Springen naar inhoud

Inspiratie/liefdesverdriet


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Ascension

    Ascension


  • >100 berichten
  • 107 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 26 juni 2006 - 22:54

Hallo een ieder -

Misschien is dit een rare kwestie, maar toch begin ik me de laatste tijd steeds meer bepaalde dingen af te vragen, waar ze van zeggen dat er geen antwoord voor is - toch wil ik het er met jullie overhebben...

De eerste kwestie is de inspiratie met betrekking tot 'liefdesliedjes', zoals bijvoorbeeld November Rain van Guns and Roses, Father and Son van Cat Stevens e.d.. Is er een psychologische verklaring voor te vinden dat er bepaalde mensen zijn die dit soort teksten kunnen 'verzinnen', in tijden van verdriet ? Ik kan er gewoonweg niet mee omgaan dat er mensen zijn die teksten zoals November Rain maken - het is te goed, te mooi en te sterk verwoord.

De volgende kwestie is liefdesverdriet - waarom heeft een mens in hemelsnaam liefdesverdriet ? Is er iets aan te doen ? Kan je de oorzaak van liefdesverdriet bij de jeugd neerleggen, of is het het moment ?
Het geval is dat ik nu sinds augustus vorig jaar in een depressie zit, als gevolg van een gebroken relatie. Dit was nog erger dan liefdesverdriet, nog erger dan welke pijn je maar kan omschrijven. Maar waarom heeft een mens liefdesverdriet, en waarom gaat de ene er beter mee om dan de andere ? Waarom zit ik voor elf maanden in de pijn van liefdesverdriet, en waarom zijn er andere mensen die wel verder gaan met hun leven ? Ik ben als gevolg van mijn liefdesverdriet van school gestuurd, ik ben mijn baan kwijt geraakt, ik ben veel mensen kwijt geraakt en ga zo maar door...

Het is misschien een zeer ongeorganiseerd bericht, maar toch wil ik graag verklaring voor bepaalde kwesties op dit gebied, want het knaagt aan me en ik kan er niet mee verder.

[edit windsurfer]dus het onderwerp van discussie: is liefdesverdriet - waarom heeft een mens in hemelsnaam liefdesverdriet ? Is er iets aan te doen ? Kan je de oorzaak van liefdesverdriet bij de jeugd neerleggen, of is het het moment ?


Alvast bedankt -

Eric.
This old world still looks the same.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Henriette

    Henriette


  • >250 berichten
  • 579 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 26 juni 2006 - 23:03

Het is vaak niet 'wat' je meemaakt maar 'hoe' je met dingen omgaat dat telt...
Je kan je afvragen wat functioneel is en wat niet. Wanneer je op een manier omgaat met je gevoelens die jou helpen is dat constructief en anders destructief.

Een mooi lied schrijven over je gevoelens kan helpen (en is prettig voor de ander om naar te luisteren).
Ik een gevoel blijven zwelgen met allerlei negatieve gevolgen zou je aan het denken moeten zetten... wil ik dit wel en hoe kan het anders?
Wil je dit niet en kan je absoluut niet anders zou ik met iemand gaan praten die je kan helpen. Dit kan een goede vriend zijn, of als het echt een heftig probleem is een therapeut.

't is namelijk bijzonder onhandig als je hele leven langdurig op de schop is omdat je een ervaring niet kan verwerken die verder eigenlijk een afgesloten hoofdstuk van je leven dient te zijn/worden.

groetjes en succes
Bonum vinum laetificat cor hominis

#3

Ascension

    Ascension


  • >100 berichten
  • 107 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 26 juni 2006 - 23:18

Als eerste - bedankt Henriette voor deze zeer snelle reactie.



Ik ben het met je eens dat ik op een gegeven moment ook moet bekijken van: 'hoe kan ik hiermee omgaan ?', 'zijn er eventueel mensen die mij kunnen helpen ?' enz.. Toch was het tť moeilijk voor mij om acties te ondernemen - het enigste waar ik nog aan kon denken was zij, en alles om me heen leek doelloos in vergelijking met de liefde van haar.

Ik wil een pscychologische/wetenschappelijke/sociologische verklaring voor dit. Waarom sta je op met een gevoel in je buik, en waarom blijft dat de hele tijd er zitten ? - heeft dat iets met een bepaalde stof te maken ? Waarom hecht je je aan 1 bepaalde persoon terwijl er om je heen miljoenen zijn ? Waarom zijn er, nogmaals, mensen die er binnen ťťn week mee omgaan en waarom zijn er mensen die, bij wijze van spreken, zelfmoord door plegen ? Waarom is het voor mij onmogelijk om zo iemand te vergeten ? Er wordt gezegt dat verlangen naar een tijd die achter je ligt slecht is, maar toch doe ik het nog elk moment van de dag...

Is er geen mens zonder gevoel ? Is er geen manier om zodanig te worden dat je nooit meer innerlijke pijn voelt door liefde ? Ik hoop dat er echt iemand komt die mij op dit forum daar antwoord op kan geven.
This old world still looks the same.

#4

Louise

    Louise


  • >250 berichten
  • 547 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 27 juni 2006 - 10:57

Waarom hecht je je aan 1 bepaalde persoon terwijl er om je heen miljoenen zijn ?


Er zijn hierover talloze theorieen ontwikkeld.
De evolutionaire psychologie heeft het over overlevingsstrategie.
Er wordt verondersteld dat we ertoe neigen mensen aantrekkelijk te vinden, en dus als partner kiezen/willen, die er gezond uit zien.
En gezondheid is bij mannen te herkennen aan ruige lichaamstrekken (wijzend op een hoog testosterongehalte in het bloed) en bij vrouwen de taille-heupverhouding van 70 procent, belangrijk voor succesvolle geboortes. Onderzoek heeft laten zien dat deze verhouding voor hoge vruchtbaarheid staat.
Of misschien is partnerkeuze wel gewoon iets van onze neus. Er is een onderzoek waaruit bleek dat vrouwen de voorkeur gaven aan lichaamsgeur die zo min mogelijk overeen kwam met die van henzelf. Hierdoor zou het genotype van de man, en daarmee zijn immuunsysteem, dat van de vrouw kunnen aanvullen.
(tengunste van nakomelingen)

Waarom is hartstochtelijke liefde niet voor eeuwig? Onderzoek overal ter wereld bevestigd dat passie gewoonlijk uitdooft. Geen wonder dat sommige culturen het waanzin vinden een levenspartner te kiezen op zoiets vluchtigs. Er wordt verondersteld dat de scheidingspiek 4 jaar na het begin van een relatie mogelijk tijdens de evolutie is ontstaan omdat 4 jaar de tijd is om een kind door de kleutertijd heen te loodsen. We hebben een dosis passie nodig in het eerste stadium van opvoeding. Gevoelens van gehechtheid nemen het vervolgens over en creeren een band waarbinnen een hulpeloos kind kan opgroeien.

In National Geographic, van begin dit jaar, staat een heel stuk over Liefde.

Gr.

#5

Ascension

    Ascension


  • >100 berichten
  • 107 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 juni 2006 - 13:46

Is liefde je aangeleerd ? Ik neem aan dat, als je je hele leven al alleen leeft doordat je in een hokje bent opgesloten, dat je ook niet zou weten wat liefde is...
This old world still looks the same.

#6

Henriette

    Henriette


  • >250 berichten
  • 579 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 juni 2006 - 14:54

Als je je hele leven leeft in een hokje duurt je leven niet lang vermoed ik. De mens is geen solist.

#7

Napoleon Dynamite

    Napoleon Dynamite


  • >250 berichten
  • 778 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 juni 2006 - 17:35

Het is een vorm van een rouwproces. Je bent iemand verloren die je graag ziet.

Het beste wat je kan doen is praten met anderen.
Zij zorgen ervoor dat ze je gevoelens begrijpbaar kunnen maken. Je een zekere gedachtengang kunnen bezorgen die de emoties kunnen overstijgen.
Bv. containment: je giftige gedachten ontgiften.

Verder moet je inzien dat je je leven zelf maakt en niet iemand anders, een breuk kan ook een aanleiding zijn om jezelf te veranderen en de stap naar onafhankelijkheid te wagen.

Verder gebruik ik in mijn naaste omgeving de mandarijn truc.
Hoe was je meisje? Je benoemt vijf partjes die lief aan haar waren.
En vijf partjes die minder waren. En dan fixeer je je vooral op de mindere partjes.
Dit voorkomt het idealiseren wat wel eens voorkomt bij mensen die alleen achter blijven.
An diesem Beispiel sehen Sie, meine Damen und Herren, dass Politiker, die die Nase vorn haben, Intellektuelle ins Schlepptau nehmen kŲnnen

#8

Louise

    Louise


  • >250 berichten
  • 547 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 juni 2006 - 23:19

Ascension schreef:

Is liefde je aangeleerd ? Ik neem aan dat, als je je hele leven al alleen leeft doordat je in een hokje bent opgesloten, dat je ook niet zou weten wat liefde is...


Liefde is een biologische behoefte. Ik denk wel dat je kunt zeggen dat de uitingsvorm aangeleerd is.

Napoleon Dynamite schreef:

Dit voorkomt het idealiseren wat wel eens voorkomt bij mensen die alleen achter blijven.


Het idealiseren, heb wel eens gehoord dat het met dopamine te maken heeft. Kijken door een roze bril.

#9

Windsurfer

    Windsurfer


  • >1k berichten
  • 1293 berichten
  • VIP

Geplaatst op 29 juni 2006 - 07:15

Ik heb een paar posts van persoonlijke aard verwijderd, want voor het uitwisselen van persoonlijke ervaringen zijn andere fora op internet.
keeping an open mind is a virtue, but not so open that your brains fall out.

#10

Louise

    Louise


  • >250 berichten
  • 547 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 29 juni 2006 - 09:16

Kwam deze link tegen:

http://proto.thinkqu...efdeschemie.php

#11

Ascension

    Ascension


  • >100 berichten
  • 107 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 29 juni 2006 - 12:45

Leuke link - ook leuk uitgelegt. Liefde op het eerste gezicht; zou dat dan te maken hebben met een stofje die bij beide personen direct vrij komt ? Want bij liefde op het eerste gezicht voel je direct een band tussen elkaar...
This old world still looks the same.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures