Springen naar inhoud

Hier en nu


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Hans Sterling

    Hans Sterling


  • >250 berichten
  • 284 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 23 augustus 2007 - 16:42

Naar aanleiding van de gesloten topic '''Bestaat er een NU?'' in het filosofie forum open ik dit topic hier,in het Psychologie en Sociologieforum,waar het m.i. thuis hoort.



Je leeft altijd hier en nu,dat is realiteit.
Het is echter mogelijk dat anders te beleven.
Door een trauma of andere onaangename ervaringen in het verleden opgelopen,kan het verleden altijd in het doen en laten,onaangenaam aanwezig blijven.
Kan het verleden zich zelfs sterker laten gelden dan het nu,in het bewustzijn en de ervaringswereld van de mensen die dit is overkomen.

Het belang die door deze mensen aan het NU gehecht wordt,is m.i. niets anders dan een poging van deze mensen om los te komen van het verleden,een poging om nu aangenaam te kunnen leven,er nu gewoon te kunnen zijn.

Gaarne zie ik jullie reakties tegemoet.

laten we het wel een beetje in de psychologie houden en niet verzanden in de zweverige informatie-uitwisseling van het topic van filosofie, akkoord?
groeten, windsurfer
Ir. E. Oosting,hoofdbreker:
"Ik zou bijvoorbeeld wel eens willen weten waar batterijen eigenlijk zélf op lopen."

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Windsurfer

    Windsurfer


  • >1k berichten
  • 1293 berichten
  • VIP

Geplaatst op 23 augustus 2007 - 19:57

Ik wilde dit topic eerst sluiten, maar bedenk me. Er is psychologisch inderdaad een hoop van tijdsbeleving te zeggen. Als je het niet erg vind, titel ik het topic om.

Het is opmerkelijk, vind ik dan toch, dat de meeste activiteiten die de tijdsbeleving verdraaien door mensen aangenaam worden gevonden. Drugs, drank, seks en rock and roll zeg maar.

Het belang die door deze mensen aan het NU gehecht wordt,is m.i. niets anders dan een poging van deze mensen om los te komen van het verleden,een poging om nu aangenaam te kunnen leven,er nu gewoon te kunnen zijn.


Dat zie ik niet als algemene regel hoor.
keeping an open mind is a virtue, but not so open that your brains fall out.

#3

Don Quichot

    Don Quichot


  • >250 berichten
  • 504 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 23 augustus 2007 - 20:15

Is het niet zo dat er ook bij het beleven van de expressie van ons zelf een moment bestaat dat de tijd rare sprongen maakt? Ik bedoel bijvoorbeeld als we wegdromen bij het maken van muziek, als we onszelf verliezen in iemands ogen of als we opeens aan het begin van een nieuwe dag staan na het verven van een "stilleven".
Men occasionally stumble over the truth, but most of them pick themselves up and hurry off as if nothing ever happened.
~Sir Winston Churchill

#4

taktix

    taktix


  • >25 berichten
  • 34 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 23 augustus 2007 - 21:15

Dat er een nu bestaat is een feit. Een verleden bestaat op zich niet, een verleden 'ontstaat' in ons kenapparaat als gevolg van deze haar eigenschappen (cf. geheugen). Doordat we externe opslagplaatsen zoals boeken, computers,... hebben creeërden we een geschiedenis en dergelijk. Maar er is geen wezenlijk iets als een geschiedenis. We praten nu in termen van een tijdsverloop, verleden, toekomst,.. Maar het 'nu' is het enige (in onze waarneembare dimensie(s)).
Ik stel dus dat het verleden ontstaat door de manier waarop onze hersenen in elkaar zitten (werkgeheugen vs lange-termijnsgeheugens etc.).

Vanuit die stelling heb ik een aantal problemen met jou stellingen

(a)Door een trauma of andere onaangename ervaringen in het verleden opgelopen,kan het verleden altijd in het doen en laten,onaangenaam aanwezig blijven.
(b)Kan het verleden zich zelfs sterker laten gelden dan het nu,in het bewustzijn en de ervaringswereld van de mensen die dit is overkomen.

Om de filosofische uitbreidingen wat te vermijden (had er graag op in gegaan maar het zou te veel werk zijn + niet on-topic):
(a) Vanuit mijn stelling zijn alle ervaringen vanuit het 'verleden' constant aanwezig in het nu. Het 'verleden' ordent (met onze bio. constituties) ons handelen in het nu. Dus niet enkel de trauma's en onaangename ervaringen.
Het verschil zou zijn dat de trauma's & onaangename ervaringen een wezenlijke beperking op ons (sociaal) handelen veroorzaken (daarvan ook de benoeming onaangenaam, ze komt ergens vandaan) terwijl positieve ervaringen het omgekeerde doen.
(b)Vanuit mijn redenering is deze stelling al wat ontkracht... Het 'verleden' zoals ik het zie omschreef is constant aanwezig in ons bewustzijn (en onbewustzijn). Bepaalde negatieve ervaringen veroorzaken beperkingen in ons handelen omdat men een specifieke actie-gevolg situatie wil vermijden, een specifieke situatie-gevolg ervaring wil vermijden,... (ik negeer de biologische componenten van dysfunctioneren nu niet, antwoord gewoon op de stelling)

Ik zou zelf durven stellen dat we geen bewustzijn nodig hebben creeërden we dit verleden niet..Maar hierop uitbreiden is een eeuwigheid.

Het belang die door deze mensen aan het NU gehecht wordt,is m.i. niets anders dan een poging van deze mensen om los te komen van het verleden,een poging om nu aangenaam te kunnen leven,er nu gewoon te kunnen zijn.

Is het nu omdat ik het topic in filosofie niet gelezen heb of volg ik even niet? Jij stelt dat mensen die door het verleden zoals jij het omschrijft overmand worden veel belang aan het nu hechten?

Anyway, er is niet veel willen aan om in het nu te zijn. Ze zijn gewoon in het nu. Om in het nu te zijn zonder onoverkomelijke negatieve factoren is er eventueel wel een streven aanwezig denk ik.
Let op het verschil: geen hechting aan het nu, dat is er an sich. Wel hechting aan de waarde gehecht aan bepaalde factoren (positief en negatief)..Zijn dit biologische of cognitieve maakt niet veel uit hier.

Ik denk dat hetgeen ik hier nu neerschreef ergens wel past in de huidige psychologische kaders (en sry, heb soms dingen gesteld of aan elkaar gerelateerd die eigenlijk veel dieper uitgediept moeten worden, kan dus onduidelijk zijn..maar heb zo veel tijd niet). Ik hoop dat het ook nergens klinkt alsof ik een dimensie van tijd & ruimte ontken, dat doe ik helemaal niet. Ik bedoel gewoon dat er voor mensen als ik & jij normaal geen verleden op zich bestaat. Er is een lineair nu-verloop. Hoe we tijdsbeleving daarin passen is iets anders... De snelheid van het 'nu' is altijd eenzelfde, doch lijkt een bepaald moment langer te duren dan een ander...Bepaalde hersencentra zullen er wel invloed op hebben, of anderen zaken?! Zou hier eigenlijk wel heel graag wat over horen indien iemand info kan leveren?

#5

taktix

    taktix


  • >25 berichten
  • 34 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 23 augustus 2007 - 21:21

Ik kan blijkbaar men post niet editen ... vandaar hier de toevoeging op de laatste zin ivm tijdsbeleving.
Ik vroeg me af of anderen zaken zoals het aantal aandacht we op iets vestigen daar geen invloed op hebben.
Een saai & lang moment kan hetgevolg zijn van veel aandacht op weinig stimuli..Diepe geheugensporen & een lange tijdservaring?! Drugs analoog daar aan dan weer weinig aandacht + veel stimuli & dus een kort & 'licht' geheugenspoor ?! Wederom ik ken er niet veel van & zou me er binnenkort eens in willen verdiepen als ik wat tijd heb...

#6

Adpruys

    Adpruys


  • >1k berichten
  • 1425 berichten
  • VIP

Geplaatst op 23 augustus 2007 - 23:07

Het gesloten topic vond ik één van de leukere van het filosofieforum. Zoals je kunt lezen was ik sceptisch tov van de "boedhistische " bijdrages zoals van Mark34 en Roald3. deze laatste schreef

Zeg elke keer voordat je de douche instapt tegen jezelf " van NU hou ik alle handelingen/bewegingen die ik uitvoer rustig bij " komt er een gedachten op onder het douchen , probeer er rustig na te kijken en ga weer verder met waar je gebleven was. Als je merk dat het je makkelijk af gaat na een bepaaldetijd , schuif dan je aandacht verder op en laat het al beginnen bij het uitkleden . Ook hier weer doe alles langzaam en rustig en relax zodat alles goed te volgen valt .Dus komt er een gedachten tussen door , KIJK er naar en gaat weer verder waar je mee bezig was.

Ik weet , als je dit dag in , dag uit doet dat er in niet al te lange tijd er iets begin te dagen Je zal opmerken dat je aandacht van lieverlee steeds sterker word en dat je lichaam steeds langer in rust en relax verkeer

Dit in het moment leven wordt mindfulness genoemd. Er bestaat bewijs dat het van nut kan zijn.

Titre du document / Document title
Present and correct: we kid ourselves less when we live in the moment
Auteur(s) / Author(s)
BOYD-WILSON Relinda M. (1 2) ; WALKEY Frank H. (1) ; MCCLURE John (1) ;
Affiliation(s) du ou des auteurs / Author(s) Affiliation(s)
(1) Victoria University of Wellington, PO Box 600, Wellington, NOUVELLE-ZELANDE
(2) Psychology Section, School of Management, The Open Polytechnic of New Zealand, Private Bag 31914, Lower Hutt, Wellington, NOUVELLE-ZELANDE
Résumé / Abstract
This study investigated the relationship between living in the present, a key manifestation of psychological well-being comparable with a flow state [Csikszentmihalyi, M. (1990). Flow: the psychology of optimal experience. New York: Harper & Row], and positive illusion. Living in the present was measured with Shostrom's [Shostrom, E. L. (1964). An inventory for the measurement of self-actualization. Educational and Psychological Measurement, 2, 207-218] Time Competence scale. Positive illusion was assessed with positive and negative trait ratings of the self and average others, where self ratings were more positive overall. Despite views currently in vogue that well-being is enhanced by illusory perceptions, it was predicted that illusions would be fewer for a high than for a moderate living in the present group. The results supported the prediction. They were interpreted with reference to the theory that empowered individuals have relatively clear perceptions [Maslow, A. H. (1968). Toward a psychology of being (2nd ed.). New York: Van Nostrand]. In line with depressive realism theory [Alloy, L.B. & Abramson, L.Y. 1988, Depressive realism: four theoretical perspectives. In L. B. Alloy (Ed.), Cognitive processes in depression. New York: Guilford Press), the results also showed that when low and moderate living in the present groups were compared, the low group had fewer illusions
http://cat.inist.fr/...cpsidt=13890314

Mensen die veel in het heden leven zijn realistischer en gelukkiger.
Een specifieke therapie is mindfulness based cognitive therapy
and theres nothing left worth knowing
And its time you should be going

While you see a chance take it

#7

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 23 augustus 2007 - 23:36

Het gesloten topic vond ik één van de leukere van het filosofieforum. Zoals je kunt lezen was ik sceptisch tov van de "boedhistische " bijdrages zoals van Mark34 en Roald3.

Ik ben blij dat de discussie heer vanuit een wetenschappelijke invalshoek verder kan gezet worden. Het topic in filosofie werd (zoals Windsurfer zei) een zweverig boeltje waar niemand nog echt inging op commentaren.

Dat er een nu bestaat is een feit. Een verleden bestaat op zich niet, een verleden 'ontstaat' in ons kenapparaat als gevolg van deze haar eigenschappen (cf. geheugen). Doordat we externe opslagplaatsen zoals boeken, computers,... hebben creeërden we een geschiedenis en dergelijk. Maar er is geen wezenlijk iets als een geschiedenis. We praten nu in termen van een tijdsverloop, verleden, toekomst,.. Maar het 'nu' is het enige (in onze waarneembare dimensie(s)).
Ik stel dus dat het verleden ontstaat door de manier waarop onze hersenen in elkaar zitten (werkgeheugen vs lange-termijnsgeheugens etc.).

Mijn commentaar is niet zo belangrijk voor het verloop van deze discussie, maar er is wel degelijk zoiets als het verleden, nl. "alles wat vroeger gebeurd is". "Herinneringen" zijn de opslag van delen van het verleden in de menselijke geest (gehistoriseerd in het nu). "Geschiedenis" is het deel van het verleden zoals ze zijn gehistoriseerd in het heden.

(a) Vanuit mijn stelling zijn alle ervaringen vanuit het 'verleden' constant aanwezig in het nu. Het 'verleden' ordent (met onze bio. constituties) ons handelen in het nu. Dus niet enkel de trauma's en onaangename ervaringen.
Het verschil zou zijn dat de trauma's & onaangename ervaringen een wezenlijke beperking op ons (sociaal) handelen veroorzaken (daarvan ook de benoeming onaangenaam, ze komt ergens vandaan) terwijl positieve ervaringen het omgekeerde doen.

Niet mee eens. Ik denk dat bepaalde, minder significante gebeurtenissen slechts vaag "indruk maken" (in de vorm van een geheugenspoor) en deze dus gauw weer uit zowel het bewuste als het cognitief onbewuste verdwijnen. Natuurlijk geven onze herinneringen wel vorm aan onze handelingen in het heden. Een trauma heeft zodanige indrukken nagelaten dat cognities, emoties en gedrag erdoor verstoord worden en voor psychische problemen zorgen.

(b)Vanuit mijn redenering is deze stelling al wat ontkracht... Het 'verleden' zoals ik het zie omschreef is constant aanwezig in ons bewustzijn (en onbewustzijn). Bepaalde negatieve ervaringen veroorzaken beperkingen in ons handelen omdat men een specifieke actie-gevolg situatie wil vermijden, een specifieke situatie-gevolg ervaring wil vermijden,... (ik negeer de biologische componenten van dysfunctioneren nu niet, antwoord gewoon op de stelling)

Bepaalde herinneringen zullen zich sterker laten gelden dan andere. M.i. gaat het ook niet simpelweg om het vermijden van actie-gevolg of situatie-gevolg, de problemen gaan vaak veel dieper.

Ik zou zelf durven stellen dat we geen bewustzijn nodig hebben creeërden we dit verleden niet..

Deze zin begrijp ik niet :D

Is het nu omdat ik het topic in filosofie niet gelezen heb of volg ik even niet? Jij stelt dat mensen die door het verleden zoals jij het omschrijft overmand worden veel belang aan het nu hechten?

Ik denk dat TS bedoelt dat personen die in het verleden een trauma hebben opgelopen en het slecht verwerkt, overmatig gefixeerd kunnen zijn op bepaalde zaken in het heden.

De snelheid van het 'nu' is altijd eenzelfde, doch lijkt een bepaald moment langer te duren dan een ander...Bepaalde hersencentra zullen er wel invloed op hebben, of anderen zaken?! Zou hier eigenlijk wel heel graag wat over horen indien iemand info kan leveren?

en

Is het niet zo dat er ook bij het beleven van de expressie van ons zelf een moment bestaat dat de tijd rare sprongen maakt? Ik bedoel bijvoorbeeld als we wegdromen bij het maken van muziek, als we onszelf verliezen in iemands ogen of als we opeens aan het begin van een nieuwe dag staan na het verven van een "stilleven".

Dit lijkt me ook een zeer interessante vraag. Als ik iets zeg dat geen steek houdt, hoor ik het graag, maar is er bijvoorbeeld onderzoek naar de hersenactiviteit o.i.v. bepaalde drugs en de daarmee gepaard gaande tijdsbeleving, en deze bij bepaalde activiteiten die we leuk vinden?

Het is opmerkelijk, vind ik dan toch, dat de meeste activiteiten die de tijdsbeleving verdraaien door mensen aangenaam worden gevonden. Drugs, drank, seks en rock and roll zeg maar.

Het kan ook omgekeerd. Ook iets doen wat we niet graag doen kan tijdsbeleving verdraaien, vijf minuten kunnen uren lijken te duren.

Eenvoudige casus voor verdere discussie: wachten op je vriendin en tijd doorbrengen met je vriendin. Het wachten lijkt veel langer te duren dan het in werkelijkheid duurt, net omdat je gefixeerd bent op de tijd, je wou dat ze er al was. De tijd die je met haar door brengt is veel te kort, je hebt geen notie van de tijd tot je een blik op de klok werpt en je wou dat het allemaal nog veel langer mocht duren...

[off-topic]excuus voor de grote lap tekst[/off-topic]

#8

jdr

    jdr


  • >1k berichten
  • 1408 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 augustus 2007 - 12:05

Ik heb eens gelezen over een defect in het zenuwstelsel waarin de patient dusdanig verstoord werd in zijn (visuele?) tijdsbeleving dat hij enkel waar kon nemen alsof hij de wereld zag zoals wij foto's zien.
In mijn zoektocht naar dit specifieke defect kwam ik dit artikel tegen, moet je alleen registeren om de volledige -maar wel gratis- versie in te kunnen zien; Disturbances of Time Consciousness From a Phenomenological and a Neuroscientific Perspective.
Zal nog even verder zoeken naar het defect die ik graag wil aanhalen, die lijkt mij namelijk zeer interessant om hier eens onder de loep te nemen.
Later meer...

[off-topic]excuus voor de grote lap tekst[/off-topic]

Ik wil graag even inhaken op deze opmerking omdat ik het jammer vind dat je hier voor je excuses maakt.
Persoonlijk lees ik namelijk liever een grote lap tekst (mits inhoudelijk natuurlijk) dan dat ik mijn tijd spendeer aan het openen van nieuwe berichten in topics die uit cliché-achtige oneliners bestaan.
Dank je wel dus voor deze grote lap tekst.

Veranderd door jdr, 24 augustus 2007 - 12:12


#9

Adpruys

    Adpruys


  • >1k berichten
  • 1425 berichten
  • VIP

Geplaatst op 24 augustus 2007 - 13:02

Eenvoudige casus voor verdere discussie: (-), je hebt geen notie van de tijd tot je een blik op de klok werpt en je wou dat het allemaal nog veel langer mocht duren...

Dat is nu de mindfulness waarvan in mijn post sprake is en die door de methode die Roald3 beschrijft zou moeten worden bevorderd en een staat van zijn veroorzaakt die volgens het artikel realistisch en gelukkig is. Een fixatie met het heden is dus, volgens deze gegevens, juist een teken van geestelijke gezondheid.
and theres nothing left worth knowing
And its time you should be going

While you see a chance take it





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures