Springen naar inhoud

Dogmaregels voor schoonheid.


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Marleen

    Marleen


  • >25 berichten
  • 54 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 november 2006 - 18:19

hoi, ik ben studente aan de kunstacademie in groningen. Hier is een werkstuk dat ik heb gemaakt:

Geplaatste afbeelding


Het is een mobile die aan 1 draad hangt. De latjes hangen met haakjes aan elkaar. De mobile is stabiel omdat de haakjes uitsteken, waardoor het zwaartepunt telkens onder het draaipunt ligt. De mobile heeft noodzakelijk een bepaalde vorm, dat kan niet anders. Ik heb de haakjes tekens 10 cm vanaf de bovenkant gemonteerd, de eerste lat is een meter lang en de rest van de maten volgt vanzelf als de hoek telkens hetzelfde is. Mijn stelling is dat het ding mooi is omdat hij onstaan is vanuit een logisch principe. Maar toch is dit werkstuk niet volkomen logisch. Dat is eigenlijk wel wat ik wil want volgens mij kan het niet anders dat iets wat heel logisch is ook heel mooi is. Bij deze mobile heb ik heel veel dingen zelf bepaald. De afmeting van het allereerste latje bijvoorbeeld. Ik heb ook het materiaal zelf bepaalt en het aantal. Ik weet niet of het mogelijk is om een werk te maken waarbij je dit soort keuze's helemaal kunt uitsluiten. Ik ben in ieder geval wel bezig met het opstellen van eisen waaraan zo'n werk zou moeten voldoen:

Het uitgangspunt van de dogma’s is dat rede en schoonheid met elkaar overeen komen.

Dogma’s voor absolute schoonheid

Alles in het werk moet met elkaar in verband staan.
Alles in het werk moet een verklaard kunnen worden vanuit het werk zelf.

Alles aan het werk moet volkomen logisch zijn.
Er mag geen enkele aanname zijn.
Of (individuele) keuze.
Alles aan het werk moet noodzaak zijn.
Er mogen ook geen esthetische beweegredenen zijn. Esthetiek heeft met immers met waarneming te maken, maar het werk moet niet empirisch zijn, het moet vanuit zichzelf verklaard kunnen worden.
Er mag dus ook niets zijn in het werk dat figuratieve, symbolische, of een andere pretentieuze onderbouwing nodig heeft. Want al die dingen, opvattingen ladingen hebben niets te doen met het werk zelf maar met dingen buiten het werk. Het werk moet zijn wat het is.
Het werk kan mogelijk constante’s bezitten.
Formaat is een gegeven dat niet verklaart hoeft te worden, want dat zegt alleen iets over de relatie met de buitenwereld, maar niet iets over het werk zelf.
Het werk moet een absolute uitvoering zijn van het idee
Voor het werk zal dus gelden:
Idee = uitvoering

Dat is wat ik tot nu toe heb. Ik ben nog niet helemaal klaar vind ik zelf. Ik ben heel benieuwd naar meningen van mensen die zelf niets met kunst hebben!

Groeten Marleen

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

collegavanerik

    collegavanerik


  • >250 berichten
  • 675 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 november 2006 - 11:24

zo zo, conceptuele kunst?

In the Gallery  

Harry made a bareback rider proud and free upon a horse
And a fine coalminer for the NCB that was
A fallen angel and Jesus on the cross
A skating ballerina you should have seen her do the skater's waltz

Some people have got to paint and draw
Harry had to work in clay and stone
Like the waves coming to the shore
It was in his blood and in his bones
Ignored by all the trendy boys in London and in Leeds
He might as well have been making toys or strings of beads
He could not be in the gallery

And then you get an artist says he doesn't want to paint at all
He takes an empty canvas and sticks it on the wall
The birds of a feather all the phonies and all of the fakes
While the dealers they get together
And they decide who gets the breaks
And who's going to be in the gallery


http://www.oldielyri...he_gallery.html

#3

Johan2

    Johan2


  • >1k berichten
  • 1780 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 28 november 2006 - 15:54

Is je uitspraak
"volgens mij kan het niet anders dat iets wat heel logisch is ook heel mooi is"
niet in tegenspraak met
"Er mogen ook geen esthetische beweegredenen zijn"
?
<i>Si vis pacem paralellum</i> (J. Goedbloed)

#4

Gabriël

    Gabriël


  • >100 berichten
  • 206 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 november 2006 - 21:58

Dag Marleen,

Volgens mij zij er altijd estetische beweegredenen bij het scheppen van een kunstwerk.

Succes.

#5

Marleen

    Marleen


  • >25 berichten
  • 54 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 29 november 2006 - 00:54

Mooi liedje van de Dire Straits. Er is ook echt een schilderij gemaakt met echt helemaal niets er op, alleen een zwart vierkant. Het is gemaakt door K. Malevich in 1915. Dat was de tijd waarin de fotografie opkwam. Schilderkunst kreeg daardoor langzamerhand een andere functie. In die tijd waren er mensen die vonden dat schilderkunst zijn oude functie moest behouden, namelijk het zo natuurgetrouw weergeven van de realiteit. Er waren ook mensen die daar van af stapten. Er ontstond een strijd tussen de verschillende stromingen en een hoogtepunt daarvan was de beroemde ‘black square’

Het werk is geen schilderij, het is een statement. Ik vind het een fantastisch werk, voor mij gaat het over vrijheid. Maar je moet het werk wel in zijn context zien. Anders is het niet meer wat het is, dan is het alleen maar een zwart vierkant.

In de regels die ik heb opgesteld staat dat een kunstwerk niet mag verwijzen. De black square zou niet aan de regels voldoen. Het werk is van een hele andere orde, het heeft geen enkele zin om het werk te controleren met de regels. Als K. Malevich een werk had willen maken dat pure schoonheid zou moeten benaderen, dan had hij het vast niet zo sterk laten verwijzen naar de situatie waarin hij leefde.

Ik wil dingen maken die mooi zijn. Mijn werkstukken hoeven geen verhaal te vertellen. Ik denk dat dat handig is, omdat je dan geen verwarring krijgt over wat het werk is, net zoals bij de black square. Ik doe dat trouwens ook omdat er anders veel meer mogelijkheden zijn en ik moet mezelf een beetje beperken van ik ben nogal een warhoofd.

Zoals ik ook al in de dogmaregels heb geschreven, denk ik dat als je pure schoonheid wilt uitbeelden en benadrukken, je alle mogelijke pretenties moet uitsluiten. Maar de dogmaregels op zichzelf zijn wel heel pretentieus. Geen pretentie is ook een pretentie. Daar kun je niet onderuit komen. Alles in de wereld heeft pretentie. Niets is wat het is, want alles is relevant aan elkaar. Alleen het geheel is wat het is.

De kunstwereld is wel heeel pretentieus. Ik denk eigenlijk dat bijna alle kunst staat voor iets heel anders dan dat wat het echt is.

Maar juist in de kunstwereld bestaat wel de mogelijkheid om dingen uit zijn context te halen. Door iets in een compleet witte ruimte te plaatsen kun je het isoleren van de ‘echte’ wereld en de dingen de pretentie laten hebben dat ze samen een geheel zijn dat niets met de rest te maken heeft.



“De term esthetica komt van het Griekse woord αισθησις (aisthesis), wat zowel 'zintuigelijke waarneming' als 'gevoel' betekent.”

Bron: Wikipedia

Eigenlijk staat het er ook al achter, maar esthetiek heeft te maken met waarnemen. Het is in letterlijke zin iets anders als schoonheid. Een estheet kijkt naar de huidige situatie en haalt er uit wat voor zijn of haar gevoel heel essentieel is om tot iets moois te komen. Esthetiek is een heel empirisch gebeuren. Ik wil esthetiek juist uitsluiten, ik wil dat het werk zichzelf verklaart, en dat er niet in tussenstappen keuze’s gemaakt kunnen worden. Mijn idee voor schoonheid is eigenlijk heel platonisch.



Het is inderdaad zo dat er altijd esthetische beweegredenen zijn bij het scheppen van een kunstwerk. Je kunt het zo verrekte moeilijk uitschakelen. In een projectweek die georganiseerd was door medestudenten van mij gingen we werken aan de hand van beperkingen. Een van de beperkingen was dat je iets niet mocht doen met als reden dat het mooi was. Het eindproduct mocht wel mooi zijn, maar het moest met een andere reden tot stand gekomen zijn. Dat was zo onnatuurlijk, want je wilt het altijd goed doen en mooi is goed denk je dan maar dan mag dat oppeens niet. Het was een hele interressante projectweek en ik heb me gerealiseerd dat je het je als mens eigen is dat je per definitie van bepaalde dingen uit gaat, zonder je af te vragen waarom. De regel over esthetiek heb ik ook na de projectweek toegevoegd aan de regels. Het was een soort conclusie.

de dogmaregels die ik aan het maken ben zijn heel absoluut. Ze zijn eigenlijk niet zo praktisch. Er is een klasgenoot van mij die tegen mij zei: maar waarom streef je dan naar die regels als je eigenlijk toch wel weet dat het je niet lukt om ze te behalen? Toen ik er over nadacht bedacht ik me dat het ook onmogelijk is voor een mens om te weten wat absolute rechtvaardigheid is, maar is het daarom niet goed om rechtvaardig te zijn? Ik denk dat het het juist interessant maakt. Als we alles al wisten dan zou er niets meer zijn om te onderzoeken.

Ik weet niet of ik ergens onduidelijk ben geweest, misschien zou iemand me daar op kunnen wijzen? Groeten Marleen.
men moet appels niet met peren vergelijken

#6

WBE

    WBE


  • >25 berichten
  • 92 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 29 november 2006 - 05:19

Een vraagje Marleen :

Ik zie een achtergrond, die bovendien meerkleurig is en niet naadloos. Mijn aandacht gaat daar naar toe. Als ik goed geteld heb hangen daar negen latjes.
Waarom die achtergrond en waarom die negen latjes ?
Ik zie in die latjes geen herhaling, geen verband, geen eenheid. Latje één werkt tegen. Dat maakt het moeilijk, en komt het geheel niet ten goede.
Waarom die achtergrond, waarom niet één enkel latje op een sterke lijn waarnaar dan mijn aandacht gaat en dus gaat spreken ? Is de gulde snede niet het beste verband dat voor de hand ligt of misschien net er buiten, en het mooie is dat niet wanneer je alle overtollige zaken weg laat, tenzij die aan het mooie bijdraagt, en het in de juiste context plaatst ?

#7

Marleen

    Marleen


  • >25 berichten
  • 54 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 29 november 2006 - 13:44

Ja, dat is zo gekomen door de praktijk. De achtergrond heeft geen specifieke reden. Het is best wel moeilijk om een ruimte te vinden waar het kan hangen die niet stoort. Ik had inderdaad liever een ruimte gewild met geen geverfde bakstenen en viezigheid en met een constantere lichtinval.

Er is ook geen reden voor het getal negen, behalve dan dat toen de latjes op waren en ik wilde eigenlijk tien. Het eerste latje is 1 meter en het bevestigingspunt van het haakje zit bij het eerste latje dus op 1/10. Maar als het er wel 10 waren geweest had het weinig uitgemaakt, dan was het nog steeds niet echt logisch geweest, meer een soort bijgeloof, haha. Ik ben er nog niet over uit hoe ik het moet oplossen, waarschijnlijk klopt het idee gewoon niet.

Ik heb er niet voor gekozen om 1 latje er uit te laten springen met de reden dat ik daarmee niet bewust bezig wil zijn. Ik wil niet dat er beslissingen genomen worden vanuit esthetisch oogpunt, eigenlijk wil ik zelfs dat er helemaal geen beslissingen genomen kunnen worden.

De gulden snede is wel een interessant gegeven, misschien had ik voor de verhoudingen en het bevestigingspunt van het eerste latje 2:3 kunnen gebruiken. Of 3:5. Maar die getallen zouden ook niet vanuit het werk zelf verklaart kunnen worden.

Hier zijn nog twee plaatjes van de mobile:

Geplaatste afbeelding

Geplaatste afbeelding

De mobile kan ook bewegen. Hij hangt dus lang niet altijd helemaal perfect. Maar dat vind ik juist wel interesant eigenlijk.
men moet appels niet met peren vergelijken

#8

Johan2

    Johan2


  • >1k berichten
  • 1780 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 01 december 2006 - 15:21

@Marleen,
Zomaar wat losse flarden die bij me opkomen als ik je stukken lees.

Ik zou het niet over dogma’s of dogmaregels hebben, maar over axioma’s of stellingen. Dogma’s hebben iets aan de traditie gebondens (of je moet het als naam voor je manifest willen gebruiken, maar daar zijn de dogmafilm jongens je al voor geweest).

Ik vind je mobiel inderdaad mooi en, sorry, zéér esthetisch. Maar je bent volgens mij ook niet tegen esthetiek – die je zegt uit te willen bannen - maar alleen tegen een op persoonlijke voorkeuren gebaseerde esthetiek Je vindt dat volstrekt logisch, lees zonder persoonlijke inbreng, opgebouwde werken per definitie mooi zijn en dat lijkt mij een esthetisch statement. Je hebt het zelfs over "pure" schoonheid.

Ik moet daarbij direct denken aan een term als “Form follows Function”, die zowel wordt gebruikt in relatie tot de organische vormen van de natuur als tot de abstracte geometrie van het Bauhaus functionalisme, twee stromingen die in universele waarde(ring) van/voor de Gulden Snede samen lijken te komen.
Maar noch de natuur, noch het functionalisme hebben louter “mooie” producten voortgebracht, of liever producten die universeel als mooi worden ervaren.
Bovendien ontbreekt bij jou de “Function”. Immers, je mobiel heeft geen ander doel dan mooi zijn, dan “behagen”.

Je wilt voor jezelf kunst maken waarin elke persoonlijke inbreng is uitgebannen. Dat gaat je alleen lukken tot aan het niveau van het idee. Wat je al zegt: idee = uitvoering, maar dat idee moet bij jou vandaan komen. Óf je moet het toeval je werk gaan laten bepalen. Je zou je in computerkunst kunnen verdiepen, waar randomisering een grote rol kan spelen. Ik moet dan denken aan zaken als fractals en de digitale opvolgers van de opart van iemand als Vasareli. Fractals, noch Vasareli hebben echter veel verwantschap met de eenvoud en soberheid van jouw werk.

Bij de geometrie van Vasareli moet ik wel een beetje aan jouw mobiel denken, of meer nog aan die van Pevsner en Gabo, maar dan in een à la Sol Lewitt tot uiterste sobeheid teruggebrachte minimalistische vorm (en dat dan toegepast op Alexander Calders organische Lobster Trap).

Kunst mag voor jou niet verwijzen: “ceci n’est pas une pipe”.
Toch krijg ik bij jouw mobiel zelfs Panamarenko(mijn grote held)-associaties (Vliegen dus). Mag dat?

Je wilt pure schoonheid uitbeelden en benadrukken en meent dat je daarvoor alle mogelijke pretenties moet uitsluiten. Maar is pure schoonheid ook geen pretentie. Bestaat pure schoonheid?

Alles moet perfect logisch zijn. Toch vind je het chaotisch bewegen “wel interessant’. Ik vind de geordende versie de interessantste, juist door de spanning van o zo fragiele ordening. Het zoeken naar het vasthouden van die ordening, zonder daarvoor “dommekarcht” te moeten gebruiken, lijkt mij een interessante opgave.
<i>Si vis pacem paralellum</i> (J. Goedbloed)

#9

jdr

    jdr


  • >1k berichten
  • 1408 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 december 2006 - 16:34

Het werk kreeg bij mij pas schoonheid toen ik de ideeen er over las; is dat ook een dogmaregel voor schoonheid?





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures