Springen naar inhoud

Osmose/diffusie,...


  • Log in om te kunnen reageren

#1

dumery

    dumery


  • >250 berichten
  • 321 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 10 mei 2007 - 22:04

Diffusie is het verschijnsel waarbij twee stoffen zich geleidelijk en spontaan met elkaar mengen, dit gebeurt van hoge concentratie naar een lage concentratie.
Bij osmose gaat een vloeistof waarin stoffen zijn opgelost zich van lage naar hoge concentratie begeven doorheen een halfdoorlatend membraan.( een semi-permeabele wand).

paar vragen rond mijn eindwerk over krokodillen
1)Zoutionen kunnen het lichaam binnendringen. Dit kan gebeuren via de huid en ook via de mond bij het eten, waardoor de lichaamssappen te zout worden. --> Hoe dringen deze zoutionen dan juist het lichaam binnen via de huid? Is dit via osmose of ...

2) Omdat zout moeilijk door de celmembraan heengaat, kan alleen water door osmose verplaatsen.
--> Hoe kan het dan dat in de 1ste plaats dit zout in de cellen raakt als het zout bijna niet door het celmembraan heengraakt. ( en op welke methode gebeurt dit dan)

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

oscar2

    oscar2


  • >250 berichten
  • 271 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 10 mei 2007 - 22:24

Goede vraag. Het zit 'm in denk ik in het woord "lichaamssappen". Het zout komt niet terecht in de cellen, maar in het vocht in het lichaam en rondom de cellen. Doordat de zoutconcentratie rondom de cellen hoger is dan in de cellen wordt water aan de cellen ontrokken. Dit is osmose.
Ik weet niet of het binnendringen via de huid zo'n grote bijdrage is. Als dat zo is gebeurt dat denk ik gewoon via de ruimte tussen de cellen. Zoutmoleculen zijn immers zeer klein.

#3

dumery

    dumery


  • >250 berichten
  • 321 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 10 mei 2007 - 22:47

Verschillende zoutconcentraties willen altijd dezelfde concentratie bereiken. Wanneer de zoutconcentratie in de sappen van een organisme dus hoger of lager is dan die in de cellen van het organisme, dan zal dit organisme zich moeten aanpassen.

Dit heb ik in mijn einwerk gezet en komt van een vrij vertrouwelijk bron denk ik. Dus hier zeggen ze eigelijk dat er dus wel zout in de cellen zit? En dat het eigenlijk ook verandert omdat het dezelfde concentratie wil bereiken?

Dus dan moet dit zout wel op een manier door het celmembraan naar binnengraken (maar niet naar buiten) ?

#4

lucifer

    lucifer


  • >100 berichten
  • 146 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 10 mei 2007 - 22:53

Ik denk eerder dat er een probleem zal ontstaan doordat de omgeving veel zouter is (ik heb het dan over de zout water krokodil) dan het lichaam waardoor er water uit het lichaam wordt getrokken door diffusie. Maar ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat de krokodil daar iets op heeft gevonden heeft in de vorm van geen water doorlaatbare schubben.

Dus als er al een probleem optreedt dan zal dat zijn doordat er zout in het lichaam is gekomen met de voeding oid.

2) Omdat zout moeilijk door de celmembraan heengaat, kan alleen water door osmose verplaatsen.
--> Hoe kan het dan dat in de 1ste plaats dit zout in de cellen raakt als het zout bijna niet door het celmembraan heengraakt. ( en op welke methode gebeurt dit dan)

In de celmembraan van de cel zitten transporteiwitten die via actief transport ionen tegen een concentratiegradiŽnt in kunnen transporteren, bijvoorbeeld de natrium kalium pomp
Adde parvum parvo magnus acervus erit.

#5

Bas

    Bas


  • >250 berichten
  • 824 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 10 mei 2007 - 23:07

Volgens mij hebben deze krokodillen speciale zoutklieren die geconcentreerde zoutoplossing uitscheiden om het overtollige zout kwijt te raken. Krokodillentranen dus, letterlijk...
Ik wou dat ik een elektron was, dan kon ik altijd paren

#6

dumery

    dumery


  • >250 berichten
  • 321 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 11 mei 2007 - 07:02

uhu ja dat van die zoutklieren is correct :(

#7

Wouter_Masselink

    Wouter_Masselink


  • >5k berichten
  • 8252 berichten
  • VIP

Geplaatst op 12 mei 2007 - 09:04

Verschillende zoutconcentraties willen altijd dezelfde concentratie bereiken. Wanneer de zoutconcentratie in de sappen van een organisme dus hoger of lager is dan die in de cellen van het organisme, dan zal dit organisme zich moeten aanpassen.

Dit heb ik in mijn einwerk gezet en komt van een vrij vertrouwelijk bron denk ik. Dus hier zeggen ze eigelijk dat er dus wel zout in de cellen zit? En dat het eigenlijk ook verandert omdat het dezelfde concentratie wil bereiken?

Dus dan moet dit zout wel op een manier door het celmembraan naar binnengraken (maar niet naar buiten) ?


Je bron heeft inderdaad gelijk. Een cel bevat een heel mengsel van verschillende zouten. Je probleem is dat je denkt dat zout de cel in geraakt. Dit kan gebeuren door een specifieke pomp of kanaal. (Denk hierbij aan de Na+,K+ pomp).

Echter dit zal niet in voldoende mate werken om zoutconcentraties gelijk te trekken. In plaats van dat er zouten in de cel erbij komen zal water uit de cel verdwijnen. Zo kan er toch een hogere concentraties zouten in de cel worden bereikt.
"Meep meep meep." Beaker

#8

dumery

    dumery


  • >250 berichten
  • 321 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 mei 2007 - 23:29

Nog 2 vraagjes omtrent dit onderwerp

1) Verschillende zoutconc. willen altijd dezelfde conc bereiken. Wat is de reden hiervoor?

2) Zout kan niet door celmembraan, maar als er genoeg zoetwater aanwezig is dan kunnen krokodillen hun systeem doorspoelen zodat dit zout weg is uit het lichaam. Hoe graakt dat zout hier dan uit de cellen als het niet door celmembraam kan?

#9

oscar2

    oscar2


  • >250 berichten
  • 271 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 19 mei 2007 - 14:19

Er zit inderdaad zout in de cellen. Dat is ook nodig omdat de werking van allerlei eiwitten van zout afhankelijk is. Er zijn ook eiwitten (kanalen of pompen) die verschillende zouten de cel in of uit kunnen transporteren. Maar die doen dat om de zoutconcentraties constant te houden. Als de concentraties te hoog of te laag worden kan de cel niet meer functioneren.

1) Als de omgeving zouter is dan de cel "wil" het de zout de cel in. Daarmee wordt niet bedoelt dat de cel dan zout zal gaan opnemen. Hier wordt alleen het fysische proces beschreven dat stoffen altijd van plaatsen met hoge concentratie naar plaatsen met lage concentratie stormen. Dat is overigens diffusie. De cel heeft de keuze. Of de concentraties in de cel verhogen (door zout naar binnen te laten of te pompen). Maar dan gaat de cel dood. Of de concentraties niet verhogen. Maar dan wordt door osmose water aan de cel onttrokken. En dan gaat de cel ook dood.

2) Er kan dus inderdaad geen zout door het membraan zelf maar wel door de kanalen/pompen. De cel kan dus zelf regelen hoeveel cel het naar binnen of naar buiten laat.

Overigens laat het celmembraan ook geen water door. Het is dus net automatisch zo dat water de cel verlaat wanneer de omgeving te zout is. Het wordt wel steeds moeilijker om water op te nemen.

Veranderd door oscar2, 19 mei 2007 - 14:20






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures