observer die kop zag kop blijft zien.
De 'wereld' is gesplitst, en daarmee het gehele universum voor de observer.

Nu komt mijn visie en die van Fred enzo:
Het holografische karakter van dit systeem is aanwezig daar de munt altijd op dezelfde plaats blijft.
Het heeft geen movement in space.
Maar omdat de observer de munt ook kan zien bewegen van systeem A naar systeem B en vice versa moet er iets zijn dat het muntstuk kopieert om zo movement te hebben van het geobserveerde.
Dus elk systeem heeft een uitspreiding van zichzelf over het multiversum.
Alles wat memory geeft zal ook weer verspreid worden naar alle kanten.
Dit betekent vanzelf dat de munt-observer systeem zich kopieert maar ook weer in interactie kan treden met de kop-observer.
Ook kan het terugslaan op het systeem zelf.
Doordat op elke plaats in de multiversum ruimte alles samenkomt met toeval en statistische werkingen kan men het zien als een hologram.
Op ieder element van de ruimte is een deel van de ruimte afgebeeld.
Dit systeem kan door 'THE BIG DREAMER' worden uitgelezen waardoor we EENWORDING bekomen met een stukje van het multiversum.
De AHA belevenis als we wakker worden.
Daar ons lichaam in hetzelfde schuitje verkeert, het is dus letterlijk een dreambody, kunnen we ook het gehele lichaam 'voelen'.
Onze hersenen, een lichaamsdeel, verkeert ook in hetzelfde schuitje, en dat resulteert ook dat wij dit lichaamsdeel ook kunnen 'voelen'.
De BIG DREAMER ervaart het lichaam, bekomt gedachten, en ervaart het.
Hij staat op in het multiversum om een path in de zee van nog niet waargenomen superposities te doorlopen.
Opdat het lichaam en de hersenen allengs zijn gekopieerd en gekopieerd in het systeem van multiversum doorloop de BIG DREAMER meer een path dat allang reeds is doorlopen en is uitgecalculeerd.
(wel zo handig)
Het is dus mogelijk met weinig kans om door een muur heen te lopen.
(niet zo handig)
Ik type nu deze zin maar dat is door mijn 'kopieen' allang al eens gedaan en zal dit ook blijven doen telkens weer.
Ik heb toenet bij het typen, doordat mijn BIG DREAMING functioneert, het alleen ervaren dat ik dit doet.
Voor diegene die dit leest kan het net zo goed een kopie van mij zijn geweest.
Die met dezelfde quantum posities fysisch functioneerde.
Het is misschien zelfs zo dat het gehele systeem 'wetenschapsforum' vanaf nu in miljarden maal biljoenen kopieen is gesplitst voor alle mogelijkheden.

En wat nu gebeurt beinvloed de superposities voor morgen en overmogen etc, en de superposities van gisteren en eergisteren etc.
Dus 'ik........nu........' wordt nu geboren en '....nu....ik' ga nu ook dood.
(elk puntje is een observatie die ik als 'the I' doe.
En momenteel is het NU voor mij.

Hopelijk is het zo een beetje begrijpelijk, is een grove samenvatting van wat ik heb geleerd van Fred en de rest met een beetje een eigen visie.
Een computertaal is voor mensen, niet voor de computer.

#11

PNCO

    PNCO


  • >250 berichten
  • 657 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 april 2006 - 20:01

Het is interessant dat in een theorie over een holografisch universum geheel zonder de uitleg van het natuurkundige fenomeen 'holografie' is. Kan iemand van de pro's mij uitleggen wat holografie is? (tip, zoek eerst op wikipedia/google)


Er is inderdaad al een topic (lopende?) over een holografische brein, hier de link.
Ik denk dat in dit topic wel een aantal bronnen te vinden zijn.

Hier trouwens van Wikipedia het 'Holografische principe'

Holographic principle

The holographic principle is a speculative conjecture about quantum gravity theories, proposed by Gerard 't Hooft and improved and promoted by Leonard Susskind, claiming that all of the information contained in a volume of space can be represented by a theory that lives in the boundary of that region. In other words, if you have a room then you can model all of the events within that room by creating a theory that only takes into account what happens in the walls of the room. The holographic principle also states that at most there is one degree of freedom (or 1 Boltzmann constant k unit of maximum entropy) for every four Planck area in that theory. This can be stated as the Bekenstein bound, .

Contents  
1 Reasons for the holographic principle  
2 Limit on information density  
3 See also  
4 References  
 
Reasons for the holographic principle
Given any finite, compact region of space (e.g. a sphere), this region will contain matter and energy within it. If this energy surpasses a critical density then the region collapses into a black hole.

A black hole is known theoretically to have an entropy [1] which is directly proportional to the surface area of its event horizon. Black holes are maximal entropy objects [2], so the entropy contained in a given region of space cannot be larger than the entropy of the largest black hole which can fit in that volume.

A black hole's event horizon encloses a volume, and more massive black holes have larger event horizons and enclose larger volumes. The most massive black hole that can fit in a given region is the one whose event horizon corresponds exactly to the boundary of the given region.

Greater mass entails greater entropy. Therefore the maximal limit of entropy for any ordinary region of space is directly proportional to the surface area of the region, not its volume. This is counter-intuitive to physicists because entropy is an extensive variable, being directly proportional to mass, which is proportional to volume (all else being equal, including the density of the mass).

If entropy of ordinary mass (not just black holes) is also proportional to area, then this implies that volume itself is somehow illusory: that mass occupies area, not volume, and so the universe is really a hologram which is isomorphic to the information "inscribed" on its boundaries [3].

Limit on information density
Entropy, if considered as information (see information entropy), can ultimately be measured in bits or nats. One bit is (ln 2) nats, and 1 nat corresponds to four Planck areas [3]. The total quantity of bits is related to the total degrees of freedom of matter/energy. The bits themselves would encode information about the states which that matter/energy are occupying.

In a given volume, there is an upper limit to the density of information about the whereabouts of all the particles which compose matter in that volume, suggesting that matter itself cannot be subdivided infinitely many times; rather there must be an ultimate level of fundamental particles, i.e. were a particle composed of sub-particles, then the degrees of freedom of the particle would be the product of all the degrees of freedom of its sub-particles; were these sub-particles themselves also divided into sub-sub-particles, and so on indefinitely, then the degrees of freedom of the original particle must be infinite, violating the maximal limit of entropy density. The holographic principle thus implies that the subdivisions must stop at some level, and that the fundamental particle is a bit (1 or 0) of information.

The most rigorous realization of the holographic principle is the correspondence by Juan Maldacena.



Om het simpel te zeggen, het houdt op te bestaan. Zoals de oosterse religies al langer zeiden, is de materiële wereld Maya, een illusie, en hoewel we denken dat we fysische wezens zijn die zich door een fysische wereld bewegen, is ook dit een illusie.

Dit is een beeld wat velen met jou zullen delen. Ik wil dit zelf echter ook ervaren. Daarom plaats ik dit soort ideeën ook binnen de wetenschap. Ik ben het opzich wel met deze gedachtengang eens, maar ik heb em nog niet ervaren. Dus kan ik over het Maya nog weinig stellen, behalve dat ik er een onderdeel van uit maak :P

Wat je dus gewoon bedoelt is dit?http://www.you-are-t..._dialogues.html

Tja.. maar ik wil juist de filosofisch/wetenschappelijke inhoud er achter verdiepen. Dat de mystiek er al langer mee bekend was, is me al bekend. Het gaat mij nu meer om de aanwezige aanwijzingen vanuit het "westerse denken"!

off-topic:
PNCO, bedankt voor de nederlandse samenvatting, dat leest, imo, veel fijner  :roll:

Graag gedaan natuurlijk. Op FOK! kreeg ik dezelfde 'kritiek' en ik ben natuurlijk ook niet de moeilijkste 8) En ik snap nu zelf de text ook een stuk beter.. Win-Win situaties genieten mijn voorkeur namelijk :P
Om de waarheid te vinden, ga je voor jezelf op zoek. Naar jezelf. In jezelf.

#12

PNCO

    PNCO


  • >250 berichten
  • 657 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 april 2006 - 20:06

[..]


Kan me er zeker wel in vinden. Echter wil ik ook de die-hard wetenschappers laten kennis maken met dit idee. Dus ook dat mensen jouw reactie binnen het juiste kader plaatsen, het kader van perceptie..

Verder vind ik het persoonlijk een goede inhoudelijke reactie, omdat ik vanuit mijn perceptie begrijp wat jij (denk ik) bedoelt. Daar het hier om percepties gaat, snap ik dat dit onvolledig is, maar dat is het leven voor mij ook :roll:
Om de waarheid te vinden, ga je voor jezelf op zoek. Naar jezelf. In jezelf.

#13

J.E.T

    J.E.T


  • >25 berichten
  • 36 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 26 april 2006 - 15:49

Ik kan me wel vinden in die theorie.

Vroeger had ik ook al zo'n idee.
Niet dat het lijkt op wat hierboven staat maar toch deel ik die gedachte gang.
- Wat als je "dood" gaat , je wakker wordt en je blijkt te hebben gedagdroomt tijdens een college. Wat dan?
- Wie zegt dat dat wat we waarnemen ook echt zo is? (empirisme-rationalisme)

#14

DePurpereWolf

    DePurpereWolf


  • >5k berichten
  • 9240 berichten
  • VIP

Geplaatst op 26 april 2006 - 16:19

Beste PNCO, in de link die je geeft naar het holografisch brein, en die van wikipedia staat niet uitgelegd wat holografie is. Ik denk toch dat het elementair voor mensen is die over een holografisch universum spreken dat ze weten wat holografie is. Dus dat 'windows certified' stickertje op je pc, of het MasterCard tekentje op je bankpas, waarom zien die er uit zoals ze er uit zien. Wat is het holografisch principe in het dagelijkse leven. Mischien is het goed dat je je daarin verdiept voordat je het woord holografie in de mond neemt.

#15

PNCO

    PNCO


  • >250 berichten
  • 657 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 26 april 2006 - 16:58

Beste PNCO, in de link die je geeft naar het holografisch brein, en die van wikipedia staat niet uitgelegd wat holografie is. Ik denk toch dat het elementair voor mensen is die over een holografisch universum spreken dat ze weten wat holografie is. Dus dat 'windows certified' stickertje op je pc, of het MasterCard tekentje op je bankpas, waarom zien die er uit zoals ze er uit zien. Wat is het holografisch principe in het dagelijkse leven. Mischien is het goed dat je je daarin verdiept voordat je het woord holografie in de mond neemt.


Ik ben het geheel met je eens, dat er met kennis van zaken dient te worden gesproken. Echter heb ik nog niet echt gegoogled op het onderwerp holografie, maar dit zal ik zo even doen..

Verder ben ik wel van mening dat je - ondanks een deel van de (basis)kennis - best kan filosoferen over dit soort onderwerpen. Maar ik zal even zoeken..
Om de waarheid te vinden, ga je voor jezelf op zoek. Naar jezelf. In jezelf.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures