Springen naar inhoud

Is religie kunst?


  • Log in om te kunnen reageren

#1

HeavenOnEarth

    HeavenOnEarth


  • >250 berichten
  • 430 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 mei 2007 - 09:36

Vaak wordt de inhoud van een geloof beschouwd als een stelsel van bewerende uitspraken aangaande de werkelijkheid en alles wat na zou komen of daar boven zou staan. Door de wetenschappelijke revolutie is deze opvatting van geloof imo duidelijk weerlegd: religieuze uitspraken zijn onwaar of inhoudsloos. Op diverse plaatsen op dit forum heb ik hier argumenten voor aangedragen.

Maar misschien is er ook een andere interpretatie van religie mogelijk, namelijk als een vorm van kunst. Geloof is wellicht op te vatten als een kunstvorm waarin men in abstracte termen de werkelijkheid probeert te duiden en de zin probeert te ontdekken. Lastige concepten als "goed", "kwaad", "moraal", "zin" enz worden geprojecteerd op goddelijke schepsels en krachten en worden door deze reïnficatie 'hanteerbaar'. Op deze wijze ontstaan er 'actoren' die rollen kunnen spelen in verhalen. Hiermee ontstaat een toneel waarop personages zoals God en Jezus herkenbare karaktertrekken kunnen hebben. Deze personages raken vervolgens verwikkeld in allerlei situaties, de wijze waarop zij zich gedragen gedurende deze verhalen staan bijvoorbeeld model voor het "goede", het "mysterie" en het "schone".
Een religieuze beweging kan dan opgevat worden als een artistieke stroming. Net zoals het impressionisme op een andere wijze dan het kubisme streeft naar schoonheid, streeft een pinkstergemeenschap op een andere wijze dan het katholicisme naar een uitdrukking van ethiek en zin. Vanuit dit perspectief is de geschiedenis van een religieuze beweging op te vatten als de vorming van een artistiek paradigma van spelregels, esthetische opvattingen en afspraken over de betekenis van symbolen.

Als kunstvorm hoeft een religie niet voldoen aan zware claims zoals de correspondentie met een waarheid. Van Gogh's zonnebloemen zijn evenmin "waar" als de denker van Rodin of als de boeken van Kafka. Mensen beschouwen deze werken niet als waardevol omdat zij "waar" zijn maar omdat zij ze mooi vinden of omdat zij refereren aan een waardevolle interpretatie van de werkelijkheid.

In mijn optiek kan het voordelen hebben wanneer religie expliciet als een kunstvorm wordt gezien:
- religieuzen laten hiermee elke aanspraak op waarheid varen;
- hiermee verdwijnt iedere grond voor fundamentalisme en;
- atheïsten kunnen beter oog krijgen voor de moraliteit die deze kunstvorm uitdraagt.
You and me baby, we ain't nothing but mammals.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

KeathFloris

    KeathFloris


  • >25 berichten
  • 30 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 18 mei 2007 - 10:45

Ik sluit me hier helemaal bij aan :-) erg goed bedacht, dit lost zeker een hoop problemen op. Ik hoop maar dat niet alleen atheisten het hier mee eens kunnen worden, maar dat ook religieuzen dit inzien. Ik ben alleen bang dat dat nooit gaat gebeuren. Deze religieuze zullen altijd blijven beweren dat alles waar is. Wat ik overigens totaal niet snap want er staan zoveel fouten in de bijbel die gewoon echt niet kloppen met de inmiddels bewezen dingen in de wereld. Religieuze zullen deze dingen wel zien als 'kunst' of als figuurlijk, maar zullen nooit helemaal toegeven. Zelf als de hele bijbel is bewezen als totale onzin, dan nog zullen ze wel er zo'n draai aangeven dat het toch nog mogenlijk is. Ik vind het een briljant idee over religie als kunst, maar religieuze zullen het er nooit mee eens zijn.

#3

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 18 mei 2007 - 11:17

Ik ben het daar niet mee eens. Religie kun je niet zomaar kunst noemen, omdat er raakvlakken te vinden zijn met verschillende uiteenlopende kunsttakken. Er is met moeite een eenduidige definitie van wat kunst is, dus kan je er heel wat inpassen. Religie heeft echter een onmiskenbare eigenheid, die moet gerespecteerd worden, en die cruciaal is.
Uit religie is heel wat kunst voortgevloeid. Afspraken omtrent de interpretatie van symboliek is een menselijke eigenschap, al komt deze in de kunst extra naar voor.

Al ben ik het ermee eens dat men moet beseffen dat men geen aanspraak kan doen op de eeuwige waarheid en dat het hierop geënte fundamentalisme problematisch is. Dit besef kan je ook volledig ondersteunen zonder dat je daarom religie als kunstvorm moet gaan zien.

Een atheïst mag ook niet dezelfde fout begaan als de theïst: men moet oog hebben voor de moraliteit die de ander uitdraagt, hoe dan ook. Niemand heeft de waarheid in pacht. Het probleem met godsdienst is dat een kritisch onderzoek van de eigen moraal tot nader order een heikel punt is.

Ik vind het hoog tijd trouwens, dat iedereen eens gaat beseffen dat de Bijbel geen historisch werk is. Zowel gelovigen die het zien als een correct verslag van historische gebeurtenissen, zonder meer, als de niet-gelovige die inconsistenties en fouten als grond neemt om het hele geloof af te wijzen, begaan een fout.

#4

Jeroen Bouterse

    Jeroen Bouterse


  • >250 berichten
  • 261 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 mei 2007 - 16:27

Kunst kan de betekenis die levensbeschouwing nu heeft onmogelijk vervangen: het kan hoogstens dienen als een representatie ervan, maar dan is het een afgeleide en geen zelfstandigheid. En die functie vervult het al.

Het is natuurlijk niet zo dat je een fundamentalist gewoon kunt uitleggen: 'Jij denkt dat wat je beweert waar is, maar dat doet er in het geheel niet toe', en dat hij dan elke waarheidsclaim zou laten varen - dat is een onaanvaardbare inflatie van zijn godsbeeld. Ik ben zelf trouwens ook niet postmodern genoeg om daar tevreden mee te zijn. Mijn atheïsme is ook geen 'kunstvorm': het is een vorm van een waarheidsclaim (zij het met het bewustzijn dat het bij dat soort claims niet om absolute zekerheden maar om waarschijnlijkheden gaat).

Dat waarheid een lastig concept is, betekent niet dat we maar moeten ophouden het erover te hebben - dat lijkt me een van de vergissingen van het postmodernisme. Theïsme en atheïsme zijn meer dan 'artistieke paradigma's'; het zijn complete paradigma's.

#5

HeavenOnEarth

    HeavenOnEarth


  • >250 berichten
  • 430 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 18 mei 2007 - 21:49

Ik ben benieuw hoe lang ik deze visie staande kan houden, maar laat ik een poging wagen...

Eén van de problemen waar religies mee kampen is dat er geen enkele reden is om aan te nemen is dat zij een waarheid verkondigen.
Desalniettemin voelen vele mensen zich behaaglijk in een geloofsgemeenschap of vinden steun in de verhalen die zij lezen, worden getroffen door de schoonheid van een passage, ontlenen richting aan het morele stelsel, zie parallellen met hun situatie, enzovoorts (Merk op dat de verschillende kunstzinnige disciplines dezelfde emoties oproepen.) Religie dient velen als inspiratie en krachtsbron. Zou dit wezenlijk verschillen als de waarheidsclaim wordt los gelaten. Veronderstelt een religieuze ervaring een weten dat het een noodzakelijke waarheid is? Nee, veel mensen verlangen immers geen bewijs voor hun geloof? Worden uitspraken van Jezus pas inspirerend wanneer vaststaat dat hij herrezen is uit de dood? Is doden alleen slecht omdat God dit letterlijk heeft gedicteerd? Het lijkt me dat geloof veel meer omvat dan alleen absolute waarheidsclaims.
Wanneer de waarheidsclaim wordt losgelaten kan een geloofsgemeenschap heel goed opgevat worden als een groep die door middel van symbolen uiting geven aan bepaalde opvattingen aangaande ethiek en schoonheid. Rituelen en codes leren de leden de symbolen op de juiste manier verstaan. Er ontstaat een subjectief, symbolische verhaal over de werkelijkheid en over het goede.
Wanneer iemand op symbolische wijze zijn subjectieve kijk geeft op abstracte of concrete zaken, dan is er volgens mij sprake van kunst.

Ik doel dus op een soort geloofsstelsel waarin God niet langer model staat voor de Schepper, het Goede of de Beul maar eerder een idee van God waar hij expliciet geformuleerd is in termen als: het menselijk streven naar gerechtigheid, het mysterie van mijn leven, twijfel over de toekomst, zoektocht naar antwoorden, gevoel van nietigheid, schoonheid en gratie van het leven, etc. Dit soort formuleringen zijn verder niet strijdig met de wetenschap of iets dergelijks (da´s kunst dan ook bijna nooit :wink: ) en biedt genoeg aangrijpingspunten voor verdere positieve associaties en grafische en muzikale interpretaties. De goddelijke verhalen worden een positieve duiding van de geschiedenis van de religie. Hierbij kan de religie zijn positieve boodschap met gemak staande houden. Een religie kent dan nog steeds een gemeenschappelijke taal waarin mensen elkaar concreet en symbolisch kunnen begrijpen. God als een symbool voor alle vragen, voor elke verwondering en voor al het goede.

In deze visie zal een religie natuurlijk nog steeds breder zijn dan alleen een kunstvorm, maar het bevat in mijn optiek wel interessante parallellen.
Ik zie dit (los van de vraag in hoeverre het vooral kunst is) wel als een aantrekkelijke richting waarin religies zich kunnen ontwikkelen. Als een soort waarden-en-normen-gemeenschap zonder transcendente waarheidsclaims, maar wel met een aantrekkelijk symbolenapparaat om mensen aan te spreken en aan zich te binden. Een gemeenschap waarin bijvoorbeeld `de vrijheid` bezongen wordt of ´de schoonheid´. Waarin mensen horen dat God symbool staat voor Liefde en niet voor een Wezen.
Ik denk er nog vele jaren vele mensen zullen zijn die zich liever niet in wetenschappelijke termen laten aanspreken. Zich daar niet door in beweging voelen komen. In zeer veel mensen schuilt, denk ik, een bepaalde voorkeur voor de verhalende vorm en diepere lagen van betekenis, mysteries en oplossingen in een taal die zijzelf begrijpen. Dit lijkt me een waardige stap in de evolutie van religies wanneer de aansprekende elementen behouden kunnen blijven terwijl aansluiting wordt gezocht met de wetenschappelijke inzichten. Hiermee onstaat er een seculiere religie. Hiermee is zij ontdaan van het transcendente maar zal wellicht voldoende krachtig blijven om mensen steun en richting te bieden. Er is voldoende ruimte voor elk positief of richtinggevende boodschap. Hierbij wordt een religie niet gehinderd door wetenschappelijke bevindingen en kan er zelfs door ontwikkeld worden (net zoals bij kunst ook wel eens gebeurt :wink: ).

En bedenk: wetenschappelijke ontwikkeling geeft weliswaar inzicht in de werking van natuurlijke processen, maar levert hierbij geen recept voor een gelukkig leven. De totale stand van de wetenschap gaat het bevattingsniveau van elk afzonderlijk individu ver te boven. De ontwikkeling van de wetenschap is slechts ten dele verantwoordelijk voor menselijk geluk. Wel via technologieën en ter bevrediging van nieuwsgierigheid natuurlijk, maar of je nou bij de wetenschap moet zijn om geluk te vinden in het leven?
You and me baby, we ain't nothing but mammals.

#6

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 20 mei 2007 - 22:27

HeavenOnEarth, ik vind je visie erg mooi. En ze is nog helder en goed onderbouwd ook :(

Er zijn inderdaad heel wat (opvallende - als je weet waar je moet kijken) parallellen met kunst, al hangt het er vaak ook van af hoe breed je definitie van kunst is. Dit

Wanneer iemand op symbolische wijze zijn subjectieve kijk geeft op abstracte of concrete zaken, dan is er volgens mij sprake van kunst.

doen we immers de hele dag door: wij zijn constant bezig met denken (in de ruime zin van het woord) over abstracte of concrete zaken, dat doen we per definitie als subject, en met behulp van symbolische stelsels. Hierin is steeds plaats voor levensbeschouwing, een predikaat dat evengoed past voor religie. Je hebt nog steeds overschot van gelijk als je stelt dat een zekere "nederigheid" (i.t.t. de arrogantie die gepaard gaat met o.a. de waarheidsclaim -- ik zoek even een woord op je hele post samen te vatten) in deze levensbeschouwing geïncorporeerd dient te worden.

Hoe kader je de ritualisering (waarin Freud eerder een parallel zag met dwangneurosen) in je uiteenzetting?

Veranderd door ypsilon, 20 mei 2007 - 22:28


#7

HeavenOnEarth

    HeavenOnEarth


  • >250 berichten
  • 430 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 mei 2007 - 18:46

Dit

Wanneer iemand op symbolische wijze zijn subjectieve kijk geeft op abstracte of concrete zaken, dan is er volgens mij sprake van kunst.


doen we immers de hele dag door: wij zijn constant bezig met denken (in de ruime zin van het woord) over abstracte of concrete zaken, dat doen we per definitie als subject, en met behulp van symbolische stelsels.


Ja, dat klopt. Maar eigenlijk bedoelde ik ‘symbolisch’ in dit geval iets beperkter. Ik doelde vooral op het proces van een ‘personage’ of ‘verhaal’ bedenken en dit symbool te laten staan voor een ander concept of verschijnsel. Vooral hierin en in de afgeleide vormen hiervan zie ik de overeenkomsten. Bij andere aspecten van een religie ligt een exclusief vergelijk met kunst toch wat minder voor de hand, denk ik.

ik zoek even een woord op je hele post samen te vatten


Magisch-realistische-pseudo-escapistische-levenskunst? :(

Het aardige van deze invalshoek is in mijn ogen dat er hiermee een soort semi-gelovige-humanistische(?)-beweging zou kunnen ontstaan die als het ware kan zeggen: “Een boek als de bijbel letterlijk nemen doen de meeste mensen toch al niet, dus waarom moet er zo zwaar worden getild aan een letterlijk bestaan van God? Vanaf nu beschouwen we God en daarmee samenhangende verhalen als symbolisch waar en we zullen deze symbolen herzien en verbeteren volgens onze huidige smaak van mooi en goed. De verhalen en symbolen staan, eerst en vooral, model voor een stelsel van waarden en normen en opvattingen over de zin van het leven. De bezinning op en beleving van deze verhalen baseren we op de traditionele rituelen, taal en gewoonten”.
Theoretisch zouden er op deze wijze een groot aantal ‘bewegingen’ kunnen ontstaan die verschillende accenten leggen ten aanzien van artistieke expressies, ethische punten en rituelen. Voor de leden van al deze groepen zou gelden dat hun ‘geloof’/’artist impression’ even mooi, geldig, goed, warm, richting- en zingevend is als gewenst, maar zonder dat getwijfeld hoeft te worden aan een noodzakelijke waarheid.

Hoe kader je de ritualisering (waarin Freud eerder een parallel zag met dwangneurosen) in je uiteenzetting?


Hoewel Freud daar niet echt een bewijs voor had…
Rituelen zijn denk ik beter eerst te beschrijven in sociale termen. Hierbij zijn er wel enige artistieke parallellen en invloeden. Veel mensen zeggen een kerkdienst bijvoorbeeld ‘mooi’ te vinden en een trouwerij in een kerk is voor veel mensen toch het Kodak-moment-paradise. Ook is bij de inrichting van tempels, moskeeën en kerken wereldwijd duidelijk aandacht geweest voor het esthetische, net zoals dit het geval is bij zang, de uitvoering en volgorde van rituele handelingen. In zekere zin staat het uiterlijke karakter van een religie voor veel mensen al model voor het mooie.
You and me baby, we ain't nothing but mammals.

#8

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 21 mei 2007 - 19:22

Ik heb hier nog maar weinig aan toe te voegen (je hebt me nog niet helemaal overtuigd van de correctheid, maar wel van het nut van de visie op religie als kunst) maar als ik nog even off-topic mag gaan...
Dit "Magisch-realistische-pseudo-escapistische-levenskunst" en dit "semi-gelovige-humanistische-beweging" zijn prachtige termen :(
Tussen twee haakjes: bij wat je zegt denk ik aan Enki Bilals "Tetralogie van het Monster"... Ik weet niet of je deze strips kent?

#9

Jeroen Bouterse

    Jeroen Bouterse


  • >250 berichten
  • 261 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 mei 2007 - 20:36

Volgens mij ben ik het inhoudelijk wel met je eens maar in de terminologie niet (m'n post wordt vermoedelijk korter dan eerst de bedoeling want ik heb m'n tekst per ongeluk gewist; de toon wordt dus wellicht ook iets gefrustreerder dan eerst. Dat is dan niet persoonlijk..).

Ik heb kort gezegd (..) twee bezwaren, als ik je punten goed begrepen heb:

- als 'kunst' een levensbeschouwing in het algemeen gaat aanduiden, lijkt me dat misleidend: volgens mij gaat levensbeschouwing (conceptueel gezien) vooraf aan kunst, en is kunst een uitingsvorm ván een levensbeschouwing, wat die ook precies in moge houden.

- ik heb de indruk dat het begrip 'religie' een zekere inflatie heeft ondergaan in jouw definitie. Zoals jij deze levensbeschouwing beschrijft, denk ik dat een fel areligieuze 18e-eeuwse verlichtingsdenker het daar nog mee eens kan zijn; en ik denk dat een beetje traditioneel gelovige dit als religie niet serieus neemt. In elk geval zit deze vorm van religie zo ver 'links' in het religieuze spectrum dat ik me afvraag of het zinvol is om het begrip religie zo ver op te rekken dat dit eronder valt.

Ik zou in plaats van 'magisch-realistische-pseudo-escapistische-levenskunst' een levensbeschouwing willen propageren die ik 'humanistisch atheïsme' zou willen noemen (denk ik). Het atheïsme vervangt dan de waarheidsclaims van traditionele religie, en het humanisme erkent dat de individuele subjectieve invulling van het bestaan (moraal en zingeving etc.) in laatste instantie om mensen draait.

Termen als 'pseudo-escapisme' en magie lijken me nog een soort connotatie van stiekeme verdraaiing van de werkelijkheid in te houden. Ik hoop dat dat niet nodig is; vandaar mijn alternatieve voorstel. Nogmaals; misschien heb ik je niet helemaal goed begrepen - zoals ik het begrijp vind ik het een heel sympathiek standpunt, maar met de bezwaren die ik hierboven heb genoemd. Ik ben benieuwd wat je ervan denkt.

#10

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 21 mei 2007 - 21:07

ik heb de indruk dat het begrip 'religie' een zekere inflatie heeft ondergaan in jouw definitie.

Dat lijkt me de bedoeling :(

Ik zou in plaats van 'magisch-realistische-pseudo-escapistische-levenskunst' een levensbeschouwing willen propageren die ik 'humanistisch atheïsme' zou willen noemen (denk ik). Het atheïsme vervangt dan de waarheidsclaims van traditionele religie, en het humanisme erkent dat de individuele subjectieve invulling van het bestaan (moraal en zingeving etc.) in laatste instantie om mensen draait.

Zouden we dan niet beter gaan voor humanistisch agnosticisme? Atheïsme bevat immers ook een waarheidsclaim. En euh... moet het dan niet in eerste instantie om mensen draaien?

#11

Jeroen Bouterse

    Jeroen Bouterse


  • >250 berichten
  • 261 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 mei 2007 - 22:05

In eerste én laatste instantie :( De mens is de Alfa en de Omega :(
En ja; atheïsme houdt een waarheidsclaim in. Daarom kan ik ook beweren dat het dat onderdeel van religie vervangt - het vervangt de ene claim door de andere. Mijn 'levensbeschouwing' ook uitspraken over de werkelijkheid, en een daarvan is, dat er geen God is.

Ik denk dat een religie of levensbeschouwing die volledig onafhankelijk is van uitspraken over een objectieve realiteit niet bestaat. Bij vragen naar zingeving etc. maakt het uit of je ervan uitgaat dat er wèl een God is, géén God is of dat je dat allebei plausibel vindt. Iemand die rekening houdt met een leven na de dood, kan daar noties van zingeving en handelingsprincipes aan koppelen die bij iemand die dat niet doet afwezig zijn.

Ik denk overigens dat voor de mate van subjectivisme en humanisme in moraal, zingeving en symboliek die HeavenOnEarth (terecht!) propageert, de atheïstische visie op de objectieve realiteit het meest geschikt is, door iedere vorm van 'moreel scheidsrechterschap' búiten de mens princpieel en categorisch af te wijzen. De 'objectieve' claim dat God dood is, maakt dus mijns inziens juist de weg vrij voor al die andere dingen.

#12

HeavenOnEarth

    HeavenOnEarth


  • >250 berichten
  • 430 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 mei 2007 - 20:10

Tussen twee haakjes: bij wat je zegt denk ik aan Enki Bilals "Tetralogie van het Monster"... Ik weet niet of je deze strips kent?


Nee, hoewel de tekeningen die ik tegen ben gekomen me wel bekend voorkomen. Ik zal de stripwinkel eens induiken.

- als 'kunst' een levensbeschouwing in het algemeen gaat aanduiden, lijkt me dat misleidend: volgens mij gaat levensbeschouwing (conceptueel gezien) vooraf aan kunst, en is kunst een uitingsvorm ván een levensbeschouwing, wat die ook precies in moge houden.


Ik geef het creatieve, kunstzinnige aspect inderdaad teveel aandacht. Tal van andere invalshoeken zullen religie een meer volwaardigere kunnen behandeling geven. Kunst is denk ik inderdaad eerder een onderdeel van een stelsel van waarden en normen, omgekeerd kan ethiek niet snel gezien worden als een onderdeel van kunst.
Het kunstzinnige aspect heb ik vooral voorgesteld als een alternatief perspectief voor de meer gebruikelijke logische, wetenschappelijke of ethische invalshoek. Deze (idd) agnostische-belijdende-humistische beweging zou het begip “waar” inruilen voor “goed” of “mooi” bij het formuleren van hun godsbeeld. De actieve constructie van deze God is in mijn ogen wel vooral een kunstzinnige daad. Vergelijk bijvoorbeeld de traditionele aanpak hier eens mee.

Normaal gesproken denken veel mensen er ongeveer zo over: God is een natuurlijke of bovennatuurlijke bestaande vorm die in enige mate de oorzaak is van het menselijke bestaan. Over God kunnen we iets leren uit bestaande verhalen of geestelijke en/of sociale beleving en na of tijdens na het leven oefent hij invloed uit.
Deze benadering staat bol van impliciete of expliciete verwijzingen naar de realiteit. Deze God is als het ware opgebouwd met ‘werkelijke’ bouwstenen.

Wanneer men de vermeende correspondentie met waarheid zou loslaten, dan blijft het wellicht mogelijk om een `God` te construeren. Wellicht zijn er mensen waarvoor het waardevol is om een ´God´ expliciet op te bouwen op basis van associaties met bv: zinvol leven, duurzaamheid, mysterie, betrokkenheid, naastenliefde, eerlijkheid, vertrouwen, hoop, enz. Hiermee onstaat een personificatie van een moraal, een symboom van een waardensysteem.
Zo´n actief proces waarin men zo'n soort god samenstelt, construeert, componeert is in mijn ogen, expliciet, het creëren van een kunstwerk.
Daarnaast denk ik dat men ook in de bestaande religies het ´mooie´ vermengt met hetgeen waarvan men gelooft dat het ´waar´ is.

Termen als 'pseudo-escapisme' en magie lijken me nog een soort connotatie van stiekeme verdraaiing van de werkelijkheid in te houden. Ik hoop dat dat niet nodig is; vandaar mijn alternatieve voorstel. Nogmaals; misschien heb ik je niet helemaal goed begrepen - zoals ik het begrijp vind ik het een heel sympathiek standpunt, maar met de bezwaren die ik hierboven heb genoemd. Ik ben benieuwd wat je ervan denkt.



De meeste vormen van kunst zijn een verdraaiing van de waarheid…
Ik begrijp geloof ik wat je bedoeld. Veel humanisten of atheïsten voelen er geloof ik inderdaad weinig voor om ergens ´kerkje´ te spelen. Er bestaat vaak een afkeer van alles wat naar religie ruikt. Hier verken ik echter een andere mogelijkheid die een andere groep misschien wel aan kan spreken.
Wellicht bestaat er bij een groep mensen behoefte aan sommige aspecten van religie, zoals bijeenkomsten, gezamenlijk gezang, rituelen, een gezamenlijke taal, herkenning, enz zonder dat zij een als-waar-bedoelde god nodig hebben. Wellicht bestaat er wel een menselijke neiging om een levensbeschouwing te willen beleven binnen een gedeeld, ´iets-mysterieus-hebbend´, systeem van symbolen en verhalen. Wellicht spreekt zoiets meer mensen aan dan alleen abstracte verhalen over waarden en normen en theorieen over de naderende entropiedood van het universum.
Misschien dat er een groep atheïsten/agnosten bestaat die behoefte heeft aan een dergelijke inkadering en beleving van hun (nader te specificeren) levensbeschouwing. Misschien dat er ook gelovigen zijn waarbij zo'n stroming beter zou passen dan hun huidige geloof.

(Persoonlijk voel ik mij overigens niet aangetrokken tot deze filosofie. Ook in zo´n geval ben ik niet iemand die zich graag naar een onduidelijk zaaltje laat lokken om zich allerlei vage verhalen op de mouw te laten spelden.)
You and me baby, we ain't nothing but mammals.

#13

Jeroen Bouterse

    Jeroen Bouterse


  • >250 berichten
  • 261 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 mei 2007 - 22:47

Mooi; intelligent idee, en ik denk dat als mensen hun godsbeeld expliciet zelf construeren (de analogie met kunst wordt me al duidelijker), dat inderdaad kan helpen bij het begrip van het subjectieve karakter van hun morele overtuigingen, zonder dat daar meteen volledig de religieuze inkadering en ondersteuning van wordt weggehaald. Maar het moet dan wel bewust om een geconstrueerde god gaan - anders blijft er immers het risico van verabsolutering van de morele claims - en het komt dan dus inderdaad neer op een soort 'kerkje spelen'.

Ik zit zelf denk ik te sterk in atheïstische hoek om aan deze opvattingen veel te hebben voor mijn wereldbeeld, maar verder juich ik je ideeën van harte toe :-D er is goed over nagedacht vind ik.

#14

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 24 mei 2007 - 23:42

Nee, hoewel de tekeningen die ik tegen ben gekomen me wel bekend voorkomen. Ik zal de stripwinkel eens induiken.

Ik vroeg het omdat een van de antagonisten (Optus Warhole) begint als leider van de Obscurantis Order, een fundamentalistische monotheïstische groepering ontstaan uit de oude religies. Later (onder het pseudeniem Holeraw) wordt hij kunstenaar van de "Pure Evil Art".





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures