Springen naar inhoud

[Mechanica] WrijvingscoŽfficient


  • Log in om te kunnen reageren

#1

kotje

    kotje


  • >1k berichten
  • 3330 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 24 november 2006 - 11:48

Als men 2 metalen polijst dan zal eerst de wrijvingscoŽfficient afnemen, om een minimum te bereiken en bij verdere polijsting terug toe te nemen.Waarom?
(LaTeX f is wrijvingscoŽfficient.
Volgens mijn verstand kan er niets bestaan en toch bestaat dit alles?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Koen007

    Koen007


  • >25 berichten
  • 92 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 november 2006 - 15:18

Bij dalende oppervlakteruwheid zullen de uitstekende ruwheidstopjes steeds kleiner worden. Deze topjes of onregelmatigheden van de twee metaaloppervlakken zullen steeds minder stevig in elkaar kunnen grijpen omdat ze minder houvast hebben aan elkaar. De wrijvingscoŽfficient zal dus gaan afnemen naarmate de twee oppervlakken gladder worden.

Als de ruwheid van die oppervlakken blijft afnemen zal ook de hoeveelheid luchtmoleculen tussen de twee oppervlakken afnemen. Immers zijn er steeds minder gleufjes en krasjes waar de gasmoleculen zich in kunnen verstoppen.

Ook zullen de metaalatomen van de twee oppervlakken elkaar zo dicht naderen dat de atomaire aantrekkingskracht tussen de metaalatomen van de twee oppervlakken sterk gaat toenemen.

Als je ooit eens een setje eindmaten of ijkmaten in je handen krijgt dan kan je dit zelf uittesten. Neem twee eindmaten en druk ze met de gepolijste kant tegen elkaar. Ze lijken dan echt aan elkaar te plakken.

De grootte van die aantrekkingskracht is afhankelijk van de gebruikte metalen. Ook denk ik dat de luchtdruk meespeelt in het verhaal. De resulterende aantrekkingskracht tussen de twee oppervlakken zal in een vacuum volgens mij ook kleiner zijn dan in de open lucht.

#3

kotje

    kotje


  • >1k berichten
  • 3330 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 24 november 2006 - 18:20

Koen007 schreef:

Ook zullen de metaalatomen van de twee oppervlakken elkaar zo dicht naderen dat de atomaire aantrekkingskracht tussen de metaalatomen van de twee oppervlakken sterk gaat toenemen


Ik vraag me af van welke aard deze kracht is. Als de atomen elkaar naderen dan naderen de electronen elkaar en daar deze electronen negatief geladen zijn stoten ze elkaar af dus ...
Volgens mijn verstand kan er niets bestaan en toch bestaat dit alles?

#4

kotje

    kotje


  • >1k berichten
  • 3330 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 25 november 2006 - 17:33

Mijn eventuele verklaring is de volgende:
Na voldoende polijsting naderen de 2 metalen elkaar zodanig dat er vrije electronen van de 1e naar de 2e kunnen gaan. Dus er komt een ladingsverschil tussen de twee zodanig dat ze elkaar aantrekken en zo de wrijvingscoŽfficient verhogen.
Volgens mijn verstand kan er niets bestaan en toch bestaat dit alles?

#5

DePurpereWolf

    DePurpereWolf


  • >5k berichten
  • 9240 berichten
  • VIP

Geplaatst op 25 november 2006 - 18:26

Hmm, mischien is het ijzer wel gewoon niet overal even hard, dus er zijn zwakke en sterke punten, de zwakke punten slijten sterker. Meeste metalen zijn polykristallijn en heeft dus een graanstructuur. de randen van de graan structuur zullen eerder slijten.

Ik hem nog nooit van een elektron uit zijn schil schoppen door middel van kinetische energie gehoord.

#6

Koen007

    Koen007


  • >25 berichten
  • 92 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 27 november 2006 - 11:16

Via google kwam ik al snel uit bij de "Van der Waals kracht" die hier achter zou zitten. Op de engelstalige Wikipedia wordt er ook gesproken dat dit dezelfde aantrekkingskracht is die gekko's gebruiken.

Het wikipedia artikel vind je hier

#7

kotje

    kotje


  • >1k berichten
  • 3330 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 27 november 2006 - 12:37

Het zou kunnen. Alhoewel ik toch een beetje twijfel omdat metalen kunnen opgevat worden als atomaire roosterpunten en vrije electronen die gemakkelijk van atoom (roosterpunt) naar atoom kunnen bewegen.Ik denk hierbij aan de geleiding van electriciteit.
Volgens mijn verstand kan er niets bestaan en toch bestaat dit alles?





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures