Springen naar inhoud

Hoe komt het dat wij dingen 'grappig' vinden?


  • Log in om te kunnen reageren

#1

krikke321

    krikke321


  • 0 - 25 berichten
  • 5 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 23 mei 2007 - 19:36

(weet niet of dit het juiste forum is)


Ik vroeg mij onlangs eens af, waarom wij bepaalde dingen grappig vinden?
bijvoorbeeld: Stel je voor, ik zit in de les en plots komt er iemand binnen en die gooit een taart recht in het gezicht van de leerkracht. Ik ben 100% zeker dat heel de klas ermee gaat lachen. Maar waarom eigenlijk? Waarom vinden wij dit grappig?
En vooral wat is grappig?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

EelcoStorm

    EelcoStorm


  • >250 berichten
  • 289 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 mei 2007 - 07:55

(weet niet of dit het juiste forum is)
Ik vroeg mij onlangs eens af, waarom wij bepaalde dingen grappig vinden?
bijvoorbeeld: Stel je voor, ik zit in de les en plots komt er iemand binnen en die gooit een taart recht in het gezicht van de leerkracht. Ik ben 100% zeker dat heel de klas ermee gaat lachen. Maar waarom eigenlijk? Waarom vinden wij dit grappig?
En vooral wat is grappig?


Grappig is erg persoonlijk volgens mij. Maar waarom we iets grappig vinden heeft volgens mij te maken met het feit dat er iets gebeurt wat we niet direct verwachten.

Eelco
Liefhebber van weetjes die weinigen weten
(Pax tibi, Marce, evangelista meus!)

#3

krikke321

    krikke321


  • 0 - 25 berichten
  • 5 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 24 mei 2007 - 16:34

Er zit wel een logica in, aangezien 99.99% van alle moppen gebaseerd zijn op een pointe. Maar een fietser die net voorbij rijd als ik wou oversteken heb ik ook niet verwacht en dat vind ik niet grappig.

#4

ferry

    ferry


  • >250 berichten
  • 954 berichten
  • VIP

Geplaatst op 24 mei 2007 - 16:45

Er zit wel een logica in, aangezien 99.99% van alle moppen gebaseerd zijn op een pointe. Maar een fietser die net voorbij rijd als ik wou oversteken heb ik ook niet verwacht en dat vind ik niet grappig.


Nee, niet alles wat onverwacht gebeurt is grappig. Fietsers, aanslagen en aliens zijn niet per se grappig. Hoewel, het hangt wel van je perspectief af. Genoeg mensen die jou uitlachen als je onder een fiets stapt.

#5


  • Gast

Geplaatst op 26 mei 2007 - 13:09

(weet niet of dit het juiste forum is)
Ik vroeg mij onlangs eens af, waarom wij bepaalde dingen grappig vinden?
bijvoorbeeld: Stel je voor, ik zit in de les en plots komt er iemand binnen en die gooit een taart recht in het gezicht van de leerkracht. Ik ben 100% zeker dat heel de klas ermee gaat lachen. Maar waarom eigenlijk? Waarom vinden wij dit grappig?
En vooral wat is grappig?

Tja hoe ontstaan onze gevoelens en emotie's.

#6

1,2

    1,2


  • >100 berichten
  • 175 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 26 mei 2007 - 13:52

Er zijn meerdere soorten onverwachte dingen. Een fietser die we niet zien aankomen is wel onverwachts maar daarnaast heel gewoon. Het zit hem er in dat er dingen zijn die niet gewoon zijn en daarom dus ook onverwachts. Het is tamelijk absurt dat iemand een de klas instapt een taart in iemand gezicht gooit. Het zou ook absurt zijn als iemand met een kettingzaag binnen stapt en de leraar door midden zaagt, dat is weer wat minder grappig, tenzij je de leraar niet mag misschien. Omdat het hier duidelijk is dat er overdreven veel geweld wordt gebruikt wat niet meer te beschouwen is als onschuldig.

Veranderd door 1,2, 26 mei 2007 - 13:53


#7

Hoofd

    Hoofd


  • >100 berichten
  • 107 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 juni 2007 - 12:44

Tja hoe ontstaan onze gevoelens en emotie's.


:D wat dacht je van het lymbisch systeem in de hersenen? :D (in combinatie met andere systemen zoals de slaapkwabben etc.)
Als ik steeds weer nieuwe antwoorden vind,
kan ik niets zeker weten.
Maar zoek ik niet door naar nieuwe antwoorden,
dan weet ik zeker dat ik niets zeker weet.

#8

Original

    Original


  • >250 berichten
  • 254 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 juni 2007 - 19:25

dat is er ingestampt door deze maatschappij en je opvoeders.

'Kijk Jantje, dit is een AAP, dat spel je A-A-P,
dat is een heel grappig dier en als die iets grappig vindt dan doet ie 'ahahahaha'
en dan tovert ie een grote glimlach tevoorschijn'
kijk hier doet ie dat omdat die andere aap uit de boom valt.
ahahahaahahah'

Veranderd door Original, 04 juni 2007 - 19:30

~My mind is like an old battleground~
~Devoid of essence, all but remnants of a chaotic past~


#9

asceltis

    asceltis


  • 0 - 25 berichten
  • 23 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 06 juni 2007 - 13:26

Iets grappigs vinden, heeft te maken met jou karakter. Het is net zoiets als smaak. De één vindt kotteletjes lekker, de ander niet. De één vindt geel een mooie kleur, de ander niet. De één vindt zwarte humor grappig, de ander hekelt het.
Nog een bewijs volgt uit het feit dat iets grappigs vinden evolueert door de jaren heen. Als je zeven jaar bent heb je bijvoorbeeld een geheel andere humor als je ouders, en vind je stand-up comedians saai. Zo'n zes jaar later begrijp je niet wat je kleine broertje grappig vindt aan Samson en Gert. Het berust volgens mij op smaak, en smaak wordt door iedereen anders beleeft.

#10

Original

    Original


  • >250 berichten
  • 254 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 06 juni 2007 - 18:53

een baby of klein kind dat achtergelaten is en opgevoed door een roedel wolven lacht nooit.
simpelweg omdat er in de directe omgeving niemand is om dat voorbeeld te geven.

de lach zelf leer je van anderen, het lachen om vermaak dan wel leedvermaak wordt zoals ik zei in mijn vorige post er ingestampt door de maatschappij, opvoeders en andere ervaringen in het leven (mensen, gebeurtenissen whatever)
en dan is er nog de eigen inbreng.. hoe meer je zelf als kind de tijd neemt om na te denken over de wereld, mensen etc.. hoe meer je je eigen beeld op humor kunt vormen.
maar die inbreng is er alleen als je in eerste instantie geleerd hebt dat lachen bestaat, dat humor bestaat.
vandaar dat o.a. wolfskinderen geen humor kennen en niet lachen.

~My mind is like an old battleground~
~Devoid of essence, all but remnants of a chaotic past~


#11

Hoofd

    Hoofd


  • >100 berichten
  • 107 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 06 juni 2007 - 20:54

een baby of klein kind dat achtergelaten is en opgevoed door een roedel wolven lacht nooit.
simpelweg omdat er in de directe omgeving niemand is om dat voorbeeld te geven.

de lach zelf leer je van anderen, het lachen om vermaak dan wel leedvermaak wordt zoals ik zei in mijn vorige post er ingestampt door de maatschappij, opvoeders en andere ervaringen in het leven (mensen, gebeurtenissen whatever)
en dan is er nog de eigen inbreng.. hoe meer je zelf als kind de tijd neemt om na te denken over de wereld, mensen etc.. hoe meer je je eigen beeld op humor kunt vormen.
maar die inbreng is er alleen als je in eerste instantie geleerd hebt dat lachen bestaat, dat humor bestaat.
vandaar dat o.a. wolfskinderen geen humor kennen en niet lachen.


En hoe kan het dan dat het lachen ooit tot stand is gekomen? Lachen is iets van nature bestaat. Ik denk dat er iets in de hersenen is wat spieren aan het werk zet (de lachspieren) wanneer er een zeldzame onverwachte reactie gebeurd. Misschien slaan de hersenen wel even op hol? Er wordt een taart in het gezicht gegooit van iemand met gezag, en dat had je niet verwacht. Je hersenen slaan op hol en maken verschillende stoffen/reacties aan. Je lachspieren worden aan het werk gezet en tegelijkertijd komt er een stof vrij, je 'emotie' die door het bloed gaat stromen. Dit is iets wat wij 'grappig'
vinden.

Een andere reden is het ongemakkelijk voelen, een ander deel van de hersenen bootsen dan een neppe lach na, die verre weg van natuurlijk is. Een andere manier is inderdaad, wat jij zegt, lachen omdat anderen het je aanleren (en het op hetzelfde moment doet.) Als iedereen behalve jij in de klas lacht, werkt het ten eerste aanstekelijk (want er zal wel iets grappig zijn), en ten tweede hooor je er niet echt bij als je niet lacht.
Als ik steeds weer nieuwe antwoorden vind,
kan ik niets zeker weten.
Maar zoek ik niet door naar nieuwe antwoorden,
dan weet ik zeker dat ik niets zeker weet.

#12

Original

    Original


  • >250 berichten
  • 254 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 juni 2007 - 00:14

net zoals een hand geven tot stand is gekomen
net zoals op een rietje zuigen tot stand is gekomen
net zoals het lezen van woorden op papier tot stand is gekomen
net zoals knipogen tot stand is gekomen.

ooit was er een individu of waren er individuen die het uit probeerden en anderen namen het over, maakten er een gewoonte van.

lachen is geen natuurlijke reactie, tis een aangeleerde reactie.
dat is ook een reden waarom er apenkolonies zijn waarbij de apen niet lachen en apenkolonies waar de apen wel lachen.
en apen in gevangenschap.. tsja.. die kunnen bijna niet anders dan het overnemen van hun verzorgers en bezoekers e.d.

~My mind is like an old battleground~
~Devoid of essence, all but remnants of a chaotic past~


#13

Hoofd

    Hoofd


  • >100 berichten
  • 107 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 juni 2007 - 15:13

net zoals een hand geven tot stand is gekomen
net zoals op een rietje zuigen tot stand is gekomen
net zoals het lezen van woorden op papier tot stand is gekomen
net zoals knipogen tot stand is gekomen.

ooit was er een individu of waren er individuen die het uit probeerden en anderen namen het over, maakten er een gewoonte van.

lachen is geen natuurlijke reactie, tis een aangeleerde reactie.
dat is ook een reden waarom er apenkolonies zijn waarbij de apen niet lachen en apenkolonies waar de apen wel lachen.
en apen in gevangenschap.. tsja.. die kunnen bijna niet anders dan het overnemen van hun verzorgers en bezoekers e.d.


Een hand geven, aan een rietje zuigen, lezen zijn hele andere dingen dan lachen. Knipogen weet ik zo niet. Kijk maar eens naar een baby. Die lacht behoorlijk vroeg, als hij of zij iets leuk vind, niet omdat de baby zijn ouders het ziet doen! Een baby leert inderdaad om aan een rietje te zuigen etc. (of eigenlijk als peuter pas).
Het komt er op neer dat lachen iets natuurlijk is, niet omdat mensen het van elkaar leren. Er zijn niet mensen ooit eens mee begonnen, als je denkt dat het wel zo is, mag je me ook uitleggen hoe het komt dat honden gaan kwispelen als het naar hun zin hebben? Het is in de loop der jaren, denk ik, uit evoltuinair voordeel ontstaan.
Als ik steeds weer nieuwe antwoorden vind,
kan ik niets zeker weten.
Maar zoek ik niet door naar nieuwe antwoorden,
dan weet ik zeker dat ik niets zeker weet.

#14

Original

    Original


  • >250 berichten
  • 254 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 juni 2007 - 15:24

Een hand geven, aan een rietje zuigen, lezen zijn hele andere dingen dan lachen. Knipogen weet ik zo niet. Kijk maar eens naar een baby. Die lacht behoorlijk vroeg, als hij of zij iets leuk vind, niet omdat de baby zijn ouders het ziet doen! Een baby leert inderdaad om aan een rietje te zuigen etc. (of eigenlijk als peuter pas).
Het komt er op neer dat lachen iets natuurlijk is, niet omdat mensen het van elkaar leren. Er zijn niet mensen ooit eens mee begonnen, als je denkt dat het wel zo is, mag je me ook uitleggen hoe het komt dat honden gaan kwispelen als het naar hun zin hebben? Het is in de loop der jaren, denk ik, uit evoltuinair voordeel ontstaan.

zoals je zelf al zei, baby's lachen behoorlijk vroeg.. maar niet als ze pas geboren zijn.
ze kijken het zeker wel af van de ouders en kennissen van die ouders die hen allemaal met een grote grijnz aan staren.
kwispelen heeft met opwinding te maken.. één van de bekendste natuurlijke reacties die er is.
das niet vergelijkbaar met lachen.

~My mind is like an old battleground~
~Devoid of essence, all but remnants of a chaotic past~


#15

Hoofd

    Hoofd


  • >100 berichten
  • 107 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 juni 2007 - 15:52

zoals je zelf al zei, baby's lachen behoorlijk vroeg.. maar niet als ze pas geboren zijn.
ze kijken het zeker wel af van de ouders en kennissen van die ouders die hen allemaal met een grote grijnz aan staren.
kwispelen heeft met opwinding te maken.. één van de bekendste natuurlijke reacties die er is.
das niet vergelijkbaar met lachen.



En aan een rietje zuigen is wel te vergelijken met lachen? Waarom zou iemand, duizenden jaren geleden, op het idee zijn gekomen de spieren rond zijn mond zo aan te spannen dat zijn mondhoeken omhoog gaan om vervolgens zijn mond open te doen en daar een gek geluid uit te laten komen? En een nog moeilijkere vraag: waarom zouden anderen dit na gaan doen? Dit alles doet mij sterk twijfelen aan de conclusie waar jij zo zeker over bent.
Er zijn echter wel dingen die wij elkaar aanleren. Een voorbeeld hiervan is het met onze handen door ons haar gaan als we ons goed voelen. In andere -niet westerse- culturen is dit juist een teken van angst. Dit soort gebaren verschilt dus per cultuur.
Lachen gebeurt in elke cultuur op (bijna) dezelfde cultuur en is dus universeel. We leren elkaar misschien de manier van lachen aan, maar het lachen zelf -het goede gevoel, aanspannen van je buikspieren en de geluiden uit je mond- zit van nature in de mens.
Als het waar is dat er ooit iemand op het bizarre idee is gekomen de rare geluiden te maken wanneer je je goed voelt, en andere mensen deden om de een of andere reden mee, én deze manier van doen verspreidde zich over de hele wereld, dan doet mij dat sterk denken aan Plato's idee over Atlantis. Ik weet niet hoe anderen erover denken, maar ik geloof niet in Atlantis.
Als ik steeds weer nieuwe antwoorden vind,
kan ik niets zeker weten.
Maar zoek ik niet door naar nieuwe antwoorden,
dan weet ik zeker dat ik niets zeker weet.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures