Springen naar inhoud

Staat gelijk hebben wel in verhouding tot de gevolgen als men het ook krijgt?


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Menheffrin

    Menheffrin


  • >250 berichten
  • 545 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 23 juli 2007 - 21:18

Begin dit jaar was er een kleine opschudding in het Topkapi-paleis in Istanbul. Met de nadruk op ‘klein’, want zover ik weet heeft het nooit de pers gehaald noch werd de plaatselijke ‘Polis’ geconsulteerd. Wat was er aan de hand?

Reeds jaar en dag verzoek ik om inzage in een circa 1200 jaar oude koran, in wetenschappelijke kring beter bekend als het Topkapi-manuscript, die in het Topkapi-paleis een veilig onderkomen heeft gevonden. Nu wist ik wel dat niemand, dus ook geen moslim-‘geleerde’, ooit inzage heeft gekregen in dat bewuste manuscript dus de hoop dat het mij wel zou lukken was ongefundeerd. Het ging mij echter om de vraag: waarom niet? En dat antwoord kon ik alleen krijgen van de museumdirectie zelf, waarbij ik uiteraard geen genoegen kon nemen met een beleid waarvan de objectiviteit slechts zou steunen op het uitgangspunt dat niemand inzage kreeg. De tijd was rijp voor een confrontatie.

Het was een hevige discussie en ik meen zelfs dat enige handtastelijkheden volledig te wijten waren aan slechts één ding: niemand wist wat men wilde verdedigen of in mijn geval wilde lezen. We stonden dus ruzie te maken om iets waarvan niemand enige kennis droeg, wat evenwel niet verhinderde dat rationele overwegingen verwerden tot primaire gevoelens van angst en hebzucht. In de hitte van de strijd vervagen zelfs de meest basale waarden en komen in een gedaanteverwisseling opnieuw, maar dan anders, tot leven (Einstein, 1936).

De enige reden waarom wij toch fatsoenlijk afscheidt konden nemen was gelegen in de omstandigheid dat beide partijen beseften dat de bevrediging van nieuwsgierigheid niet in verhouding stond tot materieel gewin in de zin van het ontbreken van enige religieuze strijd. Dat lijkt nu tegenstrijdig maar is toch eenvoudig te verklaren. Wie uitsluitend meent dat doden verkeerd is op goddelijk gezag, wordt bij het failliet verklaren van die goddelijkheid niet direct gegrepen door een rationeel equivalent als substituut. Het ontbreken van een hel, maakt ‘voormalig’ gelovigen niet ineens tot adepten van het kapitalisme. Verwarring, zoals Pascal dat omschreef, vindt alleen rust door strijd. En dan hebben we het niet over een innerlijke strijd.

Iedereen weet dat het bijna even oude Samarquand-manuscript (een koran die bewaard wordt in Tashkent, de hoofdstad van Oezbekistan) niet dezelfde versie is als de Egyptische standaardeditie uit 1923. Iedereen weet, behalve de moslim die zichzelf overschreeuwt dat er maar één onveranderde overlevering van de koran bestaat, dat er meerdere versies bestaan van de koran. Bijvoorbeeld de Asim versie, de Amr Al-Ala, Amir en Nafi.

Maar waarom ik dit topic nu start, en daarom is het een wetenschappelijk forum, is de vraag of begeerte heeft te wijken voor bevrediging. Nu zult u wellicht denken: waar slaat dit op? Maar u kunt het vergelijken met alcohol. De begeerte wijkt de volgende ochtend weldegelijk af van de bevrediging. Jazeker, de bevrediging en de kater zijn twee verschillende momenten in de tijd. Maar dat neemt niet weg dat de kater evenzeer in verhouding staat tot het ‘hijsen’. Om kort te gaan: Staat 'gelijk' hebben wel in verhouding tot de gevolgen als men het ook krijgt?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Don Quichot

    Don Quichot


  • >250 berichten
  • 504 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 23 juli 2007 - 21:55

In mijn mening is het zo dat "gelijk hebben" net zoiets is als waarheid spreken (ik laat daarmee dus de vraag weg of twee mensen het eens zijn om iets wat niet waar is, dit omdat ik dat niet interessant vind). Men spreekt een waarheid en een ander is het hiermee eens. Altijd als mij dat gebeurt ben ik opeens sceptisch. Want hoe kan iets wat zo v loeibaar is als waarheid stabiel zijn voor twee verschillende situaties/standplaatsen?

Het is alsof een stromende waterval op de foto vast is gelegd en men het stilstaande water als bestaand op is gaan vatten. Als men later nog eens bij de waterval uit zou komen zal men een soortgelijk beeld zien, maar het zal toch echt ander water zijn wat zich op dat moment op ongeveer dezelfde plaatsen bevindt.

Steeds als men de waarheid van een ander als waar aanneemt voor zichzef gebeurt er zo iets raars. Niet alleen is het raar dat iemand zomaar opeens een stilstaaand idee als raar opvat, maar er gebeurt nog iets veel raarders. De persoon die iets van de ander voor waar aanneemt maakt als het ware van de foto (van onze waterval) een soort mal en probeert deze op een min of meer gedwongen manier over de werkelijke waterval heen te duwen. Terwijl er af en toe water naast de mal spuit gelooft deze persoon dat dit er precies zo uitziet als op de foto. Zichzelf niet realiserend dat met de tand des tijds het water de mal zal doen barsten om al dat water wat gedwongen onder de mal zat op een explosieve wijze vrij te laten komen.

De gevolgen van gelijk krijgen? Welk een vreselijk iets! Het staat gelijk aan het monddood maken van de waarheid, het kapot maken van het schone en het corrumperen van het goede. Nee, spreek mij maar tegen. Dan kan ik tenminste nog in de waan blijven dat wat ik op het ene moment dacht nog waar is op het andere.
Men occasionally stumble over the truth, but most of them pick themselves up and hurry off as if nothing ever happened.
~Sir Winston Churchill

#3


  • Gast

Geplaatst op 23 juli 2007 - 22:39

In mijn mening is het zo dat "gelijk hebben" net zoiets is als waarheid spreken (ik laat daarmee dus de vraag weg of twee mensen het eens zijn om iets wat niet waar is, dit omdat ik dat niet interessant vind). Men spreekt een waarheid en een ander is het hiermee eens. Altijd als mij dat gebeurt ben ik opeens sceptisch. Want hoe kan iets wat zo v loeibaar is als waarheid stabiel zijn voor twee verschillende situaties/standplaatsen?

Het is alsof een stromende waterval op de foto vast is gelegd en men het stilstaande water als bestaand op is gaan vatten. Als men later nog eens bij de waterval uit zou komen zal men een soortgelijk beeld zien, maar het zal toch echt ander water zijn wat zich op dat moment op ongeveer dezelfde plaatsen bevindt.

Steeds als men de waarheid van een ander als waar aanneemt voor zichzef gebeurt er zo iets raars. Niet alleen is het raar dat iemand zomaar opeens een stilstaaand idee als raar opvat, maar er gebeurt nog iets veel raarders. De persoon die iets van de ander voor waar aanneemt maakt als het ware van de foto (van onze waterval) een soort mal en probeert deze op een min of meer gedwongen manier over de werkelijke waterval heen te duwen. Terwijl er af en toe water naast de mal spuit gelooft deze persoon dat dit er precies zo uitziet als op de foto. Zichzelf niet realiserend dat met de tand des tijds het water de mal zal doen barsten om al dat water wat gedwongen onder de mal zat op een explosieve wijze vrij te laten komen.

De gevolgen van gelijk krijgen? Welk een vreselijk iets! Het staat gelijk aan het monddood maken van de waarheid, het kapot maken van het schone en het corrumperen van het goede. Nee, spreek mij maar tegen. Dan kan ik tenminste nog in de waan blijven dat wat ik op het ene moment dacht nog waar is op het andere.


Men dient te voorkomen dat 'gelijk' met feiten worden verwisseld. De waarheid waar jij het over hebt is nu precies dat gene waarvan ik de mening ben toegedaan dat het volk (Della opinione regina del monde) het juist heeft.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures