Springen naar inhoud

Psychologie van de psychologen


  • Log in om te kunnen reageren

#1

jwz

    jwz


  • >25 berichten
  • 61 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 08 augustus 2007 - 07:25

Iemand weet hoe dit vak gebied heet?

Ik kon niks vinden en heb maar zelf een poging gedaan met de kennis die ik heb.

Elders geschreven en bedacht:

Mijn redenatie:

Je hebt een patient voor je.

Deze geeft je gegevens.

Jij tovert het om tot informatie en geeft wat terug.

Hoe kan je met zoveel patienten disadaptief handelen en is dat gewenst?

Ofwel je kan copen met je werk door je te interesseren in de patient.

Hoe zorg je ervoor dat je niet vervalt in pervers gedrag? (vragen naar dingen die niet binnen de objectiviteit vallen)

Uit het boek dat nog geschreven wordt genaamd "On Crowds":

The stance taken in this book will be that rationality is not an objective characteristic of decisions, but always is strongly subjective. What seems to be rational is that which seems to have a positive balance between gains and costs. If it were possible to establish some objective standard, valid for everyone everywhere and everywhen, about what would be a positive and what would be a negative outcome, rationality would be feasible. But as it happens to be the case that every outcome of human behaviour is susceptible to differential evaluation, even by the same person, the axiom of human rationality is untenable.

Dat maakt het helemaal complex! Hoe houd je je staande als psycholoog? Nou?! Hoe zorg je ervoor dat je niet morbide en pervers zal worden?

Voorlaatste probleem de taxateurs.

Ik kan me ook goed voorstellen dat je in een later stadium helemaal vergeten bent dat je op momenten of in het geheel zoekt naar patronen die er niet zijn (complexer maken van het probleem) of dat je verwacht dat de patient wat los zal laten wat : "binnen de smaak valt".

Ik schrok me namelijk rot toen ik het onderscheid "kwalitatief en kwantitatief" tegen kwam. Is de psycholoog tegenwoordig onkwetsbaar voor een analyse?

Tot slot:

Wat is de logica van de psyche ? Hoe gaat een erudiet, eloquent en pathosvolle (allemaal mooi en aardig wat mij betreft) psycholoog om met zelf analyse?

Kan het niet zijn dat het dynamisch duo namelijk de patient en de analyst niet aan allebei aan introjectie doen? Kan het niet zijn dat er een co-morbiditeit op treed waar de psycholoog in kwestie slecht of in het geheel niets van weet?

Is dit een intieme gelegenheid om te bespreken? Dan ben je niet wetenschappelijk en nog erger een "eervol" psycholoog, wat een gevaar is voor de mede patient!


Het is niet de bedoeling dat je je mening geeft omdat het "niet goed aan voelt" oid, daar heb ik weinig aan, maar een analyse, complementair stukje of aanvulling zou erg fijn zijn!

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

taktix

    taktix


  • >25 berichten
  • 34 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 08 augustus 2007 - 12:35

Iemand weet hoe dit vak gebied heet?

In godsnaam wat bedoelt u?


Ik kon niks vinden en heb maar zelf een poging gedaan met de kennis die ik heb.

En ik ben BIJZONDER geÔnteresseerd op welke 'kennis' u heel deze redenaties baseerde!



Elders geschreven en bedacht:

Mijn redenatie:

Je hebt een patient voor je.

Deze geeft je gegevens.

Jij tovert het om tot informatie en geeft wat terug.

Hoe kan je met zoveel patienten disadaptief handelen en is dat gewenst?

Ofwel je kan copen met je werk door je te interesseren in de patient.


Om te beginnen, u praat over therapeuten/klinische psychologen/psychiaters/...ipv psychologen. Het concept psycholoog is veel ruimer dan u hier aanhaalt. Verder praat men over een clÔent eerder dan patient (eventueel in pathologische gevallen = patient)

Nu dan, 'jij tovert het om tot informatie en geeft wat terug'. Dus heel uw redenering steunt erop dat therapeuten informatie krijgen, dat 'omtoveren' en iets teruggeven?! Bagataliseert u een essentiŽle component van een therapie nu niet wat?

Verder stelt u een paar vragen, ik vraag u nu om eerst eens een echte redenering neer te schrijven van hoe u tot uw stellingen komt. Al is het maar om te weten hoe u plots met uw pervers gedrag komt...

U verondstelt dat disadaptief handelen met patienten een must is? Verklaar u nader. Of concludeert u dit al uit uw stelling ervoor? Leg dan een duidelijk verband van hoe u tot die conclusie komt. Een peer is geen appel omdat banaan.
'Ofwel je kan copen..', de meeste therapieŽn herkennen empathie vanuit de therapeut als essentiŽel?

Hoe zorg je ervoor dat je niet vervalt in pervers gedrag? (vragen naar dingen die niet binnen de objectiviteit vallen)

.... Wat een stelling ... Euhm, om te beginnen. Een niet objectief zijn is volgens u dus pervers gedrag? Daar ga ik echt niet mee akkoord. En psychologen hebben ethische & deontologische regels na te leven die subjectief handelen of subjectieve relaties met de patient zouden moeten voorkomen.


Uit het boek dat nog geschreven wordt genaamd "On Crowds":

The stance taken in this book will be that rationality is not an objective characteristic of decisions, but always is strongly subjective. What seems to be rational is that which seems to have a positive balance between gains and costs. If it were possible to establish some objective standard, valid for everyone everywhere and everywhen, about what would be a positive and what would be a negative outcome, rationality would be feasible. But as it happens to be the case that every outcome of human behaviour is susceptible to differential evaluation, even by the same person, the axiom of human rationality is untenable.

Dat maakt het helemaal complex! Hoe houd je je staande als psycholoog? Nou?! Hoe zorg je ervoor dat je niet morbide en pervers zal worden?

Dit maakt uw post helemaal complex & absurd! Hoe gaat u van een stelling die stelt dat rationalisme onhouwdbaar is voor een egocentrisch wezen naar psychologen die morbide en pervers zijn? Leg eerst een duidelijke relatie tussen A en B eer je C erbijhaalt aub.

En als u wilt bedoelen dat deze stelling van deze auteur objectiviteit onkracht, dan zit u er volgens mij naast. Ik vind de stelling an such al incorect. Aangezien de perceptie telkens in een subjectieve ervaring kan liggen, der toch een relatie tussen de observaties is. De wiskundige redeneringen die ik aanga & concludeer komen bij een ander tot eenzelfde resultaat dat vergeleken kan worden. Als de subjectieve interpretatie daarvan anders is, is er eventueel een schaalovereenkomst maar inhoudelijk is er een evenwichtige verhouding tussen de perceptie...oa. mijn groen herken jij ook als groen zonder dat ik weet dat het op eenzelfde manier gepercipieerd wordt.
Dat eenieder een eigen percipiŽring heeft betekend ook niet dat er geen veld gecreeŽrt kan worden dmv. strikte afspraken (de wiskune bijv.). Psychologische obectiviteit is ook een gecreeŽrd veld.


Voorlaatste probleem de taxateurs.

Ik kan me ook goed voorstellen dat je in een later stadium helemaal vergeten bent dat je op momenten of in het geheel zoekt naar patronen die er niet zijn (complexer maken van het probleem) of dat je verwacht dat de patient wat los zal laten wat : "binnen de smaak valt".

Ik schrok me namelijk rot toen ik het onderscheid "kwalitatief en kwantitatief" tegen kwam. Is de psycholoog tegenwoordig onkwetsbaar voor een analyse?

En hoe relateert u dit allemaal weer met elkaar....? De eerste 2 stellingen zijn inderdaad gevaren die voorkomen. Waarom het een psycholoog onkwetsbaar zou maken...:s?

Tot slot:

Wat is de logica van de psyche ? Hoe gaat een erudiet, eloquent en pathosvolle (allemaal mooi en aardig wat mij betreft) psycholoog om met zelf analyse?

Kan het niet zijn dat het dynamisch duo namelijk de patient en de analyst niet aan allebei aan introjectie doen? Kan het niet zijn dat er een co-morbiditeit op treed waar de psycholoog in kwestie slecht of in het geheel niets van weet?

Is dit een intieme gelegenheid om te bespreken? Dan ben je niet wetenschappelijk en nog erger een "eervol" psycholoog, wat een gevaar is voor de mede patient!
Het is niet de bedoeling dat je je mening geeft omdat het "niet goed aan voelt" oid, daar heb ik weinig aan, maar een analyse, complementair stukje of aanvulling zou erg fijn zijn!

En dit stuk is dan al helemaal een ophoping van stellingen zonder argumentie.


Ik had de goede moed hier een zinnig antwoord op te vinden, maar ...het lukt me gewoon niet excuses.

#3

jwz

    jwz


  • >25 berichten
  • 61 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 08 augustus 2007 - 14:29

[quote name='taktix' post='336678']In godsnaam wat bedoelt u?[/quote]
De logica van de psyche van de psycholoog (in vergelijking tot niet psychologen die minder bewapend zijn in het algemeen tegen analyses (is dit goed of slecht?)), de risico's die de psycholoog en de patient door de psycholoog loopt enzovoorts.

[quote name='taktix' post='336678']En ik ben BIJZONDER geÔnteresseerd op welke 'kennis' u heel deze redenaties baseerde![/quote] Ik heb een projectje gestart een aantal dagen terug, de bronnen zijn Bericht bekijken
Om te beginnen, u praat over therapeuten/klinische psychologen/psychiaters/...ipv psychologen. Het concept psycholoog is veel ruimer dan u hier aanhaalt. Verder praat men over een clÔent eerder dan patient (eventueel in pathologische gevallen = patient)[/quote] En wie zijn de analysten dan?

[quote name='taktix' post='336678']Nu dan, 'jij tovert het om tot informatie en geeft wat terug'. Dus heel uw redenering steunt erop dat therapeuten informatie krijgen, dat 'omtoveren' en iets teruggeven?! Bagataliseert u een essentiŽle component van een therapie nu niet wat?[/quote]Ja en nee. Zijn alle therapie soorten hetzelfde, zijn mensen die dat ondergaan (de geengageerden(alle partijen))? Ik bekeek het inderdaad eventjes in termen van gedrag en wat de observator mee kan krijgen, en inderdaad dat strookt niet met de andere context namelijk het "geheel".


[quote name='taktix' post='336678']Verder stelt u een paar vragen, ik vraag u nu om eerst eens een echte redenering neer te schrijven van hoe u tot uw stellingen komt. Al is het maar om te weten hoe u plots met uw pervers gedrag komt...[/quote]

Oh, nou ik dacht ook (voorzover ik dat kan reproduceren, (mijn gedachten gaan nogal snel soms), romantische versie dus):

"Wat heeft een psycholoog nodig om zijn baan leuk te vinden", en nietzsche had het vroeger geloof ik (ik had het idee alleen nog vers in gedachten) over "wie vecht met een monster moet op passen dat hij er zelf niet een zal worden".

Verrek! Echte psychologen zijn monsters! De mensen die ik om me heen heb laten mij niet blijken dat ze echt bewust zijn, meer dat ze alles wat ze leren assimileren, dat wil dus zeggen dat een diep psycholoog een wangedrocht van een psyche zou moeten hebben? Hier twijfelde ik over. Maar wat zou dan de constitutie van een dergelijke psycholoog zijn? Op welk niveau communiceert een dergelijk persoon? Wellicht verkijkt deze zich en verveelt het zich met sommige mensen, wat dan doen ter compensatie, je wilt immers wel overleven..Wacht! En de "patient" dan?! Maar ik wil weten wat precies ook dit in de praktijk betekend, ik ga niet op gevoel en satisfactie af het hierbij houden is niet mijn manier. Ik reduceerde dus mijn gedachten voor het overzicht:

"Hoe kan je met zoveel patienten disadaptief handelen en is dat gewenst?

Ofwel je kan copen met je werk door je te interesseren in de patient.

Hoe zorg je ervoor dat je niet vervalt in [ja wat eigenlijk? Het heeft iets te maken met het accepteren dat je dergelijke gedachten van anderen apprecieert maar, dat wil ook zeggen dat het platoons is en dat daar niet echt altijd bewust mee omgegaan wordt, nieuwschierigheid kan best wel link zijn voor mensen, een soort: "Lef omdat je toch niks kan overkomen in gedachten land!"](dit kwam dan in mij op) pervers... gedrag? (vragen naar dingen die niet binnen de objectiviteit vallen)"

[quote name='taktix' post='336678']U verondstelt dat disadaptief handelen met patienten een must is? Verklaar u nader. Of concludeert u dit al uit uw stelling ervoor? Leg dan een duidelijk verband van hoe u tot die conclusie komt. Een peer is geen appel omdat banaan.[/quote]

"Hoe kan je met zoveel patienten disadaptief handelen en is dat gewenst?

Ofwel je kan copen met je werk door je te interesseren in de patient."

Het kan gelezen worden als: "Mensen zijn adaptief en passen zich altijd aan danwel voor danwel tegen danwel een combinatie van die 2 naar de omgeving.

De enige oplossing om te existeren binnen het vak van de "logica van de geest"(?), is door te geloven dat het interessant is en dit zo te ervaren door je psychisch op bepaalde dingen te orienteren, dit zorgt dan voor kokervisie en daar word je pervers van omdat je het leuk vind je eigen vindingen te vinden in de praktijk.



[quote name='taktix' post='336678']'Ofwel je kan copen..', de meeste therapieŽn herkennen empathie vanuit de therapeut als essentiŽel?
.... Wat een stelling ... Euhm, om te beginnen. Een niet objectief zijn is volgens u dus pervers gedrag? Daar ga ik echt niet mee akkoord. En psychologen hebben ethische & deontologische regels na te leven die subjectief handelen of subjectieve relaties met de patient zouden moeten voorkomen.[/quote]

Empathie? Naar wat precies dan? (waar komt deze empathie uit voort? (uit eigen smaak onbewuste smaak (omdat het niet / wel getraint is?)))

Ethische en deontologische regels ? Hmm. Waarom vind u mijn redenaties dan interessant? Ik heb het idee dat er nogal wat informatie mist dat voor het grijpen ligt en ik vraag me af of niet vele psychologen met bovenstaande problemen te kampen hebben danwel er onbewust mee omgaan totdat ze er over struikelen. Is dat ethisch? Wat is ethisch dan? Iets weten en dan je mond niet kunnen houden? Uhm..

Objectief bestaat niet en subjectief heid kent zekerheid, vannuit die zekerheid noem je het objectief omdat het statistisch plausibel is, je kan je ook verschuilen achter objectiviteit door niet meer te graven maar gewoon methodieken uit te werken. Naar mijn smaak is pervers dan dat je niet door hebt dat je genot haalt uit bepaalde psychische vondsten, niet erg, maar het kan wel link zijn indien je dit gedrag niet door hebt.

Hoop dat dit wat licht werpt op de zaak

Veranderd door Veertje, 09 augustus 2007 - 09:17
vergeten quote tags toegevoegd


#4

taktix

    taktix


  • >25 berichten
  • 34 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 08 augustus 2007 - 15:10

Het lijkt me dat je vraag zich vooral situeert tov psycho-analysten dus. En ik denk ergens in je redeneren te merken dat je veronderstelt dat een psycholoog van zichzelf veronderstelt een bijzondere kennis van de psyche te hebben? Dat kan je alleszinds schrappen hoor.

De client-therapeut relatie zit hem erin dat de client met een obstructie zit. De therapeut is van taak die obstructie te helpen vinden. Zelden is de therapeut van gedachte dat zijn handelen ingrijpend is op het leven van de client... eerder een katalysator bij het proces van introspectie die de client zich moet aanwenden.
In dat proces is empathie van belang, als psycholoog leef je je in in de wereld van je client. Der zijn geen waardeoordelen over hun denken & normen enzo...Enkel een assistentie om het probleem dat zij (of hun nabijen) ervaren op te lossen.

Dat pervers gedrag waar jij op doelt lijk me zich niet echt voor te doen omdat een psycho-analyst toch vooral doelt om de client te helpen & niet om hem volledig te begrijpen.

Ook ff vermelden dat Freudiaans onderbewustijzn, bewustzijn, onbewustzijn een leuk iets is als kennismaking met de psychologie. maar zowel de termen als de theorieŽn zijn niet meer zo modern :D.

(ergens heb ik ook een gevoel dat je dat perverse relateert aan het gegeven dat veel therapeut-client relaties gekenmerkt zijn door 'therapeutische afhankelijkheid', waar de client zeer afhankelijk wordt van de therapeut & die dan in boozaardige omstandigheden daar zou van profiteren)

#5

jwz

    jwz


  • >25 berichten
  • 61 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 08 augustus 2007 - 18:02

Hmm, dan valt me het zwaar tegen wat een psycholoog wel niet inhoud tegenwoordig.

Ik zal me dan maar moeten beperken tot de logica van de psyche zoals ik het zie.

Overigens ben ik nooit echt van de mode woorden geweest, ik ben meer van de "bruikbaarheid binnen het denken".

Maar begrijp ik dan goed dat psychologen, therapeuten, psychiaters helemaal niet zo diep zijn?

Dan is de psychoanalyse toch beter voor mijn zoektocht naar het begrijpen van de logica der psyche en niet ouderwets? Immers het is niet uit ontwikkeld en bouwt op mythen waarmee de klant zijn problemen onder ogen kan zien.

Bah, is er dan helemaal geen diepe psychologie tegenwoordig?

#6

Windsurfer

    Windsurfer


  • >1k berichten
  • 1293 berichten
  • VIP

Geplaatst op 08 augustus 2007 - 19:41

Het lijkt me dat de topicstarter van deze woordensalade een heldere vraag gaat formuleren, anders sluit ik het topic wegens 'compleet onbegrijpelijke aaneenrijging van woorden waarbij schromelijk en schaamteloos gebruik gemaakt wordt van klokken, klepels en potten en ketels'
keeping an open mind is a virtue, but not so open that your brains fall out.

#7

jwz

    jwz


  • >25 berichten
  • 61 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 09 augustus 2007 - 04:45

Het lijkt me dat de topicstarter van deze woordensalade een heldere vraag gaat formuleren, anders sluit ik het topic wegens 'compleet onbegrijpelijke aaneenrijging van woorden waarbij schromelijk en schaamteloos gebruik gemaakt wordt van klokken, klepels en potten en ketels'



Ok, voor de genen die het als woordensalade zien, voor mij is het een bijelkaar brengen van relevante beelden:

"Welk vak houd zich met de analyse van psychen buiten de client/patient om bezig?"

"Welke sub disciplines zijn daar hoofdzakelijk?"

"Welke vakken houden zich bezig met psychodynamiek ala client/patient <> de ander"

"Hoe ga je met aanpassend gedrag om van de patient/client? En hoe haal je de ware patient/client naar boven? Dan wel een uitvergroting ervan."

"Bij deze vragen ook voorbeelden graag".

Dat zijn de vragen waar ik het even bij houd.

#8

Windsurfer

    Windsurfer


  • >1k berichten
  • 1293 berichten
  • VIP

Geplaatst op 09 augustus 2007 - 06:40

Ok, voor de genen die het als woordensalade zien, voor mij is het een bijelkaar brengen van relevante beelden:

"Welk vak houd zich met de analyse van psychen buiten de client/patient om bezig?"

"Welke sub disciplines zijn daar hoofdzakelijk?"

"Welke vakken houden zich bezig met psychodynamiek ala client/patient <> de ander"

"Hoe ga je met aanpassend gedrag om van de patient/client? En hoe haal je de ware patient/client naar boven? Dan wel een uitvergroting ervan."

"Bij deze vragen ook voorbeelden graag".

Dat zijn de vragen waar ik het even bij houd.


Op al die vragen: in eerste plaats de klinisch psycholoog / psychotherapeut en in tweede plaats de psychiater.
keeping an open mind is a virtue, but not so open that your brains fall out.

#9

jwz

    jwz


  • >25 berichten
  • 61 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 09 augustus 2007 - 10:29

Op al die vragen: in eerste plaats de klinisch psycholoog / psychotherapeut en in tweede plaats de psychiater.


Mja, en hoe heten de subdisciplines dan waar ze zich mee bezig houden?

onder psychotherapeut en klinische psychologie krijg ik alleen algemeen materiaal. En onder psychiatry al helemaal weinig.

#10

Windsurfer

    Windsurfer


  • >1k berichten
  • 1293 berichten
  • VIP

Geplaatst op 09 augustus 2007 - 18:52

Mja, en hoe heten de subdisciplines dan waar ze zich mee bezig houden?

onder psychotherapeut en klinische psychologie krijg ik alleen algemeen materiaal. En onder psychiatry al helemaal weinig.


Subdisciplines? Het zijn al specialisten (de klinisch psycholoog en psychiater dan toch, de psychotherapeut is een generalist)
keeping an open mind is a virtue, but not so open that your brains fall out.

#11

jwz

    jwz


  • >25 berichten
  • 61 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 09 augustus 2007 - 19:22

Subdisciplines? Het zijn al specialisten (de klinisch psycholoog en psychiater dan toch, de psychotherapeut is een generalist)


Specialisten?

Wil je zeggen dat alle klinisch psychologen evenveel weten?

Lijkt me wat veel zoveel authoriteit toe te schrijven aan ene individu.

Ik snap het niet. Wie analyseert de klinisch psycholoog dan? De klinisch psycholoog zelf?

Nou anders. Welk hoofdstuk, paragraaf en onder welke zoektermen vind ik de onderwerpen die ik probeer te behandelen?

#12

Windsurfer

    Windsurfer


  • >1k berichten
  • 1293 berichten
  • VIP

Geplaatst op 12 augustus 2007 - 20:05

Specialisten?

Wil je zeggen dat alle klinisch psychologen evenveel weten?

Lijkt me wat veel zoveel authoriteit toe te schrijven aan ene individu.

Ik snap het niet. Wie analyseert de klinisch psycholoog dan? De klinisch psycholoog zelf?

Nou anders. Welk hoofdstuk, paragraaf en onder welke zoektermen vind ik de onderwerpen die ik probeer te behandelen?


Dat is het principe van een specialist, die is allereerst zelf deskundig voor zijn client/ patient en alleen zelf verantwoordelijk. Er is natuurlijk wel intercollegiale toetsing, zoals dat voor alle specialisten geldt. Waarom je je afvraagt wie de klinisch psycholoog analyseert roept bij mij vragen op of je een juiste voorstelling hebt van wat het vak inhoudt...

Ik vind het nog steeds een rare invalshoek. Voor zover er concrete antwoorden zijn, moet je toch wat meer van het vakgebied weten dunkt me. Dergelijke informatie is niet zomaar te vinden, de kennis is specialistisch en 123 antwoorden geven zou altijd een kort door de bocht betekenen.
keeping an open mind is a virtue, but not so open that your brains fall out.

#13

Musixiq

    Musixiq


  • >25 berichten
  • 66 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 22 mei 2008 - 09:18

ik vraag me af waar jwz op uit is.

Zelf bestudeer ik psychologie en krijg het idee dat hij allerminst weet wat het is, dat de psycholoog doet.

Mag een muzikant (beroepsbeoefenaar maar vaak verkeerd begrepen) niet ontspannend genieten van het werk van een ander? Het is heerlijk ongenuanceerd te muziseren, buiten je boekje te gaan en dingen te testen die niet kloppen. Daarnaast is het ook geweldig zuiver en precies te spelen, als het bijvoorbeeld moet in een studio.
Veelal weet de muzikant niks van hout, een grondproduct voor menig instrument. De muzikant kan wel, als het instrument zich aanbied, er zo mee omgaan, dat het instrument volledig tot z'n recht komt en zo zou kunnen klinken zoals het bedoelt was. Een voorwaarde is wel dat het instrument zo volledig is dat het ook de capacitiet heeft het juiste geluid te produceren. Het juiste geluid is afhankelijk van wat iemand mooi vind of niet. Andre Rieu Kan muziseren. Heel erg goed zelfs. Ik vind het niet om aan te horen. Maar ook Gordon is een bespeler van een instrument. Stemband. En ook daar hebben mensen zelf geld, lees arbeid, voor over.

Een psycholoog is ten eerste een hersenwetenschapper. Hersenen sturen het lichaam aan en zijn daarmee verantwoordelijk voor onze gedragingen. Zien we een monster, schrikt het lichaam. Hoe en waarom is net zoals het uitleggen van de werking van een auto heel simpel. Hier heeft de autospecialist namelijk kennis van het voorwerp auto, weet wat het kan, en hoort of ziet aan andere dingen wat er mankeert. Vaak is geluid al genoeg. Een psycholoog krijgt van de client informatie omdat de client ervaart dat zijn hersenen niet doen wat gewoon voor hem is. Zijn geest vertelt hem dat hij ziek zou kunnen zijn. Mijn lampie op het dashboard brand. Als dan de psycholoog vraagt waar je die toffe versnellingspoke vandaan hebt, is hij dan pervers of blijkt hieruit de oprechte intresse in de studie die hij heeft gevolgt?
Het lampie wil niet zeggen dat er iets is met het dashboard. Het kan zelfs zo horen bij het achteruitrijden. Dat kan je alleen maar weten als je verstand heb van lampjes op een dashboard. Iemand die autostoelen fabriceert hoeft daar niets vanaf te weten.

De psychologie van een psycholoog? De klank van het notenschrift. Het gevoel van emotie. De handvat van theelepel.

De geestesleer van een geestesgeleerde. Wel een goede zin, maar zo dubbelop. Vraag dan liever wat doet een psycholoog (geloof mij, wat doet hij niet! ), en wat is de ologie van de psyche.

Veranderd door Musixiq, 22 mei 2008 - 09:21


#14

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 22 mei 2008 - 09:33

Ik vind dat de vergelijking met muziekinstrumenten en auto's algauw spaak gaat lopen, zoals gebruikelijk is voor metaforen en simplificaties. Psychologie is niet simpel: er is niet ťťn correcte ontwikkeling naar een vol gebruik van een capaciteit (dat zijn vaagheden). En een psycholoog is niet in de eerste plaats een neuroloog.

#15

Musixiq

    Musixiq


  • >25 berichten
  • 66 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 22 mei 2008 - 18:06

Ik zou zou graag willen zeggen dat een neuroloog ook een psycholoog is , maar niet het alleenrecht heeft op de titel hersenwetenschapper. Psyche staat voor geest. Geest komt voort uit de interactie tussen lichaam en hersenen, hier verwijst het begrip ziel naar. ologie verwijst naar studie. Geestesstudent zou een letterlijk vertaling zijn, maar omdat geesten nu eenmaal wordt beschouwt als is ontastbaar.

Met de auto wil ik aangeven dat iemand die autogeleerde is, op technisch gebied, een oor heeft ontwikkeld voor geluidtjes van veelvoorkomende kwaaltjes van zijn patient. Gelijk een psycholoog sneller door heeft waar de client zelf mee zit, die veelal het geluid 'van achter het stuur' heeft gehoort. Juist door net als de automonteur de client even mee te nemen om een rondtje om zichzelf te lopen wordt het euvel vaak duidelijker. Als psycholoog werk je ook samen met de client, niet aan de client. Ik denk dat mensen het gevoel hebben dat er aan hun gesleutelt wordt, dat ze dingen prijsgeven die ze liever niet prijsgeven. Mag ik hierbij stilstaan dat deze mensen vaak niet voor niets hulp inroepen van een psycholoog. Juist dat gevoel dat ze krijgen is het geen ze moeten overwinnen. Ze moeten leren zelf een grens aan te geven, zodat zij bepalen welk antwoord ze geven. Doen ze toch wel, maar als ze dat echt begrepen kwamen ze niet als client. Een oprecht psycholoog zal juist dit soort mensen willen helpen meer uit zichzelf te halen.

Psygologie is niet simpel en er is ook niet een concrete oplossing. Door meedere invalshoeken zal echter het steeds minder vaag zijn. Je kan iemand wel de werking van een klok uitleggen, maar als hij niet kan klokkijken zal die zelfs als klokkenluider niet aan de slag kunnen.

Een psycholoog is dat geworden omdat deze ingeintresseerd was in het onderwerp. Dat ze daarom misschien wat meer kennis opdoen dan andere hebben gedaan omtrent menselijke gedragingen, moeten ze daarom maar doen alsof ze dingen niet zien of doorhebben en maar met de meute meeouwehoeren? Net zoals een boer gewoon wel eens van zijn appel geniet op zn eigen land, mag een psycholoog ook , wel in eigen tijd en niet ten nadele, lekker observeren. Men ziet het dan wel eens aan als oneerlijk. Waarom, die psycholoog heeft toch niet een goedkope hypotheek zoals een bankmedewerker heeft? Elke job heeft z'n voordeel. En de psycholoog wordt er nu eenmaal niet dommer op.

Veranderd door Musixiq, 22 mei 2008 - 18:18






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures