Springen naar inhoud

TBS


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Louise

    Louise


  • >250 berichten
  • 547 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 november 2006 - 12:53

Een tbs-er die met proefverlof gaat...
Hoe voorspel je zo betrouwbaar mogelijk dat het niet misgaat?
In hoeverre is het betrouwbaar in te schatten, zeker nu tbs-ers het maatschappelijke klimaat tegen hebben? De keren dat het mis gaat komt groot in de media, het merendeel van de proefverloven die goed gaan, wordt nauwelijks aandacht aan besteed. Het lijkt me dat dit doorwerkt op de inschatting of iemand wel of niet op proefverlof kan. Recidive wordt momenteel niet geaccepteerd, is wel eens anders geweest.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

albert davinci

    albert davinci


  • >1k berichten
  • 3165 berichten
  • VIP

Geplaatst op 17 november 2006 - 17:55

Het lijkt me dat dit doorwerkt op de inschatting of iemand wel of niet op proefverlof kan.

Niet als ze professioneel zijn [rr]

Het lijkt mij onmogelijk om het 100% van de keren goed in te schatten. Een klein deel dat recidiveert moet de maatschappij voor lief nemen. het enige alternatief is ze per definitie allemaal levenslang in de kliniek houden. Dat vind ik onwenselijk en niet alleen omdat de maatschappij de plicht heeft om mensen een nieuwe kans te geven, ook omdat het enorm veel geld kost.
De centrale vraag is voor mij ofdat het recidivisme het laagst haalbare is. Interessant hierbij is om de cijfers te vergelijken met andere landen en het verleden.

Hoe voorspel je zo betrouwbaar mogelijk dat het niet misgaat?  

Door zo'n goed mogelijke observatie te doen zeker?
Het lijkt mij een groot probleem dat sommige TBSers wel degelijk intelligent zijn. Ze weten welk gedrag gewenst is en tonen dat gedrag voor de bŁhne totdat ze weer vrij zijn.
Hier kan je niets tegen doen. Ongeacht hoe goed de observatiemethode en zo is, sommige TBSers zijn nu eenmaal gewiekster dan de behandelaars.


Een andere vraag, hoe voorkomen we gruwelijke dingen als moord, pedosexualiteit enz. wanneer een TBSer onterecht proefverlof heeft gekregen of zelfs al ontslagen is?
Ik ga er hierbij vanuit dat het onmogelijk is om 100% van de keren de juiste inschatting te maken.
Moeten ze de TBSers niet standaard een enkelband geven of misschien een chip met zender inplanteren of zoiets (verdiend mi de voorkeur omdat een enkelband stigmatiserend werkt, zo'n enkelband ziet iemand als hij zou gaan sporten of ene lief zou hebben)? Dan kunnen ze in ieder geval makkelijker opgespoord worden wanneer er iets misgaat.
Zou het zinvol zijn als we ze steekproefsgewijs zouden observeren buiten de kliniek, afluisteren, e-mail bekijken enz?
Ja, dit zijn zware middelen maar wel middelen waarmee te leven valt voor deze mensen.

#3

Henriette

    Henriette


  • >250 berichten
  • 579 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 november 2006 - 19:03

Moeten ze de TBSers niet standaard een enkelband geven of misschien een chip met zender inplanteren of zoiets (verdiend mi de voorkeur omdat een enkelband stigmatiserend werkt, zo'n enkelband ziet iemand als hij zou gaan sporten of ene lief zou hebben)? Dan kunnen ze in ieder geval makkelijker opgespoord worden wanneer er iets misgaat.  
Zou het zinvol zijn als we ze steekproefsgewijs zouden observeren buiten de kliniek, afluisteren, e-mail bekijken enz?  
Ja, dit zijn zware middelen maar wel middelen waarmee te leven valt voor deze mensen.


Ik vind dit wel vreemde suggesties die je hier doet. Ethisch niet verantwoord en psychisch schadelijk. Ik dacht dat het idee van TBS een stuk behandeling was?
Bonum vinum laetificat cor hominis

#4

Louise

    Louise


  • >250 berichten
  • 547 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 november 2006 - 19:40

Ik vind dit wel vreemde suggesties die je hier doet. Ethisch niet verantwoord en psychisch schadelijk. Ik dacht dat het idee van TBS een stuk behandeling was?


Opzich vind ik het niet gelijk een vreemde suggestie van Albert.
Hoezo zou het etisch niet verantwoord kunnen zijn? Is het etisch verantwoord dat er recidive plaatsvind?
Daarnaast is er natuurlijk ook een verantwoordelijkheid naar de maatschapij toe om recidive te voorkomen.
Voor het zelfde geld verschuilt men zich nu bij moeilijke gevallen meer achter het maatschappelijk klimaat, dat recidive niet accepteerd. Of dat zo is weet ik niet, maar ik kan me er iets bij voorstellen.
Wanneer je iemand toch een herkansing in de maatschappij wilt geven met als extra doorslag bv een enkelband of chip...dan is dit te overwegen toch..
Genoeg tbs-ers die een herkansing willen maar niet krijgen. Wat mij vooral boeit is hoe dit dan bepaald wordt. Hoe bepaal je of iemand genezen is, wat gebruiken ze daarvoor.

Niet als ze professioneel zijn  


Wat is proffesioneel zijn dan?
Inschatten via bv vragenlijsten, inschatten via kennis en ervaring of mag intuitie ook een rol spelen, daar niet alles in vragenlijsten en kennis en ervaring gepropt kan worden..

#5

Henriette

    Henriette


  • >250 berichten
  • 579 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 november 2006 - 20:32

Hoezo zou het etisch niet verantwoord kunnen zijn? Is het etisch verantwoord dat er recidive plaatsvind?


Verschillende redenen eigenlijk.
Het afluisteren van telefoon, bekijken van mail, of zo'n chip doe je grote inbreuk op iemands privť. Tijdens een strafperiode is dat logisch. Maar bij vrijheid niet.

Een patiŽnt wordt behandeld waarna het de eigen verantwoordelijkheid moet pakken. Ik denk dat distrust bij een behandeling contra werkt.

Wanneer men werkelijk reden tot twijfel heeft is het sowieso fout om anderen binnen de maatschappij risico te laten lopen. Dan helpen dergelijke maatregelen niet (als je beetje weet hebt van psychopathologie had je dat ook kunnen bedenken).
Bonum vinum laetificat cor hominis

#6

albert davinci

    albert davinci


  • >1k berichten
  • 3165 berichten
  • VIP

Geplaatst op 17 november 2006 - 23:54

Dan helpen dergelijke maatregelen niet

Alsof de huidige aanpak werkt :)


Het is bovendien niet waar. Als je een lichte twijfel hebt (die er altijd is, je komt niet voor een lichte stoornis in een TBSkliniek) dan kan zo'n onderhuidse chip heel goed werken. De TBS-er weet dat hij in de gaten gehouden word en mogelijk kan dat al preventief werken al doelde ik daar nog niet op.
Als de TBS-er er in zou slagen om die band of chip te verwijderen dan weet je dat in ieder geval direct en kan je de persoon gaan opsporen voordat hij een kind verkracht of iemand vermoord. Je kan het ook zien als de TBS-er op een plaats komt waar hij niet mag komen. Het zou mi heel billijk zijn om tegen een pedosexueel te zeggen dat hij niet te veel in de buurt van een basisschool mag komen om maar iets te noemen.

Tijdens een strafperiode is dat logisch. Maar bij vrijheid niet.  

Een TBS is geen straf maar een behandeling zoals jij daarboven ook al zei al lijkt het er soms op dat het ook als straf word gebruikt.
Waarom zou er geen tussenperiode kunnen zijn? Dat is veel logischer en natuurlijker. Niet een extreem groot verschil van de ene op de andere dag maar geleidelijk aan afbouwen.

Een patiŽnt wordt behandeld waarna het de eigen verantwoordelijkheid moet pakken.

Uiteindelijk ja, de vraag is ofdat je dat meteen moet doen op de dag dat iemand uit een zeer strenge TBS-kliniek komt. Die overgang is veel te groot wat vragen is om terugval.

Ik denk dat distrust bij een behandeling contra werkt.  

Als jij dat als wantrouwen ziet, ik zie het eerder als preventie omdat je weet dat een deel van die groep toch recidiveert. Vergelijk het met dat je iedereen vaccinneert, ook al weet je dat maar ťťn op de 100 mensen die ziekte gaat krijgen.
Mogelijk kan dat een negatieve werking hebben op de TBS-er maar als dat zo is dan is hij zoiezo nog niet klaar voor reÔntegratie en resocialisatie. Een gezond mens begrijpt toch wel waarom dat nodig is en kan dat aanvaarden zelfs als hij dat niet leuk vind. Ik heb ook wel eens iets moeten aanvaarden wat ik niet leuk vond. C'est la vie.

Het afluisteren van telefoon, bekijken van mail, of zo'n chip doe je grote inbreuk op iemands privť.

Dat is inderdaad een zeer grote inbreuk.
Dus is het een kwestie van afwegen wat prevaleert;
- De privacy van iemand die als gevolg van een ernstige psychopathologie al mensen heeft vermoord of heeft verkracht en mogelijk nog niet voldoende genezen is van zijn psychopathologie of kan omgaan met zijn psychopathologie met als gevolg dat hij weer gaat moorden of verkrachten
- De slachtoffers (inclusief de mensen die om hem/haar geven) die vermoord of verkracht worden.
Ik kies voor het 2de.
De sleutelvraag hierbij is voor mij ofdat deze middelen (chip, blijven observeren) effectief voldoende zijn om er voor te zorgen dat zo iemand niet terugvalt (wat jij dacht dat ik bedoelde) of wanneer hij toch terugvalt dat de politie dan op tijd deze man kan oppakken voordat hij iemand heeft verkracht of vermoord. Dit zou mogelijk kunnen doordat ze detecteren dat iemand zich niet aan de afspraken houdt (mbt de plaatsen waar hij niet mag komen al dan niet op bepaalde tijdstippen zoals bijvoorbeeld een basisschool) of dat de TBS-er de band heeft verwijderd.

Weet je wat pas echt hard zou zijn tov de TBS-ers? Als we niets doen en er daardoor zo veel recidivieŽn blijven komen en de draagkracht verdwijnt om deze mensen Łberhaupt nog een 2de kans te geven. Dat zou ik pas echt verschrikkelijk vinden.



Louise

Wat mij vooral boeit is hoe dit dan bepaald wordt. Hoe bepaal je of iemand genezen is, wat gebruiken ze daarvoor.  

Dat interesseert mij ook sterk. Zou Windsurfer daar niet meer over weten?

Wat is profesioneel zijn dan?  
Inschatten via bv vragenlijsten, inschatten via kennis en ervaring of mag intuitie ook een rol spelen, daar niet alles in vragenlijsten en kennis en ervaring gepropt kan worden..

Dat is een goede vraag. Daar durf ik geen uitspraak over te doen.
Ik zou zeggen dat je alle middelen moet gebruiken die helpen. Welke middelen wel of niet helpen dat is weer een andere discussie.

#7

Louise

    Louise


  • >250 berichten
  • 547 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 november 2006 - 13:07

Wanneer men werkelijk reden tot twijfel heeft is het sowieso fout om anderen binnen de maatschappij risico te laten lopen. Dan helpen dergelijke maatregelen niet (als je beetje weet hebt van psychopathologie had je dat ook kunnen bedenken).


1 en 1 = 2 Er wordt altijd een bepaald risico gelopen.
Dus lichte twijfel is m.i. wel gezond. We hebben nog altijd met mensen te maken.
Daarbij heeft het ook met visie en beleid te maken, terugkeren in de maatschappij, eigen verantwoordelijkheid is tegenwoordig een veel hotter item dan, ik noem maar wat, 25 jaar geleden.
Als het zo groot en breed in de media komt, wat meen je dat het met de mensen doet die het in moeten schatten? Geen makkelijke klus en een verantwoording van wat heb ik jou daar op hun bord.
Terugkeren in de maatschappij, eigen verantwoordelijkheid, okee..maar wie steekt spontaan zijn vinger op, om naast een tbs-er te gaan wonen...?

Alsof de huidige aanpak werkt  


Ik denk dat je gerust kunt zeggen dat TBS werkt, er is veel minder terugval dan bij "gewone criminelen", maar het werkt niet in alle gevallen. Hoe je daarmee om moet gaan is de vraag..





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures