Springen naar inhoud

Bewondering voor Hitler


  • Log in om te kunnen reageren

#1


  • Gast

Geplaatst op 24 maart 2005 - 18:42

Ergens...diep in mij, vind ik bewondering voor Adolf Hitler. Ja ik weet wat hij allemaal heeft aangericht, of nou ja....bijna. Ik zeg ook niet dat hij een goed mens was, integendeel. Maar ergens heb ik bewondering voor Hitler als leider. Ondanks dat hij er wat ongure praktijken op nahield om mensen achter zich te krijgen, bleek het een groot leider. Charismatisch, 'revolutionair', geniaal (ja echt) en noem maar op. Zijn er mensen die mijn mening delen??

Aub. geen reacties in de trend van : Neo Nazi! etc.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Bean

    Bean


  • >250 berichten
  • 505 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 maart 2005 - 18:45

Ergens...diep in mij, vind ik bewondering voor Adolf Hitler. Ja ik weet wat hij allemaal heeft aangericht, of nou ja....bijna. Ik zeg ook niet dat hij een goed mens was, integendeel. Maar ergens heb ik bewondering voor Hitler als leider. Ondanks dat hij er wat ongure praktijken op nahield om mensen achter zich te krijgen, bleek het een groot leider. Charismatisch, 'revolutionair', geniaal (ja echt) en noem maar op. Zijn er mensen die mijn mening delen??

Aub. geen reacties in de trend van : Neo Nazi! etc.


Persoonlijk vind ik hitler een grote lul. Maar je hebt wel gelijk. Want het lukte hem wel om heel Europa in te nemen. En een heel volk (de duitsers) in zijn macht te krijgen. Als wij nu denken aan Julius Ceasar vinden we hem ook een strateeg, en geen moordenaar. Terwijl hij dat wel was. Ik moet echter zeggen dat ik geen "bewondering" voor hitler heb.
I never wanted to change the world, but the world changed me...

#3


  • Gast

Geplaatst op 24 maart 2005 - 18:48

Persoonlijk vind ik hitler een grote ***. Maar je hebt wel gelijk. Want het lukte hem wel om heel Europa in te nemen. En een heel volk (de duitsers) in zijn macht te krijgen. Als wij nu denken aan Julius Ceasar vinden we hem ook een strateeg, en geen moordenaar. Terwijl hij dat wel was. Ik moet echter zeggen dat ik geen "bewondering" voor hitler heb.

Tja ik weet ook niet of 'bewondering' het goede woord is, maar volgens mij snap je de strekking.

#4

Bean

    Bean


  • >250 berichten
  • 505 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 maart 2005 - 18:55


Persoonlijk vind ik hitler een grote lul. Maar je hebt wel gelijk. Want het lukte hem wel om heel Europa in te nemen. En een heel volk (de duitsers) in zijn macht te krijgen. Als wij nu denken aan Julius Ceasar vinden we hem ook een strateeg, en geen moordenaar. Terwijl hij dat wel was. Ik moet echter zeggen dat ik geen "bewondering" voor hitler heb.

Tja ik weet ook niet of 'bewondering' het goede woord is, maar volgens mij snap je de strekking.


tja, ik heb er over zitten denken hoe je het zegt. Maar er is niet echt een woord voor. Dus hou ik het maar op: bewondering voor een dťťl van hitler
I never wanted to change the world, but the world changed me...

#5

tjampie

    tjampie


  • >25 berichten
  • 26 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 24 maart 2005 - 19:30

Ik begrijp deze mening volkomen. De misdaden van Hitler zijn vreselijk en daar valt niet over te discuteren en hij is op bepaalde vlakken een waar monster. Maar de man heeft ook een aantal posivitieve dingen meegebracht. Wetenschap evolueerde zeer snel, spijtig genoeg vooral naar wapentechnologie. Hitler heeft een bijzonder charisma en dat bewondert ik daar aan, maar aan zijn ideen twijfel ik zeker.

En nee je bent geen neo nazi als je dit zegt. Dat is een pure weergave van feiten.

#6

Hallo1979

    Hallo1979


  • >1k berichten
  • 1172 berichten
  • VIP

Geplaatst op 24 maart 2005 - 20:32

hij heeft de economie behoorlijk aangezwengeld en als je zijn 'endlosung' vergeet -alsof dat zou kunnnen, maar goed- dan kun je dat misschienzien als een soort goed iets, maar het is makkelijk aan te zwengelen als je een enorm oorlogsapparaat opbouwt. het geeft veel banen, want er is veel arbeid voor nodig en je produceert dingen wat mensen weer trots maakt. maar ik ben bang dat het duitsland ook in diepe schulden heeft laten zakken (weet niet zeker)
"If you wish to make an apple pie truly from scratch, you must first invent
the universe." -- Carl Sagan (US physicist and astronomer,1934-1999)

#7

Knownothing

    Knownothing


  • >250 berichten
  • 742 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 maart 2005 - 22:29

Als strateeg was hij in ieder geval waardeloos. Hij ging regelmatig tegen de adviezen van zijn generaals in en vaak met rampzalige gevolgen. Hij gaf de Duitsers werk, maar stortte hen ook in een zinloze wereldoorlog die tot de totale verwoesting van het land leidde. Wat hebben ze dan aan hem gehad? Liever werkloos als verminkt en dakloos zou ik denken. Volgens mij heeft Hitler objectief gezien op alle gebieden gefaald.
Zeg nooit: 'Ik kan me niet voorstellen dat dit-of-dat zich heeft kunnen ontwikkelen door natuurlijke selectie' en neem iemand die dat zegt nooit serieus. Keer op keer blijkt het een inleiding te zijn tot een intellectuele bananenschil-ervaring.(Dawkins)

#8

woodstock

    woodstock


  • >250 berichten
  • 481 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 maart 2005 - 00:01

Van wat ik nog van geschiedenis weet, moet je je wel beseffen dat
in de tijd van Hitler de ressecie enorm was. Duitsland betaalde nog
steeds de rekeningen van de 1e wereldoorlog, en werd in europees
verband niet erg gewaardeert. Dit heeft de man handig uitgespeelt,
ik wil niet flauw zijn, maar enig vergelijk met huidige politicie kun je
hier wel trekken. Vergeet ook niet dat hij met niet bepaalt "lekkere"
mensen omging de NDSAP was nou niet ťcht een clubje waar je tegen
kon zijn!! Tijd slijt vele dingen maar probeer wel een beeld te krijgen
die geloofwaardig is,

romantiseren doe je met je vriend/in, ..... bij maanlicht o.i.d.
Het leuke van rondzwerven is dat je nooit buiten spel kan staan.
(Charles m. Schulz, Snoopy's wijze waarheden. 1984)

#9

OneStepForward

    OneStepForward


  • >250 berichten
  • 656 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 maart 2005 - 02:11

In zijn speeches was die man geniaal.
Een compleet stadion werd gek.
Ik denk deels het charisme wat hij had in combinatie metde juiste woorden weten te gebruiken en de juiste punten weten aan te snijden.
Hij gaf veel mensen hoop in een mooie toekomst en wist het zelf vertrouwen terug te brengen naar het volk.
Daarnaast wist hij ook de juiste mensen om hem heen te verzamelen.
Ik weet niet wie de uitvinder van de blitzkrieg is, maar ook dat was geniaal.
Maar Hitler had totaal geen strategies inzicht. Alleen al de USSR binnen vallen is een enorme historische fout. Daarnaast had hij veel eerder moeten stoppen met landje pik. En hij had door moeten trekken naar Engeland. Engeland blufte (met deels een ilusie van hun luchtmacht) en wonnen. Maar dat zou hem ook niet kunnen redden.
Hij had eerder moeten stoppen. Al denk ik trouwens dat hij uiteindelijk uit de weg zou zijn geruimd doort Himler. En Himler was nou net een even grote klootzak als Hitler, misschien nog wel erger. Hij had daarnaast ook nog een vage occulte hobbie en ik denk dat hij een groter militair inzicht had.
Toch blij dat Hitler niet zo slim was...
"De geschiedenis is de totale som van de dingen die hadden kunnen vermeden worden." - Konrad Adenauer

#10

Michael Tuk

    Michael Tuk


  • >100 berichten
  • 206 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 maart 2005 - 02:18

Als militair strateeg was Hitler geniaal en ik zal dat proberen uit te leggen:

Duitsland werd in 1918 verslagen. Hitler, die in de Eerste Wereldoorlog frontsoldaat geweest was, trok de conclusie dat Duitsland zich de volgende keer op Europa moest concentreren. Het moest zijn buren door list of kracht overwinnen en op deze wijze de grondstoffen van Oost-Europa en Rusland in zijn macht krijgen. Pas dan kon de strijd om de wereldheerschappij beginnen.

Hij kwam aan de macht in het crisisjaar 1933. De toegang tot bodemrijkdommen werd voor hem een onmiddellijke en wanhopige noodzaak. Duitsland kon niet wachten zich te herbewapenen voor een grote oorlog op de schaal van 1914, zelfs als het de middelen daarvoor had. Hitler dacht dat hij de oplossing gevonden had. Hij wilde een reeks kleine oorlogen voeren en op die wijze Duitsland bijna onbemerkt naar de status van een grote mogendheid leiden.

Verre van een grote oorlog te wensen, zoals dikwijls beweerd wordt, was Hitler praktisch de enige staatsman in Europa die vastbesloten was dit te vermijden. Terwijl zijn potentiŽle tegenstanders zich bewapenden voor een grote oorlog 'in de diepte', bewapende Hitler Duitsland 'in de breedte' - alles voor het front en geen reserves voor een tweede veldtocht.

Dit was Hitlers strategie in het begin van de Tweede Wereldoorlog. Hitler was erop uit de eerste klap te geven omdat hij inzag dat Duitsland op lange termijn zwakker was dan zijn potentiŽle vijanden.

Hitlers diplomatie voor de oorlog was reeds een vorm van strategie in vredelievende vermomming. Binnen de vijf jaar, tussen 1933 en 1938 bevrijdde hij Duitsland van de strenge beperkingen door het Verdrag van Versailles, verwierf Oostenrijk en verbrokkelde Tsjecho-Slowakije. De Duitse generale staf zat dikwijls in angst en adviseerde zelfbeheersing. Hitler hield vol dat Duitslands tegenstanders toe zouden geven en iedere keer kreeg hij gelijk.

In 1939 was Polen de enige oostelijke nabuur die hij nog klein moest krijgen. Dat leek gemakkelijk, want Polen was geen sterke militaire mogendheid. Hitler nam aan dat Engeland en Frankrijk Polen in de steek zouden laten ondanks de garantie die zij het gegeven hadden. Maar inplaats daarvan verklaarden Engeland en Frankrijk de oorlog toen de Duitsers op 3 september 1939 Polen binnenvielen.
Deze veronderstelling dat Engeland en Frankrijk Polen in de steek zouden laten, was een blunder, maar in die tijd leek het er geen te zijn; zij konden niets doen om Polen direct te helpen en de Sovjetunie was gunstig gezind jegens Duitsland. Hoewel de strategie van de Poolse veldtocht niets aan Hitler te danken had, bleek zijn oordeel juist geweest te zijn: Duitsland had de eerste van zijn kleine oorlogen gewonnen.

Maar Duitsland was nog steeds in oorlog met Engeland en Frankrijk. De Duitse generaals bekeken de oorlog met Frankrijk op conventionele wijze. Zij stelden voor dat Duitsland of in de verdediging zou blijven of de rondtrekkende beweging op de uiterste rechterflank door Belgie, die het in 1914 had toegepast, zou herhalen. Hitler verwierp beide alternatieven. Als Duitsland passief zou blijven, zag hij aankomen dat Engeland en Frankrijk voortdurend sterker zouden worden. En op dezelfde wijze zou een offensief op de uiterste rechterflank alleen de loopgraven impasse uit de Eerste Wereldoorlog opnieuw veroorzaken.

Gedurende de stafbesprekingen wees Hitler op de kern van de Franse positie in de Ardennen en vroeg: 'Kan ik hier doorkomen?' De staf-officieren verwierpen de gedachte en Hitler drong in het begin niet aan. Maar later werd het plan weer naar voren gebracht door Von Manstein, een van de bekwaamste Duitse generaals. Hitler steunde Von Manstein en samen brachten zij de generale staf ertoe in te stemmen. De opzet voor het offensief werd door de generale staf in detail uitgewerkt. Maar het idee stamde van Hitler. En het bleek een geniale zet te zijn.

Een betrekkelijk onbelangrijke zaak bewees Hitlers gave de gedachten van zijn tegenstanders te lezen en hun activiteiten voor te zijn. In het begin van de oorlog had hij zich verheugd over de neutraliteit van de Scandinavische landen, aangezien Duitsland daardoor toegang tot de buitenwereld had behouden. Maar in het begin van 1940 raakte hij ervan overtuigd dat Engeland van plan was de neutraliteit van Noorwegen te schenden. Daarin had hij gelijk.

De eerste Engelse opzet dit te doen was vermomd als een expeditie om Finland te helpen tegen een invasie van Rusland. Toen Finland verslagen was, waren de Engelsen van plan mijnen in de Noorse territoriale wateren te leggen. Hitler was hun te vlug af. Met een geniale zet, die de Duitse generaals als te gewaagd veroordeelden, stelde hij voor Noorwegen van zee uit binnen te vallen.

De Engelse pogingen om Noorwegen te helpen werden dus een volslagen mislukking. De Duitse overwinning in Noorwegen was het eerste praktische bewijs van Hitlers onorthodoxe gave als strateeg.

Er zou nog een groter succes volgen. Op 10 mei vielen de Duitsers aan het westelijk front aan. Terwijl de Engelse en Franse aanvalstroepen naar BelgiŽ werden gelokt, waar zij een herhaling van de Duitse veldtocht uit de Eerste Wereldoorlog verwachtten, viel het grootste gewicht van de Duitse aanval op het zwakke Franse centrum. Drie dagen later, Op 13 mei, braken de Duitse tanks bij Sedan door de linies. Hoewel de Engelsen kans zagen hun strijdmacht en een gedeelte van de Franse troepen uit Duinkerken te evacueren, was de campagne op hopeloze wijze door de GeallieŽrden verloren. Het Franse leger viel uiteen en op 22 juni tekende Frankrijk een wapenstilstand, dat zijn vrijwel volledige nederlaag bevatte.

Deze doorbraak was een verbazingwekkende prestatie, de briljantste van de Tweede Wereldoorlog. Het Franse leger stond bekend als het grootste in Europa. De Duitsers stonden qua aantal gelijk met hun tegenstanders, toch hadden de Duitsers de Fransen nog gemakkelijker vernietigd dan dat zij de Polen hadden verslagen. De totale Duitse verliezen in de Franse veldtocht waren geringer dan die van een enkele dag bij sommige gevechten in de Eerste Wereldoorlog.

Er kan geen twijfel over bestaan wie de eer voor deze unieke zet toekwam. Het oorspronkelijke idee stamde van Hitler en zijn vastberadenheid zette het plan door. Zonder deze doorbraak zou een Duitse overwinning over Frankrijk in 1940 praktisch onmogelijk geweest zijn.
Het is niet verwonderlijk dat de Duitse generaals hem toen tot 'de grootste veldheer aller tijden' uitriepen.

Er moet wel iets tegenover gesteld worden. Gedurende de Franse veldtocht greep Hitler tweemaal in de gevechtshandelingen in en toonde een militaire voorzichtigheid die in vreemd contrast stond tot zijn politieke durf. Gezien zijn ervaringen in de Eerste Wereldoorlog besefte hij misschien de totale ineenstorting van de Franse legers nog niet. In dat geval is zijn voorzichtigheid begrijpelijk. Maar wat ook de reden voor die voorzichtigheid geweest mag zijn, Hitler vertoonde die nooit meer.

Precies een jaar lang, van 22 juni 1940 tot 22 juni 1941, stond Engeland alleen. Maar het overleefde. Dit was voor een gedeelte Hitlers werk of, zoals je wil, zijn fout. Er zijn twee verklaringen voor. De eerste is heel simpel dat het Duitsland aan de middelen ontbrak om Engeland te veroveren.
De tweede reden was dat Hitler weinig waarde hechtte aan het overwinnen van Engeland. Hij meende terecht dat het niets van betekenis tegen Duitsland kon ondernemen, zolang het alleen bleef en geloofde ook dat Engeland zou vragen om vrede, wanneer het zijn hopeloze positie zou inzien. Hij dacht dat hij alleen maar hoefde af te wachten - hetgeen ongetwijfeld ook een blunder was, hoewel het toen niet zo scheen.

Wat Hitler het eerste wenste was niet Engeland, maar Rusland. Hier telde een ideologische overweging mee: zijn haat tegen het communisme. En zijn verlangen naar 'Lebensraum'. Ook waren er praktische overwegingen. De Engelsen bleven, zoals Hitler het zag, alleen oorlogvoeren omdat zij uiteindelijk hoopten met Rusland een verbond te kunnen sluiten. Een Duitse verovering van Rusland zou deze hoop teniet doen en de Engelsen ertoe brengen vrede te sluiten. Bovendien was Duitsland voor een groot deel afhankelijk van Russische bevoorrading en Hitler meende dat Rusland deze leveringen zou stopzetten als Duitsland ooit in een gevaarlijke situatie kwam.

En praktisch gezien was Duitsland toegerust voor een oorlog met Rusland. Het had een groot, zegevierend leger. Sowjet-Rusland was het enige terrein waar het op goede schaal kon worden toegepast.

Wij kennen het resultaat en beschouwen daarom Hitlers besluit om Rusland binnen te vallen als zijn grootste blunder. Zo zag het er van te voren echter niet uit. Bijna alle bevoegde beoordelaars dachten dat de Russische campagne zelfs nog gemakkelijker zou zijn dan de Franse -dat de gevechten in de tijd van enkele weken voorbij zouden zijn. Geen enkele Duitse generaal sprak zijn twijfel uit, zoals sommigen voor de inval in Frankrijk hadden gedaan. Het Engelse ministerie van Oorlog gaf het Russische leger 10 dagen. Cripps, de Engelse ambassadeur in Moskou, zei een maand en de inlichtingendienst van de Verenigde Staten rapporteerde aan President Roosevelt dat Duitsland om Rusland te verslaan een tijd van minimaal een maand en misschien maximaal drie nodig had. Stalin zelf dacht na enkele weken oorlog dat Rusland verloren was; hij zei: 'Alles waar Lenin voor gewerkt heeft, is voor altijd vernietigd.' Een scepticus zou zich af kunnen vragen: aangenomen dat hij Engeland niet kon binnenvallen en dat Duitslands kracht in zijn leger lag, welke koers had Hitler anders kunnen volgen om de oorlog te winnen?

De Duitse generaals namen aan dat de overwinning gemakkelijk zou zijn en de inval werd slecht voorbereid. Als Hitler een fout gemaakt heeft, dan was het zich op de Duitse generale staf te verlaten, die de naam had de beste in Europa te zijn.

Een ander soort blunder is Hitler ook in de schoenen geschoven. Hij had de 15e mei vastgesteld als de begindatum voor de invasie. Bijna op het laatste ogenblik wendde hij zich af voor een aanval op JoegoslaviŽ en Griekenland, en de invasie van Rusland werd tot de 22e juni uitgesteld. Maar de aanval op Joegoslavie en Griekenland was niet iets wat Hitler had willen doen. Hij moest echter wel, op grond van de dwaasheden die Mussolini had begaan. De operaties in de Balkan waren een onvermijdelijke en voor Hitler een bijzonder onwelkome stap om Duitslands zuidelijke flank te beschermen.

De strategie in de Russische veldtocht was beslist gebrekkig, maar weer was Hitlers blunder dat hij de zaak aan zijn generaals overliet in plaats van hun zijn wil op te leggen. De Duitse generale staf verwachtte grote 'veldslagen aan de grenzen' die een maand zouden duren. De Russische legers zouden dan uiteenvallen en de rest zou een kwestie van zuivering zijn. De Duitsers behaalden grote overwinningen, maar de Russische legers vielen niet uiteen.
In het laatst van juli stonden de Duitse legers stil, terwijl Hitler en zijn generaals erover discussieerden wat er verder gebeuren moest. De generaals wilden recht op Moskou afgaan. Hitler drong erop aan dat Leningrad en de Oekraine eerst veroverd moesten worden. Op 23 augustus kreeg hij zijn zin -het was de eerste maal dat hij de strategie tegen de Duitse militaire mening voorschreef.

Achteraf beweerden de Duitse generaals dat Duitsland door deze beslissing de oorlog had verloren. Maar er waren sterke argumenten voor Hitlers opvatting. Een directe opmars naar Moskou zou twee ernstig blootgestelde flanken meegebracht hebben. Zelfs de inname van Moskou zou Rusland niet van zijn essentiŽle bodemrijkdommen beroven, maar de verovering van de Oekraine zou aan de andere kant Duitsland de heerschappij van Ruslands grootste industriegebied geven. De werkelijke fout was van politieke en niet van strategische aard: het mislukte Hitler volkomen - en de Nazi's over het algemeen - de plaatselijke bevolkingen voor zich te winnen en deze mislukking maakte de exploitatie van de Oekraine vrijwel onmogelijk.

De opmars tegen Moskou werd in oktober hervat. Weer waren er grote Duitse overwinningen en er werden driekwart miljoen Russische soldaten krijgsgevangen gemaakt. Op 2 december zagen enkele vooruitgeschoven Duitse eenheden in de verte de torens van het Kremlin in de ondergaande zon glanzen. Zij kwamen echter niet verder. Drie dagen later begonnen de Russen een tegenaanval. De 'Blitzkrieg' was mislukt. Het was niet zo dat Hitler strategische fouten gemaakt had. Maar de Russen waren tot ieders verbazing, inclusief hun eigen, te sterk voor hem gebleken.

Bijna gelijktijdig - op 7 december 1941 - vielen de Japanners de Amerikaanse vloot te Pearl Harbor aan. Vier dagen later steunde Hitler zijn bondgenoot en verklaarde Amerika de oorlog. Dit was ongetwijfeld een blunder van de eerste orde. Zonder Hitlers oorlogsverklaring zou het
President Roosevelt moeilijk gevallen zijn de Europese oorlog prioriteit te verlenen en zou zich misschien alleen tot de oorlogvoering tegen Japan bepaald moeten hebben.

Hoe onverstandig ook, bezegelde deze beslissing Duitslands lot niet. De Duitse legers zijn door de Russen verslagen. De Engelsen en Amerikanen kwamen pas met succes in Europa tussenbeide toen Duitsland de oorlog praktisch verloren had.

In december 1941 nam Hitler het directe bevel over de Duitse legers op zich. Hij werd legercommandant aan het oostelijk front en tevens opperbevelhebber van alle Duitse strijdkrachten. Zijn besluit was het dat de Duitse troepen moesten blijven waar zij waren en niet mochten terugtrekken, en het werkte. Het Russische tegenoffensief verflauwde.

Het Stalingrad-offensief was zijn laatste gooi naar de overwinning. De Duitse kracht liep echter op zijn eind. Hitler nam een groot risico toen hij de noordelijke flank van de opmars naar Stalingrad slechts zwak beschermde en hij werd ervoor bestraft. Zijn latere weigering om zich uit Stalingrad terug te trekken wordt Hitler ook verweten. Maar door te weigeren zich uit Stalingrad terug te trekken, stelde Hitler de Duitse legers in de gelegenheid zich te hergroeperen en een nieuw verdedigingsfront op te bouwen, dat de Russische opmars tot staan bracht.

Hierna en nog meer na de grote Russische overwinning in de tankslag bij Koersk in juli 1943, veranderde de doelstelling van Hitlers strategie. Hij was er niet langer op uit de oorlog te winnen, maar om de oorlog aan de gang te houden tot zijn tegenstanders uitgeput zouden raken en er over een vrede onderhandeld kon worden. Zijn enige recept voor iedere situatie was het bevel: niet wijken of terugtrekken. Het is duidelijk dat hij dit soms overdreef en fouten maakte. Maar dikwijls had zijn koppigheid wel succes.

De Duitse generaals zouden liever teruggetrokken zijn voor een hergroepering in het idee dat zij daarna de nederlaag in een overwinning konden omzetten. Maar Hitler aarzelde nooit in zijn overtuiging dat de oorlog verloren was, tenzij de tegen Duitsland gerichte coalitie verbroken kon worden. En hij was er niet eens zo ver naast met dit te kunnen hopen: Toen president Roosevelt in april 1945 overleden was, kwamen er in Amerika anti-Sowjetkrachten aan de macht, die onmiddellijk na de oorlog met de Sowjetunie begonnen te twisten.

Hitler rekende op nieuwe wapens om hem te helpen de nederlaag af te weren. In dit opzicht is hij bijna geslaagd. De V1 -raketten veroorzaakten grote schade en zouden Londen wellicht onbewoonbaar gemaakt hebben als er meer geweest waren. De nieuwe snorkel-onderzeeŽr kwam in 1944 in produktie en de GeallieŽrden hadden daar geen afweer tegen. Duitsland was het enige land dat straaljachtvliegtuigen had ontwikkeld die de heerschappij in de lucht hadden kunnen heroveren. De geallieŽrde volkeren meenden dat de overwinning beslist tegen het einde van 1944 zou komen. De geallieŽrde geleerden achter de schermen zagen in dat het een dubbeltje op zijn kant was.

Hitlers beslissende fout lag eerder in het vlak van de economie en de politiek dan van de strategie. Dit was in hoge mate het geval bij de 'Endlosung' -de uitroeiing van de Joden. Toen alle Duitse hulpbronnen voor de oorlog nodig waren, gebruikten de Nazi's op Hitlers bevel honderden treinen voor het vervoer van Joden naar de gaskamers en bouwmaterialen voor de concentratiekampen in plaats van voor fabrieken. Op grote schaal exploiteerde Hitler de overwonnen volken en landen van Europa met ruw geweld, waardoor ze zich tegen hem keerden. Wanneer hij op een verzoenender wijze te werk was gegaan, zou hij de kampioen van een verenigd Europa tegen het communistische gevaar hebben kunnen worden. Zoals het echter ging, bracht Hitler de volkeren van Europa ertoe zelfs de Russen als bevrijders te verwelkomen.

Het oostelijk front hield Hitler tot het einde van de oorlog het meeste bezig. Maar hij greep ook in het Westen in. Het was op Hitlers bevel dat de helft van de Duitse troepen in Frankrijk aan het Nauw van Calais was geconcentreerd - en slechts de helft in Normandie, waar de Geallieerden daadwerkelijk landden. Hitler had nota bene het idee gehad dat de Geallieerden in Normandie zouden landen, maar heeft geaarzeld tegen de mening der militairen in te gaan.

Zelfs in de laatste maanden van de oorlog toonde Hitler strategische ingevingen van formaat. Het Duitse winteroffensief van december 1944 in de Ardennen was al even onverwacht als dat van mei 1940 was geweest en wierp alle Anglo-Amerikaanse plannen ondersteboven. Maar ditmaal hadden de Duitsers de kracht niet hun succes uit te buiten en uiteindelijk werden ze door de overmacht meedogenloos vermalen.

Hitler had wel gebreken als militair bevelhebber. Hij greep te veel in details in, in het bijzonder tegen het einde van de oorlog. Hij negeerde inlichtingen die in strijd waren met zijn eigen meningen of wensen. Maar zijn grootste fout als strateeg was dat hij te vaak het advies van zijn generaals aanvaardde in plaats van zijn eigen ideeŽn op te leggen.

Desondanks volbracht hij bijna het onmogelijke. Hij had het Duitse volk naar een toppunt van de macht gevoerd, zoals het nooit eerder had beleefd en de wereldheerschappij scheen soms heel dichtbij. Dergelijke triomfen laten hun diepe sporen in het gevoel van eigenwaarde van een volk na. Te vrezen is dat ze hem zelfs de massamoord op de eigen Duitse joden zouden hebben vergeven, als Nazi-Duitsland de oorlog had gewonnen.

Hitler faalde niet door zijn blunders. Het waren zijn vijanden die de flaters begingen. Ondanks dit bleken zij uiteindelijk te sterk voor hem te zijn. De god van de oorlog houdt niet van bekwaamheid. Hij houdt van de grote bataljons. En daarom verloor Hitler de Tweede Wereldoorlog.
Wat niet kan bestaat niet.

#11

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 maart 2005 - 07:53

Hilter moeten we met zonder gevoelens van afgunst beoordelen, en dat is moeilijk voor velen, zeker na bijna 60 jaar na dato. We dienen deze man te beoordelen op zijn kunnen, wat voor invloed hij heeft gehad op de wereld, want de gevolgen, het leed, de schade, zijn bekend.


Adolf Hitler was zeker geniaal, hij schreef Mein Kamf (mijn strijd, handvest van het moderne nazisme), welk hij schreef in gevangenschap. Geniaal dat hij vanaf de midden jaren twintig tot bij zijn dood in 1945 opklom tot Duits leider. Geniaal omdat hij de absolute macht had. Zijn hervormingsplannen voor het Duitse Rijk, plukken wij heden ten dage nog de vruchten van (techniek, ecconomisch, medisch). Trentzetter in massavernietiging (geniaal in theoretisch, praktisch, organisatorisch opzicht). Geniaal in agressief openbaar spreken. Een leider spreekt, 60 miljoen armen gaan de lucht in. Geen enkele leider heeft dat in onze geschiedenis voor elkaar gekregen.


De schade,het menselijk leed, in die dagen, wat was aangericht, de gevolgen van latere generaties, meestal 2e en 3e generatie van het slachtoffer. 50 miljoen doden, hele volkeren uitgemoord, dat is de prijs die betaald is voor een idealogie. Als strateeg was hij een ramp. Rusland is hier een goed voorbeeld van.

Maar zonder Hitler, had de wereld er heel anders uitgezien. Duitse wetenschappers stonden aan de basis, wat nu het ruimte tijdperk is, de atoombom. Moderne oorlogsvoering, zoals V-1, V-2, de wereld is een stuk moderner en dichter geworden dat voor de Tweede Wereld oorlog.

Vergeet een ding niet: Duitsland was reeds vele jaren ver vooruit, met alles. En Hitler heeft het niet alleen gedaan.

#12

Michael Tuk

    Michael Tuk


  • >100 berichten
  • 206 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 26 maart 2005 - 21:43

In tijden van spanning en oorlog gaan technische onwikkelingen wel sneller, maar zonder de Tweede Wereldoorlog waren de ruimteraketten en de atoombom er ook wel gekomen. Hooguit wat jaren later.

Nogmaals ben ik het niet eens met de mening dat Hitler als militair strateeg een ramp was. Zoals ik hierboven aantoonde was hij juist geniaal in dit opzicht.
Hitler heeft de oorlog verloren omdat zijn tegenstanders sterker waren. En met sterker bedoel ik vele malen sterker.
Wat niet kan bestaat niet.

#13

OneStepForward

    OneStepForward


  • >250 berichten
  • 656 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 26 maart 2005 - 22:27

[quote name='"Michael Tuk"]In tijden van spanning en oorlog gaan technische onwikkelingen wel sneller' date=' maar zonder de Tweede Wereldoorlog waren de ruimteraketten en de atoombom er ook wel gekomen. Hooguit wat jaren later.[/quoute']
Zou je denken?
Wie weet...
We zullen het nooit weten...

[quote]
Nogmaals ben ik het niet eens met de mening dat Hitler als militair strateeg een ramp was. Zoals ik hierboven aantoonde was hij juist geniaal in dit opzicht.
Hitler heeft de oorlog verloren omdat zijn tegenstanders sterker waren. En met sterker bedoel ik vele malen sterker.[/quote]
Zijn vijanden waren niet sterker. Hij had alleen teveel vijanden door zowel de USSR als de geallieerden als vijand te hebben.
Daarnaast kende hij zijn eigen grensen niet.
"De geschiedenis is de totale som van de dingen die hadden kunnen vermeden worden." - Konrad Adenauer

#14

Alexander Hartmans

    Alexander Hartmans


  • >1k berichten
  • 1286 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 27 maart 2005 - 07:51

Hitler maakte gedurende oorlog verder sleepte diverse inschattingsfouten, sloeg adviesen van zijn deskundige hoge militaire in de wind, puur omdat hij bewust besefte dat hij de oorlog aan het verliezen was. Vijanden had hij, zeer veel. Waarom? Omdat Hitler in korte tijd veel landen had veroverd, Rusland en Amerika was op dat moment te hoog gegrepen. Hitler wilde te snel overheersen, alles tegelijk. Problemen: te kort aan grondstoffen, materieel, manschappen en voedsel om de oorlog op alle fronten uit te spelen. Gevolg: totale uitputting binnen 5 jaar, kindsoldaten, onnoemelijk veel doden.

Japan was een partner van Duitsland, net als Spanje en Italie. Sterke landen waren dat niet,, behalve Japan. Stel dat de kampen Duitsland en Japan als heersers waren overgebleven, en alles was dan overwonnen, wat zou er daarna gebeuren? Juist, u raad het al: een oorlog tussen groot Duitsland en groot Japan, en wie zou dan winnen?

#15

JanMeut

    JanMeut


  • >1k berichten
  • 2116 berichten
  • VIP

Geplaatst op 28 maart 2005 - 13:03

Hitler was sterk als veroveraar, maar hij was totaal niet in staat om het veroverde vast te houden. Om de Duitse Economie op gang te krijgen moest hij enorm interen op de economische reserves. Om die aan te vullen moest hij wel een oorlog beginnen zodat hij de buit weer kon inbrengen. Aangezien dit in een veel te korte tijd gebeuren moest kon hij niet anders dan verliezen.

Bij elkaar geen groot man wat mij betreft, evenmin als bijvoorbeeld Stalin die redelijk vergelijkbaar was op veel punten. Dat ze toevallig een kunstje beter konden dan anderen maakt ze voor mij niet tot een groot man.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures