Springen naar inhoud

voor voor voor


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Juistja

    Juistja


  • 0 - 25 berichten
  • 20 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 07 juni 2006 - 20:51

Mijn eerste post hier op het forum dan maar meteen als nieuwe topic.

Bedoeling is dat deze discussie gaat over deze standpunten, en over de definities van termen die ik hier noem in dit denkbeeld, en als je het er niet mee eens bent post dat dan ook, het zal nogal warrig overkomen :P

Je moet een paar stappen ver kunnen denken, graag reactie! :P

In onze genialiteit kunnen wij tot op heden geen verklaring vinden voor waaruit het allerkleinste is opgebouwd en wat er groter is dan het grootste, deze voorstellingen gaan ons vermogen tot denken te boven, een heel andere logica is hiervoor vereist. Wij denken op een manier die ons in staat stelt de dingen te begrijpen zoals ze hier op aarde zijn, onze wiskunde, natuurkunde, enzovoort zijn ingericht op de omstandigheden hier op aarde. Het is een gegeven dat buiten de aarde onze rekenwetten niet meer op gaan, bepaalde onderdelen hiervan tenminste , en ook voor bepaalde problemen op aarde gaan ze niet op. Toch kunnen wij er blijkbaar mee uit de voeten tot op bepaalde hoogte, en alles wat daarna komt, zit verstopt achter een logica die voor ons tot nu toe niet voorstelbaar is. Ik heb het hier over de extremen aan beide kanten, de allergrootste en allerkleinste kant.

Wij kunnen ons niet voorstellen wat kleiner is dan het allerkleinste dat we nu kunnen ontdekken, en ook niet wat er groter is dan het universum, er zijn duizenden mensen full-time mee bezig om een oplossing te vinden op deze vraagstukken, sommigen vinden hun antwoord in hun alles verklarende verklaring, God. De vraag rest dan, wie of wat is God, en daar wordt natuurlijk geen rationeel antwoord op gegeven, God is ondoorgrondelijk, en men wordt afgescheept met een antwoord als, je moet er niet over nadenken, maar geloven. Natuurlijk is dit voor degenen die hier genoegen mee nemen makkelijk, het maakt alles zo veel simpeler, maar ik denk niet dat we ons vermogen tot logisch denken aan de kant moeten zetten. Ik zelf heb niet zoiets als een eigen theorie over wat er kleiner is dan het kleinste, en groter dan het grootste, het zijn man-made begrippen en wij kunnen er bij lange na niet bij hoe het allemaal in elkaar zit. Eigenlijk stellen we niet zoveel voor, maar ons denkvermogen maakt ons tot een speciale creatie.

Ik sprak er laatst met *** over, of de mens nu wel of niet een keuze heeft, ik denk dat als je alle factoren kunt bevatten , alles wat ons beïnvloedt, onze hersenen kunt doorgronden, je een mens kunt maken. Als je er achter komt wat ons drijft, wat er voor zorgt dat we keuzes maken, een bewuste en onbewuste afweging die we maken , als je al die processen die in ons hoofd ratelen kunt doorgronden, kom je bij de grondslag van de mens. We zijn niet zo bijzonder als we denken, we kunnen alleen denken, en doordat we denken kunnen we afwegingen maken en conclusies trekken die een ander zonder dit denkvermogen had gemaakt, had gebaseerd op een mindere complexiteit van een afweging van factoren. Dit denkvermogen hebben we te danken aan onze ingenieuze hersenen, alles wat we meemaken, bewust en onbewust, alles wat we opnemen, alles waar we over nadenken wordt bepaald verschillende factoren. Er is geen situatie waarin een mens over iets begint te denken waarmee hij tot op dat moment nog niet bekend is. Denk er eens over na, ons denken is een opeenvolging van overdenkingen, dus je zet een volgende stap, maar je kan niet denken aan iets waar je je op dat moment niet bewust van bent, ik kan mij bijvoorbeeld geen 4dimensionale kubus voorstellen. Je zou dus kunnen zeggen dat alles waar we over denken een gevolg is van wat we meekrijgen, zien, ruiken, voelen, doen, horen, beleven, etc etc ETC, alle factoren die ons denken bepalen, alles dus.

Je kan je geen dingen voorstellen waarvan je het beeld niet kunt afleiden uit iets wat je eerder hebt beleefd. Je kan pas over dingen nadenken als je er zelf van bewust wordt. Ik kan dus geen voorbeeld geven van een gedachte die gaat over iets waar ik me niet bewust van ben, omdat ik me er niet van bewust ben. Je zou dus kunnen zeggen dat als we ons bewust worden van iets waar we ons eerder nog niet bewust van waren, we een nieuwe dimensie toevoegen aan ons denkvermogen, we leren, en op een gegeven moment stopt dat leren op de manier waarop we nu leren, kijk naar de techniek, er is tot nu toe geen verklaring voor wat buiten het universum ligt, wat is groter dan het grootste, wat ligt er buiten het grootste, en waaruit zijn we allemaal opgebouwd, en er is een iets waaruit we allemaal zijn opgebouwd, waaruit we dus universeel bestaan, maar tot nu toe komen we niet verder dan hetgeen waar atomen zijn opgebouwd, en waar de dingen waaruit atomen zijn opgebouwd zijn opgebouwd, en zo verder. Er moet uiteindelijk iets universeels zijn waar we allemaal uit bestaan, en dit zal misschien dan ook een verklaring geven op al onze vragen. Ons ongeluk is dat we ons per ongeluk bewust moeten worden van hetgeen waar we ons niet van bewust zijn, het is dus maar wachten tot iemand met een bepaalde afwijking, een ander denkpatroon of niveau, ons bewust maakt van de dingen waar we nu niet over na kunnen denken.

Uiteindelijk hoeven we dus geen hogere waarde te geven aan ons bestaan als mens, we zijn heel simpel, misschien voor onszelf heel complex, maar dat is slechts een beperking van ons zelf.

Wat is geluk?
We zijn dus bouwsels die volgens een bepaald patroon doen. Ik ga niet eens proberen me een voorstelling te maken van wat ons als mens allemaal drijft, daar maken andere mensen een levenstaak van. Maar feit is dat we ons leven zelf sturen, gestuurd door onze hersenen, want dat maakt ons tot wie we zijn, de keuzes die worden gemaakt door je hersenen zijn je eigen keuzes, beïnvloed door alles wat je afweegt, bewust of onbewust. Je kan dus niet stellen dat je geen keuzes hebt, want alle keuzes die je maakt maak je zelf. Waarom willen wij als mens een bepaalde hogere waarde aan ons leven geven? Er lijkt me voor een hogere waarde tijdens je leven niet veel plaats is als je alleen leeft voor een hoger doel na het leven. Feit is dat het proces van je hersenen dan stopt en je dus niet meer bestaat. Want dat is wat ons maakt tot wat we zijn, wel zou je dus, in theorie, iemand kunnen klonen, maar dan moet je met het klonen van de materie, het op zo’n niveau doen dat we tot het allerkleinste hetzelfde worden gereproduceerd, zover zijn we dus nog lang niet, want we zijn er nog niet achter wat het allerkleinste is, zouden we dat wel weten, dan is in principe alles mogelijk.

Op deze manier werken mijn hersenen dus, het kan natuurlijk zijn dat ik fouten maak in mijn denkpatroon, dat is menselijk, we zijn een imperfecte machine die rekening probeert te houden met alle verschillende factoren, de machine die het rekenvermogen bezit in combinatie met de verwerking van alle factoren waar wij proberen rekening mee te houden is God, perfectie. Beter dan het perfecte kan niet, maar ik stel niet dat het onmogelijk is het perfecte denken te benaderen.

Hierbij dus, mijn levensvisie, ik verklaar de religie tot een zoethoudertje, om de mens zich de dingen niet te laten afvragen die hij voor zichzelf niet rationeel kan beantwoorden, niemand heeft dit antwoord, en misschien is het in het belang van de mens om haarzelf dan maar een fictief antwoord te geven, omdat we nog lang niet achter het echte antwoord zijn. Bijgeloof is dus een “flaw” in ons denken, we geven ons zelf een onverklaarbaar antwoord, door te geloven ( ja daar heb je het weer, geloven, niet rationeel denken ) , afijn, door te geloven in je eigen irrationele antwoord ben je tevredengesteld, blijkbaar kunnen wij het door onze arrogantie niet hebben dat we bepaalde dingen niet kunnen verklaren, al zijn ze misschien wel heel makkelijk verklaarbaar, als we er zelf niet achter komen, door ons eigen denken of door de verlichting door het denken van anderen, kunnen sommigen van ons beter leven door aan henzelf een irrationeel antwoord te geven op deze vragen.

Wat ons natuurlijk blijft intrigeren is wat er voor het begin van het begin was, we moeten hier vanaf, als je namelijk een begin hebt voor het begin was daar weer een begin van, en we moeten het begrip oneindigheid nu maar eens accepteren, het wordt zolangzamerhand een beetje vervelend dat dit volgens onze logica geen sense maakt.

:roll: :P Het is natuurlijk zeer kortaf dit, maar als je mij volgt in dit stukkie, post er dan je eigen mening over,
ps. het valt zwaar tegen hoe te verwoorden dat we niet kunnen denken in een logica waarvan we ons niet bewust zijn, de bewering is nogal zwakjes, maar ik ben er stellig van overtuigd, denk er zelf even over na en misschien heeft iemand er een betere verwoording voor! :wink:

met vriendelijke groet! :P

joost

Ik ben niet erg bekend met de theorien van stephen hawking en dergelijken die in een andere dimensie denken en zo de oneindigheid van ons heelal verklaren, maar ik ga er zelf nog eens over filosoferen.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

PNCO

    PNCO


  • >250 berichten
  • 657 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 juni 2006 - 22:27

Ik kan alleen maar zeggen dat ik vanuit mijn perspectief er zo ongeveer tegenaan kijk! Dus ik dig je :roll:

Mooie intro Joost, leuke discussie alvast toegewenst. Ben benieuwd of hier nog veel commentaar op komt!!

Greetz Pieter
Om de waarheid te vinden, ga je voor jezelf op zoek. Naar jezelf. In jezelf.

#3

ArjenvS

    ArjenvS


  • >250 berichten
  • 341 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 07 juni 2006 - 23:17

Hoi Joost, Ik moet zeggen dat ik het in zoverre met je eens ben dat datgene waar we niet aan denken niet in ons denken voorkomt. Toch is het zo dat er dingen zijn die we (als mensheid) nooit eerder gezien hadden maar toch hebben leren doorgronden. Sommigen daarvan zelfs volledig zonder daar ooit een beeld van te hebben gezien. Nu is de vraag dus hoe we op andersoortige ideeën kunnen komen.

Het enige dat we kunnen concluderen is dat het niet met ons denken hierover kan. De enige andere staat die dan dus overblijft is een staat van gedachtenloosheid. Nu kun je je afvragen wat dit dan precies inhoudt. Nu: dit houdt in dat we niet door middel van ons referentie kader (oordelen en conclusies omtrent waarnemingen, en natuurlijk ook de waarnemingen zelf) datgene wat op allerlei manieren tot ons komt beïnvloeden maar dit gewoon proberen te laten "zijn".

Wanneer we dingen gewoon laten "zijn" zien we namelijk de werkelijkheid zichzelf aan ons openbaren. Het mooiste is nog dat in ieder moment dat we gewoon kunnen laten "zijn" "het alles" aanwezig is. Op deze wijze komen volledig nieuwe inzichten gewoon "tot ons". Datgene wat "tot ons komt" doet dit uiteraard in de vorm van energie. Nu wil het toeval dat het juist deze energie is die centraal staat in religies.
Het zijn dus de religies die van alle vormen der wetenschap het dichtst bij de werkelijkheid kunnen komen door hun aard. Het jammere is dat men door met elkaar te overleggen over de betekenis van de dingen (zoals in heilige geschriften) weer ons cognitieve denkvermogen gaan gebruiken en zo de grip op de werkelijkheid kwijt raken.

Ook is er een andere methode om de werkelijkheid te onderscheiden: de wetenschappen. In deze zoektocht staat echter ook centraal dat we zo objectief mogelijk observeren en zo onze obeservaties ook "tot ons" laten komen.

Het blijkt dat wanneer het ene hand in hand gaat met het andere we het zuiverste beeld van de werkelijkheid kunnen krijgen. Het grappige is dat het enige dat we hiervoor hoeven doen het tegenovergestelde is van nadenken.

:roll:
It is a miracle that curiosity survives formal education.
~Albert Einstein

#4

Sjorssnors

    Sjorssnors


  • >250 berichten
  • 768 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 08 juni 2006 - 09:05

Inderdaad een zeer goed intro, wat volledig overeen komt met mijn perspectief op 'alles'.

Ik kan van mezelf zeggen dat ik 'totaal anders' denk dan de meeste mensen. Sowieso niet in woorden of samenvoegsel van woorden (beredeneringen). Mijn denken is gevormd op basis van m'n waarnemingen (perceptie). Al de nieuwe waarnemingen heb ik me van beginne af aan aangeleerd te beconcluderen, en dus af te sluiten met een beoordeling, waarbij ik m'n gevoel laat spreken. Als dit van de geboorte af aan zo gedaan wordt zo als ik het altijd gedaan heb, worden 'alle waarnemingen' verwerkt in het onbewuste geheugen, wat een onbewuste herkenning teweeg brengt. Waarnemingen worden begrepen, en beredeneringen zijn daarvoor niet meer nodig. Bijvoorbeeld kan je aan één object denken, en er een hele achtergrond of onderbouwing van 'begrijpen'.

Ik begrijp dan ook dat de beredenerende manier zo veranderlijk mogelijk moet zijn als het maar mogelijk is. Een vastleggen van beredeneringen, war vervolgens niet meer aan getornt mag worden is dus eigenlijk uit den boze, wil je alles kunnen begrijpen. Om alles te kunnen begrijpen hebben mensen (dieren) zintuigen ontwikkeld. Wat mensen zich dan ook zouden moeten aanleren, is beter de zintuigen leren te gebruiken. Een goed gebruik van de zintuigen maak je door in de perceptie conclusiegericht te zijn. het maken van conclusies werkt door op de aanmaak van het begrip. Er gewoon van uit gaan dat een conclusie altijd nog aangepast kan worden. Een conclusiegerichte perceptie veroorzaakt dus een onbewust begrip, maar brengt ook een grotere onbewuste alertheid teweeg. Die onbewuste alertheid hanteert herkenningspunten, die naar mate er meer gevormd zijn ook meer nieuwe bewustwordingen teweeg brengen.

Voor mezelf sprekend kan ik me focussen op waarnemingen zonder dat m'n bewuste denken actief is. Ik denk dan niet, maar absorbeer (herken) hetgeen ik reeds herkende, en zie automatisch wat ik nog niet herkende (alertheid)

Het is mijn overtuiging dat mensen zich volledig moeten richten op alles wat te begrijpen valt, zonder uitzonderingen en met de grootst mogelijke gretigheid. Niet focussen op wat allemaal zou kunnen of onzeker is, want dat valt uiteindelijk toch niet te beconcluderen en te staven met waarnemingen.

Kijken naar wat er IS, en niet wat er niet is, dat gaat er mis.

#5

Juistja

    Juistja


  • 0 - 25 berichten
  • 20 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 09 juni 2006 - 16:20

ik moet mij maar eens wat verdiepen in de sterrenkunde, wat zijn de nieuwe inzichten daar, wat is hun verklaring voor het kleinste, de oneindigheid of iets anders?

dank voor de reacties:)





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures