Springen naar inhoud

Hoe overwin je je eigen EGO?


  • Dit onderwerp is gesloten Dit onderwerp is gesloten

#1

PNCO

    PNCO


  • >250 berichten
  • 657 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 15 mei 2006 - 23:05

Beste mensen,

Ik ben al weer een tijdje bezig met mijn eigen persoonlijke groei en ontwikkkeling. Vaak is deze ontwikkeling vrijwel louter positief geweest. Maar vandaag is er weer echt zo'n dag, waarvan je weet dat deze belangrijk is.. maar toch.. Ik kan het niet plaatsen. Door de vele boeken en texten die ik heb gelezen en alles wat ik daarover en daarbij bedacht heb - heb ik het complete plaatje van mezelf redelijk in mijn hoofd. En ik wil het gevecht aan met mijn EGO (wat ik even vertaal als 'je zelfzuchtige IK, welke egoistisch is ingesteld'), omdat ik weet dat al lang gekozen heb voor de weg naar/van/tot mijzelf.

Daarom ben ik wel benieuwd of er mensen zijn die hier ervaring mee hebben, daar ik nu al voel dat ik nog veel tegen ga komen. En ik ben niet zo zeker van mezelf - en eigenwijs - dat ik alles maar op me af laat komen. Niemand staat alleen en dat besef ik me nu ook terdege.

Ik wil verder komen en ik wil hier zo goed mogelijk uitkomen. Ik wil graag anderen helpen, maar op dit gebied ben ik degene die onzeker is, die hulp zoekt. Juist omdat ik besef dat dit een belangrijk proces zal zijn - zeker voor de komende tijd maar ook - voor de komende jaren.

Ik wil dat ik uiteindelijk uit kom bij mezelf en daarvoor moet het EGO wijken. Maar het EGO is slinks, volhardend en wil niet graag verliezen..

Daarom nogmaals de vraag:
Hoe win ik de strijd tegen mijn EGO?

alles is welkom, het was meer het van me af schrijven. Maar ik ben wel degelijk benieuwd naar jullie ervaring met dit!
Om de waarheid te vinden, ga je voor jezelf op zoek. Naar jezelf. In jezelf.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Maurijn

    Maurijn


  • 0 - 25 berichten
  • 23 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 15 mei 2006 - 23:20

Om van je ego af te komen zul je je eerst moeten bedenken waarom jij een ego hebt.
Dan afwegen of je echt vind dat je zonder ego door het leven wilt.(wat praktisch zowieso niet haalbaar is in deze maatschappij)
Ben je er nog steeds van overtuigt dat jij meer jezelf moet zijn dan moet je je eigen tekortkomingen onder ogen komen en je onzekerheden verklaren en hieraan werken. Onzekerheid en ego staat nog wel eens in verband namelijk.
Door je eigen normen,waarden, perceptie etc eerst eens op een rijtje te zetten en deze erkennen zul je je veelal genoeg onderscheiden van andere mensen en ben je dus een stuk meer jezelf. Denk dus eens diep na over wat voor mens jij bent en leef hierna de rest komt vanzelf.

1 ding: je omgeving reageert misschien niet zo positief wanneer jij ineens verandert. Dus denk goed na of het wel de moeite is aangezien iedereen wel enigzins een ego heeft.

#3

PNCO

    PNCO


  • >250 berichten
  • 657 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 15 mei 2006 - 23:32

Om van je ego af te komen zul je je eerst moeten bedenken waarom jij een ego hebt.  
Dan afwegen of je echt vind dat je zonder ego door het leven wilt.(wat praktisch zowieso niet haalbaar is in deze maatschappij)
Ben je er nog steeds van overtuigt dat jij meer jezelf moet zijn dan moet je je eigen tekortkomingen onder ogen komen en je onzekerheden verklaren en hieraan werken. Onzekerheid en ego staat nog wel eens in verband namelijk.
Door je eigen normen,waarden, perceptie etc eerst eens op een rijtje te zetten en deze erkennen zul je je veelal genoeg onderscheiden van andere mensen en ben je dus een stuk meer jezelf. Denk dus eens diep na over wat voor mens jij bent en leef hierna de rest komt vanzelf.

1 ding: je omgeving reageert misschien niet zo positief wanneer jij ineens verandert. Dus denk goed na of het wel de moeite is aangezien iedereen wel enigzins een ego heeft.


Thnx.. mooie tips, waar ik zeker wat mee kan (en ga doen!!) :roll:

Ik ben de laatste tijd zowiezo al veel bezig met mijn tekortkomingen en onzekerheid. Juist op momenten van wat ik maar even bewustzijn noem, kan ik deze heel makkelijk relativeren en wegwuiven als onbelangrijk voor het moment. Het gaat me er om, dat ik blijf ontwikkelen om op een gegeven moment continu die staat te bereiken. De omgeving van mij is mij gewend zoals ik ben, namelijk als vaag en zweverig. Maar het blijven gewoon goede vrienden, want we kunnen er gelukkig wel doorheen prikken bij elkaar.

Ik ben zelf heel positief ingesteld en daar wil ik aan blijven werken. Dus ik ben niet bang dat dit slecht zal vallen bij de omgeving. Ze zullen eerder moeten wennen aan hoe ik ben, dan dat ze zich aangevallen voelen. Ik probeer iedereen zo veel mogelijk in zijn/haar waarde te laten en dat lukt ook steeds beter. Steeds vaker kan ik mezelf in een situatie laten gaan, zodat ik geen behoefte voel de ander tegen te werken.
een voorbeeldje: Vriend was laatst op bezoek en ik besefte dat het voor mij veel beter zou werken, als ik gewoon luisterde naar wat hij zei en vroeg en daardoor heb ik zonder negatieve gevoelens en zonder twijfel een goede avond met hem gehad en heb ik hem op een heel simpele manier op zijn gemak kunnen stellen en hem thuis te laten voelen.

En tenslotte: ik ben me heel erg goed bewust van het feit dat iedereen een bepaalde hoeveelheid/een bepaalde soort ego heeft. Juist dat is mijn drive om verder te zoeken naar mijn manier om me van het ego af te werken.

Het is een belangrijk onderdeel van mezelf (ego), maar te vaak merk ik nog dat mijn ego de overhand neemt en mij leidt, ipv dat ik het ego stuur. Ik ben op zoek naar ideeŽn die mij helpen te beseffen dat ik degene ben die de leiding heeft en niet dat ik momenten heb, dat ik mij volledig laat sturen door het ego en allerlei dingen doe, waar ik later spijt van heb..

En natuurlijk win ik de strijd, door te stoppen met strijden. Maar ik wil het eerst wel begrijpen, omdat ik denk dat dit heel handige kennis is om in huis te hebben en dus om deze kennis te kunnen delen - wanneer iemand hier om vraagt..
Om de waarheid te vinden, ga je voor jezelf op zoek. Naar jezelf. In jezelf.

#4

jeroentje

    jeroentje


  • >250 berichten
  • 352 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 15 mei 2006 - 23:41

Daarom nogmaals de vraag:
Hoe win ik de strijd tegen mijn EGO?

alles is welkom, het was meer het van me af schrijven. Maar ik ben wel degelijk benieuwd naar jullie ervaring met dit!


Niet, omdat het ego een onderdeel van jezelf is.

Een paar jaar gelden had ik ook de gedachte dat ik mijn ego moest afbreken. Toen ik daar mee bezig was, realiseerde ik me dat ik eigenlijk mezelf aan het afbreken was. Je ego heb je nodig, je moet 'm alleen verkennen. Of eigenlijk, je moet jezelf leren kennen.
In de onwetendheid kan men volmaakt gelukkig zijn.
Ward Ruyslinck

#5

jeroentje

    jeroentje


  • >250 berichten
  • 352 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 15 mei 2006 - 23:44

Door je eigen normen,waarden, perceptie etc eerst eens op een rijtje te zetten en deze erkennen zul je je veelal genoeg onderscheiden van andere mensen en ben je dus een stuk meer jezelf. Denk dus eens diep na over wat voor mens jij bent en leef hierna de rest komt vanzelf.


Volgens mij kun je niet niet-jezelf zijn. Alles wat je doet, komt uit jezelf. Als iemand iets stoms doet en tegen me zegt:"sorry, ik was mezelf niet". Dan zeg ik altijd: "wie was je dan?"
In de onwetendheid kan men volmaakt gelukkig zijn.
Ward Ruyslinck

#6

Veertje

    Veertje


  • >5k berichten
  • 6713 berichten
  • VIP

Geplaatst op 16 mei 2006 - 10:02

Voordat mensen zich afvragen waarom ik (in mijn rol als moderator) deze topic laat staan, al is hij natuurlijk heel persoonlijk: ik denk dat het niet opzij kunnen zetten van die egoÔstische gevoelens die het ons onmogelijk of moeilijk maken om objectief te blijven de basis zijn van veel communicatieproblemen. En omdat hier geen psychologisch/medisch advies wordt gevraagd volgens mij, voor een psychologisch of medisch probleem, denk ik dat deze topic best tot een algemene, interessante discussie zou kunnen leiden. Daarbij heb ik de hoop dat de deskundigen onder ons daar ook hun steentje aan bij willen dragen en wellicht een meer wetenschappelijke insteek kunnen geven.

Jeroen's stelling:

Je ego heb je nodig, je moet 'm alleen verkennen. Of eigenlijk, je moet jezelf leren kennen.

is wat kort door de bocht, maar ik begrijp het wel denk ik. In alle gevallen waarbij je mensen op een voor hen adequate, respectvolle = objectieve wilt bejegenen is het belangrijk dat je eerst jezelf accepteert. Hoe kun je anderen accepteren in hun menszijn, hun manier van functioneren, als je de lat te hoog legt voor jezelf? Als je jezelf, zoals Jeroentje zegt, kent en weet wanneer "persoonlijke" beslommeringen onterecht op de voorgrond gaan staan, kun je jezelf gaan sturen.

Waarbij je moet accepteren dat die persoonlijke beslommeringen niet "slecht" zijn, maar meer "natuurlijk" zijn, een vorm van zelfbehoud zo je wilt. Het is dan aan jou om te bepalen of die gevoelde noodzaak tot zelfbehoud in sommige situaties terecht is of niet. Of daar redelijke overwegingen aan ten grondslag liggen of dat het meer een reactie is op grond van een persoonlijke situatie/verleden die voor je communicatie met anderen op dat moment eigenlijk niet ter zake doet, maar die "ongewild" wel de kop opsteekt en in die communicatie de overhand dreigt te nemen.

Zoals met alles is het niet meer en niet minder dan een analyse op grond waarvan je conclusies kunt trekken en jezelf naar behoren kunt "aanpakken" om je reacties naar anderen toe zo gericht mogelijk te sturen.
Soms is dat niet makkelijk. In jouw voorbeeld: het is goed om alleen maar te luisteren als je het gevoel hebt dat dat is wat iemand wil. Je eigen mening over de zaak is in dat geval voor dat persoon niet belangrijk. Maar het is wel belangrijk dat je je realiseert dat je eigen mening wel degelijk iets betekent. Misschien niet voor dat persoon, op dat moment, maar voor jezelf (en wellicht anderen) wel.
Je kunt jezelf dus best tijdelijk wegcijferen, ten behoeve van een ander, maar dat betekent niet dat hetgeen jij denkt onbelangrijk is alleen maar omdat die ander er op dat moment geen waarde aan hecht.
Een ander in zijn waarde laten terwijl je je eigenwaarde niet verliest is volgens mij, voor ons mensen, niet makkelijk maar wel noodzakelijk en zou wel eens de sleutel kunnen zijn tot het oplossen van veel problemen (in de wereld, de maatschappij, ons persoonlijke leventje).
Is dat wat ten grondslag ligt aan je wens om je ego opzij te zetten? Een beter begrip van anderen, een betere communicatie, en daarbij de wens om goed te doen, de wens van de ander, of het grotere doel, te dienen? Dat doel, klein- of grootschalig, is denk ik iets dat je moet kunnen zien, en zo je dat kunt, is dat doel bepalend voor de mate waarin je jezelf, ten dienste van het doel, wegcijfert of niet. Heb je zelf het idee, nee ben je er zeker van dat je zelf een insteek hebt die het doel alleen maar ten goede komt en wellicht ervoor zal zorgen dat dat doel bereikt wordt, dan moet je niet schromen je eigen bijdrage door te drukken. Iemand die zich namelijk afvraagt of zijn/haar ego niet teveel de overhand neemt is volgens mij heel goed in staat om een afgewogen beslissing te nemen of zijn/haar bijdrage van belang zou kunnen zijn of niet. IMHO.
I am not young enough to know everything - Oscar Wilde

#7

Rogier

    Rogier


  • >5k berichten
  • 5679 berichten
  • VIP

Geplaatst op 16 mei 2006 - 10:13

Volgens mij is het ego-gevoel een noodzakelijke vergissing om tot het inzicht te komen dat er geen ego bestaat.

PNCO, wat versta je zelf onder je ego? En waarin verschilt het van "jou"? (aangezien je zegt: "ik ga de strijd aan met mijn ego")
In theory, there's no difference between theory and practice. In practice, there is.

#8

1207

    1207


  • >250 berichten
  • 991 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 16 mei 2006 - 10:25

in hoever zou een mens maar over 1 "ego" beschikken?
"weten wat je wil" is toch iets anders dan "weten wat je kunt"

al lijkt hetgeen de topicstarter bedoelt eerder een vorm van zelfaanvaarding

#9

Ger

    Ger


  • >5k berichten
  • 16444 berichten
  • Technicus

Geplaatst op 16 mei 2006 - 10:52

Het is goed om over je eigen gedrag en bijbehorende motieven na te denken. Vechten tegen jezelf lijkt me echter een onmogelijke bezigheid. Je bent dan eerder bezig een afweging te maken over wat jij denkt dat goed is, en over de gevolgen van mogelijk toekomstig of reeds vertoond gedrag.

Dit nadenken lijkt mij een gezonde bezigheid. Je leert jezelf er door kennen. En door na te denken over je gedrag kun je tot inzicht komen. Hierdoor vergroot je je zelfkennis en kun je je gedrag aanpassen. Als dit is wat je bedoelt met je ego overwinnen, raad ik je aan hier lekker mee door te gaan.

Maar jij (PNCO) maakt onderscheid tussen jezelf en je ego. Dit lijkt mij onmogelijk. Jij bent zelf je ego. Bedoel je misschien dat je bij je gedrag je persoonlijke behoeften zwaarder laat wegen dan de behoeften van anderen, en dat je je daardoor soms egoÔstisch voelt?
"Knowledge speaks, but wisdom listens."
- Jimi Hendrix -

#10

PNCO

    PNCO


  • >250 berichten
  • 657 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 16 mei 2006 - 13:37

Rogier schreef: PNCO, wat versta je zelf onder je ego? En waarin verschilt het van "jou"? (aangezien je zegt: "ik ga de strijd aan met mijn ego")
Misschien wat verkeerd omschreven. Ik wil diegene zijn die boven het ego staat;ik wil me niet weer laten verleiden tot het lagere niveau van de ego. Ik ben me wat dat betreft allang bewust van wat mijn ego inhoudt, wat het doet en laat.. maar ik kan het voor mijn gevoel nog onvoldoende sturen. En dat is 'de strijd'

1207 schreef: al lijkt hetgeen de topicstarter bedoelt eerder een vorm van zelfaanvaarding
Jupz.. en daarbij een plaats kunnen geven aan het ego binnen het geheel. Ik weet wie ik kan zijn; echter laat ik me nog te vaak hier van afleiden.

Ger schreef: Maar jij (PNCO) maakt onderscheid tussen jezelf en je ego. Dit lijkt mij onmogelijk. Jij bent zelf je ego. Bedoel je misschien dat je bij je gedrag je persoonlijke behoeften zwaarder laat wegen dan de behoeften van anderen, en dat je je daardoor soms egoÔstisch voelt?
Zoals ik ook al bij Rogier zei, ben ik meer op zoek naar een balans tussen het ego en het bewustzijn - in de vorm van intuitie. Ik weet al wel dat het kan, heb het al een aantal keer ervaren, maar ik kan nog geen methode vinden om geheel in vrijheid mijn ego met rust te laten indien nodig..


En Veertje mooie reacties! thnx! 8)
Om de waarheid te vinden, ga je voor jezelf op zoek. Naar jezelf. In jezelf.

#11

Ger

    Ger


  • >5k berichten
  • 16444 berichten
  • Technicus

Geplaatst op 16 mei 2006 - 13:44

Hmm.. Het is mij nu nog steeds niet helemaal duidelijk wat je nu met ego bedoelt. Ego in de gebruikelijke zin van het woord refereert aan jezelf, je eigen belangen. Bedoel jij dat ook, of bedoel je wat anders?
"Knowledge speaks, but wisdom listens."
- Jimi Hendrix -

#12

jeroentje

    jeroentje


  • >250 berichten
  • 352 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 16 mei 2006 - 15:42

Jeroen's stelling:  

Je ego heb je nodig, je moet 'm alleen verkennen. Of eigenlijk, je moet jezelf leren kennen.

is wat kort door de bocht, maar ik begrijp het wel denk ik. In alle gevallen waarbij je mensen op een voor hen adequate, respectvolle = objectieve wilt bejegenen is het belangrijk dat je eerst jezelf accepteert. Hoe kun je anderen accepteren in hun menszijn, hun manier van functioneren, als je de lat te hoog legt voor jezelf? Als je jezelf, zoals Jeroentje zegt, kent en weet wanneer "persoonlijke" beslommeringen onterecht op de voorgrond gaan staan, kun je jezelf gaan sturen.


Jazeker, als je je eigen tekortkomingen ziet, zie je bij een ander ook en kun je er meer begrip voor opbrengen. Je bekijkt de wereld toch vanuit je eigen referentiekader. Als dat kader groter wordt, leer en groei je in het mens-zijn, vind ik.

Waarbij je moet accepteren dat die persoonlijke beslommeringen niet "slecht" zijn, maar meer "natuurlijk" zijn, een vorm van zelfbehoud zo je wilt. Het is dan aan jou om te bepalen of die gevoelde noodzaak tot zelfbehoud in sommige situaties terecht is of niet. Of daar redelijke overwegingen aan ten grondslag liggen of dat het meer een reactie is op grond van een persoonlijke situatie/verleden die voor je communicatie met anderen op dat moment eigenlijk niet ter zake doet, maar die "ongewild" wel de kop opsteekt en in die communicatie de overhand dreigt te nemen.


Of om het groffer te zeggen: van een keer goed hard op je bek gaan, leer je nog het meest :roll: (als het niet te laat is :wink: )


Maar het is wel belangrijk dat je je realiseert dat je eigen mening wel degelijk iets betekent. Misschien niet voor dat persoon, op dat moment, maar voor jezelf (en wellicht anderen) wel.  
Je kunt jezelf dus best tijdelijk wegcijferen, ten behoeve van een ander, maar dat betekent niet dat hetgeen jij denkt onbelangrijk is alleen maar omdat die ander er op dat moment geen waarde aan hecht.
Een ander in zijn waarde laten terwijl je je eigenwaarde niet verliest is volgens mij, voor ons mensen, niet makkelijk maar wel noodzakelijk en zou wel eens de sleutel kunnen zijn tot het oplossen van veel problemen (in de wereld, de maatschappij, ons persoonlijke leventje).  



Ik zou zelf eerder zeggen: jezelf even niet belangrijk vinden, je eigen belangen opzij zetten. Maar dat komt op hetzelfde neer als wat jij zegt.

Goed communiceren is goed kunnen luisteren en goed luisteren is jezelf even niet belangrijk vinden op dat moment. Dat komt wel weer als je gaat praten :wink:
In de onwetendheid kan men volmaakt gelukkig zijn.
Ward Ruyslinck

#13

jeroentje

    jeroentje


  • >250 berichten
  • 352 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 16 mei 2006 - 15:56

Zoals ik ook al bij Rogier zei, ben ik meer op zoek naar een balans tussen het ego en het bewustzijn - in de vorm van intuitie. Ik weet al wel dat het kan, heb het al een aantal keer ervaren, maar ik kan nog geen methode vinden om geheel in vrijheid mijn ego met rust te laten indien nodig..


Als je kijkt naar de psychoanalyse (van Freud) dan heb je het Ich (ego) en het Es (zeg maar driften). Het ego kanaliseert en controleert het Es. Dat die 2 botsen is onvermijdelijk. Waar jij dus grip op wil krijgen, is het Es. Of zie ik het verkeerd?
In de onwetendheid kan men volmaakt gelukkig zijn.
Ward Ruyslinck

#14

PNCO

    PNCO


  • >250 berichten
  • 657 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 16 mei 2006 - 15:57

Hmm.. Het is mij nu nog steeds niet helemaal duidelijk wat je nu met ego bedoelt. Ego in de gebruikelijke zin van het woord refereert aan jezelf, je eigen belangen. Bedoel jij dat ook, of bedoel je wat anders?


Onder andere ja. Maar vooral ook dat ik in situaties soms nog te vaak 'alleen' voor mezelf kies en niet nadenk over dat er anderen bij zijn. Terwijl ik ook al genoeg momenten heb meegemaakt, waarin ik mijn doelen en ideeŽn perfect kon laten samensmelten met de doelen en ideeŽn van anderen.

Ik wil gewoon zijn zoals ik ben, zonder beperking. En ik weet nu ook dat het ego niet zo zeer de beperking is; ik vroeg me gewoon af waar ik tegen vechten wil en waarom. Nu besef ik dat er niets te vechten valt, want ik heb allang geaccepteerd dat ik een ego heb. Ik wil het misschien te graag sturen, waardoor het een eigen leven gaat leiden. Als ik het los kan laten, dan gaat alles weer vanzelf. En daar wil ik in principe naar toe werken..

Dus ego is in mijn geval 'datgene dat er voor zorgt dat je eerst voor jezelf kiest en daarna pas aan de rest gaat denken'. Want ik wil juist zo in het leven staan, dat ik er automatisch voor kies om me aan te passen aan anderen. Niet omdat ik dat van mezelf moet, maar omdat ik daar zelf vanuit volledige vrijheid voor kies. En misschien is dat wel het gene waar ik nog moeite mee heb.. en niet met de ego.

Al met al is het nu aan mij om eens rustig alle texten in te lezen en te overdenken, omdat ik al zoveel goede tips en analyses heb mogen ontvangen!

Dus ga ik nu maar even rustig alles nalezen en bedankt voor al jullie mooie, goede en inhoudelijke (positieve) reacties! Hier kan ik zeker wat mee! 8)
Om de waarheid te vinden, ga je voor jezelf op zoek. Naar jezelf. In jezelf.

#15

jeroentje

    jeroentje


  • >250 berichten
  • 352 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 16 mei 2006 - 16:09

Onder andere ja. Maar vooral ook dat ik in situaties soms nog te vaak 'alleen' voor mezelf kies en niet nadenk over dat er anderen bij zijn. Terwijl ik ook al genoeg momenten heb meegemaakt, waarin ik mijn doelen en ideeŽn perfect kon laten samensmelten met de doelen en ideeŽn van anderen.


Het is niet verkeerd om ook eens aan jezelf te denken. Als je constant met anderen bezig bent, loop je de kans om een burn out te krijgen. Je gaat dan immers op je tenen lopen, wat weer veel stress veroorzaakt.

Het gaat dus om het vinden van een balans: wanneer is het goed om er voor anderen te zijn en wanneer voor jezelf.

Ik wil gewoon zijn zoals ik ben, zonder beperking.


Ieder mens heeft zijn beperkingen. Daar ben je immers mens voor.



Dus ego is in mijn geval 'datgene dat er voor zorgt dat je eerst voor jezelf kiest en daarna pas aan de rest gaat denken'. Want ik wil juist zo in het leven staan, dat ik er automatisch voor kies om me aan te passen aan anderen.


Je wil een ja-knikker worden? :wink:
In de onwetendheid kan men volmaakt gelukkig zijn.
Ward Ruyslinck





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures