Springen naar inhoud

Het eeuwige handelen van god in de tegenwoordige tijd


  • Log in om te kunnen reageren

#1

theoriegeladen

    theoriegeladen


  • >250 berichten
  • 976 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 06 januari 2008 - 19:07

Het zijn van god strekt zich uit over alle ruimte en alle tijd. Hij is zogezegd in de oneindigheid. Mijn vraag is hoe:
Hoe druk je het handelen van God uit in een werkwoordsvorm, als hij de eeuwigheid vertegenwoordigd?
Zowel, de verleden en tegenwoordige tijd en het voltooid deelwoord drukken een begrenzing van die tijd uit.
Hoe druk je dus met andere woorden iets tijdloos uit? Zelf dacht ik dat het zelfstandig naamwoord iets tijdloos is. Heeft iemand een reden om dit te bevestigen of te ontkennen? En dan nog, het zelfstandig naamwoord is een begrenzing van een ruimte en kan dus ook geen uiting van een God of de eeuwigheid zijn.

Veranderd door theoriegeladen, 06 januari 2008 - 19:09


Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Rudeoffline

    Rudeoffline


  • >250 berichten
  • 624 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 06 januari 2008 - 21:02

Het zijn van god strekt zich uit over alle ruimte en alle tijd. Hij is zogezegd in de oneindigheid. Mijn vraag is hoe:
Hoe druk je het handelen van God uit in een werkwoordsvorm, als hij de eeuwigheid vertegenwoordigd?
Zowel, de verleden en tegenwoordige tijd en het voltooid deelwoord drukken een begrenzing van die tijd uit.
Hoe druk je dus met andere woorden iets tijdloos uit? Zelf dacht ik dat het zelfstandig naamwoord iets tijdloos is. Heeft iemand een reden om dit te bevestigen of te ontkennen? En dan nog, het zelfstandig naamwoord is een begrenzing van een ruimte en kan dus ook geen uiting van een God of de eeuwigheid zijn.


Ik begrijp niet helemaal waar je heen wilt, maar kennelijk vind je taal te beperkt om God te beschrijven?
Joden spreken de naam van God niet uit, en daarmee ook niet het werkwoord voor 'zijn'. Ze spreken JHWH vaak uit als 'adonai' of 'hasheem'. God openbaart zichzelf aan Mozes als "ehje asher ehje". De exacte betekenis hiervan is bron van veel discussie. "Ehje" is de onvoltooide vorm van "zijn", maar klassiek Hebreeuws werkt niet zo nauw met tijden. Het voldoet wel aan jouw eis van "onbegrensdheid", want een onvoltooide vorm drukt in het klassiek Hebreeuws vaak een actie uit die doorgaat. Je kunt het dus vertalen met "ik ben wie ik zal zijn", "ik ben wie ik ben", "ik zal zijn", etc.

Bepaalde werkwoorden zijn ook strikt aan God toegekend. Het werkwoord voor scheppen, 'bara', wordt alleen gebruikt voor het Goddelijke scheppen.

Is dit ongeveer waar je heen wil?

#3

theoriegeladen

    theoriegeladen


  • >250 berichten
  • 976 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 januari 2008 - 00:06

Is dit ongeveer waar je heen wil


Ik kan hier in ieder geval overnadenken. Dus in die zin heb ik er wat aan. Begrijp ik het goed dat je een expert bent in de Hebreeuws taal?

Onvoltooide vorm van zijn, is dat worden?

Maar het is dus een feit dat het nederlands niet naast de tegenwoordige tijd een eeuwige tijd heeft? Heeft het Hebreuwse 'Ehje' die eeuwige tijd waarin de vertaling naar het Nederlands de tegenwoordige tijd aan wordt toegevoegd en om toch het eeuwige uit te drukken, onvoltooid?

De eerste aanleiding van deze gedachte was dat ik merkte dat besef altijd pas achteraf komt, maar je wel altijd besef hebt. Je kan niet even gaan zitten beseffen, zoals je gaat zitten tv kijken.

#4

Rudeoffline

    Rudeoffline


  • >250 berichten
  • 624 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 januari 2008 - 16:31

Ik kan hier in ieder geval overnadenken. Dus in die zin heb ik er wat aan. Begrijp ik het goed dat je een expert bent in de Hebreeuws taal?

Onvoltooide vorm van zijn, is dat worden?

Maar het is dus een feit dat het nederlands niet naast de tegenwoordige tijd een eeuwige tijd heeft? Heeft het Hebreuwse 'Ehje' die eeuwige tijd waarin de vertaling naar het Nederlands de tegenwoordige tijd aan wordt toegevoegd en om toch het eeuwige uit te drukken, onvoltooid?

De eerste aanleiding van deze gedachte was dat ik merkte dat besef altijd pas achteraf komt, maar je wel altijd besef hebt. Je kan niet even gaan zitten beseffen, zoals je gaat zitten tv kijken.


Nee, ik ben zeker geen expert, maar heb zelf de taal bestudeerd en heb een jaar Hebreeuws aan de universiteit gevolgd.

De onvoltooide vorm geeft in het Hebreeuws een actie weer die nog niet voltooid is, nog moet gebeuren, een gewoonte aangeeft en dergelijke. Dat kan inderdaad een toekomstige tijd zijn. Dat kun je moeilijk naar het Nederlands vertalen, want in het Nederlands werken we expliciet met tijden. Die moet je in het klassiek Hebreeuws ( en soms in modern Hebreeuws ook ) uit de context halen. "Ehjeh" kun je dus op verschillende manieren vertalen, maar soms wordt voor een verleden tijd ook deze vorm gebruikt. Als je het expliciet eeuwig wilt maken, voeg je in het Hebreeuws iets als " l'olam" toe: " voor eeuwig". In het modern Hebreeuws slaat " ehjeh" meestal op de toekomstige tijd. Ik weet niet precies wat je onder een " eeuwige tijd" van een werkwoord verstaat. Als ik zeg " ik ben", dan specifieer ik daarbij niet of ik altijd ben, of alleen nu ben, of soms ben, of gewoonlijk ben... dat speficieer je met bijwoorden als " altijd", "eeuwig" en dergelijke.

Het is in het Hebreeuws wel zo dat je het werkwoord voor "zijn" niet gebruikt. Omdat het vaak overbodig is, maar ook omdat het teveel op Gods naam JHWH lijkt. "Ik ben een man" vertaal je bijvoorbeeld als " anie iesh", waarbij "een" in het Hebreeuws ook niet wordt vertaald. Er staat dus letterlijk " ik man".

#5

theoriegeladen

    theoriegeladen


  • >250 berichten
  • 976 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 08 januari 2008 - 12:55

Als ik zeg " ik ben", dan specifieer ik daarbij niet of ik altijd ben, of alleen nu ben, of soms ben, of gewoonlijk ben... dat speficieer je met bijwoorden als " altijd", "eeuwig" en dergelijke.


Dat is precies het probleem waarmee ik zit.


Ik weet niet precies wat je onder een " eeuwige tijd" van een werkwoord verstaat.


Tegenwoordige tijd, verleden tijd, voltooide tijd, onvoltooide tijd en eeuwige tijd. Een extra werkwoordsvorm wat de onbepaaldheid van het werkwoord uitdrukt.

De onvoltooide vorm geeft in het Hebreeuws een actie weer die nog niet voltooid is, nog moet gebeuren, een gewoonte aangeeft en dergelijke. Dat kan inderdaad een toekomstige tijd zijn. Dat kun je moeilijk naar het Nederlands vertalen, want in het Nederlands werken we expliciet met tijden.


Die eeuwige vorm zou dan vooral er zijn om een gewoonte uit te drukken.

Ik begrijp niet helemaal waar je heen wilt, maar kennelijk vind je taal te beperkt om God te beschrijven?


Dat is voor mij een vraag. Als wij in staat zijn het wezen van God te definieren, waarom kunnen wij dan niet die definitie bevestigen? Ik denk dat werkwoorden in de eeuwige tijd een stap in die richting zijn. Het gevaar is dan wel dat we een meer Hellenistisch Godsbeeld ontwikkelen, maar omdat ik atheist en agnost ben, is dat voor mij niet een probleem.

Veranderd door theoriegeladen, 08 januari 2008 - 12:56






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures