Springen naar inhoud

Bewijs ivm limieten


  • Log in om te kunnen reageren

#1

raintjah

    raintjah


  • >250 berichten
  • 824 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 december 2006 - 20:09

Hoi, is mijn bewijs voor de volgende stelling correct?

Beschouw een functie f: A :) :)n --> ;)m (met m >1). Noteer de componentsfuncties met f1(x), f2(x),..., fm(x). Zij a een ophopingspunt van A en L = (L1, L2, ..., Lm) ;) :)m. Dan zijn volgende uitspraken equivalent:

(1) LaTeX


(2) Voor alle j = 1, 2, ..., m is LaTeX


http://img322.images...=bewijs3mt9.jpg


Groeten,
Stijn
Be careful whose advice you buy, but be patient with those who supply it.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

TD

    TD


  • >5k berichten
  • 24052 berichten
  • VIP

Geplaatst op 14 december 2006 - 20:32

Op het eerste zicht, voor (1) naar (2): moet je daar niet met de componenten van L werken? L zelf is een vector...
"Malgré moi, l'infini me tourmente." (Alfred de Musset)

#3

raintjah

    raintjah


  • >250 berichten
  • 824 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 december 2006 - 22:37

In het gegeven staat bij (1) L toch niet als vector.
Maar het zou kunnen hoor.
Be careful whose advice you buy, but be patient with those who supply it.

#4

TD

    TD


  • >5k berichten
  • 24052 berichten
  • VIP

Geplaatst op 14 december 2006 - 23:27

Jawel, de L bij ťťn is een vector (zie je gegevens, de L_j zijn de componenten).
Je kan geen verschil maken van een scalair (de f_j's) en een vector (hier L).
"Malgré moi, l'infini me tourmente." (Alfred de Musset)





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures