Springen naar inhoud

De rede


  • Log in om te kunnen reageren

#1

DRSStachrini

    DRSStachrini


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 27 maart 2007 - 11:19

[b]Een basistekst over ons Menszijn. Voel je vrij de nodige aanvullingen te doen.
Ik kijk er naar uit...



Manifest van de rede

Theorie stoelt op analytisch denken. De mensheid is geŽvolueerd. Anno 2007 is het nog maar de vraag welke theorie aan de waarheid getoetst kan worden. Het valt niet te ontkennen dat de exacte wetenschappen een waarheid omhelzen die objectief van aard is, net zoals een rationeel wezen niet kan ontkennen dat 1 vermeerderd met 1 gelijk is aan het getal 2. Het zal nog 25000 jaar duren vooraleer Tsjernobyl gezuiverd is van radioactiviteit. Dank God voor de exacte wetenschappen.

De mensheid dreigt haar verstand te verliezen in het realisme, het exacte. Het is geenszins de bedoeling ten strijde te trekken tegen het heersende instituut ĎDe Wetenschapí, enkel de aandacht te vestigen op fundamentele principes van het mens zijn.

De wereld en al haar activiteiten en geheimen zijn onderworpen aan Wetenschap. De rust van de doden wordt brutaal verstoord in naam van de Wetenschap. Het hogere en ondoorgrondelijke moet verklaard worden in een essay. Studenten worden nieuwe invalshoeken opgedragen en de levensduur van terminale wordt zonder mededogen verlengt.
Rationaliteit heeft het leven in een wurggreep.

De mensheid dient vast te houden aan de rede. Dient te geloven in het hogere. De geest in de machine dient gevoed te worden met onverklaarbaarheid. Enkel zo kan de menselijke rede gevrijwaard worden van de ondergang. De rede, de dialoog van de mens met zichzelf.

Net als elk individu heeft ook de Wereld haar geheimen. Sommige zaken moeten verborgen blijven, enkel zo kan de geest in leven blijven. De continue zoektocht naar het niets. Blijven dromen en onderdanig zijn aan de Wereld.

It is pointless trying to modify the struggle for live, it will always backfire @ us.

Drs H. Stachrini

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Don Quichot

    Don Quichot


  • >250 berichten
  • 504 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 27 maart 2007 - 12:42

Ik heb vooraleer ik van wal steek eerst een vraag aan u: Wat geeft u het idee dat wanneer 'alles' verklaard is onze 'geest' uit de 'fles' zal vliegen? Waarom kiest u voor die stanplaats terwijl het juist veel waarschijnlijker is dat wanneer 'alles' verklaard is de mens vrede kan hebben met wat er om ons heen gebeurt en daardoor het besef kan krijgen dat dit tegelijkertijd in onszelf gebeurt? Zo zou juist de geest weer in de spreekwoordelijke fles terecht komen lijkt me zo.

Anyway, wat geeft u dit idee?
Men occasionally stumble over the truth, but most of them pick themselves up and hurry off as if nothing ever happened.
~Sir Winston Churchill

#3

DRSStachrini

    DRSStachrini


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 27 maart 2007 - 21:48

Laat er geen twijfel over bestaan, het is van essentieel belang dat de mensheid kennis hoog in het vaandel draagt. Hypocrisie zou optreden bij ontkenning. In elk rationeel wezen schuilt het verlangen naar manipulatie.

Het is echter deze manipulatie die de ondergang zou kunnen worden van de menselijke geest.
Wanneer de mensheid de natuur en al het leven maximaal controleert en reguleert, dreigt hij te vervallen in de grijze zone. Uitschieters vervagen, geen winnaars of verliezers meer te bespeuren.

Als alles verklaard is, kan de mens dan vrede nemen met wat er om zich heen gebeurd? Waarover zal de mensheid zich nog zorgen hoeven te maken en welke emoties dreigen dan uit te sterven? Stel dat alles op een dag manipuleerbaar wordt, dan zijn er enkel nog winnaars. Het einde van het individu. Dan dreigt de Geest de fles te verlaten.

Het is een interdisciplinair thema en aartsmoeilijk te beschrijven in enkele zinnen. Hopende dat we het debat hiermee kunnen verder zetten,

Drs H. Stachrini

#4


  • Gast

Geplaatst op 28 maart 2007 - 09:52

Ik heb vooraleer ik van wal steek eerst een vraag aan u: Wat geeft u het idee dat wanneer 'alles' verklaard is onze 'geest' uit de 'fles' zal vliegen? Waarom kiest u voor die stanplaats terwijl het juist veel waarschijnlijker is dat wanneer 'alles' verklaard is de mens vrede kan hebben met wat er om ons heen gebeurt en daardoor het besef kan krijgen dat dit tegelijkertijd in onszelf gebeurt? Zo zou juist de geest weer in de spreekwoordelijke fles terecht komen lijkt me zo.

Anyway, wat geeft u dit idee?

Het is een utopie om te denken dat 'alles' ooit verklaart wordt. Na elke ontdekking ontstaan weer nieuwe vragen.

De mens zal te vrede moeten zijn met de dingen en het leven zoals het is.

#5

DRSStachrini

    DRSStachrini


  • 0 - 25 berichten
  • 3 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 28 maart 2007 - 09:59

Een utopie is het zeker. Het gaat echter om de gevaarlijke intentie van de mens om alles te willen verklaren.

#6


  • Gast

Geplaatst op 28 maart 2007 - 10:04

Een mens wil graag :
- Zijn leven op eigen manier volgen en lijden
- Altijd in elke situatie zichzelf zijn
- Het gevoel hebben dat hij geliefd en gewaardeerd is

Om dit te bereiken zal hij een strijd moeten aangaan met zijn omgeving die hem
(vaak onbewust) zal beletten om dit te bereiken.

Het geloof in een hogere macht of de hoeveelheid vergaarde kennis zijn niet van belang
om deze doelstellingen te halen.

#7

Don Quichot

    Don Quichot


  • >250 berichten
  • 504 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 28 maart 2007 - 10:35

In mijn optiek zit het allemaal net even anders in elkaar.

Een mens wil graag :
- Zijn leven op eigen manier volgen en lijden
- Altijd in elke situatie zichzelf zijn
- Het gevoel hebben dat hij geliefd en gewaardeerd is

Wanneer een mens een idee heeft van hoe het leven te leiden is dit gestoeld op aangeleerde dingen. Dat houdt impliciet in dat de mens in kwestie al niet meer zichzelf is, maar datgene wat men het mens geleerd heeft om te zijn. Dit doet de mens omdat hij (of zij natuurlijk) graag het gevoel heeft geliefd en gewaardeerd te zijn.
Dit terwijl deze emoties in onszelf schuilen en deze emoties dus helemaal niets met de buitenwereld te maken hebben. Het is het oordeel dat we hebben over het gedrag van de buitenwereld. Wederom aangeleerd gedrag dus.

Om dit te bereiken zal hij een strijd moeten aangaan met zijn omgeving die hem
(vaak onbewust) zal beletten om dit te bereiken.


Dit is ogenschijnlijk wel eens zo. De omgeving zal iemand zien die zich niet meer confimeert aan haar (de omgeving dus). Dat zal verzet en weerstand opleveren. Sowieso speelt er de kwestie dat de omgeving ook het idee heeft zichzelf te moeten confimeren aan de omgeving en als de mens in kwestie daarmee ophoudt schijnt dit ook een licht op het gedrag van de omgeving. De omgeving zal inzien hoe het zichzelf gedraagt en, gezien het feit dat de antwoorden buiten onszelf gevonden moeten worden (volgens dat aangeleerde gedrag), kiezen om wederom niet aan zichzelf te werken, maar de buitenwereld aan zichzelf te laten werken.

Het geloof in een hogere macht of de hoeveelheid vergaarde kennis zijn niet van belang
om deze doelstellingen te halen.

En daar ben ik het helemaal mee eens. Het doet me zelfs vermoeden dat we hetzelfde bedoelen. Het is namelijk zelfs zo dat kennis nu juist deze doelstellingen tegenwerkt. Of beter: het soort kennis dat valt in te schalen in het vergelijkings proces. Wanneer we onszelf gaan vergelijken met anderen gaan we de mist in. Rousseau noemt dit 'Amour Propre'; oftewel: liefde zoals het hoort. Dit terwijl liefde toch echt simpelweg is en wanneer het zichzelf moet confimeren aan hoe het hoort het eigenlijk geen liefde meer is.

Anyway, dat spreekt deze opmerking natuurlijk lijnrecht tegen:

Laat er geen twijfel over bestaan, het is van essentieel belang dat de mensheid kennis hoog in het vaandel draagt. Hypocrisie zou optreden bij ontkenning. In elk rationeel wezen schuilt het verlangen naar manipulatie.

Want het is juist die kennis die ervoor zorgt dat de mens de mogelijkheid krijgt tot vergelijken. En juist die vergelijking leidt tot hypocrysie (voornamelijk omdat men anders simpelweg geen manier heeft om het eigen gedrag te relativeren en dus alleen de eigen intentie telt). Hier wordt ook het verlangen tot manipulatie geboren.

Het is echter deze manipulatie die de ondergang zou kunnen worden van de menselijke geest.
Wanneer de mensheid de natuur en al het leven maximaal controleert en reguleert, dreigt hij te vervallen in de grijze zone. Uitschieters vervagen, geen winnaars of verliezers meer te bespeuren.

Dan heb ik goed nieuws voor je. Via het cognitieve denkkader is dit niet te bereiken simpelweg omdat we de creatie niet kunnen doorgronden. Daarop lopen alle causale gedachten stuk en dus is het beeld wat jij schetst niet haalbaar.

Als alles verklaard is, kan de mens dan vrede nemen met wat er om zich heen gebeurd? Waarover zal de mensheid zich nog zorgen hoeven te maken en welke emoties dreigen dan uit te sterven?

Het hele punt is dus juist dat er helemaal niets is om je zorgen over te maken. Dat ontstaat door het vergelijken. Vandaar mijn vraag eigenlijk.

Stel dat alles op een dag manipuleerbaar wordt, dan zijn er enkel nog winnaars. Het einde van het individu. Dan dreigt de Geest de fles te verlaten.

Alles is al manipuleerbaar, wij weten het alleen niet. Wanneer we ons dit wel beseffen zal dat het einde van het ego betekenen en niet het einde van het individu. Dan pas zullen we kunnen zien dat de fles helemaal niet bestaat, maar dat we simpelweg het idee hadden dat onze geest in de fles thuishoort en dus verzonnen we de fles.

Het is een interdisciplinair thema en aartsmoeilijk te beschrijven in enkele zinnen. Hopende dat we het debat hiermee kunnen verder zetten,

Het is de poging het te beschrijven wat nu juist in de weg staat dat je het simpelweg ervaart. Dat is namelijk in izchzelf al een vergelijking.

Ik hoop dat jullie hier iets aan hebben.
Men occasionally stumble over the truth, but most of them pick themselves up and hurry off as if nothing ever happened.
~Sir Winston Churchill

#8

Hoofd

    Hoofd


  • >100 berichten
  • 107 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 29 maart 2007 - 16:06

Net als elk individu heeft ook de Wereld haar geheimen. Sommige zaken moeten verborgen blijven, enkel zo kan de geest in leven blijven. De continue zoektocht naar het niets. Blijven dromen en onderdanig zijn aan de Wereld.


Kunt u nader verklaren waarom sommige zaken verborgen zouden moeten blijven? Is het niet zo dat mensen naast eten, drinken en liefde ook nog informatie nodig hebben? We zijn tenslotte altijd al op zoek naar antwoorden, dat is, naar mijn mening, de drijfkracht achter de levenswil; antwoorden vinden op vragen, en van die antwoorden weer nieuwe vragen maken.
Naar mijn mening: Men moet door blijven zoeken naar antwoorden op vragen en geheimen, enkel zo kan de geest in leven blijven.
Als ik steeds weer nieuwe antwoorden vind,
kan ik niets zeker weten.
Maar zoek ik niet door naar nieuwe antwoorden,
dan weet ik zeker dat ik niets zeker weet.

#9

Emeth.NL

    Emeth.NL


  • 0 - 25 berichten
  • 17 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 30 maart 2007 - 17:59

Een utopie is het zeker. Het gaat echter om de gevaarlijke intentie van de mens om alles te willen verklaren.


Altijd mooi om iemand te "zien" die het debat opzoekt, aangenaam.

Een paar dingen:
Uit je eerste post begrijp ik dat je van stelling bent, dat het gevaarlijk is voor de mens om alles te willen verklaren. Want als alles verklaard is zal de mens ongelukkig zijn, of zelfs niet voortleven. Anderzijds begrijp ik uit bovenstaande quote dat je het er mee eens bent dat nooit alles verklaard kan worden dus dat het gevaar slechts in de intentie tot verklaren ligt. Beide posts klinken tegenstrijdig, en ook zie ik veel gaten waar ik beargumentatie zou willen zien. Misschien dat je je stelling nog eens kan ophelderen?

Maar ik zal ook alvast mijn aanvulling geven:
Als we het er over eens zijn dat nooit alles verklaard zal zijn en dat een mens dus altijd vragen heeft, is het misschien overbodig te discussieren over de kwalijke gevolgen als het wel gebeurd (alhoewel ongetwijfeld vermakelijk). Tenzij het gevaar ligt in de intentie om alles te verklaren. Ikzelf zie dit gevaar niet.

Het lijkt mij eerder dat de nieuwschierigheid van de mens juist essentieel is. De zucht naar vooruitgang, verandering, kennis en het onbekende is naar mijn inziens een noodzakelijke drijfveer voor zowel de mensheid als het individu. Als een mens al alles weet, niets meer nieuws meemaakt of opzoekt, wat is dan de reden voor zijn bestaan? Kan hij de rest van zijn leven gelukkig zijn door slechts content te zijn? Wetende dat er niets onverwachts zal gebeuren of ontdekt kan worden. Net als dat onderzoek; dat oude mensen die leergierig zijn, mensen die op hen 70ste nog met nieuwe hobbys beginnen, bewezen langer leven. Of vergelijk het met succesvolle beschavingen, die op het hoogst van hen rijk instorten. Nadat de uitbreidingsdrang is weggeŽbt en mensen content en decadent zijn.

Soms lijkt het wel iets moet groeien, wil het niet uitsterven (zoals beschavingen, economiŽn en de mens zelf), maar dit is weer een andere theorie, welk ik hopelijk ooit uitspit.

Het enige gevaar wat ik in onze zucht naar kennis zie, is dat we wetenschappelijk gezien volwassener zijn dan moreel. Met de atoombom als mooi klassiek voorbeeld: De wetenschappelijke kennis om dit te creŽeren is er, maar te weinig geestelijke volwassenheid om hier mee om te gaan. Dus dat de techniek zich sneller ontwikkelt dan onze waarden en normen lijkt mij het enige gevaar.

Mvg,
Cheers,





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures