Springen naar inhoud

ik bedacht iets ...


  • Log in om te kunnen reageren

#1


  • Gast

Geplaatst op 09 oktober 2004 - 15:56

ik wou is aan mensen ,die er meer van weten, vragen of het niet mogelijk is dat een deeltje een golf word doordat het in een andere dimensie was?

Bv een deeltje bestaat in de 3de dimensie?maar door een of ander speciaal orbitaal dat we niet kunnen waarnemen beland het in de vierde(dat eigenlijk de derde + tijd erbij is),dus kan het niet dat het deeltje doordat het in de vierde (of mss hogere???)dimensie komt oneindig uitgerokken raakt (tot een golf) en in de derde (waarneembare)dimensie terugvalt en toch een golf blijft????

Kenneth Verheggen,een leerling uit 5de Latijn-Wetenschappen aan het Koninklijk Atheneum Kortrijk(shibbyv@hotmail.com)laat aub weten wat je er van vind...Bij voorbaat dank

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2


  • Gast

Geplaatst op 09 oktober 2004 - 17:53

Een deeltje wordt geen golf.

Het is een golf. of het is een deeltje. Afhankelijk van hoe je het bekijkt (quantum of mechanisch). Er is ook een theorie die beide omvat maar die zit een beetje ingewikkeld.

Als het oneindig uitgetrokken raakt is het toch geen golf? Als ons heelal oneindig is zien wij het toch ook niet als een bol (of zadel of whatever)?

Verder zegt de hoeveelheid dimensies gewoon iets over de hoeveelheid onafhankelijke vectoren. Of dit nu plaats, tijd of impuls etc is.

#3


  • Gast

Geplaatst op 09 oktober 2004 - 20:31

Dit wordt ookwel het golf-deeltje-dualiteit. Het voorkomen van 'n elementair deeltje lijkt af te hangen van de manier waarop het meet. Indien je 'n deeltje probeert te meten met 'n foto-electron-multiplier, dan gedraagt het zich als 'n deeltje. Zo'n foto-electron-multiplier is 'n apparaat dat wanneer je daar licht op laat vallen er electronen vrijkomen; die op haar beurt weer andere electronen losweken; voor dit effect ontving Einstein de Nobelprijs in 1921.

'N andere bekende proef is die met de twee vlakken, waarbij in het eerste vlak twee sleuven zijn aangebracht. Als met daar 'n lichtbundel op laat schijnen, verschijnen er niet twee lichtbalken op de muur, zoals je zo verwachten maar 'n varieteit van lichtbalken; hier lijkt licht zich weer als golven te gedragen.

De QED (Quantum Electro Dynamica) is 'n theorie die licht en materie beschijft door zoveel gebruik te maken van golven als van materie. In QED wordt 'n deeltje beschreven door 'n golffunctie. Deze golfunctie bestaat uit de sommatie (integraal) van alle amplitudes (sterkte en state-vier-vector) die het deeltje heeft. Hierbij komt elke amplitude overeen met 'n mogelijk traject dat het deeltje kan afleggen om van plaats A naar plaats B te komen. Wanneer al die individuele ampludes bij elkaar worden opgeteld krijg je de golffunctie. Het kwadraat van deze golffunctie geeft weer de waarschijnlijkheidsgolf weer. Meestal ziet deze warschijnlijkheidsgolf er uit als 'n berg. Bij de top is de kans op aanwezigheid van dit deeltje op z'n grootst. Bij de beide uiteinden is de kans aanzienlijk minder groot; lees echter niet nul.

'N goed boek om mee te beginnen (niet te veel wiskunde en lekker veel plaatjes) is van de grote meester himself Richard Feynman en heet "QED - The Strange Theory of Light and Matter". Helaas (zover ik weet) niet vertaald in het Nederlands. Succes.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures